Βαθαίνει το ρήγμα μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντ. Τραμπ να απειλεί να αποσύρει ή να μειώσει τα αμερικανικά στρατεύματα που σταθμεύουν στη Γερμανία, στην Ιταλία και στην Ισπανία.

Οι αντιθέσεις και τα αντικρουόμενα συμφέροντα καθρεφτίζονται στις αλλεπάλληλες δηλώσεις, τις τελευταίες μέρες, του Γερμανού καγκελάριου Φρ. Μερτς και του Τραμπ.

Την περασμένη Δευτέρα ο Μερτς έκανε λόγο για «ταπείνωση των ΗΠΑ από το Ιράν», λέγοντας ότι η Ουάσιγκτον «δεν έχει προφανώς καμία απολύτως στρατηγική εξόδου».

Οπως είπε, το πρόβλημα με αντίστοιχες στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν είναι το πώς κανείς εισέρχεται σε αυτές, αλλά πώς εξέρχεται: «Το είδαμε πολύ οδυνηρά στο Αφγανιστάν επί μια εικοσαετία. Το είδαμε και στο Ιράν».

«Ο καγκελάριος δεν έχει ιδέα για τι μιλάει» και «δεν είναι τυχαίο που η Γερμανία τα πηγαίνει τόσο άσχημα στην οικονομία και αλλού», απάντησε ο Τραμπ, ενώ στη συνέχεια ο Μερτς τόνισε πως οι σχέσεις Γερμανίας και ΗΠΑ παραμένουν καλές, όμως «στη Γερμανία και στην Ευρώπη υποφέρουμε από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ. Ο πόλεμος είχε ανυπολόγιστες επιπτώσεις στον ενεργειακό μας εφοδιασμό και στην οικονομική μας ανθεκτικότητα. Επομένως, ζητώ να διευθετηθεί αυτή η σύγκρουση».

Την Πέμπτη ο Τραμπ επιτέθηκε εκ νέου στον «αναποτελεσματικό καγκελάριο», μιλώντας για «μια διαλυμένη χώρα», ειδικά στους τομείς της Ενέργειας και της μετανάστευσης.

Οπως δήλωσε, το Βερολίνο θα έπρεπε να επικεντρωθεί στο Ουκρανικό, όπου - κατά τον ίδιο - δεν έχει επιτύχει ουσιαστικά αποτελέσματα, και όχι στον πόλεμο με το Ιράν.

Λίγο νωρίτερα ο Τραμπ είχε απειλήσει με μερική απόσυρση αμερικανικών στρατευμάτων από τη Γερμανία, λέγοντας ότι αναμένεται σχετική απόφαση σύντομα. Οι ΗΠΑ διατηρούν περίπου 39.000 στρατιώτες στη Γερμανία, σχεδόν τους μισούς από όσους σταθμεύουν συνολικά στην Ευρώπη, ενώ μία από τις σημαντικότερες στρατιωτικές βάσεις τους παγκοσμίως βρίσκεται στο Ράμσταϊν, που παίζει κρίσιμο ρόλο και στον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ο Μερτς απάντησε εμφανιζόμενος με στρατιωτική περιβολή σε βάση στο Μίνστερ, παρουσία Αμερικανών αξιωματούχων. Οπως δήλωσε, η συνεργασία των δύο χωρών είναι «προς αμοιβαίο όφελος, στο πλαίσιο μιας βαθιάς διατλαντικής συνεργασίας».

Την ίδια ώρα, ο Γερμανός ΥΠΕΞ Γ. Βάντεφουλ παραδέχτηκε ότι η Γερμανία προετοιμάζεται για το ενδεχόμενο μείωσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στη χώρα. Οπως ανέφερε, το Βερολίνο βρίσκεται σε στενή διαβούλευση με τους ΝΑΤΟικούς «συμμάχους» και αναμένει τις τελικές αποφάσεις από την πλευρά των ΗΠΑ.

Την Παρασκευή ο Τραμπ απείλησε να αποσύρει τα αμερικανικά στρατεύματα από την Ιταλία και την Ισπανία. Ερωτηθείς σχετικά, απάντησε στους δημοσιογράφους: «Πιθανώς... Γιατί να μην το κάνω; Η Ιταλία δεν μας έχει βοηθήσει καθόλου και η Ισπανία ήταν απαίσια, απολύτως απαίσια».

