«Εξαίρεση» ήταν το ΚΚΕ και όταν όλοι ψήφιζαν με χέρια και με πόδια τις στρατηγικές συμφωνίες με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, που η αξία τους για «την ειρήνη και τη σταθερότητα» ...έλαμψε το τελευταίο διάστημα. Κανείς δεν ξεχνάει επίσης τη λύσσα τους όταν το ΚΚΕ αποκάλυπτε τα προσχήματα περί «τρομοκρατίας» και στεκόταν αταλάντευτα στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού. 'Η όταν εκείνοι χειροκροτούσαν στη Βουλή τους ναζιστές του Αζόφ και το ΚΚΕ ξεσκέπαζε την άθλια προπαγάνδα για εμπλοκή της χώρας στο σφαγείο της Ουκρανίας. Περισσότερο απ' όλα, δεν συγχωρούν στο ΚΚΕ ότι φωτίζει σταθερά τον δρόμο της ανατροπής, για να δώσουν οι λαοί διέξοδο από το σύστημα των πολέμων και της εκμετάλλευσης. Κάτι ξέρει γι' αυτά ο Λιθουανός επίτροπος πολέμου της ΕΕ, που δήλωνε «περήφανα» αντικομμουνιστής και καυχιόταν για τη συμβολή του στην ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ. Γνωρίζει άλλωστε από πρώτο χέρι ότι εκεί που οι λαοί ζούσαν απαλλαγμένοι από τα παράσιτα τους καπιταλιστές, δεν υπήρχε θέση για γεράκια σαν του λόγου του.