«Το θέμα για τις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις είναι να μιλάμε για κλάδους στους οποίους έχουμε μια αύξηση παραγωγικότητας, γιατί θέλει πολύ μεγάλη προσοχή να μην υπερβούμε και τις δυνατότητες του κάθε κλάδου». Αυτά είπε η υπουργός Εργασίας σε συνέντευξή της, επισημαίνοντας πως οι εργοδότες «θα δώσουν ό,τι μπορούν στους εργαζόμενους». Αυτός είναι ο πυρήνας του νομοσχεδίου που βρίσκεται σε διαβούλευση και κάνει νόμο τη συμφωνία κυβέρνησης - εργοδοσίας - εργατοπατέρων. Γι' αυτό άλλωστε κυβέρνηση και ΣΕΒ νεκρανάστησαν την ηγεσία της ΓΣΕΕ, ώστε να αποτελέσει θεματοφύλακα της ανταγωνιστικότητας και συνδικαλιστικό κόφτη στη διεκδίκηση κλαδικών Συμβάσεων με αυξήσεις από σωματεία που συγκρούονται με τα κέρδη της εργοδοσίας. Δείγματα γραφής υπάρχουν ήδη, με τις Συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, όπως στον κλάδο του Μετάλλου και στον Επισιτισμό, με δουλειά - λάστιχο, διαλείμματα εκτός εργάσιμου χρόνου, εργασία σε ρεπό, ενσωματώνοντας όλα τα «διαμάντια» της αντεργατικής νομοθεσίας για την ένταση της εκμετάλλευσης. Αυτή είναι η άλλη όψη της παραγωγικότητας που επικαλείται η υπουργός, ομολογώντας κυνικά ότι το νομοσχέδιο είναι για τη θωράκισή της, δηλαδή για τη θωράκιση της κερδοφορίας των ομίλων.