Τετάρτη 6 Φλεβάρη 2008
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Ο «Μεγάλος Αδελφός» του FBI

Γρηγοριάδης Κώστας

Με γρήγορους ρυθμούς προχωράει η υλοποίηση του σχεδίου για το φακέλωμα και την παρακολούθηση εκατομμυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο από το FBI. Οπως είναι γνωστό, οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας, έχουν ξεκινήσει τη δημιουργία μιας τεράστιας βάσης δεδομένων που θα περιέχει βιομετρικά δεδομένα, από τα δακτυλικά αποτυπώματα μέχρι τη «σάρωση» των ματιών. Τις ερχόμενες μέρες το FBI αναμένεται να ανακοινώσει την ανάθεση δεκαετούς συμβολαίου αξίας ενός εκατομμυρίου δολαρίων για τη δημιουργία βάσης δεδομένων που θα περιέχει τα παραπάνω στοιχεία. Με βάση αυτά τα στοιχεία «ο άνθρωπος εντοπίζεται παντού, ανά πάσα στιγμή και όλες οι κινήσεις και πράξεις του καταγράφονται με κάθε λεπτομέρεια», εκτιμούν οι ειδικοί που γνωρίζουν λεπτομέρειες της «επιχείρησης». Το FBI έχει ήδη στην κατοχή του περίπου 55 εκατομμύρια αποτυπώματα σε βάσεις δεδομένων. Στα επόμενα χρόνια θέλει να εμπλουτίσει τη βάση με αποτυπώματα παλάμης, πληροφορίες για ουλές και τατουάζ, στοιχεία ματιών και χαρακτηριστικά προσώπου. Στόχος είναι η τελική δυνατότητα συνδυασμού διαφόρων βιομετρικών στοιχείων, ώστε να είναι αποτελεσματικότερος ο εντοπισμός των «υπόπτων», δηλαδή να μην ξεφεύγει κανείς από το «Μεγάλο Αδελφό»...

Αποπροσανατολισμός με τη φοροδιαφυγή

Το θέμα «καταπολέμηση της φοροδιαφυγής» είναι ένα από τα αγαπημένα θέματα, που αξιοποιείται από τους εκάστοτε κυβερνώντες, για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. Ακολουθώντας την παράδοση, η κυβέρνηση προανήγγειλε την πρόθεσή της να εφαρμόσει για την «αποτελεσματικότερη» αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και της διακίνησης του μαύρου χρήματος, «τα ηλεκτρονικά τιμολόγια» στις συναλλαγές των επιχειρήσεων!

Με το μέτρο αυτό, οι κυβερνώντες φιλοδοξούν να κατατροπώσουν τους φοροφυγάδες, καθώς οι συναλλαγές των επιχειρήσεων δε θα γίνονται με έντυπα, αλλά με ηλεκτρονικά τιμολόγια και οι πληροφορίες (ύψος συναλλαγής, συναλλασσόμενοι κ.λπ.) θα αποθηκεύονται με ασφάλεια σε ένα ηλεκτρονικό δίκτυο, γεγονός που επιτρέπει στις ελεγκτικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών να έχουν άμεση πρόσβαση στα στοιχεία.

Στην ουσία, οι κυβερνώντες μάς δουλεύουν. Αν κάτι φταίει για τη φοροδιαφυγή, τη φοροκλοπή και άλλες μορφές καταλήστευσης του δημόσιου χρήματος - που αποτελούν το αγαπημένο «σπορ» των μεγαλοεπιχειρηματιών - αυτό, στην ουσία, είναι η έλλειψη πολιτικής βούλησης για ρήξεις με το μεγάλο κεφάλαιο και όχι η έλλειψη νόμων. Αν υπήρχε η πολιτική βούληση, τότε οι κυβερνώντες θα είχαν εκμηδενίσει τη φοροδιαφυγή και άλλες μορφές διασπάθισης του δημόσιου χρήματος, όπως το έκαναν με τους μισθωτούς και συνταξιούχους που δεν μπορούν να κρύψουν ούτε δεκάρα από την εφορία. Αλλά δεν υπάρχει, ακριβώς γιατί οι φοροφυγάδες είναι επιχειρηματίες και η πολιτική που εφαρμόζεται σ' όλους τους τομείς αυτούς εξυπηρετεί.

