- Τρέχουσα
- Προηγούμενη
- Επόμενη
- Μόνο κείμενο
- Σύνθετη αναζήτηση
- Πολιτική
- Κόσμος
- Οικονομία
- Εργαζόμενοι
- Κοινωνία
- Νεολαία
- Πολιτισμός
- Αθλητισμός
- Η άποψή μας
- Από μέρα σε μέρα
- Σαν σήμερα
- Αρθρα
- Σχόλια
- Τετρασέλιδα
- Ολες οι στήλες
- Σκίτσα
- Ιστορική διαδρομή
- Ενθετα ιστορίας
- Ειδικές εκδόσεις
- International
- Νέα του site
- Επικοινωνία
Feeds- Οδηγίες
- Υπεραστικοί Αριθμ.
- Διαφορές ώρας
Στην εισηγητική παρέμβαση η Ελένη Μπιρλή, μέλος του Γραφείου της ΤΕ Αχαΐας, στάθηκε στις εξελίξεις και στη συνεχιζόμενη ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, φουντώνοντας τη φωτιά του πολέμου στην περιοχή, με μόνα θύματα τους λαούς. Κάλεσε σε αγωνιστική εγρήγορση και δράση, να σημάνει παντού συναγερμός, να δυναμώσει και να εκφραστεί η εναντίωση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στην επικίνδυνη εμπλοκή της χώρας μας σε αυτόν, για να μη μετατραπεί η χώρα μας ούτε σε θύτη ούτε σε θύμα αντιποίνων. Στάθηκε ιδιαίτερα στις συνέπειες του πολέμου στα ΑμεΑ, αφού όπως είπε «γνωρίζουμε πολύ καλά ότι από όλη αυτήν την κατάσταση την πληρώνουν πάντα οι λαοί, πρώτα - πρώτα τα πιο ευάλωτα κομμάτια, όπως είναι οι ΑμεΑ και οι χρονίως πάσχοντες. Πόσο μάλλον σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας, που βασικές παροχές κόβονται προκειμένου να πάνε στην πολεμική βιομηχανία για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των αστικών τάξεων και όχι τις ανάγκες των λαών».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, όπου τα ζητήματα της Υγείας του λαού αναδεικνύονται σε σταθερό μέτωπο πάλης, μέσα στο οποίο εντάσσονται και τα ζητήματα αναπηρίας και χρόνιας πάθησης, Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης, ζητήματα που βαραίνουν την εργατική - λαϊκή οικογένεια, ακόμα περισσότερο τις γυναίκες, είτε οι ίδιες είναι ΑμεA ή μανάδες ΑμεΑ, οι «φροντιστές» τέτοιων ανθρώπων. Το ΚΚΕ, συνέχισε, εξετάζει την αναπηρία και τη χρόνια πάθηση ως κοινωνικό ζήτημα και όχι ως ατομικό πρόβλημα, όπως κάνουν το σημερινό καπιταλιστικό σύστημα και η κυβέρνηση. Το εξετάζει από τη σκοπιά της ικανοποίησης των αναγκών των ΑμεΑ και των οικογενειών τους, της πραγματικής ένταξής τους στην κοινωνία.
«Ο καπιταλισμός έχει στο DNA του την εκμετάλλευση προκειμένου να βγάλει κέρδος. Σε αυτήν τη βάση αξιοποιεί και την αναπηρία, γι' αυτό και η ζωή των αναπήρων και των χρονίως πασχόντων αντί να βελτιώνεται, όπως και συνολικά των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων χειροτερεύει», ανέφερε σε άλλο σημείο η ομιλήτρια, καταλήγοντας: «Μόνη διέξοδος είναι η πάλη για την ανατροπή του άδικου εκμεταλλευτικού συστήματος και το άνοιγμα του δρόμου για μια άλλη κοινωνία, που θα έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Είναι ζήτημα ουσίας οι ΑμεΑ και οι οικογένειές τους να συμπορευθούν με την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ!».
Η Κατερίνα Βεζύρη, μέλος του Τμήματος Υγείας - Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ, στάθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της πρόληψης της αναπηρίας. «Στον καπιταλισμό η πρόληψη - όπως και συνολικά η Υγεία - αντιμετωπίζεται ως ατομική ευθύνη και πεδίο κερδοφορίας, απογυμνωμένη από τον κοινωνικό της χαρακτήρα», είπε. Και ανέδειξε ότι οι τραγικές ελλείψεις στον δημόσιο τομέα της Πρόληψης «φωνάζουν ακόμα πιο δυνατά» αν τις αναλογιστούμε από την πλευρά της αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης. Χαρακτηριστικά ανέφερε το παράδειγμα της αποκατάστασης της αναπηρίας μέσω θεραπευτικών παρεμβάσεων (φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία, λογοθεραπεία, ψυχοθεραπεία κ.λπ.), η οποία είναι παραδομένη σχεδόν εξολοκλήρου στον επιχειρηματικό τομέα. Οσο για τις περιπτώσεις βαριάς αναπηρίας ή χρόνιας πάθησης, τόνισε ότι απουσιάζει ολοκληρωτικά ένα οργανωμένο σύστημα δημόσιων δομών που θα μπορούν να καλύπτουν με επάρκεια κάθε ανάγκη. «Το ΚΚΕ, προσεγγίζοντας την Πρόληψη με βάση τις ανάγκες της εργατικής τάξης και του λαού, αναδεικνύει ότι πρόκειται για πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα και όχι ατομική επιλογή», πρόσθεσε και κάλεσε τα ΑμεΑ και τις οικογένειές τους να συναντηθούν με την πολιτική πρόταση του Κόμματος, να παλέψουν για μια κοινωνία όπου θα απολαμβάνουν την ολόπλευρη στήριξή τους για την ικανοποίηση των αναγκών τους, ως μέτρο προόδου, ανθρωπιάς και εξέλιξης.
