Κλιμάκωση είχε όμως και η εμπλοκή της χώρας στα ΝΑΤΟικά σχέδια. Κάθε επόμενο βήμα πηγαίνει χέρι - χέρι με τα συμφέροντα και τις «ευκαιρίες» που διεκδικεί η ελληνική αστική τάξη, με τελευταίο παράδειγμα τον Κάθετο Διάδρομο και τις συμφωνίες για «ανοικοδόμηση» της Οδησσού. Είναι φανερό ότι εκεί που ο λαός βλέπει νέους κινδύνους από την εμπλοκή στους ανταγωνισμούς, το κεφάλαιο βλέπει «ευκαιρίες» για μεγαλύτερα κέρδη, επιβεβαιώνοντας ότι σε πόλεμο και ειρήνη τα συμφέροντα του λαού είναι στην αντίπερα όχθη απ' αυτά των ομίλων. Το να μη στοιχίζεται λοιπόν ο λαός με την αστική τάξη και κανένα ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο αποτελεί «λυδία λίθο» για το εργατικό - λαϊκό κίνημα και, φυσικά, για την πολιτική πρωτοπορία του. Να ένας ακόμα λόγος για να αισθάνεται κανείς περήφανος που το ΚΚΕ βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στη σωστή πλευρά της Ιστορίας, αυτή των λαών, ενάντια στους ιμπεριαλιστές και στους πολέμους τους.