Ετσι, για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους.

Τα καλά και συμφέροντα

Αγανάκτησαν, πια οι άνθρωποι! Νισάφι, σου λέει: «ήρθε η ώρα να ακουστεί και η δική μας φωνή»! Η διαμαρτυρία ανήκει στους εμποροβιομήχανους (!) (εξαγωγείς, βιομήχανοι τροφίμων, πολυκαταστήματα) που με κοινή τους ανακοίνωση από συνδικαλιστικούς τους φορείς και επιμελητήρια καλούν τους εργαζόμενους στα λιμάνια να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις και την κυβέρνηση «να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία του ΟΛΠ και του ΟΛΘ» και «την ομαλή μετάβαση στο νέο καθεστώς λειτουργίας τους με κάθε πρόσφορο νόμιμο μέσο» (και ο νοών νοείτω). Βαστάζοι, μάλιστα, των μονοπωλίων και απόλυτα ευθυγραμμισμένοι με τα συμφέροντά τους εμφανίστηκαν συνυπογράφοντας το ίδιο κείμενο και εμπορικοί σύλλογοι, όπως της Αθήνας, του Πειραιά, της Γλυφάδας, του Αμαρουσίου, καθώς και το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο της Αθήνας, δίνοντας πέρα από κάθε αμφιβολία το στίγμα των πλειοψηφιών. Ε, όχι! Τώρα είναι η ώρα των εργαζομένων να ακουστεί η φωνή τους!

Ποια γνώση;

Η γνώση είναι δύναμη. Και η κραυγαλέα απουσία πολύ πολύ συγκεκριμένων στοιχείων από την εκπαίδευση δεν οφείλεται σε παράλειψη, αλλά σε πολιτική επιδίωξη.

Για παράδειγμα, πρέπει οι νέοι να μαθαίνουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα που έχουν ήδη κατακτηθεί; Να γνωρίζουν για το οχτάωρο, για τις κατακτήσεις στα βαρέα και ανθυγιεινά; Να μαθαίνουν, να καταλαβαίνουν - και να μπορούν να διεκδικούν - το δικαίωμα στη δουλειά, στους αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, στην ασφάλιση, στη δημόσια δωρεάν υγεία - πρόνοια; Σε τελική ανάλυση, είναι υπόθεση και του σχολείου να μαθαίνει στους αυριανούς εργαζόμενους ότι βγαίνοντας στην αγορά εργασίας έχουν και πρέπει να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους;

Η απάντηση της πολιτικής που υπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου είναι ότι προφανώς και δεν πρέπει οι νέοι να τα γνωρίζουν αυτά. Αντιθέτως, οι νέοι πρέπει να γνωρίζουν για την επιχειρηματικότητα! Οχι, βέβαια, γιατί πρόκειται να γίνουν επιχειρηματίες... Ισα ίσα, επιχειρηματικότητα είναι να γαλουχηθούν οι νέοι στη λογική της ανταγωνιστικότητας, να είναι πεισμένοι υπερασπιστές της ίδιας τους της εκμετάλλευσης. Το παιδί του σήμερα, ο εργαζόμενος του αύριο, πρέπει να είναι «ευέλικτος» και με «υψηλό βαθμό προσαρμοστικότητας» στις συνεχείς αλλαγές... Γιατί να του μάθουν σήμερα τα δικαιώματα που σήμερα κιόλας ετοιμάζονται να τα αφαιρέσουν; Για να του μπουν ιδέες και εκτός από δημόσια και δωρεάν Παιδεία να διεκδικεί και δουλειά με δικαιώματα;

