Σάββατο 12 Μάη 2018 - Κυριακή 13 Μάη 2018
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 28
ΥΓΕΙΑ
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΔΑΦΝΙ)
«Δεν πάει άλλο!» για εργαζόμενους και ασθενείς

Κατακρεουργημένοι προϋπολογισμοί, σμπαραλιασμένο προσωπικό και αύξηση των αιτημάτων για θεραπεία, η εικόνα που περιγράφουν στον «Ριζοσπάστη» οι εργαζόμενοι του Νοσοκομείου

Από παλιότερη κινητοποίηση στην Ψυχική Υγεία
Από παλιότερη κινητοποίηση στην Ψυχική Υγεία
Στο όνομα της ψευδεπίγραφης «αποασυλοποίησης», τα τελευταία χρόνια έκλεισαν 6 από τα 9 ψυχιατρικά νοσοκομεία της χώρας (Χανίων, Πέτρας, Ολύμπου, Κέρκυρας, Τρίπολης και Νταού Πεντέλης). Τα εναπομείναντα - ΨΝΑ (Δαφνί), Δρομοκαΐτειο και ΨΝ Θεσσαλονίκης - λειτουργούν κάτω από τη «δαμόκλειο σπάθη» ενός επικείμενου λουκέτου, με την υποστελέχωση και την υποχρηματοδότηση να γιγαντώνονται και την πληρότητα στις ψυχιατρικές κλινικές να ξεπερνά το 120%, δημιουργώντας απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και νοσηλείας.

Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την πολιτική των προκατόχων της και διά στόματος υπουργού Υγείας, έχει κάνει σαφές ότι θα κάνει «επανεκκίνηση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης». Θα υλοποιήσει δηλαδή μέχρι κεραίας την πολιτική εμπορευματοποίησης των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, κλεισίματος των ψυχιατρικών νοσοκομείων και διεύρυνσης της επιχειρηματικής δράσης.

Πετσοκομμένος ο κρατικός προϋπολογισμός

Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2012 προέβλεπε για το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής 23.521.450 ευρώ, ενώ για το 2018 ούτε τα μισά, καθώς ανέρχεται στα 11.510.100 ευρώ. Τσεκούρι έχει πέσει και στη φαρμακευτική δαπάνη στις ψυχιατρικές κλινικές, καθώς το 2011 ήταν συνολικά 556.395 ευρώ και το 2017 ήταν 240.406 ευρώ. Ανά νοσηλευόμενο, η δαπάνη το 2011 ήταν 192,06 ευρώ και το 2017 73,12 ευρώ.

Τα παραπάνω στοιχεία επιβεβαιώνουν τη βαθμιαία απαλλαγή του κράτους από τη χρηματοδότηση της Υγείας συνολικά, που βαθαίνει την εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών για τους ασθενείς, επιδεινώνει τις συνθήκες εργασίας για τους υγειονομικούς και διευρύνει την επιχειρηματική δράση.

Για μερικές από τις πιο άμεσες συνέπειες που έχει το πετσόκομμα του προϋπολογισμού του Νοσοκομείου μίλησε στον «Ριζοσπάστη» η Στέλλα Φυντικάκη, προϊσταμένη Οικονομικών στο ΨΝΑ: «Τα τελευταία χρόνια φτάσαμε να έχουμε τον μισό προϋπολογισμό. Φέτος έφτασε Μάης για να πάρουμε την 1η δόση της χρηματοδότησης, κι όταν λέμε πρώτη δόση εννοούμε ότι καλύπτει δαπάνες ενός μήνα, με αποτέλεσμα να έχουμε αύξηση ληξιπρόθεσμων οφειλών. Πέρυσι δεν μπορούσαμε να ξοφλήσουμε δαπάνες όπως τα ενοίκια των εξωνοσοκομειακών δομών, δεν μπορούσαμε να κόψουμε εντάλματα πληρωμής γιατί δεν είχαμε πιστώσεις στον προϋπολογισμό. Η υποχρηματοδότηση έχει επιπτώσεις και στους ασθενείς. Αναγκαζόμαστε ως οικονομική υπηρεσία να κόβουμε δαπάνες που λόγω της οικονομικής στενότητας δεν μπορούμε να εγκρίνουμε».

