Η ίδια λέει γι' αυτήν την τελευταία της δουλειά:
«Αναζητώντας το φως και την ελπίδα, ανασύρω μνήμες από τόπους που ένιωσα σαν καταφύγιο, από βλέμματα που με συγκίνησαν, από τις αντιθέσεις της φύσης.
Είναι εξαιρετικά δύσκολο να συμπυκνώσει κανείς όλες τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις εμπειρίες με τον χρωστήρα, να τα αιχμαλωτίσει στον καμβά ή στο χαρτί...
Αλλά η Τέχνη είναι ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης, και από μόνη της σε οδηγεί σε μονοπάτια που σε καλούν να τα περπατήσεις. Ετσι, επιχείρησα να δημιουργήσω εικόνες, ανακαλώντας μνήμες, στιγμές που θα μπορούσα να αναβιώσω. Με τη γαλήνια διαφάνεια της ακουαρέλας αναζητώ ανοιχτούς και φωτεινούς ορίζοντες, μέσα από την αέναη κίνηση της θάλασσας, από το βλέμμα ενός παιδιού, από το ελεύθερο πέταγμα των πουλιών. Με τη στιβαρότητα των ακρυλικών χρωμάτων αποζητώ τη σταθερότητα και τη δύναμη που προσφέρει η φύση, ενώ με το κάρβουνο την εντιμότητα της απλότητας.
Σ' αυτό το ταξίδι αναζητώ την αλήθεια των ανθρώπων που ζουν, ενδημούν ή μεταναστεύουν ψάχνοντας να βρουν τον δικό τους τόπο, τον δικό τους ουρανό, που σαν τα πουλιά ψάχνουν να βρουν ασφαλές καταφύγιο».
Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 7 Ιούνη.