Ο Ιταλός υπουργός Αμυνας Γκ. Κροσέτο δήλωσε ότι «δεν καταλαβαίνει» τα κίνητρα του Τραμπ για την απειλή απόσυρσης των αμερικανικών στρατευμάτων και απέρριψε τις κατηγορίες ότι η Ρώμη δεν βοήθησε, ειδικά σε σχέση με την «ασφάλεια στη θάλασσα».

«Εχουμε επίσης δηλώσει διατεθειμένοι για μια αποστολή προστασίας της ναυτιλίας. Αυτό εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον αμερικανικό στρατό», πρόσθεσε.

Περίπου 13.000 Αμερικανοί στρατιωτικοί βρίσκονται σε 7 ναυτικές βάσεις στην Ιταλία.

Οι ΗΠΑ εκτοξεύουν νέες απειλές κατά του Ιράν ενώ εκπνεεί η τυπική προθεσμία των 60 ημερών, που θεωρητικά έχει ο Ντ. Τραμπ για να ζητήσει την έγκριση του Κογκρέσου για τον πόλεμο στο Ιράν. Από την άλλη, το Ιράν προειδοποιεί ότι σε περίπτωση νέων επιθέσεων θα απαντήσει με «μακρά και επώδυνα πλήγματα».

Η σύγκρουση, ως μέρος μιας ευρύτερης αντιπαράθεσης των ΗΠΑ και της Κίνας για την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, είναι ανεπίστρεπτη. Ετσι συνεχίζεται σε αυτή τη φάση ο πόλεμος στη Μ. Ανατολή, και σε κυρίαρχο στοιχείο σύγκρουσης έχει αναδειχθεί ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και ο πολυήμερος ναυτικός αποκλεισμός των ΗΠΑ σε ιρανικά λιμάνια.

Δημοσιεύματα όπως του «Axios» εμφανίζουν τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντ. Τραμπ, να έχει ενημερωθεί από τον επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, για νέα σχέδια πιθανής στρατιωτικής δράσης, προκειμένου να πιεστεί το Ιράν να κάτσει στο «τραπέζι» των διαπραγματεύσεων. Τα σχέδια αυτά περιλαμβάνουν, σύμφωνα με την ίδια αναφορά, ακόμα και την κατάληψη μέρους των Στενών του Ορμούζ, για να ανοίξουν ξανά, με πιθανή εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων. Στις «επιλογές» που εξετάζονται είναι επίσης η παράταση του αμερικανικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών για μήνες ή ακόμη και να κηρύξει ο Τραμπ «νίκη» στα χαρτιά, αναγνωρίζοντας επί της ουσίας ότι οι ΗΠΑ δεν κατάφεραν να πετύχουν τους στόχους τους με την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση.

Ταυτόχρονα, αφήνονται ανοιχτές και οι πόρτες του διαλόγου με τη μεσολάβηση του Πακιστάν, αλλά και της Ρωσίας όπως όλα δείχνουν.

Την Παρασκευή το μεσημέρι, το Ιράν ανακοίνωσε πως παρέδωσε μέσω των Πακιστανών μεσολαβητών μία «νέα πρόταση» προς τις ΗΠΑ αργά το βράδυ της 30ής Απρίλη, ενώ ταυτόχρονα την ίδια μέρα ο Ιρανός Πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν διεμήνυε πως ο ναυτικός αποκλεισμός που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ στις 13 Απρίλη ισοδυναμεί με «παράταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων» της Ουάσιγκτον «και αυτές δεν γίνονται ανεκτές». Νωρίτερα, η ιρανική αεράμυνα είχε τεθεί σε πλήρη ισχύ πάνω από την Τεχεράνη, αναμένοντας επιθέσεις με drone ή μικρά αεροσκάφη και κάποιους Ιρανούς αξιωματούχους να δηλώνουν πως έχουν αυξηθεί οι προετοιμασίες για κάθε ενδεχόμενο, συμπεριλαμβανομένης μίας επανέναρξης των συγκρούσεων.

Η νέα πρόταση της Τεχεράνης, σύμφωνα με ό,τι πληροφορίες έχουν διαρρεύσει και επικαλείται το δίκτυο Al Jazeera, έχει διατυπωθεί ως εξής: Το Ιράν προτίθεται να ανοίξει ξανά τα Στενά του Ορμούζ, υπό τον όρο ότι οι ΗΠΑ θα άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό στα ιρανικά λιμάνια και θα συμφωνήσουν να τερματίσουν τον πόλεμο. Ζητά επίσης οι όποιες συζητήσεις για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα να αναβληθούν για μετά το τέλος του πολέμου. Αυτό σύμφωνα με το δημοσίευμα σημαίνει ότι «το Ιράν πιστεύει ότι αυτό μπορεί επίσης να λειτουργήσει ως μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης για να αντισταθμίσει το ζήτημα του ελλείμματος εμπιστοσύνης».

