Σάββατο 5 Ιούνη 2010
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Αμεση εξυπηρέτηση για όσους ... «τα σκάνε»!

Παπαγεωργίου Βασίλης

Ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά πάνω από έξι μήνες πρέπει να περιμένεις για ραντεβού στα πρωινά εξωτερικά ιατρεία της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας, τα οποία, εκτός των άλλων, κλείνονται «μετά κόπων και βασάνων». Στα απογευματινά ιατρεία, όμως, της ίδιας κλινικής, που στοιχίζουν ακριβά - από 60 μέχρι και 90 ευρώ - η αναμονή του ασθενούς κρατάει, μόλις μία μέρα. Αν επικοινωνήσει κάποιος με το 1535, όπως κάναμε εμείς, θα το διαπιστώσει αυτό.

Πήραμε λοιπόν, την 1η Ιούνη, στον περιβόητο τετραψήφιο αριθμό για να ενημερωθούμε πότε είναι το πρώτο διαθέσιμο πρωινό ραντεβού. Μας παρέπεμψαν στα τηλέφωνα της Οφθαλμολογικής Κλινικής, από όπου μας ξαναπαρέπεμψαν στο 1535. Και πάλι «άκρη δε βγάλαμε». Αναμείναμε, σχεδόν, μισή ώρα στο ακουστικό και κανένα αποτέλεσμα. Οταν τελικά καταφέραμε να βρούμε κάποια άκρη ενημερωθήκαμε ότι το πρώτο διαθέσιμο ραντεβού είναι στις ...6 Δεκέμβρη!

Αντίθετα, το σύστημα του 1535 «λειτούργησε άμεσα και άψογα» όταν ζητήσαμε ραντεβού στα απογευματινά ιατρεία. Αυτό, δε χρειάστηκε ούτε ένα λεπτό για να κλειστεί. «Το επόμενο διαθέσιμο ραντεβού απογευματινού ιατρείου της Οφθαλμολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου είναι μεθαύριο 3 Ιούνη» μας είπαν.

Τα παραπάνω δε μας εκπλήσσουν. Βεβαίως, ίσως να επικαλεστούν για όλα τα παραπάνω ότι στα πρωινά ιατρεία απευθύνονται όλοι, επομένως δεν έχουν τη δυνατότητα να κλείσουν άμεσα ραντεβού. Αλλά αυτό δεν απηχεί την αλήθεια ή είναι ένα ελάχιστο μέρος της. Γιατί έχει γίνει κερδοφόρα «φάμπρικα» να στέλνουν τους ασθενείς στα απογευματινά όπου η επίσκεψη πληρώνεται αδρά. Ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι άλλες κλινικές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, όπως και των άλλων νοσοκομείων της χώρας, εξαιτίας των μεγάλων ελλείψεων που υπάρχουν σε προσωπικό και τεχνολογικό εξοπλισμό, εξαναγκάζοντας πολλούς να πάνε είτε στα απογευματινά ιατρεία, είτε σε ιδιώτες γιατρούς όπου ακριβοπληρώνουν. Και επιβεβαιώνεται για μια ακόμα φορά ότι με την πολιτική εμπορευματοποίησης της Υγείας που εφαρμόζεται από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ το πρόβλημα θα μεγιστοποιηθεί με την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων τα οποία θα λειτουργούν πλήρως ως επιχειρήσεις. Ετσι για να βρεις την υγειά σου θα πρέπει πληρώσεις από την τσέπη σου πολύ ακριβά. Αλλιώς φίδι που σ' έφαγε...