Και καλά οι κυβερνήσεις αυτή την εκπαίδευση θέλουν. Οι δάσκαλοι και οι εκπαιδευτικοί υποτάσσονται σ' αυτή ή συμφωνούν μ' αυτήν; Και τι κάνουν ως άνθρωποι με αποστολή να μορφώνουν παιδιά; Κρατούν παθητική στάση; Καμιά αντίσταση στη λαίλαπα;

Η ανατροπή το ζητούμενο

Πολύς θόρυβος γίνεται τελευταία γύρω από το θέμα της κατάστασης στην οποία βρίσκεται ο δικομματισμός. Τα επιτελεία της πλουτοκρατίας αγωνιούν, το ίδιο και τα κόμματά της βλέποντας τα ποσοστά τους συνεχώς μειούμενα. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει συνεχώς ότι ο δικομματισμός πνέει τα λοίσθια και ότι ο ίδιος είναι έτοιμος να συμβάλει σε μια εναλλακτική λύση, την οποία, όπως είπε ο Αλ. Τσίπρας, ψάχνει να τη βρει αφού δεν την έχει έτοιμη!

Ωστόσο, είναι θετική εξέλιξη, στο βαθμό που παγιώνεται, η λαϊκή αποστροφή στα δύο κόμματα της δικομματικής εναλλαγής. Είναι, όμως, απλώς ένα βήμα, που από μόνο του δεν αρκεί για ν' ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη πορεία σε φιλολαϊκή κατεύθυνση. Γιατί, το σύστημα διαθέτει και τις δυνάμεις και τους μηχανισμούς, για να διαιωνίζει την κυριαρχία του και τον εκμεταλλευτικό του χαρακτήρα. Επίσης, μπορεί ν' αξιοποιεί και τα όποια προβλήματα και τις κρίσεις του, ώστε να φτιασιδώνεται, να μεταμορφώνεται για να πετύχει τους σκοπούς του. Εξάλλου, ο δικομματισμός είναι μια έκφραση του πολιτικού συστήματος σε επίπεδο διακυβέρνησης που, εφόσον κριθεί ότι δεν υπηρετεί το βασικό λόγο ύπαρξής του, που είναι ο εγκλωβισμός και η χειραγώγηση των λαϊκών στρωμάτων, μπορεί να αντικατασταθεί από άλλα σχήματα.

Από εκεί και πέρα, στα επιτελεία της άρχουσας τάξης ετοιμάζονται τα εναλλακτικά σχέδια και ήδη έχουν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους. Το αν από το δικομματισμό περάσουμε στο διπολισμό ή ακόμα κι αν υπάρξει μια μορφή διακυβέρνησης σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα, που ανήκει στις στοχεύσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δε σημαίνει ότι ανοίγει ο δρόμος για φιλολαϊκές εξελίξεις. Αντίθετα, μπορεί να σηματοδοτηθούν ακόμα πιο αντιλαϊκές πολιτικές, που θα χαλυβδώνουν το σύστημα.

Το ζητούμενο γι' αυτούς που υπηρετούν την κυρίαρχη πολιτική είναι η διαιώνιση της πολιτικής εξουσίας της πλουτοκρατίας και η παραπέρα προώθηση όλων των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων, με ταυτόχρονη εξασφάλιση της λαϊκής συναίνεσης. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι αυτή η πολιτική βρίσκεται αντιμέτωπη με τη λαϊκή κατακραυγή που μπορεί να μετατραπεί σε αγώνα ανατροπής της. Γι' αυτό αναζητούν μεταμορφώσεις που θα εγκλωβίσουν τις λαϊκές μάζες εντός των πλαισίων του εκμεταλλευτικού συστήματος και θα λειτουργήσουν σαν μοχλός ανάσχεσης απέναντι στην εναλλακτική πρόταση του ΚΚΕ.

