Κυριακή 9 Μάρτη 2014
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 4
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
... ή ανανέωση της παλιάς με «Ελιά» και «Ποτάμι;»

Ολοκληρώνεται σήμερα η συνδιάσκεψη που διοργανώνουν το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα Λοβέρδου, οι «58» και άλλες κινήσεις της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας, ενόψει κοινής καθόδου τους στις ευρωεκλογές υπό το μανδύα της ελληνικής «Ελιάς». Προσπάθεια εντασσόμενη στο πλαίσιο αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού και συγκρότησης σοσιαλδημοκρατικού πόλου, ανάμεσα σε ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ. Ενας «τρίτος» πυλώνας που θα δρα σταθεροποιητικά για το σύστημα, στηρίζοντας αστικές κυβερνήσεις της μιας ή της άλλης μορφής, ενσωματώνοντας λαϊκά στρώματα στον ευρωμονόδρομο, εξασφαλίζοντας (με άλλα μείγματα διαχείρισης) την απρόσκοπτη εφαρμογή της βαθιά αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ και του μεγάλου κεφαλαίου.

Ενδεικτικά, στην πολιτική διακήρυξη του σχήματος «Ελιά - Δημοκρατική Παράταξη», που παρουσιάστηκε χτες στη συνδιάσκεψη, τονίζεται ότι αποτελεί «σημαντικό βήμα για την ανασυγκρότηση και την ανανέωση του ευρύτερου προοδευτικού χώρου».

Επίσης: «Η χώρα χρειάζεται να αλλάξει ριζικά. Και αυτή η αλλαγή δεν είναι υπόθεση ενός μόνον κόμματος, το οποίο εκμεταλλευόμενο την πριμοδότηση του εκλογικού νόμου και τις ευκαιριακές συμμαχίες θα εξασφαλίσει μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η έξοδος από την κρίση και οι βαθιές τομές στην οικονομία, στο κράτος, στη διοίκηση, στην κοινωνία και το πολιτικό σύστημα απαιτούν εθνική συνεννόηση, ρεαλιστικό πρόγραμμα, σταθερότητα και επιμονή στην εφαρμογή. Για να σταθεί η χώρα, χρειάζεται μια ισχυρή δημοκρατική προοδευτική παράταξη»...

«Για τη θέση της ΕΕ στην παγκόσμια οικονομία»

Στη διακήρυξη εμφανίζονται ανήσυχοι επειδή «το ευρωπαϊκό όραμα έχει αρχίσει να θαμπώνει (...) Νέες μορφές ευρωσκεπτικισμού εμφανίζονται». Ετσι ζητούν άλλο μείγμα διαχείρισης προς ενίσχυση των ευρωενωσιακών μονοπωλίων: «Ούτε λιτότητα, ούτε λαϊκισμός. Αυτός είναι ο διπλός στόχος, για να αντιστρέψουμε τη διαλυτική πορεία. Για να κερδίσει ξανά η Ευρώπη πρωτεύουσα θέση στην παγκόσμια οικονομία, για να ελέγξει τον αχαλίνωτο χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό, για να επιβεβαιώσει τη σημασία της Δημοκρατίας, για να ξαναχτίσει το κοινωνικό κράτος στις νέες συνθήκες».

Αλλού αναφέρουν: «Προωθούμε ένα νέο Εθνικό Παραγωγικό Μοντέλο βασισμένο στη συνεργασία του κράτους με τον ιδιωτικό τομέα, στην τόνωση της επιχειρηματικότητας, στην αξιοποίηση στο έπακρο των ενδογενών μας πόρων. Που αξιοποιεί τους ανθρώπους μας, την ενεργητικότητα του ελληνικού λαού. Επιδιώκουμε την συνέργεια όλων των παραγωγών του πλούτου αυτής της χώρας από τον εργάτη, υπάλληλο, μικρομεσαίο, αγρότη, μέχρι το στέλεχος και τον επιχειρηματία».

Θυμίζουμε ότι η αναζήτηση άλλου μείγματος διαχείρισης της κρίσης προβάλλεται τελευταία ως ζητούμενο και από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλο, ειδικά μετά τα ταξίδια του σε Γαλλία και ΗΠΑ όπου είχε επαφές με κορυφαίους κυβερνητικούς παράγοντες. Αλλά και οι «58» κατέθεσαν πρόσφατα τέτοιες προτάσεις, μεταξύ άλλων, για εξασφάλιση ρευστότητας στους καπιταλιστές. Θέσεις που λίγο - πολύ συμπίπτουν με την κριτική που εκφράζει προς την ΕΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, και με τα δικά του αιτήματα.

«Το ΠΑΣΟΚ πέθανε, αλλά ο χώρος υπάρχει»

Σημειωτέον, στη συνδιάσκεψη της «Ελιάς» γίνεται προσπάθεια να μιλήσουν από βήματος «εκπρόσωποι παραγωγικών και κοινωνικών φορέων», της «Κοινωνίας των Πολιτών». Προσπάθεια να δείξει η «Ελιά» στα μονοπώλια ότι (σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ, τις δικές τους φτωχότερες τέτοιες επιδόσεις) έχει «πόδια» στην κοινωνία, μπορεί να διασφαλίσει την περιλάλητη «κοινωνική συνοχή» αξιοποιώντας την παρέμβασή της στο συνδικαλιστικό κίνημα, την Τοπική Διοίκηση και αλλού. Οτι μπορεί να εκφράζει ακόμα και τώρα πολιτική συμμαχιών της αστικής τάξης με μεσαία στρώματα που σήμερα είναι δυσαρεστημένα από την πολιτική διαχείριση της κρίσης. Ακόμα - ακόμα ότι διαθέτει δυνάμεις για να αποτρέψει δυνάμωμα του ταξικού πόλου.

