Τετάρτη 17 Απρίλη 2002
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 30
ΠΑΙΔΕΙΑ
Ο ρεαλισμός των αναγκών μας απαιτεί: Ισχυρή Πανσπουδαστική

Σήμερα, οι φοιτητές και οι σπουδαστές ψηφίζουν, για νέα διοικητικά συμβούλια στις σχολές τους, για αντιπροσώπους στα Πανσπουδαστικά Συνέδρια, που εδώ και 10 χρόνια διαλύονται, από τις δυνάμεις που χειροκροτούν την κυρίαρχη πολιτική και τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις. Ψηφίζουν για το τι φοιτητικό κίνημα έχουν ανάγκη.

Απέναντί τους από τη μια πλευρά έχουν την πολιτική κυβέρνησης - ΕΕ. Αυτήν που οδηγεί στην υποβάθμιση της αξίας των πτυχίων, στη στροφή προς την κατάρτιση, στους πολλούς κύκλους σπουδών, στην ένταση των ταξικών φραγμών, στην ιδιωτικοποίηση. Αυτήν την πολιτική εκφράζουν και στηρίζουν οι ΔΑΠ - ΠΑΣΠ, που η πολιτική τους γραμμή είναι ίδια. Αυτές είναι οι παρατάξεις που πριν η κυβέρνηση εξαγγείλει, πρώτες απαιτούν «αξιολόγηση», «οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια», «μη κρατικά πανεπιστήμια» και υποταγή στις επιχειρήσεις. Χειροκροτούν τις επιλογές της κυβέρνησης και όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι το πολύ - πολύ να τις κριτικάρουν σαν... πρόχειρες. Αυτές οι παρατάξεις εξαντλούν την προσφορά τους στο φοιτητικό κίνημα σε σημειώσεις και φωτοτυπίες ασκήσεων, σε προτασούλες δήθεν βελτίωσης της... ανταγωνιστικότητας του πτυχίου (την ίδια στιγμή που αυτό μετατρέπεται σε απλό πιστοποιητικό), σε παρεμβάσεις στα όργανα διοίκησης κατά παραγγελία «κολλητών» τους καθηγητών, που εξυπηρετούν συνήθως συμφέροντα στη μοιρασιά των κονδυλίων. Με ανταλλάγματα μαθήματα και σημειώσεις, θέσεις σε μεταπτυχιακά, μαθαίνουν τους φοιτητές από νωρίς τι σημαίνει ρουσφέτι και ξεπούλημα, ενώ κατά τα άλλα κόπτονται για την αξιοκρατία.

Από την άλλη οι σπουδαστές έχουν απέναντί τους την πολιτική γραμμή της προβολής και υπεράσπισης των δικαιωμάτων και των αναγκών τους για σύγχρονες - δημόσιες σπουδές υψηλού επιπέδου, που θα μορφώνουν ολοκληρωμένους επιστήμονες, ικανούς να εφαρμόσουν την επιστήμη τους σε όφελος του κοινωνικού συνόλου. Εχουν τη γραμμή της υπεράσπισης του δημόσιου και ανώτατου χαρακτήρα των πανεπιστημίων.

Απέναντί τους από τη μια είναι η προοπτική τής διά βίου ανασφάλειας, της εργασιακής περιπλάνησης, του ελαστικού ωραρίου, της χαμηλά αμειβόμενης, ανασφάλιστης εργασίας που περνάνε με τις αναδιαρθρώσεις στην ανώτατη εκπαίδευση, στις εργασιακές σχέσεις, στο σύστημα υγείας. Από την άλλη είναι το μέλλον με δικαιώματα στην εργασία, στην Υγεία, στην Ασφάλιση. Είναι όλα αυτά δηλαδή, για τα οποία οι κυβερνητικές παρατάξεις λένε στο φοιτητή να μην ασχολείται, γιατί τάχα δεν τον αφορούν. Γιατί, όπως ακριβώς τα κόμματά τους, θέλουν το λαό και τη νεολαία στο περιθώριο, αδιαμαρτύρητα να σκύβει το κεφάλι στις αντιλαϊκές επιλογές που κάνουν, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.

Οι φοιτητές συνεπώς επιλέγουν, με τη μια ή με την άλλη πολιτική γραμμή. Ολες οι άλλες παρατάξεις και ομάδες, που προσπαθούν να κρύψουν την ταυτότητά τους πίσω από τίτλους όπως ανεξάρτητος, αριστερός, ανένταχτος, είτε στηρίζουν την πολιτική γραμμή των ΔΑΠ - ΠΑΣΠ, είτε αποτελούν απλά άλλοθί τους και αναχώματα απέναντι στην Πανσπουδαστική.

Η γραμμή της υπεράσπισης δικαιωμάτων και αναγκών, συχνά παρουσιάζεται από τους υπερασπιστές της κυρίαρχης πολιτικής ως μη ρεαλιστική και υλοποιήσιμη. Θέλουν με αυτόν τον τρόπο να κρύψουν την αντιδραστικότητα των δικών τους θέσεων και πολιτικής. Ετσι, βαφτίζουν ρεαλιστικό ό,τι συμφέρει το μεγάλο κεφάλαιο και μη ρεαλιστικό ό,τι προβάλλει τα λαϊκά συμφέροντα. Ρεαλιστική είναι γι' αυτούς η υποβάθμιση και η ιδιωτικοποίηση των σπουδών και μη ρεαλιστική η Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση. Ρεαλιστική παρουσιάζεται η αύξηση των ορίων ηλικίας, το τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων και η καταλήστευση των εργαζομένων και μη ρεαλιστική η δουλιά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Ρεαλιστική εμφανίζεται η σφαγή των λαών και μη ρεαλιστική η εναντίωση στους ιμπεριαλιστές.

Ομως, η ρεαλιστικότητα ή μη μιας πολιτικής είναι θέμα συσχετισμού δύναμης. Κι έτσι, η ρεαλιστικότητα της προβολής των δικαιωμάτων και των αναγκών μας βρίσκεται ακριβώς στην αλλαγή των συσχετισμών, στο δυνάμωμα του λαϊκού κινήματος, του κινήματος της νεολαίας, του φοιτητικού κινήματος, στο Λαϊκό Μέτωπο. Βρίσκεται στην εξασφάλιση της μαχητικότητας, της συσπειρωτικής ικανότητας και της γραμμής της συνεπούς υπεράσπισης των δικαιωμάτων, μέσα στο φοιτητικό κίνημα. Η ρεαλιστικότητα των δικαιωμάτων και των αναγκών μας απαιτεί άλλους συσχετισμούς μέσα στους φοιτητικούς - σπουδαστικούς συλλόγους. Απαιτεί ισχυρή Πανσπουδαστική.


Κορυφή σελίδας

Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org