Το ξεκλήρισμα των αγελαδοτρόφων

Οι μικρομεσαίοι αγελαδοτρόφοι ξεκληρίζονται μαζικά, ενώ τα μονοπώλια γάλακτος γιγαντώνονται και αυξάνουν τα κέρδη τους. Μέσα στη δεκαετία 2000 - 2010 ο αριθμός των αγελαδοτρόφων μειώθηκε κατά 63,5%! Από 12.402 που ήταν το 2000 έφτασαν να είναι μόλις 4.623 το 2010. Φυσικά από τη μέση βγήκαν οι μικροί και μεσαίοι παραγωγοί αγελαδινού γάλακτος. Το κόστος παραγωγής όλο κι ανεβαίνει, ενώ οι ιδιωτικές γαλακτοβιομηχανίες ρίχνουν τις τιμές παραγωγού σε ακόμα πιο χαμηλά επίπεδα, οδηγώντας και με αυτόν τον τρόπο τους μικρούς αγελαδοτρόφους στη φτώχεια και το ξεκλήρισμα. Οι αγελαδοτρόφοι υφίστανται ανελέητη εκμετάλλευση από τα μονοπώλια γάλακτος όπως και οι εργάτες τους και έφτασαν πλέον οι μικροί παραγωγοί να εξαναγκάζονται να σταματήσουν την παραγωγή, βιαίως, ενώ η χώρα μας είναι ελλειμματική σε αγελαδινό γάλα. Και από την άλλη, η υπάρχουσα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνεχίζει την πολιτική στήριξης των γαλακτοβιομηχανιών, όπως και η προηγούμενη της ΝΔ, στο πλαίσιο των επιταγών της νέας ΚΑΠ και του ΠΟΕ. Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο με τη συνειδητοποίηση των μικροπαραγωγών, όπως και των εργατών, ότι εχθρός τους είναι τα μονοπώλια. Εχουν κοινό αντίπαλο και πρέπει από κοινού να τον αντιπαλέψουν. Να αντιπαλέψουν τα μονοπώλια, την πολιτική και την εξουσία που τα ενισχύει, ώσπου να τους ανατρέψουν, συνδέοντας τις διεκδικήσεις για την επιβίωσή τους μ' αυτόν το στόχο.

Η ακολουθούμενη αντιαγροτική πολιτική θα καταργηθεί, όταν την εξουσία θα έχει πραγματικά ο λαός, για να οργανώσει την οικονομία με κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες και να εφαρμόζεται φιλοαγροτική πολιτική, που θα στηρίζεται στις καθετοποιημένες κρατικές αγροτικές επιχειρήσεις και τους παραγωγικούς συνεταιρισμούς των μικρομεσαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

Ζεσταίνουν τις εργοδοτικές πλάτες

Δέκα (10) εργαζόμενοι έχουν χάσει τη δουλειά τους από το εργοστάσιο της ΜΕΤΚΑ στο Βόλο, από τον περασμένο Φλεβάρη μέχρι σήμερα. Εργαζόμενοι, οι οποίοι είτε απολύθηκαν, είτε απομακρύνθηκαν με την εκβιαστική μέθοδο της οικειοθελούς αποχώρησης. Οι οποίοι ήταν ενεργοί υποστηρικτές του συνδυασμού που στηρίζει το ΠΑΜΕ, της γραμμής δράσης, δηλαδή, που καλεί σε αγώνα κόντρα στα συμφέροντα και την ασυδοσία της εργοδοσίας.

Οι στοχευμένες αυτές «απομακρύνσεις» εργαζομένων - όπως θα τις αποκαλούσε κάποιο στέλεχος της επιχείρησης ή των κομμάτων της πλουτοκρατίας - είναι απαραίτητες στην εταιρεία για να προχωρήσει τα σχέδιά της. Γι' αυτά είχε αναλάβει να μιλήσει ο υπουργός Εργασίας πρόσφατα στη Βουλή, απαντώντας σε Ερώτηση του ΚΚΕ, όπως και να δείξει στους εργαζόμενους τις επιλογές που ανοίγονται μπροστά τους. Είχε πει, λοιπόν, ο Ανδρέας Λοβέρδος: «Επειδή η επιχείρηση εκτιμά ότι διαθέτει 50 πλεονάζοντες εργαζομένους κάνει προτάσεις: Πρώτον, να εργαστούν σε επιχειρήσεις της εταιρείας στο εξωτερικό. Δεύτερον, αντί απόλυσης, να απασχοληθούν με μορφές ελαστικές, με μερική απασχόληση ή με εκ περιτροπής απασχόληση. Αυτό το προβλέπει η νομοθεσία»!

