Η σύνοδος που πραγματοποιήθηκε στο «Ινστιτούτο Ειρήνης Ντόναλντ Τραμπ», υπό την προεδρία του υπουργού Εσωτερικών και επικεφαλής του NEDC, Νταγκ Μπέργκαμ, και του υπουργού Ενέργειας, Κρις Ράιτ, με την παρουσία εκπροσώπων 22 ευρωπαϊκών χωρών, αξιωματούχων της ΕΕ και άνω των 50 ευρωπαϊκών και αμερικανικών εταιρειών, αποτέλεσε ένα ακόμα βήμα στην κατεύθυνση αυτή.

Στο περιθώριο της συνόδου η «Atlantic SEE LNG Trade» - κοινοπραξία στην οποία συμμετέχει κατά 60% ο Ομιλος «AKTOR» και κατά 40% η ΔΕΠΑ Εμπορίας - υπέγραψε μακροχρόνιες συμφωνίες πώλησης αμερικανικού LNG με τέσσερις χώρες του Κάθετου Διαδρόμου: Το υπουργείο Υποδομών και Ενέργειας της Αλβανίας, τη δημόσια εταιρεία BULGARGAZ της Βουλγαρίας, την «Aluminij Industries» και την «M. T. Abraham Group» της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, καθώς και τη «Naftogaz» της Ουκρανίας.

Συμφωνία υπέγραψε και η «Metlen» με τη «Shell» - τον μεγαλύτερο σήμερα αγοραστή αμερικανικού LNG. Η πενταετής συμφωνία, με ενεργοποίηση από το 2027, προβλέπει προμήθεια 0,5 δισ. έως 1 δισ. κυβικών μέτρων LNG ετησίως, που θα εισέρχονται από την Ελλάδα και θα διοχετεύονται μέσω του Κάθετου Διαδρόμου.

Οι συμφωνίες υπεγράφησαν παρουσία των Αμερικανών υπουργών, του Στ. Παπασταύρου αλλά και της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, η οποία σύμφωνα με τα δημοσιεύματα «έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ωρίμανσή τους».

13 χώρες, ΗΠΑ, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ουγγαρία, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβακία, Μολδαβία, Ουκρανία, Κροατία, Λιθουανία, Σερβία και Βοσνία - Ερζεγοβίνη, υπέγραψαν κοινή δήλωση για «ενίσχυση της ασφάλειας του εφοδιασμού φυσικού αερίου σε Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη». Η δήλωση δεσμεύει τις χώρες στην αξιοποίηση υποδομών LNG, στην «εξάλειψη κανονισμών που παρεμποδίζουν τις εισαγωγές φυσικού αερίου» και στην κινητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών κεφαλαίων - μαζί με «οργανισμούς εξαγωγικών πιστώσεων και πολυμερή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» - για τη χρηματοδότηση αυτών των σχεδίων.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις υπόγειες αποθήκες φυσικού αερίου της Ουκρανίας, που σύμφωνα με τη δήλωση θα πρέπει να ενταχθούν στις «περιφερειακές αγορές» και να λειτουργήσουν ως «εμπορικός κόμβος συναλλαγών», για τη «στήριξη της οικονομικής ανάκαμψης και ανασυγκρότησης της χώρας». Με αυτόν τον τρόπο η Ουκρανία μετατρέπεται σε αποθήκη αμερικανικού LNG, η Ελλάδα στην πύλη εισόδου του και ολόκληρη η περιοχή σε πεδίο κέρδους για τα αμερικανικά και ευρωπαϊκά μονοπώλια.

