«Ανάπτυξη για ορισμένους είναι νομοτελειακό φαινόμενο της εξέλιξης οικονομιών, κοινωνιών. Μπορεί από μια άποψη να έχουν δίκιο. Αλλά ανάπτυξη αφηρημένη δεν υπάρχει. Σ' αυτήν υπεισέρχεται η ανθρώπινη βούληση. Αυτό βεβαιώνει και το συνέδριο ετούτο, το οποίο, όπως εμείς ερμηνεύουμε, έχει αφετηρία τη σύνθεση και καταλήγει στο συνδυασμό: όραμα - στόχοι - συλλογικότητα - συλλογική διεκδίκηση. Από την πείρα μας στα κοινά εκτιμούμε ότι οι προτάσεις - ή μέρος των προτάσεων - για ανάπτυξη, αναβάθμιση, θα προσκρούσουν σε δυο ενστάσεις της κεντρικής διοίκησης. Στους πόρους και στις εθνικές προτεραιότητες. Δικαιούμαστε να έχουμε τις αμφιβολίες και αντιρρήσεις μας, τόσο για τον καταμερισμό των πόρων γενικά, όσο και για τις προτεραιότητες. Το μίζερο λογιστικό σήμερα και η κοντόθωρη πολιτική οικονομία δεν πρέπει να λειτουργήσουν ως άρνηση για το μέλλον των παιδιών μας. Ανάπτυξη και αναβάθμιση ανταποδοτικής αλληλεγγύης είναι το ζήτημα που μπαίνει. Θα συνοψίζαμε με μια φράση: Ανάπτυξη ναι, με συλλογική διεκδίκηση. Ανάπτυξη ναι, ταυτόχρονα με ό,τι μας άφησαν οι γονείς μας. Ανάπτυξη ναι, να παντρέψουμε το παλιό με το νέο, χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας. Ανάπτυξη ναι, ώστε να μην πούνε τα παιδιά μας ότι ζήσαμε με το δικό τους μέλλον. Ευχόμαστε το αποτύπωμα αυτού του Συνεδρίου να μην το σβήσει ο αέρας!».

Τα παραπάνω είναι μεγάλο απόσπασμα από ένα χαιρετισμό που δημοσιεύει η τοπική εφημερίδα «Αποψη του Νότου» της Κρήτης. Ο χαιρετισμός έγινε στο 1ο Συνέδριο των Αγιοβασιλειωτών πριν λίγες μέρες στο Δήμο Λάμπης του Νομού Ρεθύμνου.

Λέμε, αγαπητοί αναγνώστες, να μην σας πούμε τίνος ήταν η παραπάνω ομιλία. Σας αφήνουμε εσείς να εκτιμήσετε σε ποιον και από ποιον πολιτικό χώρο μπορείτε να αποδώσετε τις απόψεις αυτές...