Επίσης, την Πέμπτη, ο Ιρανός ανώτατος ηγέτης, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, είχε υποστηρίξει σε ανακοίνωσή του πως πλέον διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή του Περσικού ένα «νέο κεφάλαιο» για τους λαούς της περιοχής, εκτιμώντας πως θα μπορούσε να είχαν ένα «καλύτερο μέλλον» δίχως την παρουσία των ΗΠΑ.

Ανώνυμος Αμερικανός αξιωματούχος έσπευσε να σχολιάσει την τελευταία ιρανική πρόταση, τονίζοντας πως ο Πρόεδρος Τραμπ είναι δυσαρεστημένος επειδή δεν περιλάμβανε διατάξεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Οπως ανέφερε ο αξιωματούχος στην Ουάσιγκτον, του Προέδρου Τραμπ «δεν του αρέσει η πρόταση».

Αλλοι αξιωματούχοι μιλώντας στο CNN ανέφεραν ότι ο Τραμπ ήταν απίθανο να αποδεχτεί την πρόταση, πολύ απλά επειδή η άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού χωρίς επίλυση ζητημάτων για το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα «θα μπορούσε να αφαιρέσει ένα βασικό κομμάτι της αμερικανικής μόχλευσης στις συνομιλίες».

Το βράδυ της 30ής Απρίλη, ο Πρόεδρος Τραμπ μιλώντας στο Newsmax επανέλαβε τα περί «ήττας» του Ιράν, λέγοντας πως ο ιρανικός στρατός έχει δεχθεί «βαριά πλήγματα» και πως μόνο μία εγγύηση κατά της ανάπτυξης πυρηνικού όπλου θα εξασφαλίσει μία «διαρκή ειρήνη». Ο ίδιος πρότεινε «ισχυρότερη διεθνή δράση» για το θέμα, επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς πως εάν το Ιράν είχε ήδη αποκτήσει πυρηνικό όπλο «δεν θα δίσταζε» να το χρησιμοποιήσει. Απέρριψε δε ακόμη και το ενδεχόμενο να διατηρηθεί το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα για ειρηνικούς σκοπούς λέγοντας: «Δεν θα το ενέκρινα. Δεν τους δίνω τίποτε! `Η θα αποκτήσουν πυρηνικό όπλο, είτε όχι. Και εάν το αποκτήσουν, θα μπουν σε μεγάλους μπελάδες».

Οσο για το «ποιος νίκησε» στον πόλεμο, ο Τραμπ απάντησε αδίστακτα πως νίκησαν οι ΗΠΑ επειδή «κατέστρεψαν τα πάντα», «αλλά θέλουμε μία ακόμη μεγαλύτερη νίκη». Υποστήριξε επίσης πως οι αμερικανικές πιέσεις επιφέρουν «κατάρρευση της ιρανικής οικονομίας», λέγοντας πως συμβαίνει και λόγω του ναυτικού αποκλεισμού, θεωρώντας ότι «είναι αποτελεσματικός 100%». Πρόσθεσε πως το ριάλ έχει στην ουσία «γονατίσει» και πως η ισοτιμία με το δολάριο (που μεσοβδόμαδα ξεπέρασε το ένα δολάριο έναντι 1,8 εκατομμυρίων ριάλ) το έχει «σβήσει».

Οι εξελίξεις αυτές διαδραματίζονται ενώ εντείνεται και η ενδοαστική κόντρα στις ΗΠΑ με καθαρή την αντανάκλασή της στο κογκρέσο. Την 1η Μάη εξέπνεε η προθεσμία των 60 ημερών που προβλέπει ο αμερικανικός νόμος του 1973 για διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων δίχως έγκριση του κογκρέσου, μετά την παρέλευση της οποίας ο εκάστοτε Πρόεδρος είναι υποχρεωμένος ή να ζητήσει έγκριση, ή να περιορίσει τη στρατιωτική δράση. Η «πατέντα» που επινόησε σε αυτό το θέμα η κυβέρνηση Τραμπ ήταν σχετικά απλή: Υποστήριξε πως ο «χρόνος» έχει «παγώσει» από τις 8 Απρίλη, οπότε ξεκίνησε η εύθραυστη εκεχειρία με το Ιράν και πως άρα δεν έχουν περάσει έως την 1η Μάη 60 μέρες... Ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές εμφανίζονται ανοιχτοί σε αυτή τη γραμμή. Οι Δημοκρατικοί αντιδρούν θεωρώντας ότι ακόμη και η συνέχιση του ναυτικού αποκλεισμού σημαίνει συνέχιση των εχθροπραξιών έναντι του Ιράν.