Βέβαια, η συζήτηση αυτή στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, όπου μετρούν τις τέτοιες δυνάμεις τους και δυνατότητές τους, φαίνεται να γίνεται σε κλίμα ολοένα εντονότερου προβληματισμού, μετά και τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που φέρνουν το κόμμα να χάνει ψήφους και από το μόρφωμα του δημοσιογράφου Στ. Θεοδωράκη, «Το Ποτάμι». Μπρος και σε αυτή τη νέα ...συνθήκη, δείχνουν να ψάχνουν με ακόμα μεγαλύτερη ένταση ένα νέο «κουστούμι» προκειμένου φορώντας το να εφαρμόσουν την ίδια πολιτική.

Ενδεικτική η δήλωση του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Κ. Σκανδαλίδη στο ραδιοσταθμό «Βήμα»: «Το θέμα είναι να καταλάβουμε ότι αυτός ο χώρος έχει ακόμα μια τεράστια δυναμική. Λέω συνέχεια ότι το ΠΑΣΟΚ είναι παντού και πουθενά. Πουθενά με την εκλογική έννοια, ότι είναι ένα κόμμα συρρικνωμένο που παίζεται εάν θα επιβιώσει στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση - και παντού με την έννοια ότι σε όλους τους κοινωνικούς χώρους έχουμε ακόμη μια κυριαρχία. Τι σημαίνει αυτό; Οτι ο χώρος δεν πέθανε. Πέθανε το ΠΑΣΟΚ, όπως το ξέραμε»...

«Στρατηγική επιλογή η ΕΕ»

Σε αυτό το χώρο φιδοσέρνεται και το «Ποτάμι». Σχήμα θολό όπου χωράνε όλοι (τους), το οποίο, όπως λέει ο Στ. Θεοδωράκης, επιδιώκει να «κλέβει ιδέες και από την αριστερά και από τη φιλελεύθερη παράταξη», δηλαδή τσιμπολογάει προτάσεις από εδώ και από εκεί για να τις εντάξει σε ένα πρόγραμμα κομμένο και ραμμένο στη στρατηγική της ΕΕ. Αλλωστε ο εμπνευστής του εγχειρήματος, σε συνέντευξη Τύπου, εμφάνισε ως συνεκτικό στοιχείο του κόμματός του τις ιδέες της ΕΕ, διευκρίνισε ότι «είναι προσανατολισμένο στην Ευρώπη», ότι «υπερασπιζόμαστε την Ευρώπη. Και στις στρατηγικές επιλογές η οπτική δεν πρέπει να είναι του Ελληνα, αλλά του Ευρωπαίου».

Αυτό, όμως, που παρουσιάζει επιτηδευμένα και με μεταμοντέρνο ύφος ως διέξοδο, κρύβει τις ίδιες φθαρμένες ιδέες που οδήγησαν το λαό στη σημερινή κατάσταση. Δηλαδή, την υποταγή στις επιλογές της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και των μονοπωλίων, στην πολιτική που εξαθλίωσε τα λαϊκά στρώματα. Προφανώς, από τη στιγμή που το «Ποτάμι» κινείται σε αυτή τη στρατηγική, μπορεί να χωρέσει θέσεις από κόμματα του συστήματος, καθώς δεν διαφοροποιείται στην ουσία από αυτά.

Στήθηκε επομένως άλλο ένα κομματίδιο - αερόσακος ενάντια στη ριζοσπαστικοποίηση των λαϊκών στρωμάτων, ένας μπαλαντέρ διαθέσιμος για πιθανές συνεργασίες με τον έναν ή τον άλλον πόλο του νέου διπολισμού. Σχήμα πλήρως ενταγμένο στις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα που μόνο στόχο έχουν τον εγκλωβισμό του λαού σε κόμματα «μια από τα ίδια». Εξάλλου, όπως είπε ο Θεοδωράκης, στόχος του «Ποταμιού» είναι να συμβάλουν «με την ενότητα των διαφορετικών» ώστε να προκύψει μια πλειοψηφία 50% με συνεργασίες. Με ποιους; Με όποιους από τους πυλώνες του νέου διπολισμού, ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ, χρειαστούν δεκανίκι. Γι' αυτό και με τη διακήρυξή του αφήνει πόρτες ανοιχτές και στους δύο.

Σε κάθε περίπτωση, είτε η συζήτηση αφορά το ΠΑΣΟΚ και την «Ελιά», είτε τη ΔΗΜΑΡ και τις δικές της περιπέτειες, είτε το «Ποτάμι», είτε οποιοδήποτε άλλο μόρφωμα του χώρου τους, ένα είναι σίγουρο: Οτι οι διεργασίες για την αναμόρφωση του λεγόμενου κεντροαριστερού χώρου όχι μόνο δεν έχουν λήξει, αλλά θα ενταθούν το επόμενο διάστημα. Αυτό φανερώνουν άλλωστε οι επισημάνσεις ότι παρά την εκλογική κατεδάφιση του ΠΑΣΟΚ, η σοσιαλδημοκρατία συνεχίζει να έχει σημαντικά ερείσματα σε τμήματα εργαζομένων και ιδιαίτερα σε μεσαία στρώματα, όπως έχουν δείξει οι αρχαιρεσίες σε συνδικάτα, φορείς όπως οι δικηγορικοί σύλλογοι κλπ. Επίσης δεν πρέπει να υποτιμήσουμε ότι οι ίδιες οι εκλογές του Μάη θα αποτελέσουν σταθμό για την αναμόρφωση του χώρου, κάτι που επισήμανε πρόσφατα και ο ίδιος ο Βενιζέλος.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org