Διαρρηγνύεται η θεραπευτική διαδικασία

«Οταν κόβονται - για παράδειγμα - χαρτικά, άλλα υλικά ή εκδρομές, στερούμαι εργαλεία για να κάνω τη δουλειά μου όπως πρέπει και οι ασθενείς δεν παίρνουν την ποιότητα των υπηρεσιών που έχουν ανάγκη. Πώς θα βελτιώσεις την κοινωνικότητά τους και τις κοινωνικές τους δεξιότητες χωρίς να μπορείς να τους βγάλεις μια βόλτα, να τους πας μια εκδρομή έξω από την Αθήνα; Πράγματα ανθρώπινα που πλέον θεωρούνται πολυτέλεια», συμπληρώνει η Μαρίνα Καισαρίτη, μια από τους 42 εργοθεραπευτές (10 μόνιμοι και 32 με συμβάσεις ΙΔΟΧ), που μέλημά τους είναι η αύξηση και βελτίωση της λειτουργικότητας των ασθενών σε όποιο επίπεδο κι αν νοσηλεύονται (είτε στα οξέα, είτε σε Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης - ΜΨΑ), καθώς μέσα στις «μη εγκεκριμένες δαπάνες» περιλαμβάνονται και εργαλεία με τα οποία δουλεύουν.

Λόγω της έλλειψης σε προσωπικό και σ' αυτήν την ειδικότητα, οι εργοθεραπευτές τρέχουν από δομή σε δομή. Δυο μέρες σ' έναν ξενώνα, δυο μέρες σ' ένα οικοτροφείο και δυο μέρες κάπου αλλού. «Οταν είμαι "μοιρασμένος" σε τόσες δομές», λέει η Μ. Καισαρίτη, «εγώ χάνω την προσήλωσή μου στο στόχο και ο ασθενής χάνει την επαφή του με τον θεραπευτή, οπότε η θεραπευτική διαδικασία πηγαίνει όλο και πιο πίσω, γιατί χάνεται χρόνος, χάνεται η συνέχεια. Το πήγαινε - έλα από δομή σε δομή έχει συνέπεια την επαγγελματική κόπωση και εξουθένωση. Πολύ συχνά ματαιώνεται η δουλειά σου, θέλεις να κάνεις πράγματα και δεν μπορείς, οπότε πας κι εσύ πίσω, βάζεις όλο και λιγότερους και μικρότερους στόχους. Σου αφαιρούν κάθε μέρα και ένα κομμάτι, και στο τέλος νιώθεις κενός».

Αντίστοιχη είναι η κατάσταση για τους 38 κοινωνικούς λειτουργούς που υπηρετούν στον ψυχιατρικό τομέα και αναγκάζονται να μοιράζονται σε πολλές δομές, «με αποτέλεσμα να διαρρηγνύεται η θεραπευτική σχέση, επειδή δεν υπάρχει συνέχεια, τακτική επαφή με τον νοσηλευόμενο και το περιβάλλον του, ενώ υπάρχει και ένα βασικό κομμάτι που έχει να κάνει με τη μετανοσοκομειακή παρακολούθηση και τις επισκέψεις στα σπίτια των ασθενών, το οποίο κι αυτό αποδυναμώνεται». Η αναλογία σήμερα είναι 1 κοινωνικός λειτουργός προς 50 - 60 ασθενείς!

Στα ύψη οι ανάγκες, ελάχιστο και τσακισμένο το προσωπικό

Πριν από 6 χρόνια, το ΨΝΑ είχε 110 γιατρούς και σήμερα είναι μόνο 60 ειδικευμένοι, οι δε νοσηλευτές ήταν 1.200 και σήμερα είναι 600, δηλαδή οι μισοί. Στην ευθύνη τους έχουν πάνω από 400 ασθενείς που νοσηλεύονται εντός του νοσοκομείου, τους προσερχόμενους στα εξωτερικά ιατρεία και 600 ανθρώπους στις 82 Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης (ΜΨΑ - οικοτροφεία, ξενώνες, διαμερίσματα εκτός ΨΝΑ).

Την ίδια στιγμή, το 2017 υπήρξε αύξηση 9% στις εισαγωγές ψυχικά ασθενών (οι περισσότερες με εισαγγελικές εντολές), αύξηση 10% στους προσερχόμενους στην εφημερία και αύξηση 10% στα εξωτερικά ιατρεία, συν όσοι έρχονται για επανεξέταση.

Το ΨΝΑ καλύπτει το 42% των αναγκών στο λεκανοπέδιο Αττικής, ενώ υπάρχει προσέλευση πάνω από 22% από την επαρχία, που απευθύνονται στο ΨΝΑ μετά το κλείσιμο των 6 ψυχιατρικών νοσοκομείων και λόγω έλλειψης υπηρεσιών στην Πελοπόννησο, στη Στερεά Ελλάδα και στα νησιά.