Στο πλευρό των ΗΠΑ παραμένει βεβαίως και το Ισραήλ, με τον υπουργό Αμυνας του οποίου, Ισραελ Κατς, να επαναλαμβάνει Πέμπτη και Παρασκευή πως «ίσως θα πρέπει να ξαναρχίσει η δράση» κατά του Ιράν, για να εξασφαλιστεί πως δεν θα αποτελεί απειλή για το Ισραήλ.

Η ρευστότητα των εξελίξεων σε συνδυασμό με την πρόσφατη απόφαση των ΗΑΕ για αποχώρηση από OPEC και OPEC+ από 1η Μάη για να έχουν μία μεγαλύτερη ευελιξία αποφάσεων και κινήσεων στην ενεργειακή σκακιέρα συνεχίζει να προκαλεί διαδοχικά κύματα ακρίβειας στις τιμές «μαύρου χρυσού». Η αποχώρηση των ΗΑΕ ερμηνεύτηκε ως «επιβεβαίωση» της πίεσης του Τραμπ κατά του OPEC+, παρότι παράγοντες ισχυρών χωρών του οργανισμού όπως σε Σαουδική Αραβία και Ρωσία διατήρησαν την «ψυχραιμία» προβλέποντας αύξηση της πετρελαϊκής παραγωγής μεσοπρόθεσμα...

Πάντως, την Παρασκευή το πετρέλαιο Μπρεντ αυξήθηκε κατά 7% (μέσα στις τελευταίες μέρες) με την τιμή να φτάνει ακόμα και τα 126 δολάρια για να πέσει στην συνέχεια σε 111 δολάρια, τιμή που είναι πολύ αυξημένη από ότι ήταν πριν ξεκινήσει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος.

Η αύξηση τιμής πολλαπλασιάζει τα κέρδη των πετρελαϊκών μονοπωλίων αλλά προκαλεί κύματα ακρίβειας που πλήττουν τα λαϊκά στρώματα στις ΗΠΑ, την Ευρώπη και την Ασία. Δημοσκόπηση που επικαλέστηκε την 1η Μάη η Washington Post καταγράφει την λαϊκή δυσαρέκεια αφού φέρεται το 61% των Αμερικανών να θεωρεί «λάθος» την επίθεση στο Ιράν και μόνο 2 στους 10 θεωρούν «επιτυχείς» τις επιθέσεις κατά της Τεχεράνης.

Τα ποσοστά αυτά δεν αποκλείεται να ανέβουν και άλλο και σε βάρος της δημοτικότητας του Προέδρου Τραμπ καθώς ο τελευταίος εμφανίστηκε μεσοβδόμαδα έτοιμος να επιβάλλει «πολύμηνο» ναυτικό αποκλεισμό στο Ιράν, κάτι που θα σπρώξει σε ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια στα καύσιμα και σε βασικά είδη πρώτης ανάγκης.

Παρά την παράταση της λεγόμενης «εκεχειρίας» μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, οι επιθέσεις του ισραηλινού στρατού δεν σταματάνε ενώ συναντάνε την σθεναρή αντίσταση των ενόπλων της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο, που οι Ισραηλινοί θέλουν να μετατρέψουν σε Γάζα. Ο ισραηλινός στρατός συναντά σημαντικές δυσκολίες και προκλήσεις από τα νέα προηγμένα drone οπτικών ινών της Χεζμπολάχ τα οποία αδυνατεί ως τώρα να σαμποτάρει ή να εξουδετερώσει με ηλεκτρονικές παρεμβολές. Επιπλέον η Χεζμπολάχ έχει υιοθετήσει τελευταία μία νέα τακτική στέλνοντας μαχητές της οργάνωσης πολύ κοντά σε επιχειρήσεις (που ελάχιστα απέχουν από αποστολές-αυτοκτονίας) βάλλοντας θέσεις αυξημένου αριθμού Ισραηλινών στρατιωτών πίσω από τη λεγόμενη «κίτρινη γραμμή» που όρισε ο στρατός αυθαίρετα σε βάρος του λιβανικού εδάφους, ώστε να πολλαπλασιάσει τις πιθανότητες πληγμάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο την περασμένη Πέμπτη σκοτώθηκε ένας 19χρονος Ισραηλινός λοχίας και τραυματίστηκαν άλλοι 12 στρατιώτες (αρκετοί εκ των οποίων σοβαρά). Αλλοι τέσσερις Ισραηλινοί στρατιώτες τραυματίστηκαν την Παρασκευή.