Σε μαχητική συμπόρευση και αγώνα μαζί με το ΚΚΕ ενάντια στα σημερινά δεινά του ιμπεριαλιστικού πολέμου, των κυβερνήσεων και κομμάτων που στηρίζουν την αστική τάξη στη χώρα μας αλλά και στις άλλες χώρες, με αλληλεγγύη στους λαούς και πάλη για τα δικά τους συμφέροντα και ανάγκες, όπου θα καλύπτονται και οι ανάγκες των ΑμεΑ και χρονίως πασχόντων, κάλεσε μεταξύ άλλων ο Χάρης Χουρδάκης, στέλεχος του ΚΚΕ.
Από τη μεριά της δημοτικής αρχής η αντιδήμαρχος Υγείας - Πρόνοιας Βίβιαν Σαμούρη και ο Θεόδωρος Τουλγαρίδης, πρόεδρος του Κοινωνικού Οργανισμού του δήμου Πάτρας, αναφέρθηκαν στις πρωτοβουλίες του δήμου σε σχέση με την αναπηρία, όπως για παράδειγμα η καταγραφή των ανθρώπων με αναπηρία ανά σπίτι και γειτονιά, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα άμεσης παρέμβασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, πρωτοβουλίες που είναι απαραίτητες μεν αλλά αστήριχτες από την κεντρική διοίκηση και το κράτος.
Τα σοβαρότατα προβλήματα του νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού των δημόσιων μονάδων Υγείας αφορά η Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπρούλης προς τον υπουργό Υγείας Αδ. Γεωργιάδη.
Οπως αναδεικνύει το Κόμμα με την Ερώτησή του, χιλιάδες νοσηλευτές, μαίες και βοηθοί νοσηλευτές στις δημόσιες μονάδες Υγείας εργάζονται σε συνθήκες υπερεντατικοποίησης, με αλλεπάλληλες βάρδιες, απόγευμα - πρωί - νύχτα, που παραβιάζουν ακόμη και την εργατική νομοθεσία, ενώ τους οφείλονται δεκάδες ημέρες ανάπαυσης και κανονικής άδειας. Είναι συχνότατο φαινόμενο σε νοσηλευτικά τμήματα την ευθύνη για 30 ή και περισσότερους ασθενείς να την έχουν μόνο δύο ή ακόμη και μόνο ένας νοσηλευτής ή βοηθός νοσηλευτής ανά βάρδια.
Οι κενές οργανικές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού, με βάση τους ανεπαρκέστατους οργανισμούς των δημόσιων μονάδων Υγείας, ξεπερνούν τις 20.000. Η μεγάλη έλλειψη προσωπικού έχει σοβαρότατες συνέπειες στην ασφάλεια της παρεχόμενης νοσηλευτικής φροντίδας, αλλά και στην επιβάρυνση της υγείας των εργαζομένων. Παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες ολόκληρο το 2025 δεν προκηρύχθηκε ούτε μια θέση μόνιμου νοσηλευτικού προσωπικού, ενώ για το 2026 ανακοινώθηκε η προκήρυξη μόνο 1.640 θέσεων νοσηλευτών, που είναι «σταγόνα στον ωκεανό» των τεράστιων ελλείψεων.
Σχολιάζοντας τις προκλητικές δηλώσεις του πρωθυπουργού και άλλων κυβερνητικών στελεχών ότι «θέλουμε να προσλάβουμε νοσηλευτές αλλά δεν βρίσκουμε», επικαλούμενοι ότι αποτελεί πανευρωπαϊκό πρόβλημα, η Ερώτηση σημειώνει: «Την ίδια ώρα αποκρύβεται ότι η επικίνδυνη στελέχωση σε νοσηλευτικό προσωπικό σχετίζεται με τις συνέπειες της στρατηγικής ΕΕ και κυβερνήσεων στο υγειονομικό προσωπικό, στα πλαίσια της οποίας η υγεία του λαού λογαριάζεται ως "κόστος" για το κράτος, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας. Μέρος αυτής της στρατηγικής είναι η ευρωπαϊκή "κανονικότητα" της μείωσης του υγειονομικού προσωπικού στις δημόσιες μονάδες Υγείας, των περικοπών των αποδοχών τους, της επέκτασης των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Αυτά αποτελούν βασική προϋπόθεση της προσαρμογής της λειτουργίας των δημόσιων μονάδων Υγείας με τα επιχειρηματικά κριτήρια».