Εδώ ακριβώς έρχεται η ηγεσία του ΣΥΝ και, τόσο ο σημερινός πρόεδρος Αλ. Αλαβάνος, όσο και ο υποψήφιος πρόεδρος Αλ.Τσίπρας, δηλώνουν πρόθυμοι να βάλουν πλάτη. Γιατί αυτό κάνουν, όταν από τη μια στρέφονται λεκτικά, γενικά και αόριστα κατά του δικομματικού συστήματος, προσδοκώντας να εγκλωβίσουν τη δεδομένη λαϊκή δυσαρέσκεια και από την άλλη, στο «διά ταύτα» μασάνε τα λόγια τους και γυροφέρνουν στα πέριξ του ΠΑΣΟΚ και της σοσιαλδημοκρατίας. Μένουν στην αμφισβήτηση της «ηγεμονίας του νεοφιλελευθερισμού», λες και το θέμα τελειώνει εκεί και δεν είναι ζήτημα συνολικά του χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος.

Το ζητούμενο, λοιπόν, από τη σκοπιά των συμφερόντων των εργαζομένων και των αγωνιών και αναζητήσεων των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, δεν είναι στη θέση του δικομματισμού να υπάρξει διπολισμός ή δικομματική συναίνεση ή σοσιαλδημοκρατική διαχείριση και κάθε είδους μασκάρεμα του αντιλαϊκού εκμεταλλευτικού συστήματος, αλλά να ηττηθεί η αστική πολιτική. Να υπάρξει ισχυρό λαϊκό ρεύμα υπέρ της ανατροπής, υπέρ της διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ.


Κυριάκος ΖΗΛΑΚΟΣ

Σκάνδαλο είναι η αντιλαϊκή πολιτική

Γρηγοριάδης Κώστας

«ΝΕΦΕΛΩΔΗ» βρίσκει την πολιτική κατάσταση στη χώρα ο Γιώργος Παπανδρέου. Θέλει εξεταστικές επιτροπές - λέει - για να ξεκαθαρίσει το τοπίο...

Σε μας, πάντως, ορισμένα πράγματα φαίνονται ξεκάθαρα: Οπως, π.χ., οι δηλώσεις του Κ. Χατζηδάκη για την καταστροφή της «Ολυμπιακής Αεροπορίας».

`Η οι δηλώσεις της Φάνης Πετραλιά για συνέχιση της «ασφαλιστικής μεταρρύθμισης», δηλαδή της περικοπής ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Αρα, λοιπόν, για το ...πού το πάνε οι κυβερνώντες δε χρειάζεται καμία εξεταστική και δεν υπάρχει κανένα μπέρδεμα.

Μόνο που το ΠΑΣΟΚ δε θέλει να μιλάει γι' αυτά τα πράγματα. Προτιμάει να μιλά αποκλειστικά για σκάνδαλα.

Ακόμη κι αν βρεθούν μπλεγμένα στελέχη της κυβέρνησης Σημίτη, τους «κάθεται» καλύτερα αυτή η «πολιτική» αντιπαράθεση.

Δεν τους εκθέτει, βρε αδερφέ. Δεν τους αναγκάζει να πάρουν θέση γι' αυτά που όντως απασχολούν τον κόσμο.

Αλλωστε, ξέρουν πολύ καλά πού θα καταλήξουν οι εξεταστικές επιτροπές που ζητάνε, αν γίνουν αποδεκτές. Στο «κενό» και στο «τίποτα». Το έχουν ξαναπαίξει αυτό το παιγνίδι.

ΤΑ ΚΕΡΔΗ της γνωστής πετρελαϊκής εταιρείας BP αυξήθηκαν κατά 53%, έφθασαν στα 4,4 δισεκατομμύρια και γι' αυτό θα κάνει ...5.000 απολύσεις.

Σε μας δε φαίνεται καθόλου αντιφατικό αυτό. Τέτοιοι (και χειρότεροι) είναι οι «νόμοι» της «ελεύθερης αγοράς» και της αναζήτησης του υπερκέρδους με κάθε τίμημα.