Την ίδια μέρα, ο βουλευτής του ΚΚΕ είχε αναφέρει ότι η ΜΕΤΚΑ πέρυσι «είχε 34 εκατομμύρια ευρώ κέρδη και έχει ανεκτέλεστες παραγγελίες 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ», σχολιάζοντας παράλληλα ότι «η πλουτοκρατία όσο και να "μπουκώσει" με κρατικές χρηματικές ενισχύσεις, απευθείας αναθέσεις έργων, παραγγελίες και φοροαπαλλαγές, ποτέ δε χορταίνει». Σ' αυτά, βέβαια, ο υπουργός δε βρήκε τίποτα ουσιαστικό να αντιπαραθέσει. Αλλωστε, το κόμμα του, όπως και η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ., έχουν κοινή στρατηγική με το κεφάλαιο. Υπηρετούν το κεφάλαιο. Οπως και η αποστολή τους στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι να ζεσταίνουν την πλάτη της εργοδοσίας. Οταν η εργοδοσία είχε αρχίσει τις απολύσεις, η ΠΑΣΚΕ μαζί με τη ΔΑΚΕ ως ηγεσία του επιχειρησιακού σωματείου έσπευσε τότε να βγάλει ανακοίνωση για να πει ότι οι απολύσεις αφορούν το διευθυντικό δικαίωμα της εργοδοσίας...

Μάθε παιδί μου (λειψά) γράμματα

Ενα μικρό παιδί μπορεί να αναπαράγει, με αξιοθαύμαστη ευκολία, ό,τι βλέπει και ό,τι ακούει. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι βοηθητικό για τα μικρά παιδιά να ασχολούνται με οτιδήποτε, σε οποιαδήποτε ηλικία. Τα παραπάνω είναι «συμπεράσματα» της κοινής λογικής. Ενα, ακόμα, «συμπέρασμα» κοινής λογικής είναι πως ο άνθρωπος για να μάθει μια ξένη γλώσσα χρειάζεται να έχει αναπτύξει, στοιχειωδώς, τη γνώση της μητρικής του γλώσσας. Αυτό, μάλιστα, τονίζεται και από παιδαγωγικές αντιλήψεις, ανεξαρτήτως ιδεολογικής προσέγγισης. Το υπουργείο Παιδείας, όμως, έχει αντίθετη άποψη και από την επόμενη χρονιά θα βάλει παιδιά 6 χρόνων να μάθουν Αγγλικά, την ώρα που μόλις θα ξεκινούν να μαθαίνουν τη δική τους γλώσσα. Το παιδί, δηλαδή, παράλληλα, θα μαθαίνει να γράφει στα Ελληνικά και να συλλαβίζει αγγλικές λέξεις. Αυτά θα ισχύσουν για τα 800 νέα ολοήμερα δημοτικά σχολεία και προοπτικά θα γενικευτούν.

Στην ουσία, καταργούν τη στοιχειώδη λογική, αφού αρνούνται ότι η σκέψη είναι αλληλένδετη με την ανάπτυξη της γλώσσας, ιδιαίτερα σ' ένα μικρό παιδί. Το αποτέλεσμα θα είναι το παιδί να οδηγείται σε συγχύσεις, μαθαίνοντας λειψά και τις δύο γλώσσες. Σύγχρονες επιστημονικές προσεγγίσεις, άλλωστε, μιλούν για εκμάθηση της πρώτης ξένης γλώσσας μετά την Γ' Δημοτικού και όχι νωρίτερα. Η αφετηρία της κυβέρνησης, όμως, δεν είναι παιδαγωγική, αλλά καθαρά ιδεολογική και πολιτική. Οι κυβερνήσεις της ΕΕ αποφασίζουν πρώτα τους στόχους και μετά τους «στολίζουν» με επιστημονικοφανείς προσεγγίσεις. Στην Παιδεία, μάλιστα, αυτό γίνεται συνεχώς. Πρώτα σχεδιάζουν τον αυριανό ευέλικτο εργαζόμενο και μετά δίνουν βάρος σε στοιχεία που πρέπει να αναπτύξει από μικρή ηλικία.