Σύμφωνα με τα στατιστικά του νοσοκομείου, πλέον η προσέλευση αφορά ανθρώπους νεότερης ηλικίας (40 χρόνων κατά μέσο όρο), επιβεβαιώνοντας τις οδυνηρές συνέπειες και τα αδιέξοδα που βιώνουν χιλιάδες νέοι άνθρωποι, ενώ αυξημένη είναι και η προσέλευση προσφύγων από τους καταυλισμούς της Μυτιλήνης, της Χίου και της Αττικής.

Νοσηλευτές, γιατροί, καθαρίστριες, όλο το προσωπικό κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες για να καλυφθούν οι ανάγκες. Η παραπάνω κατάσταση έχει ως αποτέλεσμα την επαγγελματική εξουθένωση του προσωπικού, οι επαγγελματικές ασθένειες (θρομβοφλεβίτιδα, καρδιαγγειακά νοσήματα, ισχαιμικά επεισόδια, μυοσκελετικά προβλήματα κ.ά.) θερίζουν, ενώ στο όνομα των «μνημονιακών επιταγών» η κυβέρνηση όχι μόνο αρνείται να επεκτείνει σε όλες τις ειδικότητες των υγειονομικών τα ΒΑΕ και το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, αλλά προσανατολίζεται και στην κατάργησή του.

Ρημαγμένη είναι και η τεχνική υπηρεσία, που στη μέριμνά της έχει τη συντήρηση και την επιδιόρθωση περίπου 120 δομών εντός και εκτός ΨΝΑ. Επειδή οι δομές είναι διάσπαρτες και γερασμένες, ο τεχνικός καλείται να κάνει πολλά χιλιόμετρα για να πάει στη βλάβη στην Αγία Παρασκευή και μετά στον Πειραιά. Ετσι, πολλές δουλειές δίνονται σε εργολάβους. Οι τραπεζοκόμες είναι μόλις δύο σε κάθε βάρδια (από τις 20, οι 5 εργάζονται μέσω ΚΟΙΝΣΕΠ, με μισθούς πείνας) και όταν παίρνουν το ρεπό τους, οι νοσηλευτές αναλαμβάνουν τη διανομή του φαγητού, να αλέσουν και να ταΐσουν όσους ασθενείς το χρειάζονται.

Μονοβάρδιες στις ΜΨΑ

Με μονοβάρδιες «στέκονται» οι ΜΨΑ (ένας νοσηλευτής, συνήθως γυναίκα), αυξάνοντας τους κινδύνους για ασθενείς και εργαζόμενους. Κατά κύριο λόγο στις δομές φιλοξενούνται άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, που έχουν και πολλά παθολογικά προβλήματα. Αν κάποιος αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό θέμα ιατρικής φύσης και πρέπει να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, θα πρέπει ή να μείνουν οι ασθενείς μόνοι τους, ή να έρθει κάποιος άλλος τελευταία στιγμή να τον καλύψει. Οι νοσηλευτές βρίσκονται σε αναμονή ακόμη και στο ρεπό τους, ώστε αν χρειαστεί να αντικαταστήσουν κάποιον συνάδελφό τους να τρέξουν ακόμα και μες στη νύχτα, για να μη μείνουν οι υπόλοιποι ασθενείς μόνοι τους.

Πέρα από την τραγική υποστελέχωση των δομών αυτών, η λειτουργία τους είναι υποτυπώδης, καθώς ειδικά τα οικοτροφεία θα έπρεπε να είναι στελεχωμένα με τον κατάλληλο ιατρικό εξοπλισμό, να υπάρχει γιατρός σε μόνιμη βάση, προκειμένου να αντιμετωπίζονται άμεσα και εντός των δομών όσο το δυνατόν περισσότερα περιστατικά. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε καν μάσκα οξυγόνου ή μια συσκευή για καρδιογράφημα!

Να σημειωθεί ότι οι υπάρχουσες δομές είναι ελάχιστες, καθώς φιλοξενούν ανθρώπους που δεν έχουν υποστηρικτικό περιβάλλον και στην πλειοψηφία τους ζουν εκεί μέχρι το τέλος της ζωής τους. Λόγω της ανεπάρκειας αυτών των δομών, χιλιάδες άνθρωποι είτε ζουν στο δρόμο είτε «λιμνάζουν» στα ψυχιατρικά νοσοκομεία. Στο ΨΝΑ υπάρχουν άνθρωποι που βρίσκονται εκεί μέχρι και 27 χρόνια!