Αραγε, έχουν καμία εξήγηση για το φαινόμενο όσοι σήμερα μας λένε ότι η «ανάπτυξη» (των εταιρειών φυσικά) είναι η μόνη λύση για την καταπολέμηση της ανεργίας;

Μήπως, επίσης, μπορούν να ερμηνεύσουν πώς γίνεται η ...ανεπτυγμένη Ευρωπαϊκή Ενωση να έχει 30 εκατομμύρια ανέργους και πολύ περισσότερους υποαπασχολούμενους;

Μάλλον αρκούνται στο να αντιλαμβάνονται την ανεργία ως ...φυσικό φαινόμενο.


Παπαγεωργίου Βασίλης

Αντικομμουνισμός από «Φαινάνσιαλ Τάιμς»

Παπαγεωργίου Βασίλης

Ολοένα και πιο δυνατά φυσάει ο αντικομμουνιστικός αέρας στο πλαίσιο της ΕΕ, όπου ποτέ βέβαια δεν είχε σταματήσει. Στο πνεύμα αυτό εντάσσεται χτεσινό δημοσίευμα των «Φαινάνσιαλ Τάιμς», γνωστού εντύπου του ευρωπαϊκού χρηματιστικού κεφαλαίου. Στους δε παροικούντες στις Βρυξέλλες είναι γνωστό ανεπίσημο όργανο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της ανώτερης ευρωυπαλληλίας. Οι «έγκυροι» λοιπόν «FT» ανέλαβαν να παρουσιάσουν τις «πρώην "φωνές" του κομμουνιστικού κινήματος της Ευρώπης», βάζοντας τον «Ριζοσπάστη» πρώτο στη σειρά, με αναφορές που ξεχειλίζουν από αντικομμουνιστική εμπάθεια και χολή. Ιδού ένα απόσπασμα: «Ο Ριζοσπάστης, που ανοιχτά δηλώνει "όργανο" του προσκολλημένου στο παρελθόν Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, απαξιώνει μια ανακαίνιση, μένει σε μια πεπαλαιωμένη έκδοση και θαμπές φωτογραφίες διαδηλωτών. Η επιφυλλίδα του ακόμα καλεί τους προλετάριους του κόσμου να ενωθούν»... Μας συγκινεί το ενδιαφέρον της εφημερίδας των ευρωμονοπωλίων για τις θαμπές φωτογραφίες των διαδηλωτών, αλλά δεν μπορούν να κρύψουν ότι αυτό που φοβούνται είναι η δύναμη των «καθαρών» ιδεών και της ασυμβίβαστης πάλης του ΚΚΕ. Σε κάθε περίπτωση τέτοιες επιθέσεις από τέτοια κέντρα είναι τιμή για το Κόμμα και το «Ριζοσπάστη».

Προτεκτοράτα των Βαλκανίων

Θα μπορούσε να είναι ο ορισμός του σύγχρονου προτεκτοράτου, ακριβώς επειδή προέρχεται από άνθρωπο που το ζει «από μέσα». Ο λόγος για τον υπουργό Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Α. Μιλοσόσκι, ο οποίος μιλώντας χτες σε γερμανικό ραδιόφωνο, όρισε ως εξής τα σύγχρονα κράτη: «Στις μέρες μας δεν υπάρχει ανεξαρτησία με την κλασική έννοια», είπε ο υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ, που δε δίστασε να μιλήσει συγκεκριμένα για το Κόσσοβο. «Θα εξαρτάται (σ.σ. το Κόσσοβο) από τη συνεργασία του με τη Σερβία, την οικονομική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης και τη στρατιωτική υποστήριξη του ΝΑΤΟ και της ΝΑΤΟικής δύναμης (KFOR) που έχει αναπτυχθεί στο έδαφός του». Ως γνήσιος εκπρόσωπος προτεκτοράτου δεν παρέλειψε να ταχθεί υπέρ της άμεσης κήρυξης της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου: «Οσο το ταχύτερο, τόσο το καλύτερο», είπε, «αδιαφορώντας» για τις καμπάνες που χτυπάνε ήδη για την ΠΓΔΜ.