Η «πρωτοβουλία» του υπουργείου δεν ήρθε απ' το πουθενά, εντάσσεται στη συνολική πρόταση της ΕΕ για το «σχολείο του 21ου αιώνα» με τις απαραίτητες 8 δεξιότητες, δηλαδή τις βασικές χρηστικές ικανότητες που πρέπει να ενταχθούν στα εκπαιδευτικά συστήματα. Μια απ' αυτές είναι και η επικοινωνία στις ξένες γλώσσες. Μια δεύτερη δεξιότητα είναι οι βασικές ικανότητες στη χρήση της τεχνολογίας, γι' αυτό και - εκτός - απ' τα Αγγλικά, απ' το Σεπτέμβρη, παιδιά 6 χρόνων θα κάνουν μάθημα τεχνολογίας. Εδώ τα επιχειρήματα είναι ακόμα πιο «χειροπιαστά». Τα παιδιά θα υποχρεωθούν στη χρήση τεχνολογιών σε μια ηλικία που δομούν τη σκέψη τους, εντάσσοντας κατευθείαν στη ζωή τους την «ευκολία». Την ίδια ώρα έχει παρατηρηθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις παιδιά Γυμνασίου δεν μπορούν να κάνουν στοιχειωδώς πράξεις, χωρίς κομπιουτεράκι.

Η εκμάθηση ξένων γλωσσών και η χρήση νέων τεχνολογιών αποτελούν δικαίωμα για κάθε παιδί, είναι μέσα που ενισχύουν την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Αλλά η ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών δεν είναι παιχνίδι που μπορεί να παίζει η εκάστοτε κυβέρνηση έξω από την ίδια την παιδαγωγική επιστήμη και ενάντιά της. Γιατί τότε καταστρέφει τα παιδιά. Η ΕΕ και οι κυβερνήσεις της, όμως, τα έχουν μετατρέψει σε προϊόντα προς πολλαπλή εκμετάλλευση, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη στοιχειώδεις παιδαγωγικές προϋποθέσεις! Και να σκεφτεί κανείς ότι είναι οι ίδιοι που «κλαίνε» για τη λειψή γνώση της μητρικής γλώσσας απ' τους νέους και την εξάρτησή τους απ' τις νέες τεχνολογίες...


Γεράσιμος ΧΟΛΕΒΑΣ

Χιλιοπαιγμένα κόλπα αποπροσανατολισμού...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΤΟ ΟΤΙ ΓΕΝΙΚΑ οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μάς δουλεύουν είναι γνωστό. Ορισμένες φορές όμως ξεπερνούν τα όρια.

Αλλιώς, πώς να εξηγήσεις την Ερώτηση 14 από αυτούς, που λένε στον Α. Λοβέρδο να μη συμφωνήσει σε όσα ζητάει η τρόικα για το Ασφαλιστικό «εκτός μνημονίου»; Γιατί έτσι - λένε - θα επέλθει η «κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης»!

Δηλαδή, αν η κυβέρνηση φέρει ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο «εντός μνημονίου» τι ακριβώς υποστηρίζουν ότι θα συμβεί; `Η μήπως όταν το ψήφιζαν το περίφημο μνημόνιο δε γνώριζαν τι λέει;

Βέβαια, ούτε «εντός» ούτε «εκτός» μνημονίου θέματα υπάρχουν, ούτε υφίσταται κανένα θέμα ερμηνειών και διαπραγμάτευσης, όπως θέλει να μας τα παρουσιάσει το ΠΑΣΟΚ.

Να καταργηθούν οι συντάξεις θέλουν. Είναι πολύ απλό. Να γίνουν ...βοηθήματα και αυτά όσο πιο χαμηλά γίνεται. Να θεωρήσουμε ότι οι συντάξεις είναι μια ...συνήθεια του παρελθόντος θέλουνε.

Κάτι που συνέβαινε ...παλιά και τώρα είναι ασύμβατο με τις σύγχρονες οικονομίες και με την «ανάπτυξη» όπως αυτοί την καταλαβαίνουν.

Ολα αυτά είναι επιθυμίες και της κυβέρνησης, και του ΔΝΤ, και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και οποιουδήποτε άλλου εμπλέκεται σε αυτή την ιστορία.

Εν κατακλείδι, αν νομίζουν οι 14 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ότι ...θα διασωθούν από την οργή του λαού με τέτοια κολπάκια επικοινωνιακού χαρακτήρα κάνουν μεγάλο λάθος.

Οπως και το ίδιο το κυβερνών κόμμα, αν νομίζει ότι θα «μασήσει» ο κόσμος σε σενάρια περί «καλού» και «κακού» ΠΑΣΟΚ. Είναι γνωστά αυτά τα παιγνιδάκια.