Ενισχύεται αποφασιστικά ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα

Σχεδιασμός της κυβέρνησης είναι το επόμενο διάστημα οι εξωνοσοκομειακές δομές ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης να πάψουν να αποτελούν συνέχεια των ψυχιατρικών νοσοκομείων. «Στόχος είναι πολλές εξ αυτών να καταργηθούν, όπως συνέβη με τις μονάδες Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης που μεταφέρθηκαν στις ΥΠΕ, και όσες απομείνουν να περάσουν στα χέρια των ΜΚΟ και της ΑΕΜΥ ΑΕ (Ανώνυμη Εταιρεία Μονάδων Υγείας). Επιδιώκεται να αποκοπούν και να ιδιωτικοποιηθούν μέσω της ΑΕΜΥ - χαρακτηριστικό παράδειγμα το νοσοκομείο της Σαντορίνης - Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης των ψυχιατρικών νοσοκομείων. Παράλληλα, υποβαθμίζεται ο ρόλος του ψυχιατρικού νοσοκομείου, καθώς μπαίνει ζήτημα η δυναμικότητά του να μην ξεπερνά τις 100 κλίνες βραχείας και μέσης νοσηλείας οξέων περιστατικών», εξηγεί ο Σταύρος Καλαρίτης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων ΨΝΑ, και συνεχίζει:

«Στην πραγματικότητα, αναβαθμίζεται και ενισχύεται αποφασιστικά ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα και των ΜΚΟ. Μέσω των εκπροσώπων τους στις Επιστημονικές Επιτροπές θα έχουν λόγο, θα συμμετέχουν ενεργητικά στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, προωθώντας τα συμφέροντά τους. Διευρύνεται και ενισχύεται ο ρόλος και η λειτουργία της ΑΕΜΥ ως φορέα που προωθεί την ιδιωτικοποίηση και την επιχειρηματική λειτουργία μονάδων Ψυχικής Υγείας. Θα έχει τη δυνατότητα να ιδρύει μονάδες Ψυχικής Υγείας ή να συνεχίζει τη λειτουργία αυτών που ήδη υπάρχουν, κι αυτό για ένα χρόνο. Από κει και πέρα, είναι ανοιχτό το ενδεχόμενο να κλείσουν ή να ιδιωτικοποιηθούν μέσω της ΑΕΜΥ ΑΕ. Ταυτόχρονα, η ΑΕΜΥ αποτελεί το όχημα ανατροπής εργασιακών σχέσεων, αφού θα συνάπτει συμβάσεις έργου με τους εργαζόμενους, ενώ θα μπορεί να ενισχύει τη λειτουργία των μονάδων Ψυχικής Υγείας με αποσπάσεις εργαζομένων από το Δημόσιο».

Πρόγραμμα δράσης από τους εργαζόμενους

Κάτω από την όξυνση των προβλημάτων και μπροστά στην επιδείνωση που προδιαγράφει η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, οι εργαζόμενοι προχωρούν σε κινητοποιήσεις, με πρώτο σταθμό την Τετάρτη 16 Μάη, οπότε θα προχωρήσουν σε συγκέντρωση στην πύλη του νοσοκομείου και συμβολικό αποκλεισμό της Λεωφόρου Καβάλας. Διεκδικούν:

  • Πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό για το Νοσοκομείο, με αύξηση των κονδυλίων.
  • Αμεσα προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις ειδικότητες, με σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας. Κατάργηση κάθε μορφής «ευέλικτης» και εργολαβικής εργασίας.
  • Κατάργηση κάθε μορφής επιχειρηματικής δράσης στις υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και ένταξή τους στο δημόσιο και δωρεάν σύστημα Ψυχικής Υγείας.
  • Καμία κατάργηση - συγχώνευση κλινικής στο ΨΝΑ. Καμία διαθεσιμότητα, κινητικότητα, απόλυση εργαζομένου.
  • Το θεραπευτικό πρόγραμμα «18 ΑΝΩ» να παραμείνει οργανικό κομμάτι του Νοσοκομείου, με ενίσχυση των «στεγνών» προγραμμάτων.
  • Δημιουργία σύγχρονων υποδομών και υπηρεσιών ψυχογηριατρικών κλινικών, ειδικών κέντρων αντιμετώπισης της νόσου Αλτσχάιμερ και συναφών διαταραχών και παθήσεων.

Ε. Τζ.

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ
Σε τεντωμένο σχοινί ασθενείς και εργαζόμενοι(5/5/2018)
Σύσκεψη εργαζομένων σε ψυχιατρεία και ψυχιατρικές κλινικές(25/4/2018)
Στοιβάζει ασθενείς και ανακυκλώνει εφημερίες για να μπαλώσει τα κενά(28/10/2017)
Φορτώνει όλο το βάρος στους ψυχικά πάσχοντες και τις οικογένειές τους(5/10/2014)
Επισπεύδει το κλείσιμο των Ψυχιατρικών Νοσοκομείων(23/8/2013)
Ψευδεπίγραφος τίτλος η μεταρρύθμιση(15/5/2002)

Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org