Επίσης, η κυβέρνηση όχι μόνο έχει διαμορφώσει άθλιες συνθήκες εργασίας για το νοσηλευτικό και μαιευτικό προσωπικό, αλλά αρνείται να ικανοποιήσει την επείγουσα ανάγκη για:
1. Μαζικές προσλήψεις νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού με μόνιμη σχέση εργασίας στις δημόσιες μονάδες Υγείας.
2. Να μονιμοποιηθούν όλοι οι νοσηλευτές που εργάζονται με ελαστικές σχέσεις εργασίας.
3. Να αυξηθούν τουλάχιστον κατά 20% οι μισθοί, με επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού.
4. Να ενταχθεί το νοσηλευτικό και μαιευτικό προσωπικό στο καθεστώς των ΒΑΕ με μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και του ωραρίου εργασίας. Να αυξηθεί το ανθυγιεινό επίδομα και η αποζημίωση των νυχτερινών, της Κυριακής και των εξαιρέσιμων ημερών.
5. Να βελτιωθούν οι συνθήκες εργασίας του νοσηλευτικού και μαιευτικού προσωπικού με χορήγηση των οφειλόμενων ημερών ανάπαυσης και καλοκαιρινής άδειας.
«Η εκρηκτική κατάσταση που αντιμετωπίζει το νοσηλευτικό και μαιευτικό προσωπικό στις δημόσιες μονάδες Υγείας έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει αύξηση των αποχωρήσεων νοσηλευτών από τις δημόσιες μονάδες Υγείας καθώς και μεγάλη μείωση των εισακτέων στις σχολές Νοσηλευτικής. Σοβαρότατα προβλήματα προκαλεί και η διαιώνιση της πολυδιάσπασης, που επιδεινώθηκε με τα καθηκοντολόγια των νοσηλευτών και βοηθών νοσηλευτών, με τα οποία διατηρείται η αδικία σε βάρος των βοηθών νοσηλευτών και αυξάνεται η νομική ευθύνη για τους νοσηλευτές», σημειώνεται στην Ερώτηση, καλώντας τον αρμόδιο υπουργό να απαντήσει πώς τοποθετείται σε όλα τα παραπάνω.
Σε πάνω από 900 χιλιάδες ανήλθαν τον περασμένο Φεβρουάριο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στη ΔΥΠΑ, για δεύτερο κατά σειρά μήνα μέσα στο 2026. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι τον προηγούμενο μήνα ανήλθαν σε 903.928 άτομα, με τους άνδρες να αποτελούν το 35,4% (319.926) και τις γυναίκες το 64,6% (584.002). Σχεδόν 3 στους 10 εγγεγραμμένους ανέργους (29,7%) ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 30 έως 44 ετών, ενώ σχεδόν 1 στους 2 (48,8%) έχει τελειώσει Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Οι Περιφέρειες Αττικής και Κεντρικής Μακεδονίας καταγράφουν τον μεγαλύτερο αριθμό εγγεγραμμένων ανέργων, με 262.783 (29,1%) και 167.073 άτομα (18,5%) αντίστοιχα.
Ο αριθμός των κοινών επιδοτούμενων ανέργων μέσα στον Φεβρουάριο - μαζί και οι λοιπές κατηγορίες - ανήλθε σε 134.428 άτομα, ενώ άλλα 124.256 άτομα ήταν άνεργοι εποχικών τουριστικών επαγγελμάτων.
Την έγκαιρη καταβολή της μισθοδοσίας, αλλά και έκτακτη οικονομική ενίσχυση ενόψει των γιορτών του Πάσχα ζητά το Σωματείο Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας, με επιστολή του προς τα αρμόδια υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας.
Με δεδομένο ότι το Πάσχα είναι στις 12 Απρίλη, στα μέσα δηλαδή του μήνα, το Σωματείο ζητά η καταβολή της μισθοδοσίας να γίνει μέχρι την Τετάρτη 8 Απρίλη, τονίζοντας ότι «η έγκαιρη πληρωμή είναι ιδιαίτερα σημαντική, προκειμένου οι εργαζόμενοι να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις αυξημένες οικονομικές τους υποχρεώσεις κατά την εορταστική περίοδο και να καλύψουν τις ανάγκες των οικογενειών τους».
Παράλληλα, το Σωματείο με νέα επιστολή του επαναφέρει το αίτημα για καταβολή έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης. Επισημαίνει μάλιστα «τη σημαντική αύξηση του κόστους ζωής λόγω των πρόσφατων διεθνών εξελίξεων» και τη «συνεχιζόμενη ακρίβεια που επιβαρύνει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητά μας», τονίζοντας την αδυναμία να ανταποκριθούν ακόμη και στις πλέον βασικές τους ανάγκες.