Φτηνός λαϊκισμός

Στον αγαπημένο του αντικομμουνισμό κατέφυγε και χτες το πρωί ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. (στον τηλεοπτικό σταθμό «ΜΕΓΚΑ»), μιλώντας για τους «χρυσαυγίτες», που το Σάββατο μαχαίρωναν κόσμο στο κέντρο της Αθήνας, εφορμώντας μέσα από τα ΜΑΤ. «Είμαι ενάντια στο μαύρο και τον κόκκινο φασισμό», «καταδικάζω τη βία από όπου κι αν προέρχεται» ψέλλισε. Και μιμούμενος τον ΓΓ (όπως παρουσιάστηκε) της «Χρυσής Αυγής», ο οποίος τις προάλλες κραύγαζε σε τηλεοπτικό «παράθυρο» ότι «ο Στάλιν έφαγε 30 εκατομμύρια», ο Καρατζαφέρης είπε χτες ότι ήταν «εγκληματίας ο Χίτλερ, εγκληματίας κι ο Στάλιν», με τους παρουσιαστές να τον ακούν σιωπηλοί. Βεβαίως, είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. είναι σε διατεταγμένη αντικομμουνιστική υπηρεσία. Φαίνεται πως και γι' αυτό κοσμεί τα τηλεπαράθυρα των ιδιωτικών καναλιών, όλων ανεξαιρέτως, γιατί τους είναι ένα ακόμη χρήσιμο εργαλείο στη σάπια προπαγάνδα τους. Ιδιαίτερα δε αυτό το ΜΕΓΚΑΛΟ κανάλι που του 'χει μόνιμη καρέκλα. Ετσι κατάντησαν την ενημέρωση ή μήπως έτσι τη θέλουν; Αντικειμενική δήθεν, αλλά γαρνιρισμένη με τον αντικομμουνισμό του Καρατζαφέρη.

Οι ευθύνες δεν κρύβονται...

Κυκλοφοριακό χάος χωρίς μαζικά μέσα μεταφοράς πλην του κουτσουρεμένου ΟΑΣΘ, είναι η καθημερινή, απείρου κάλλους εικόνα της Θεσσαλονίκης. Η γαλάζια διοίκηση, πιεσμένη από τη δυσαρέσκεια του εργαζόμενου λαού της Θεσσαλονίκης απέναντι στην πολιτική της στο συγκοινωνιακό, κάνει για άλλη μία φορά... ημερίδα για το κυκλοφοριακό αναμασώντας την καραμέλα της «μητροπολιτικής διακυβέρνησης» ως ίαση διά πάσαν νόσο. Για την επίλυση του κυκλοφοριακού προβλήματος, όπως κάνει και για πολλά άλλα προβλήματα, αναγάγει το συγκοινωνιακό από πολιτικό σε γραφειοκρατικό ζήτημα κι απαλλάσσει από τις ευθύνες όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για τη συγκοινωνιακή τους πολιτική. Και σα να μη φτάνει η κοροϊδία με τις ημερίδες και τη «μητροπολιτική διακυβέρνηση», δεν προσκαλεί ούτε τις παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου, ανάμεσά τους και τη «Θεσσαλονίκη Τώρα», για να εκφέρουν τη δική τους θέση... Μάταιος κόπος αν νομίζουν ότι έτσι θα κρύψουν τις ευθύνες τους...

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Αγώνες με προοπτική

Στις 13 Φλεβάρη εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα, υπάλληλοι του δημοσίου, ελεύθεροι επαγγελματίες και μικροβιοτέχνες κατεβαίνουν σε άλλη μια πανεργατική απεργία. Αναμετρώνται με την αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και του μεγάλου κεφαλαίου, αντιστέκονται στα νέα αντιασφαλιστικά σχέδια. Ταυτόχρονα, οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα δίνουν τη μάχη για τη νέα Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Παλεύουν για να ξεκολλήσουν από τα μεροκάματα μιζέριας στα οποία τους έχουν καθηλώσει οι αντεργατικές πολιτικές των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, η κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, η στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ενωσης με τη συνενοχή της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ.