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ οικονομικούς δείκτες, για τους οποίους όλοι ξέρουμε (ιδίως από τότε που ήταν να μπούμε στην ΟΝΕ μας ζάλισαν τα αυτιά), υπάρχει και ένας ακόμη. Ο περίφημος Δείκτης Οικονομικού Κλίματος. Κάτι σαν τον ...καιρό για τις εθνικές οικονομίες.


Γρηγοριάδης Κώστας

Ο ελληνικός είναι, λέει, στις 619 μονάδες, κάτι που συνιστά συννεφιά και μαυρίλα με ...όρους Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας.

Πολύ ενδιαφέρον θα είχε πάντως να προσάρμοζαν το συγκεκριμένο δείκτη στους μισθωτούς και στους συνταξιούχους της Ελλάδας (αν και οι δείκτες δεν αφορούν ποτέ στις λαϊκές ανάγκες).

Ισως τότε διαπίστωναν ότι όχι μόνο έχει συννεφιά, αλλά συντόμως θα ρίξει μπόλικη βροχή, κεραυνούς, χαλάζι, χιόνι και ...καρεκλοπόδαρα. Ολα στο κεφάλι τους φυσικά.

Κάλεσμα σε αγώνες με τι σκοπό;

Γρηγοριάδης Κώστας

Σήμερα η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ οργανώνουν συλλαλητήριο διαμαρτυρίας ενάντια στο ασφαλιστικό.

Κανείς βέβαια δεν αμφισβητεί την αναγκαιότητα να δυναμώσουν οι αγώνες των εργαζομένων ενάντια στα άγρια μέτρα που απαιτεί η ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου. Είναι όμως κρίσιμο για την αποτελεσματικότητα και την προοπτική των αγώνων τους, οι εργαζόμενοι να απαντήσουν στο ζήτημα: Αγώνες με τι σκοπό; Αγώνες μαζί με ποιους;

Γιατί, μπορεί σήμερα οι συνδικαλιστικές ηγεσίες να καλούν σε αγώνες καταγγέλλοντας τις εξελίξεις σε ασφαλιστικό, εργασιακά κτλ. αλλά είναι οι ίδιες που μέχρι πρόσφατα έλεγαν πως στο αντιασφαλιστικό έκτρωμα υπάρχουν ...ασάφειες, σπέρνοντας αυταπάτες μέσα στην εργατική τάξη για τις προθέσεις κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου. Είναι οι ίδιοι που αποθεώνουν το «διάλογο» της απάτης, ακόμα και όταν πρόσφατα ανακοίνωναν ότι δε θα πάνε στη συνάντηση με τον Λοβέρδο έλεγαν ότι «η εναπομένουσα θεσμική μας δυνατότητα είναι να καταθέσουμε στην επιτροπή ακροάσεων της Βουλής αναλυτικά και τεκμηριωμένα τις προτάσεις μας». Είναι οι ίδιοι που έβλεπαν θετικές διατάξεις στον αντεργατικό νόμο για τις εργασιακές σχέσεις. Είναι αυτοί που διασπούν την εργατική τάξη, υπονομεύουν την κοινή δράση εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, καλούν ακόμη και σε ανοιχτή απεργοσπασία σε αρκετά επιχειρησιακά σωματεία, αλλά ακόμα και σε γενική απεργία (βλ. 17 Δεκέμβρη 2009).

Το θέμα λοιπόν δεν είναι μόνο να αγωνίζεται ένας εργαζόμενος αλλά να αγωνίζεται στην κατεύθυνση και με το περιεχόμενο που υπηρετεί τα συμφέροντα της τάξης του. Οι εργάτες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο δρόμους: 'Η να αγωνιστούν για την ...εξυγίανση του καπιταλισμού (όπως θέλει στην ουσία και η ΓΣΕΕ) ή να παλέψουν για την ανατροπή του βάρβαρου συστήματος που τους κλέβει τον ιδρώτα και τη ζωή.