Ο Ελληνας υπουργός, Στ. Παπασταύρου, παρουσίασε την εξέλιξη της μετατροπής της χώρας σε «πύλη εισόδου» για την αμερικανική ενέργεια σε νούμερα. Οι ελληνικές εισαγωγές φυσικού αερίου τριπλασιάστηκαν, από 6-7 δισ. κυβικά μέτρα το 2019 σε 17 δισ. κυβικά μέτρα το 2024, εκ των οποίων τα 11 δισ. κατευθύνθηκαν σε εξαγωγές. Χαρακτήρισε τον Κάθετο Διάδρομο «αρτηρία ειρήνης και ευημερίας» και μίλησε για μια «ιστορική» πρωτοβουλία που συντονίζει πέντε κράτη, ισάριθμους διαχειριστές συστημάτων μεταφοράς και μια εμπορική διαδρομή από τη Ρεβυθούσα έως το Κίεβο.

Τα μεγάλα λόγια ωστόσο δεν μπορούν να κρύψουν τα μεγάλα ψέματα. Πίσω από τα πομπώδη νούμερα, η Ελλάδα μετατρέπεται σε κρίκο της αμερικανικής αλυσίδας «ενεργειακής κυριαρχίας», ενώ ο ελληνικός λαός φορτώνεται τόσο τους κινδύνους όσο και τα κόστη. Οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι τρίβουν τα χέρια τους με τις νέες μακροχρόνιες συμβάσεις που εγγυώνται κέρδη δεκαετιών. Ο λαός, αντίθετα, συνεχίζει να πληρώνει πανάκριβα τους λογαριασμούς Ενέργειας και να αντιμετωπίζει την ενεργειακή φτώχεια που καλπάζει.

Ο ίδιος ο Παπασταύρου, μιλώντας στην εκδήλωση «10 χρόνια συνεργασίας ΗΠΑ και ΕΕ στο υγροποιημένο φυσικό αέριο», ομολόγησε ότι «οι αγορές φυσικού αερίου σε καιρό πολέμου δεν είναι ουδέτερες συναλλαγές, αλλά έχουν άμεσες γεωπολιτικές συνέπειες». Πράγμα που ήδη στην Ελλάδα βλέπουμε να παίρνει σάρκα και οστά, με αυξημένη αμερικανοΝΑΤΟική παρουσία, με βάσεις και λιμάνια που μετατρέπονται σε ορμητήρια πολέμου, με αναβαθμισμένη εμπλοκή στα «καυτά» μέτωπα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Ο Παπασταύρου ισχυρίστηκε πως «η Ενέργεια συνιστά θεμελιώδες στοιχείο της στρατηγικής σύγκλισης μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ», αποκαλύπτοντας ότι η κυβέρνηση βλέπει τον ενεργειακό τομέα ως εργαλείο ΝΑΤΟικής συνοχής και γεωστρατηγικής ευθυγράμμισης, αλλά και ως έμμεση αναφορά στις αντιθέσεις που μεγαλώνουν εντός του ευρωατλαντικού στρατοπέδου.

Για παράδειγμα, ο Κάθετος Διάδρομος βρίσκεται στην καρδιά των τελευταίων εξελίξεων, μετά και την ανακοίνωση νέων δασμών 15% από τον Πρόεδρο Τραμπ. Ως πρώτη απάντηση, οι Βρυξέλλες λένε πως αναμένεται να παγώσει η εμπορική συμφωνία ΗΠΑ - ΕΕ που είχε υπογραφεί στον τελευταίο γύρο του παζαριού, το καλοκαίρι του 2025, και βασικό κομμάτι της οποίας αφορούσε την δέσμευση από πλευράς ΕΕ για την αγορά ενεργειακών προϊόντων αξίας 750 δισ. δολαρίων από τις ΗΠΑ, στην κατεύθυνση «απεξάρτησης» από το ρωσικό αέριο. Σε αυτές τις «ράγες» χαράχτηκαν και τα σχέδια του Κάθετου Διαδρόμου, ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά εμπόδια στην εμπορική του λειτουργία, καθώς το υφιστάμενο ρυθμιστικό περιβάλλον από την ΕΕ και τα κράτη - μέλη της τον έχουν καταστήσει ακριβότερο από άλλες εναλλακτικές.