Μπροστά στα πλήγματα αυτά, ο στρατός εισβολής κλιμακώνει τις φονικές αεροπορικές επιδρομές ξεκληρίζοντας ολόκληρες οικογένειες (όπως άλλωστε έκανε και στην περίπτωση της Γάζας από το 2023 και έπειτα). Από 29 Απρίλη ως 1η Μάη υπολογίζεται πως σκοτώθηκαν πάνω από 30 άμαχοι Λιβανέζοι πολίτες από ισραηλινά πυρά...

Στο φόντο κλιμάκωσης των ισραηλινών επιθέσεων που προκαλούν αντιδράσεις, οι ΗΠΑ εμφανίζονται να ...προτρέπουν την κυβέρνηση του Ισραήλ και του Λιβάνου για συνάντηση των ηγετών αμφοτέρων χωρών ανάμεσα δηλαδή στον Λιβανέζο Πρόεδρο Ζοζέφ Αούν και τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπέντζαμιν Νετανιάχου προκειμένου η κυβέρνηση Τραμπ να «κουκουλώσει» τη σύγκρουση και να παρουσίασε μία νέα «συμφωνία» υποτιθέμενης «ειρήνης». Το "δέλεαρ" που παρουσιάζουν οι ΗΠΑ προς την κυβέρνηση του Λιβάνου είναι πως μία συνάντηση τέτοιου μεγέθους θα "βοηθούσε" στην αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από το Νότο (την ώρα που αυξάνουν ασφυκτικά κάθε πίεση για "αφοπλισμό της Χεζμπολάχ" πολλαπλασιάζοντας τις πιθανότητες ανάφλεξης εμφυλίου μπροστά στην άρνηση της οργάνωσης για κάτι τέτοιο).

Το ίδιο διάστημα η Παλαιστινιακή Αρχή που δέχεται εδώ και περίπου 1,5 χρόνο σθεναρές πιέσεις για «μεταρρυθμίσεις» διοργάνωσε το περασμένο Σάββατο περιορισμένης κλίμακας δημοτικές εκλογές σε μία περιοχή της Γάζας και σε μερικές δεκάδες δήμους της Δυτικής Οχθης ενώ οι ισραηλινές εισβολές του στρατού κατοχής και των εποίκων εντείνονται.

Στη Γάζα, οι στερήσεις βασικών αγαθών, όπως τα βασικά τρόφιμα και το καθαρό νερό, παραμένουν τεράστιες. Η ανθρωπιστική βοήθεια ή η άφιξη βαριών μηχανημάτων για την απομάκρυνση μπαζών εμποδίζεται συστηματικά από το Ισραήλ με τον επικεφαλής του λεγόμενου «Συμβουλίου Ειρήνης» του προέδρου Τραμπ, Νικολάι Μλαντένοφ να πραγματοποιεί αυτές τις μέρες επαφές σε Κάιρο και Τελ Αβίβ με στόχο το λεγόμενο «Σχέδιο Τραμπ» για την ανοικοδόμηση της Γάζας, αυτού που σχεδιάζεται ως αμερικανοισραηλινό προτεκτοράτο.

Στη Δυτική Οχθη επίσης οι κατοχικές αρχές εντείνουν την τρομοκράτηση των Παλαιστινίων με καθημερινές επιθέσεις, συλλήψεις, ταπεινωτικές ανακρίσεις, δήμευση και αρπαγή περιουσιών, εφαρμόζοντας στην πράξη τη ντε φάκτο προσάρτηση των παλαιστινιακών εδαφών. Από το σκηνικό της σκληρής κατοχής δεν λείπουν οι δολοφονίες Παλαιστινίων εφήβων και οι βάρβαρες επιθέσεις των εποίκων με την στήριξη του στρατού.