Χαρακτηριστικά, μετά τη συνάντηση που είχε την προηγούμενη βδομάδα στο Μαξίμου με τον εμίρη του Κατάρ, και καθ' οδόν για το Αμμάν της Ιορδανίας, όπου ο Κυρ. Μητσοτάκης συμμετέχει σήμερα στην 5η Σύνοδο Κορυφής Ελλάδας - Κύπρου - Ιορδανίας, έκανε χτες μια «ενδιάμεση στάση» στο Αμπου Ντάμπι για συνάντηση με τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, σεϊχη Mohammed Bin Zayed Al Nahyan.
Οι κυβερνητικοί «κύκλοι» άλλωστε ξερογλύφονταν χτες διεκδικώντας ακόμα μια «πρωτιά» εμπλοκής, λέγοντας πως ο Μητσοτάκης ήταν ο πρώτος ηγέτης της ΕΕ που βρέθηκε στην περιοχή μετά τις προχθεσινές, νέες επιθέσεις εναντίον εγκαταστάσεων των ΗΑΕ, και ότι η επίσκεψη αποτελεί μήνυμα «επαναβεβαίωσης της ισχυρής στρατηγικής σχέσης Ελλάδας - ΗΑΕ, η οποία θεμελιώθηκε το 2020 με την Κοινή Διακήρυξη Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης». Αλλωστε, στον προηγούμενο γύρο του πολέμου με το Ιράν, η κυβέρνηση απέστειλε πυρομαχικά στα ΗΑΕ, άλλα υλικά που ζήτησαν για τις Ενοπλες Δυνάμεις τους οι Καταριανοί, ενώ ταυτόχρονα έχει εδώ και χρόνια αναπτυγμένη συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία και φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα, ετοιμάζοντας τώρα το επόμενο βήμα.
Διόλου τυχαία, οι ίδιες πηγές έλεγαν χτες ότι η κυβέρνηση «παραμένει προσηλωμένη στην πλήρη διασφάλιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας, κατεξοχήν στα Στενά του Ορμούζ», ενώ στον απόηχο και των προχθεσινών σχετικών δηλώσεων του υπουργού Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτη («θα κάνουμε ό,τι περνάει απ' το χέρι μας έτσι ώστε να συνεχίσουμε σε συνεργασία με τη ναυτιλιακή κοινότητα την ανεμπόδιστη και ελεύθερη κίνηση των πλοίων», με «παρουσία στο Στενό του Ορμούζ, όπως άλλωστε το πράττουμε ήδη στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εντολής στην Ερυθρά Θάλασσα»), τη σκυτάλη πήρε χτες ο υπουργός Αμυνας.
Συγκεκριμένα, ο Ν. Δένδιας, μιλώντας σε συνέδριο (εστιασμένο στις μπίζνες βιομηχανιών του πολέμου με τα εξοπλιστικά), ερωτηθείς αν η χώρα έχει επιχειρησιακά τις δυνατότητες να αναπτυχθεί στην περιοχή, διαβεβαίωσε - με χαρακτηριστικό για την τάξη του κυνισμό και ωμότητα - ντόπια και ξένα κέντρα ότι «η απάντηση για την Ελλάδα είναι η πιο εύκολη από οποιονδήποτε ή σχεδόν οποιονδήποτε άλλον. Είμαστε 200 μίλια, 300 μίλια πιο πέρα ήδη, επιχειρούμε με βάση το Τζιμπουτί εδώ και χρόνια, σε ένα περιβάλλον στο οποίο απειλούμαστε, σε ένα περιβάλλον το οποίο έχει εκπομπή πυραύλων, drone, οι ελληνικές φρεγάτες έχουν καταρρίψει εχθρικά drones, άρα λοιπόν εμείς είμαστε και εξοικειωμένοι με αυτό το περιβάλλον κινδύνων στην περιοχή».
Μπαρουτοκαπνισμένα λοιπόν τα παιδιά του λαού (τα οποία τάχα... δεν κινδύνευαν), θα τα χώσουν ακόμα πιο βαθιά στο στόμα του λύκου, καθώς το βασικό σενάριο που εξετάζεται είναι η φρεγάτα που επιχειρεί σήμερα στην Ερυθρά Θάλασσα και τον Κόλπο του Αντεν να μετακινηθεί για επιχειρήσεις στα Στενά του Ορμούζ, πρόσθετη καύσιμη ύλη στη φωτιά του πολέμου για τα συμφέροντα των εφοπλιστών και των ομίλων της διαμετακόμισης. Αλλωστε, και ο ίδιος ο Δένδιας ζητούσε με θράσος «να είμαστε και σε αυτό καθαροί και συνεννοημένοι. Πρώτον, ελευθερία της ναυσιπλοΐας. Για την Ελλάδα, μια μεγάλη ναυτική δύναμη είναι σημαντικότατο, δεν είναι απλώς σημαντικό».
Τι περιμένουν; Μέσα από τις συνεννοήσεις που «τρέχουν» όλη αυτή την περίοδο, να προκύψει «συγκεκριμένη εντολή, με συγκεκριμένη ανάλυση, μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους και φίλους μας, μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους μας». Στο εσωτερικό θα ακολουθήσει, όπως εξήγησε ο Δένδιας, απόφαση του ΚΥΣΕΑ, ενώ «χρειάζεται πιθανότατα και διαβούλευση με το σύνολο του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο, νομίζω, καταλαβαίνει πόσο τεράστια σημασία έχει για την Ελλάδα η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας», όπως ισχυρίστηκε «κρούοντας ανοιχτές θύρες» για τα άλλα αστικά κόμματα και ενθυμούμενος, και αυτός και όλοι της τάξης του, το Διεθνές Δίκαιο και την ελευθερία της ναυσιπλοΐας όποτε τους συμφέρει, αφού τα έκαναν «γαργάρα» όταν τα τορπίλισε πριν μερικές μέρες ο «στρατηγικός» τους «εταίρος», κράτος - μακελάρης Ισραήλ, κάνοντας ρεσάλτο σε πλοιάρια νότια της Κρήτης, ενώ αυτά κατευθύνονταν προς τη Γάζα.
Σε αυτό το φόντο, χτες το απόγευμα ο υφυπουργός Αμυνας, Θ. Δαβάκης, ενημέρωσε την Ειδική Διαρκή Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων της Βουλής για την αναβάθμιση των φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ, όπως και τη διαδικασία πρόσκτησης δύο φρεγατών από το Πολεμικό Ναυτικό της Ιταλίας, με τη δυνατότητα πρόσκτησης άλλων δύο, ώστε να αναλάβουν από καλύτερες θέσεις αποστολές στον αμερικανοΝΑΤΟικό καταμερισμό.