Ο αγώνας αυτός αποκτά ακόμα πιο κρίσιμο χαρακτήρα καθώς τα αντιασφαλιστικά σχέδια της κυβέρνησης θα οδηγήσουν σε χαμηλότερες συντάξεις και περισσότερα χρόνια εργασίας, ενώ οι αξιώσεις που θέτει ο ΣΕΒ σε ακόμα μεγαλύτερο ξεχαρβάλωμα της αγοράς εργασίας. Γίνεται προφανές πως για την εργατική τάξη της χώρας μας δεν υπάρχει δρόμος προς τα πίσω, δεν έχει την πολυτέλεια της αναμονής, ούτε της προσαρμογής στις αξιώσεις του μεγάλου κεφαλαίου. Κάθε μέρα η θέση του εργαζόμενου θα χειροτερεύει όσο ο αγώνας αυτός δεν αποκτά ακόμα μαζικά παλλαϊκά χαρακτηριστικά. Οσο ο προσανατολισμός του, τα αιτήματα που διαμορφώνονται και οι διεκδικήσεις, δεν αμφισβητούν τον πυρήνα της διαχρονικά και δικομματικά ασκούμενης πολιτικής.

Οι αγώνες αυτοί - πάντα αναγκαίοι - θα παραμένουν ταυτόχρονα ημιτελείς. Μπορεί να μπαλώνουν προσωρινά τρύπες, αλλά είναι καταδικασμένοι να μένουν στη μέση του δρόμου, όσο οι εργαζόμενοι δε θα μπορέσουν - όχι μόνο να διαπιστώνουν τις συνέπειες - αλλά και να βλέπουν τις βαθύτερες αιτίες και τους πολιτικούς φορείς που ευθύνονται για την κατάσταση που βιώνουν και να στρέφονται ενάντιά τους. Γι' αυτό η βαθύτερη πολιτικοποίηση αυτών των αγώνων, η προβολή αιτημάτων και διεκδικήσεων που βγαίνουν έξω από τον κορσέ της «ανταγωνιστικότητας», της στρατηγικής που προωθεί η ΕΕ και τα κόμματά της στην Ελλάδα, είναι «εκ των ων ουκ άνευ». Κανένα βήμα προς την καλυτέρευση της θέσης του εργάτη, του άνεργου και του μικρομεσαίου δεν μπορεί να γίνει σήμερα, αν ο αγώνας δε διεξαχθεί σταθερά πάνω στη γραμμή της σύγκρουσης με τους μεγάλους μονοπωλιακούς ομίλους, αν οι εργάτες δε γυρίσουν οριστικά και αμετάκλητα την πλάτη τους στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που υπηρετούν χρόνια τώρα τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, αν δε στραφούν συνολικά ενάντια στην πολιτική που υπηρετεί την πλουτοκρατία, ανεξάρτητα από το ποιος την εφαρμόζει.

Μια σύγκρουση που πρέπει να φτάνει μέχρι τη συνολική ανατροπή των σημερινών κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών και θα διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για μια πλατιά λαϊκή συμμαχία που προσβλέπει στη λαϊκή οικονομία και εξουσία. Το μεγάλο αυτό εγχείρημα δεν μπορεί παρά να το επωμιστούν στις πλάτες τους οι εργαζόμενοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Η ατμομηχανή αυτής της εξέλιξης δεν μπορεί παρά να είναι αυτή η λαϊκή συμμαχία, οργανωμένη σ' ένα μαζικό ταξικό εργατικό, γενικότερα λαϊκό κίνημα, με τις οργανώσεις του, που θα βρίσκεται σε διαρκή και ανειρήνευτη ταξική αναμέτρηση με την πολιτική της πλουτοκρατίας, των κομμάτων και όλων των στηριγμάτων της, ώσπου να την ανατρέψουν.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org