Σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση παραμένει η Περιφερειακή Ενότητα Εβρου από τις πλημμύρες των τελευταίων ημερών, καθώς πάνω από 150.000 στρέμματα έχουν πλημμυρίσει, με τα νερά να φτάνουν και σε κατοικημένες περιοχές και τη στάθμη του νερού στον Εβρο να βρίσκεται ακόμη σε ανησυχητικά επίπεδα. Για άλλη μια φορά ήρθαν στην επιφάνεια οι διαχρονικές εγκληματικές ευθύνες όλων των αστικών κυβερνήσεων και των τοπικών αρχών που τις στηρίζουν, για την έλλειψη ουσιαστικών έργων πρόληψης και αντιπλημμυρικής προστασίας του λαού και της περιουσίας του στην περιοχή.

Η μεγάλη ποσότητα νερού που κατέβηκε αυτές τις μέρες από τη Βουλγαρία, μέσω των παραποτάμων Αρδα, Τούντζα και Ερυθροπόταμο, είχαν ως αποτέλεσμα να υπερχειλίσει ο ποταμός Εβρος, να σπάσουν αναχώματα προκαλώντας εκτεταμένες πλημμύρες και πολύ μεγάλες καταστροφές σε καλλιεργήσιμες εκτάσεις.

Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, χιλιάδες στρέμματα έχουν πλημμυρίσει στους δήμους Ορεστιάδας και Διδυμοτείχου, με τις υδάτινες μάζες να κινούνται πλέον προς τον κεντρικό και νότιο Εβρο... Εθνικοί και επαρχιακοί δρόμοι στην περιοχή γύρω από το Ορμένιο έκλεισαν και τεράστιες περιοχές είναι κάτω από τα νερά.

Το πρωί της Τρίτης έσπασε και το ανάχωμα στην περιοχή του Αμορίου. Μεγάλες ποσότητες νερού κατέκλυσαν τον κάμπο που βρίσκεται μπροστά από αυτό το χωριό...

Στην πεπατημένη της «ατομικής ευθύνης», στάλθηκε μήνυμα από το «112» σε κατοίκους στα Λάβαρα Σουφλίου ώστε να βρίσκονται σε ετοιμότητα...

Το γεγονός ότι το φαινόμενο των πλημμυρισμένων περιοχών στον Εβρο επαναλαμβάνεται συχνά (Νοέμβρης 2014, Φλεβάρης 2015, Γενάρης 2021 με έναν νεκρό) παύει να είναι σύμπτωση και η ...κακιά στιγμή. Πρόκειται για άλλο ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα, αποτέλεσμα της πολιτικής που θεωρεί απαραίτητα έργα υποδομής ως μη επιλέξιμα και κόστος για το αστικό κράτος, σε αντίθεση με άλλα έργα που ενδιαφέρουν τους κατασκευαστικούς (βλέπε οδικούς άξονες με διόδια), ενεργειακούς και άλλους ομίλους, που βλέπουμε να κάνουν χρυσές δουλειές και στην περιοχή της Θράκης.

Οι Οργανώσεις του ΚΚΕ στην περιοχή έχουν επανειλημμένα προειδοποιήσει για την εκρηκτική κατάσταση που έχει διαχρονικά δημιουργηθεί στην περιοχή και έχουν καταγγείλει ότι προτεραιότητες της κυβέρνησης δεν είναι τα έργα που εξυπηρετούν τον λαό, αλλά η ολοκληρωτική ένταξη και της Πολιτικής Προστασίας στα σφαγεία των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και πολέμων στο πλαίσιο της λεγόμενης «Εσωτερικής και Εξωτερικής Ασφάλειας» της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ.

Η διαχείριση των υδάτων του ποταμού Αρδα βρέθηκε σταθερά όλο το προηγούμενο διάστημα και στο επίκεντρο των αγροτικών κινητοποιήσεων. Οι αγρότες στο μπλόκο του Ορμενίου κατάγγελλαν ότι τον χειμώνα πλημμυρίζουν και το καλοκαίρι δεν ξέρουν αν θα έχουν νερό για πότισμα. Τόνιζαν ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στη συμφωνία για τα νερά με τη γείτονα Βουλγαρία, αλλά αφορά συνολικά την απουσία σχεδιασμού και υποδομών, όπως υδροταμιευτήρες, φράγματα - όπως αυτό στον Ερυθροπόταμο, που είχε σχεδιαστεί από το 1960 και ακόμα βρίσκεται στα χαρτιά - αρδευτικά και αντιπλημμυρικά έργα με βάση και την ευαλωτότητα της περιοχής.

Ολα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους με τους τοπικούς βουλευτές γνώριζαν και γνωρίζουν τα προβλήματα της περιοχής και την άμεση ανάγκη μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας. Ομως δεν κάνουν τίποτα γιατί υπηρετούν το σύστημα που βαδίζει στις ράγες του «ΝΑΤΟ Express», της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και του κέρδους.

Τα περίφημα σχέδια για την ανασυγκρότηση του Εβρου, το πόρισμα της «διακομματικής επιτροπής για την ανάπτυξη της Θράκης», το «Εβρος - μετά» και τα διάφορα «master plan» που προώθησε και ο Κυρ. Μητσοτάκης στη χτεσινή επίσκεψή του στην περιοχή, αφορούν και προσαρμόζονται στις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων, της «πράσινης μετάβασης», της πολεμικής προετοιμασίας και οικονομίας. Σε αυτά δεν χωράνε οι λαϊκές ανάγκες. Συμφέρει περισσότερο και κοστίζει λιγότερο να δίνονται κάποιες αποζημιώσεις - ψίχουλα για τους πληγέντες και αυτό μετά από πολύ αγώνα, να γίνονται διάφορα «μπαλώματα» αντί για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιπλημμυρικής προστασίας και θωράκισης που θα εξασφάλιζε το βιος και την ίδια τη ζωή του λαού. Γιατί πέρα από τον κίνδυνο για ανθρώπινες ζωές, αυτές καταστρέφονται και όταν υπάρχουν τεράστιες ζημιές στις καλλιέργειες και απώλεια εισοδήματος.