Επισήμως 20ετία κλείνει ο εκατομμυριούχος ελεγχόμενος Γ. Παναγόπουλος ως πρόεδρος της ΓΣΕΕ, αφού εκλέχτηκε ξανά με τις ψήφους των συνδικαλιστών του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και μίας εκ των παρατάξεων του ΣΥΡΙΖΑ, στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΓΣΕΕ. Ετσι κάπως ολοκληρώνεται το παζλ της στρατηγικής σύμπλευσης (και) στο συνδικαλιστικό κίνημα, αποδεικνύοντας ξανά πόσο «φούμαρα» είναι τα «αγεφύρωτα χάσματα» που τάχα χωρίζουν τα αστικά κόμματα. Με αυτόν τον τρόπο συνεχίζεται η «συγκυβέρνηση» στη ΓΣΕΕ, με τη ...φρεσκαδούρα του πάμπλουτου προέδρου της να πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε: Από την υπογραφή της κατάπτυστης «Κοινωνικής Συμφωνίας» - ταφόπλακας στις ΣΣΕ, την οποία όλοι μαζί (ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ) είχαν επικυρώσει υπό την υψηλή εποπτεία ΣΕΒ και Κεραμέως. Το μόνο που μένει είναι να στείλει λουλούδια η υπουργός Εργασίας στα «συνεταιράκια» της για τα συγχαρητήρια. Οπως και στο Συνέδριο της ΓΣΕΕ, η συγκρότηση της διοίκησης αποκαλύπτει ξανά τους δύο κόσμους που συγκρούονται: Από τη μία των εργατοπατέρων που συγκυβερνούν και μοιράζουν τις καρέκλες τους, για να συνεχίζουν την αθλιότητα του κοινωνικού εταιρισμού, πάντα μακριά κι αλάργα από τις αγωνίες, τα προβλήματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Και από την άλλη των πραγματικών συνδικάτων, των ζωντανών και μαχητικών δυνάμεων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, που οργανώνουν την πάλη στους χώρους δουλειάς και φωτίζουν τον μόνο ελπιδοφόρο δρόμο: Της ρήξης με το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, της σύγκρουσης με την πολιτική της κερδοφορίας των ομίλων, την κυβέρνηση και τους παρατρεχάμενούς τους μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα.