Για τους χιλιάδες μεταλλεργάτες που δουλεύουν στον Πειραιά και στη Δυτική Αττική σημειώνει πως «ένα μεγάλο μέρος αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, που μοιάζει με επίδομα φτώχειας, και για όλους το μηνιάτικο τελειώνει στις 15 του μήνα. Για να τα βγάλουμε πέρα αναγκαζόμαστε να κυνηγάμε την υπερωρία, τη 10ωρη και 12ωρη δουλειά, που δεν αφήνει χρόνο για όμορφες ανθρώπινες στιγμές με την οικογένεια, για μια βόλτα και μια ανάσα, να ασχοληθούμε με όσα μας αφορούν και μας ενδιαφέρουν».

Και προσθέτει:

«Ολοι μας είμαστε αντιμέτωποι με το εχθρικό κράτος, που έχει κόφτες για τα δίκαια αιτήματα των αγροτών, για τα σχολεία και τα νοσοκομεία, ενώ σκορπάει δισεκατομμύρια για τους βιομηχάνους των όπλων και τους ενεργειακούς ομίλους και ενώ μας εκθέτει στους κινδύνους ενός Βιομηχανικού Ατυχήματος Μεγάλης Εκτασης, όπως έδειξαν η πυρκαγιά στα καζάνια του θανάτου στο Πέραμα και όλα τα περιστατικά στη Δυτική Αττική.

Πάνω σε αυτό το έδαφος - της πολεμικής προετοιμασίας - μεγαλώνει η πίεση να πιαστούν οι στόχοι της παραγωγής, οι ρυθμοί της δουλειάς χτυπάνε κόκκινο, που γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι μας εκθέτει σε κίνδυνο για νέα εργατικά ατυχήματα, επαγγελματικές ασθένειες και νεκρούς».

«Γι' αυτούς τους σκοπούς η κυβέρνηση με νομοθεσία μετατρέπει ολόκληρους χώρους δουλειάς, όπως τα Ναυπηγεία της Ελευσίνας, σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες», επισημαίνει και εξηγεί ότι θα πρόκειται για «εργασιακά γκέτο, όπου δεν ισχύουν ούτε οι ελάχιστες προστατευτικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας. Οπου καταστρατηγείται η Συλλογική Σύμβαση των εργαζομένων, η υποχρέωση καταβολής Δώρων και επιδομάτων. Οπου θα βρει έδαφος η νομοθεσία για τη 13ωρη δουλειά, για την τροφοδοσία των πολεμικών μετώπων. Με την αυξημένη καταστολή και τον αυταρχισμό κράτους και εργοδοτών, που θα αξιοποιούν την αντεργατική νομοθεσία περί "προστασίας των κρίσιμων υποδομών" απέναντι στη συνδικαλιστική δράση, για να μη σηκώνει κεφάλι κανείς απέναντι στην εργασιακή γαλέρα και στην εμπλοκή».

«Οι χώροι δουλειάς να μη γίνουν κρίκοι εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες! Οχι στην παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας! Λιμάνια και υποδομές γέφυρες συνεργασίας και φιλίας των λαών και όχι κρίκοι των ανταγωνισμών!», υπογραμμίζει το Συνδικάτο και συμπληρώνει:

«Οι εργαζόμενοι δεν έχουμε καμία δουλειά να επισκευάζουμε πλοία και να κατασκευάζουμε μέσα που σκορπούν τον θάνατο, να διευκολύνουμε επεμβάσεις και αποκλεισμούς λαών. Στα ναυπηγεία, στα λιμάνια και στα εργοστάσια μπορούν να παραχθούν πλοία και κάθε είδους τεχνολογία, να διακινούνται αγαθά για τις ανάγκες μας και όχι για το μακελειό. Το δικό μας το μεράκι, τα χέρια μας και το μυαλό μας τα βάζουμε στη δουλειά για να καλυτερέψει η ζωή και όχι για να αφαιρείται!

Για όλα αυτά δεν τσιμπάμε στο ότι η επέκταση των δραστηριοτήτων της ΟΝΕΧ στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, στην παραγωγή πολεμικού υλικού και αποθήκευσης αμερικανικού LNG, θα φέρει "καλές θέσεις εργασίας". Δεν θα γίνουμε ουρά σε όσους βάζουν το δίλημμα "πού θα πάει το λιμάνι της Ελευσίνας;", για να κρύψουν ότι η παράδοση του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας και των κρίσιμων υποδομών στους Αμερικανούς και στο ΝΑΤΟ υπηρετεί τον ανταγωνισμό με το λιμάνι του Πειραιά και την κινεζική COSCO. Καμία δουλειά δεν έχουμε να διαλέξουμε αν θα μας κλέβουν τον κόπο Αμερικανοί ή Κινέζοι, ή αν θα μας σέρνουν στον πόλεμο με κρατική ιδιοκτησία στα λιμάνια και στα ναυπηγεία.

Στα χέρια τους τα λιμάνια και τα ναυπηγεία γίνονται ορμητήρια για επεμβάσεις κατά των λαών, όπως συμβαίνει αυτές τις μέρες στη Βενεζουέλα, στη Λατινική Αμερική και στις υπόλοιπες χώρες που οι ΗΠΑ και οι υπόλοιποι "στρατηγικοί σύμμαχοι" των ελληνικών κυβερνήσεων συνεχίζουν να απειλούν και να αιματοκυλούν λαούς για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών, εμπορικών δρόμων και στρατηγικών σημείων, στον οξυμένο ανταγωνισμό τους με την Κίνα και τη Ρωσία, σέρνοντας τους λαούς σε νέα σφαγεία.

Στις 6 Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους στα λιμάνια σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, για να μη γίνουν τα δικαιώματά μας, οι ζωές μας, θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας. Δυναμώνουμε τη διεθνιστική δράση, την οργάνωση στα σωματεία και τον συλλογικό αγώνα για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια».

Το Συνδικάτο διεκδικεί ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις, να κηρυχθεί υποχρεωτική η ΣΣΕ των ναυπηγοεπισκευαστικών εργασιών, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο και ένταξη του κλάδου στα ΒΑΕ. Επίσης, μέτρα υγείας και ασφάλειας με ευθύνη κράτους και εργοδοσίας.

Απαιτεί ακόμα: Να μη γίνει κανένας χώρος δουλειάς κρίκος εμπλοκής στο πολεμικό σφαγείο, να μη φορτώνεται, επισκευάζεται ή διευκολύνεται πολεμικό υλικό και στρατιωτικός εξοπλισμός για τις ανάγκες των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ. Ναυπηγεία, λιμάνια και υποδομές γέφυρες συνεργασίας των λαών και όχι ορμητήρια πολέμου και ανταγωνισμών. Κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που περιορίζουν την απεργία και τη δράση των σωματείων, ιδιαίτερα σε λιμάνια και κρίσιμες υποδομές.

Απόφαση για απεργία στις 6 Φλεβάρη πήραν χθες και τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», αναδεικνύοντας τις συνέπειες από την πολιτική ενίσχυσης της κερδοφορίας των εφοπλιστών: Ελλειψη μέτρων ασφαλείας, μειωμένες οργανικές συνθέσεις, εξαντλητικά ωράρια, ανύπαρκτοι ή τυπικοί κρατικοί έλεγχοι, χτύπημα ΣΣΕ και υπονόμευση της προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, διεύρυνση της ανασφάλιστης εργασίας κ.ο.κ.

«Σ' αυτό το περιβάλλον, το αστικό κράτος, η κυβέρνηση της ΝΔ - όπως και οι προηγούμενες - υλοποιούν τη στρατηγική του κεφαλαίου, που μεγαλώνει την εκμετάλλευση και τη φτώχεια», τονίζουν, προσθέτοντας ότι «παίρνονται ακόμα πιο σκληρά μέτρα, κομμένα και ραμμένα στις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας». Αναδεικνύουν μάλιστα ότι με το πολεμικό γαϊτανάκι να είναι σε εξέλιξη «οι θάλασσες έχουν μετατραπεί σε "ναρκοπέδια": Τα καράβια γίνονται κρίκοι της πολεμικής αλυσίδας και οι ναυτεργάτες καλούνται να πλεύσουν μέσα από εμπόλεμες περιοχές. Καλούνται να μεταφέρουν πολεμικό υλικό, καθιστώντας το πλοίο και τους ίδιους στόχο αντιποίνων. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχουν ασφαλείς θάλασσες για τους ναυτεργάτες, στον εντεινόμενο ανταγωνισμό ΗΠΑ - Κίνας και των συμμάχων τους για την πρωτοκαθεδρία στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα. Η ζωή και η ασφάλεια του ναυτεργάτη μετράνε ως "παράπλευρη απώλεια" σε περιόδους πολέμων, για τα κέρδη των ναυτιλιακών ομίλων».

«Με τον αγώνα μας καταδικάζουμε αυτήν την άθλια κατάσταση! Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση που υπηρετεί το εφοπλιστικό κεφάλαιο, που εντείνει την εκμετάλλευση των ναυτεργατών και ολόκληρης της εργατικής τάξης και οδηγεί τους λαούς στα σφαγεία των πολέμων. Με την οργανωμένη πάλη μας διεκδικούμε το αυτονόητο, να γυρίζουμε ασφαλείς στα σπίτια μας, γιατί η ζωή μας μετράει!», αναφέρεται στο απεργιακό κάλεσμα, επαναφέροντας τις διεκδικήσεις για ανανέωση των ΣΣΕ σε όλες τις κατηγορίες πλοίων με ουσιαστικές αυξήσεις, για κατάργηση των αντεργατικών νόμων, οργανικές συνθέσεις που να ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο κ.λπ.

Απαιτούν επίσης να χαρακτηριστούν εμπόλεμες ζώνες οι θαλάσσιες περιοχές με πολεμικές συγκρούσεις, να απαγορευτεί η διέλευση εμπορικών πλοίων και άμεσο επαναπατρισμό των ναυτεργατών από εκεί, αλλά και να σταματήσει τώρα η μεταφορά πολεμικού υλικού από τα εμπορικά πλοία.