Σε λίγο με αντιπροσωπεία της Τομεακής Επιτροπής Χίου του ΚΚΕ βρεθήκαμε στο Λιμεναρχείο του νησιού, όπου ήδη είχε έλθει η πρώτη σορός και οι συγκεχυμένες πληροφορίες για το νέο έγκλημα στα νερά του Αιγαίου, ανάμεσα στη Χίο και τη χερσόνησο της Ερυθραίας.
Στο Σκυλίτσειο Νοσοκομείο, όπου βρεθήκαμε... εκεί οι γιατροί και οι νοσηλευτές, αλλά και το σύνολο των εργαζομένων στάθηκε στο πλευρό των κατατρεγμένων, που έφταναν τραυματισμένοι έχοντας στα μάτια την αγωνία της τύχης των δικών τους (παιδιών, συζύγων, συγγενών και ομοεθνών) μιας και όλοι ήταν από το Αφγανιστάν.
Το κλάμα των μανάδων και των παιδιών στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στροβίλιζε τις σκέψεις, ενεργοποιούσε τη συνείδηση και δημιουργούσε αλυσίδα δράσεων στους υγειονομικούς να κερδίσουν τον χρόνο σώζοντας μια ακόμα ανθρώπινη ζωή.
Οι σοβαρά τραυματίες μεταφέρθηκαν στο χειρουργείο και τα παιδιά στο να τους δοθούν οι πρώτες βοήθειες. Μέσα στην αναμπουμπούλα ένα βρέφος αποχωρίστηκε από την τραυματισμένη μάνα του...
Ομως βρέθηκε σε μια αγκαλιά που το πήρε, το τάισε, το νανούρισε και του τραγούδησε...
«....Κάμε νάνι - νάνι,
πληγωμένο αηδόνι,
γιασεμί πνιγμένο
μέσ' στο κρύο το χιόνι.
...
Κι όνειρο να βλέπεις
τραγικό κοιμήσου
πιο φριχτό δεν θα 'ναι
από τη ζωή σου».
Οι χιλιάδες μετανάστες και οι πρόσφυγες που πέρασαν από τη Χίο -μια δεκαετία τώρα - ξεριζώνονται από τους τόπους τους, εξαιτίας των πολέμων και της φτώχειας, που γεννά το ίδιο σύστημα και που μπαίνουν στην Ελλάδα ως φθηνό εργατικό δυναμικό για τις ανάγκες και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, χωρίς δικαιώματα, ως ανταλλακτική αξία μιας οικονομίας, που τρέφεται από τη φτήνια της δουλειάς και από την ανασφάλεια.
«Μανούλα,
Τα μωρά θα πεθάνουν στις κούνιες τους.
(...) κι εσύ, να μην περιμένεις
να πραγματοποιήσεις
κανένα σου όνειρο...
Αυτό ...είναι, ΠΟΛΕΜΟΣ».
Η συλλογική δράση και αντίσταση των ανθρώπων του μόχθου μπορεί και πρέπει να αποτελέσει τον δρόμο της προοπτικής και της ελπίδας των λαών σε έναν ειρηνικό κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
ΥΓ: Η πραγματική μάνα του μικρού πρόσφυγα βρέθηκε στη Χειρουργική κλινική της οποίας η υγεία δεν της επιτρέπει να το φροντίσει...προς το παρόν.