Με μοχλό την ανεργία

Τη λέξη - κλειδί γύρω από την οποία θα περιστρέφεται η νέα ολοκληρωμένη πρόταση για την οικονομία που θα παρουσιάσει σε λίγες μέρες η ΝΔ, ανέφερε χτες ο πρόεδρος της ΝΔ. Η λέξη αυτή είναι η ανεργία, την οποία όπως είπε ο Α. Σαμαράς «τη θεωρούμε τον μεγάλο εχθρό του τόπου για εκείνα που έρχονται». Αυτό και μόνο πάντως αρκεί για να αντιληφθεί κανείς ποια θα είναι η «νέα πρόταση» της ΝΔ. Η ανεργία είναι ο ισχυρός μοχλός για να προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς η στρατηγική επίθεση της πλουτοκρατίας σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας προωθείται η σημαντική μείωση των μισθών, η κυριαρχία των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, της ανασφάλιστης εργασίας, της απελευθέρωσης των απολύσεων, της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων κ.ο.κ. Επίσης στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας προωθείται η διαρκής στήριξη των μεγάλων επιχειρήσεων με νέα «πακέτα διάσωσης», νέα μείωση των φορολογικών συντελεστών, με νέες εισφοροαπαλλαγές κ.ο.κ. Να συνεχιστεί και να ενταθεί η πολιτική της κυβέρνησης. Σ' αυτή δίνει ώθηση και ας καμώνεται την αντιπολίτευση. Ο ίδιος άλλωστε ο Α. Σαμαράς έχει δεσμευτεί ότι θα μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές για τα κέρδη των επιχειρήσεων στα επίπεδα των βαλκανικών χωρών, ενώ έχει διακηρύξει ότι το σύνθημα της πολιτικής του είναι «ανταγωνιστικότητα παντού». Με άλλα λόγια, η νέα πρόταση της ΝΔ δεν είναι παρά η πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση, η πολιτική του μνημονίου με την τρόικα (ΔΝΤ - ΕΕ - ΕΚΤ). Αντε λίγο πιο «επικαιροποιημένη».

ΛΑΟ-πλάνος και δημαγωγός

«Αφού δεν μπορείτε να δώσετε αυξήσεις στους εργαζόμενους, τουλάχιστον δώστε τους φτηνά μακαρόνια από το Lidl». Οσο και ακούγεται απίστευτο, αυτή ήταν η πρόταση που έκανε χτες στον πρωθυπουργό ο Γ. Καρατζαφέρης, συμπυκνώνοντας σε μια φράση το δημαγωγικό και ταυτόχρονα άκρως αντιδραστικό πρόσωπο της πολιτικής του ΛΑ.Ο.Σ. Μάλιστα, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. ισχυρίστηκε ότι αν τα μακαρόνια της γερμανικής πολυεθνικής πουλιούνται όσο στις άλλες χώρες της ΕΕ, τότε είναι σαν να δίνονται αυξήσεις στους μισθούς της τάξης του 30%(!), όπως είπε ανερυθρίαστα. Βέβαια, ο Γ. Καρατζαφέρης δημαγωγεί ασύστολα γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να πιέσει καθόλου - ούτε βέβαια θέλει - τις πολυεθνικές να πουλάνε στις ίδιες τιμές ή φτηνότερα τα προϊόντα, ακριβώς γιατί η διακίνηση των προϊόντων γίνεται «ενδοεταιρικά», δηλαδή από τη μητρική στις θυγατρικές και τούμπαλιν, ακριβώς για να αυξήσει το περιθώριο του κέρδους. Από την άλλη, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. δικαιολογεί πλήρως και υποστηρίζει αναφανδόν τη μείωση των μισθών και προκειμένου να διασώσει κάτι από τις φιλολαϊκές μάσκες του ψάχνει στα «σκουπίδια» των πολυεθνικών, για να μοιράσει ό,τι τους περισσεύει στα λαϊκά στρώματα. Ο εργαζόμενος λαός όμως έχει αξιοπρέπεια και γι' αυτό αγωνίζεται για να πάρει όλα όσα του ανήκουν.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων

Οι ιδιωτικοποιήσεις, η εκχώρηση κερδοφόρων περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου στο ιδιωτικό κεφάλαιο, αποτελούν συστατικό στοιχείο των στρατηγικών επιλογών του διεθνούς κεφαλαίου τις τελευταίες δεκαετίες, με ευδιάκριτο στόχο την ενίσχυση της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης και κερδοφορίας, σε συνδυασμό με το βάθεμα της υποταγής της εργασίας στο κεφάλαιο. Παράλληλα, η πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων είναι στενά συνυφασμένη με τις πολιτικές ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, το χτύπημα της μόνιμης και σταθερής εργασίας, την καθιέρωση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, την οργάνωση της εργασίας, με βάση τις επιχειρηματικές ανάγκες, τις απολύσεις «πλεονάζοντος» προσωπικού, την άρση της μονιμότητας, την υπονόμευση των ασφαλιστικών - συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Και αν οι αρνητικές αυτές συνέπειες αφορούν άμεσα τους εργαζόμενους των ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων και φορέων, για το σύνολο του λαού, οι πολιτικές ιδιωτικοποίησης σηματοδοτούν το βάθεμα της καπιταλιστικής εμπορευματοποίησης βασικών προϊόντων και υπηρεσιών, όπως οι τηλεπικοινωνίες, η ηλεκτρική ενέργεια, τα ενεργειακά καύσιμα, το νερό, οι αερομεταφορές, οι σιδηρόδρομοι, το οδικό δίκτυο, τα λιμάνια, οι ορεινοί όγκοι, οι παραλίες και ο αιγιαλός. Ολα προσφέρονται ως πρώτη ύλη για την μεγέθυνση της κεφαλαιοκρατικής κερδοφορίας, η οποία είναι ευθέως αντίθετη με την όποια δυνατότητα ικανοποίησης των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών των εργαζομένων. Τις βασικές αυτές για τη ζωή τους υπηρεσίες τις πληρώνουν πανάκριβα. Επιπλέον η εμπειρία των ιδιωτικοποιήσεων και στην Ελλάδα κατέδειξε ότι οι πολιτικές παράδοσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας σε μία χούφτα μονοπωλιακούς ομίλους, συνοδεύτηκαν και με εκτεταμένη διαφθορά, ότι οι πολιτικές αυτές επιλογές, συνέβαλαν ώστε να ανθίσει η χρηματική διαπλοκή των διαχειριστών του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος με τους επιχειρηματικούς ομίλους.

Το σαρωτικό κύμα ιδιωτικοποιήσεων που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη Τετάρτη ολοκληρώνει έναν κύκλο εγκληματικών πολιτικών επιλογών εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, που ξεκίνησε το 1990 η κυβέρνηση της ΝΔ, με την ανεπιτυχή πρώτη προσπάθεια να παραδώσει τον ΟΤΕ σε ιαπωνικά κεφάλαια. Από τότε, η πορεία των ιδιωτικοποιήσεων ακολουθεί μία ευθεία γραμμή, καθώς όλες οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που ακολούθησαν, αφαιρούσαν συνεχώς και νέα κομμάτια από το δημόσιο πλούτο, τα οποία και παρέδιδαν στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Και σήμερα, φαίνεται ότι πλησιάζουμε προς το τέλος. Με την έννοια ότι αν δεν υπάρξουν αντιδράσεις και η κυβέρνηση... ολοκληρώσει το έργο της, δεν θα υπάρχει τίποτα για να πουληθεί τα επόμενα χρόνια. Θα τα έχουν ξεπουλήσει όλα! Ετσι, στο σφυρί βγαίνουν: Ο ΟΣΕ, η ΔΕΗ, η ΔΕΠΑ, το αεροδρόμιο των Σπάτων και τα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας, η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, τα ΕΛΤΑ, οι νέοι αυτοκινητόδρομοι (Εγνατία), η τεράστια ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, ύψους εκατοντάδων δισ. ευρώ, την οποία διαχειρίζονται η...αμαρτωλή ΚΕΔ, η ΕΤΑ και η «Ολυμπιακά Ακίνητα».

Πρόκειται για μια επιπλέον απόδειξη ότι ο καπιταλισμός έχει παρασαπίσει, ότι γίνεται όλο και πιο αντιδραστικός, ότι η περαιτέρω διατήρηση της οργάνωσης της κοινωνικής εργασίας με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος ισοδυναμεί με τεράστιες θυσίες από την πλευρά των εργαζομένων. Η λύση βρίσκεται στον αντίποδα της σημερινής κατάστασης πραγμάτων. Είναι ώριμες οι συνθήκες για κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, μέσα σε ένα κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον, όπου θα έχει λυθεί το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας, υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org