Στην Αμερική οι νεκροί από το ψύχος, οι καταγεγραμμένοι δηλαδή, φτάνουν τους εκατό. Χώρα τεχνολογικά προηγμένη, γυαλιστερή και με λεφτά. Κι ο Πρόεδρος που βλέπει το ντοκιμαντέρ - ταινία για την μετανάστρια κουκλάρα γυναίκα του να πηγαίνει άπατο στα σινεμά, συγκινείται βαθιά. Κι έτσι με παγωμένη καρδιά ζητάει από τον ψυχρόαιμο Πούτιν, με τον οποίο μοιράστηκε σφηνάκια με πετρέλαιο και αρκουδομεζέδες στην Αλάσκα, να πάψει να βομβαρδίζει την Ουκρανία, για μια εβδομάδα ώστε να ζεσταθεί το κοκαλάκι των ανθρώπων. Οι δρόμοι της Μινεάπολης, μόλις χύθηκε αίμα από την καινούργια Κου Κλουξ Κλαν, που είναι πια επίσημος κρατικός οργανισμός με το όνομα Πάγος, έγιναν τραγούδι από ένα γέρο-ροκά, και οι πωλήσεις του θα εξαρτηθούν από το ματς φόνος - κουκούλα, που θα κριθεί στα ρινγκ των ιφλουένσερς. Πάντως όσοι ανά τον κόσμο αισιοδοξούν ότι θα ξεσηκωθούν και οι αντίπαλοι του Τραμπ μέσα στο κόμμα του μετά τις δολοφονίες, ήδη απογοητεύονται. Κι αυτό γιατί ο λαός των Ρεπουμπλικάνων, η βάση τους, δηλαδή ένας στους δύο Αμερικάνους, απειλούν να σφάξουν εκλογικά τον Πρόεδρό τους αν κάνει ρούπι πίσω από τη δολοφονική μεταναστευτική του πολιτική. Αλλωστε στην Αμερική αυτή τη στιγμή το σύνθημα που κυριαρχεί είναι: Εξω οι κομμουνιστές από παντού, αυτοί φταίνε για όλα ...εξαπανέκαθεν που λένε κι οι μορφωμένοι.

Αν έχει σημασία να ασχολείται κανείς με τη βαμπιρική εκδοχή του μεταμοντέρνου καπιταλισμού και τις βρικολακιασμένες ιμπεριαλιστικές του επιδρομές, είναι επειδή έχουν πετύχει οι εξαγωγές τους και σε άλλες κουλτούρες κι επικράτειες επί Γης. Αυτό που έχει πετύχει ο τραμπισμός, την τελευταία δεκαετία στον τομέα της πλύσης εγκεφάλου, ως επένδυση είναι η κατάργηση του αποτρόπαιου. Η εξαφάνιση του ειδεχθούς. Κι από κοντά ήρθε και η επιβολή του εξωφρενικού, συνώνυμο του παράλογου, ως απαύγασμα μιας νέας τάξης όχι των πραγμάτων απλώς, αλλά της νοητικής λειτουργίας ατόμων και μαζών, έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να καταπιεί τη ζωή του άλλου και να γλιτώσει από κάθε μορφής απαξίωση. Αυτή η ισχύς δεν θυμίζει, αλλά νεκρανασταίνει κυριολεκτικά, και εφαρμόζει στην πράξη τη ναζιστική ιδεολογία με την τελική λύση της, τον ζωτικό της χώρο, τη φυλετική της καθαρότητα, την επιστήμη του μεγκελισμού, και τη χρήση σαπουνιού από λίπος ανθρώπων ψημένων στον φούρνο.

Στα δικά μας δε, με τη γνωστή μας φανφαρόνικη πολιτική αξιολόγηση του σαματά, της τσαμπουκίλας και της κάθε χοντράδας ή μπούρδας να ανάγεται σε διαλεκτικό επιχείρημα, ο σύγχρονος αντικομμουνισμός γεφυρώνει τη φάρσα με την αηδία με απίστευτη ευκολία. Ετσι διάβαζα στο αρθρίδιο δεξιάς βουλευτίνας και δημοσιογράφου ότι το ΚΚΕ τολμάει πάλι να μιλάει για εργοδοτικό έγκλημα σε ό,τι αφορά τα μέτρα ασφαλείας που σκότωσαν, ως απόντα, πέντε γυναίκες στη Νύχτα των Μπισκότων, ενώ η «μήτρα» (η Φ. Πιπιλή έχει βάλει τη λέξη στα εισαγωγικά) που το γέννησε, το Κόμμα, ευθύνεται για μεγαλύτερο έγκλημα, αυτό του Τσερνόμπιλ... Κοιτάξτε τώρα πώς φτάνει κανείς από τα απάνθρωπα μπισκότα της νυχτερινής βάρδιας στο λιώσιμο ενός πυρηνικού αντιδραστήρα, με μοναδικό υπεύθυνο τη μήτρα της κομμουνιστικής ιδεολογίας! Ο στόχος είναι να το βουλώσει κάθε κομμουνιστής, έτσι ώστε να ακούγεται ο κάθε φασίστας σαν τον Πλεύρη. Πάνε χρόνια που έγραφα εδώ πως το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε νόμιμο να κάνει παρέλαση η οργάνωση Κου Κλουξ Κλαν με τις κουκούλες της. Τότε είχε δημοκρατική σύνθεση. Τώρα που έχει ρεπουμπλικανική απαγόρευσε τις εκτρώσεις, που είχαν νομιμοποιηθεί από το 1970. Και στην Ελλάδα, ξαφνικά, ήρθαν οι αμβλώσεις πάλι στην επικαιρότητα, για να επικαλύψουν όλα τα πολλαπλασιασμένα εργοδοτικά εγκλήματα. Κι από κοντά ξανά μανά κι οι αντικομμουνιστικές κουκούλες, που δεν ξέρεις από κάτω, και δεν σου λέει και το Τικ Τοκ αν είναι μαύρο φίδι, μαύρο σκυλί, μαύρο καράβι, μαύρη αλοιφή, μαύρη γραφή, ως αντικομμουνιστική υπογραφή. Φτάνει να θυμόμαστε, μέρες που είναι, Συνεδρίου, πως η ασυλία των νικημένων του '45 που 'λεγε κι ο χρυσαυγίτης, δεν έχει αρθεί ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Ευρώπη, ούτε στην Αμερική.