Σάββατο 3 Νοέμβρη 2007
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Τα «πράσινα άλογα» του Κλίντον

Παπαγεωργίου Βασίλης

Η στροφή στην «πράσινη οικονομία» είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για «μπίζνες» που έχουν μπροστά τους οι ΗΠΑ, μετά την ανάπτυξη των εξοπλισμών στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τάδε έφη ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, απευθυνόμενος στη «Συνδιάσκεψη των Δημάρχων για την Κλιματική Προστασία». Κάτι ξέρει ο άνθρωπος, τόσα όπλα φρόντισε να πουλήσει η στρατιωτική βιομηχανία της χώρας του. Για να θυμηθούμε μόνο τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου που έσπειραν με τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία.

Τώρα που ο Κλίντον και ο φίλος του, ο Αλ Γκορ, το παίζουν «ευαίσθητοι για το περιβάλλον», σου λένε πού θα βγάλουμε λεφτά: στην «πράσινη ανάπτυξη». Από «οικολογικά» σπίτια, αυτοκίνητα και άλλα πολλά προϊόντα. Ετσι ο Κλίντον λέει ξεκάθαρα ότι για τις «ΗΠΑ είναι η μεγαλύτερη οικονομική ευκαιρία που έχουμε από τότε που κινητοποιηθήκαμε για το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αν την εκμεταλλευτούμε σωστά, θα υπάρξουν δουλιές και κέρδη ακόμη μεγαλύτερα και από αυτά που προσέφερε η δεκαετία του 1990».

Προαναγγέλλει μάλιστα και «πρωτοβουλία για το Κλίμα», μαζί με τους «Δημάρχους για την Κλιματική Προστασία» - μια πρωτοβουλία επικεφαλής της οποίας είναι ο δήμαρχος του Σιάτλ, Γκρεγκ Νίκελς - που έχουν ταχθεί υπέρ της αποδοχής από τις ΗΠΑ των στόχων του λεγόμενου Πρωτοκόλλου του Κιότο. Ολο αυτό θα μπορούσε να γίνει πιστευτό από αυτούς που έχουν αυταπάτες ότι είναι δυνατόν να λυθούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα χωρίς ρήξη με τον ιμπεριαλισμό. Αλλά ο βίος και η πολιτεία του Κλίντον άλλα δείχνει. Και πριν και τώρα τα συμφέροντα των μονοπωλίων εξυπηρετεί.

Κι άλλο κρούσμα τρομοκρατίας

Ενα ακόμα κρούσμα αστυνομικής τρομοκράτησης σε βάρος αλλοδαπών εργαζομένων σημειώθηκε την περασμένη Τετάρτη στη Ναύπακτο. Οπως καταγγέλλει και η Ενωση Οικοδόμων Αιτωλοακαρνανίας, δυνάμεις της αστυνομίας εισέβαλαν σε καφενείο όπου είχε προγραμματιστεί σύσκεψη - συζήτηση του ταξικού σωματείο της Ενωσης με αλλοδαπούς εργάτες, ζητώντας από τους τελευταίους την άδεια παραμονής τους. Χωρίς περιστροφές συνέλαβαν όσους δεν είχαν μαζί τους τα προβλεπόμενα δικαιολογητικά και τους οδήγησαν στο αστυνομικό τμήμα. Τελικά, οι μετανάστες εργάτες αφέθηκαν ελεύθεροι, μετά από την προσκόμιση των προβλεπόμενων εγγράφων. Λίγο αργότερα η αστυνομία πέρασε για δεύτερη φορά (!) από τον ίδιο χώρο με ξεκάθαρο σκοπό να δώσει συνέχεια στην προσπάθεια τρομοκρατίας. Η παρουσία των ταξικών δυνάμεων στο χώρο τους χάλασε βέβαια τα σχέδια. Αξίζει να σημειωθεί ότι την ίδια μέρα που σημειώθηκε το νέο κρούσμα τρομοκράτησης των εργαζομένων διεξάγονταν οι αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέας διοίκησης στο Σωματείο Οικοδόμων Ναυπάκτου. Γεγονός που επιβεβαιώνει ότι μόνο τυχαίο δεν ήταν το παραπάνω περιστατικό...

Η χαμένη εικοσαετία...

Προκαλεί πραγματικά εντύπωση η ...«μαύρη τρύπα» στο χωροχρόνο ανάμεσα στα τέλη της δεκαετίας του '80 και σήμερα την οποία εντοπίζει όποιος διαβάσει την αναδρομή που επιχείρησε χτες η υποψήφια βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νάντια Βαλαβάνη, σε άρθρο της με τίτλο «σκέψεις για το φοιτητικό κίνημα της μεταπολίτευσης 1974 - 2007» στο «Βήμα Ιδεών».

Μια ματιά στη «χαμένη» εικοσαετία, απ' όσους δεν πήγαν διακοπές, αλλά έμειναν εδώ και πάλεψαν όλα αυτά τα χρόνια, καθιστά τουλάχιστον ...ανυπόστατη και σίγουρα ψευδή τη διαπίστωσή της ότι «στις τελευταίες κινητοποιήσεις, κατά τις οποίες υπήρξε για πρώτη φορά μέτωπο των φοιτητών με σημαντική μερίδα των πανεπιστημιακών, τα φοιτητικά σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (κυρίως οι ΕΑΑΚ και, ακόμη τότε, τα Αριστερά Σχήματα) και το Δίκτυο Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων κατάφεραν να τραβήξουν στις κινητοποιήσεις τόσο την ΠΣΚ (που διαφωνούσε κυρίως με τη μορφή) όσο και το μεγαλύτερο μέρος της ΠΑΣΠ»(!)

Στο διάστημα της εικοσαετίας που δεν περιλαμβάνεται στις «σκέψεις» της Ν. Βαλαβάνη, υπήρχαν εκείνοι που δρούσαν κάθε μέρα - κάθε ώρα μέσα στο κίνημα, που αποτέλεσαν την πρωτοπορία τόσο στους αγώνες που αναπτύχθηκαν όσο και στον προσανατολισμό τους ενάντια στην πολιτική της υποβάθμισης και ιδιωτικοποίησης. Αυτοί είναι οι φοιτητές που συσπειρώνονται στην ΠΚΣ, που όπως χτες έτσι και σήμερα παλεύουν με συνέπεια τις θέσεις για μια Παιδεία προς όφελος του λαού, αυτοί που όπως χτες έτσι και σήμερα έχουν βάλει απέναντι την ΕΕ και τις πολιτικές της.

... και το άσπρο μαύρο

Από εκεί που βρισκόταν όλα αυτά τα χρόνια η Ν. Βαλαβάνη ίσως δεν μπορούσε να τους δει. Αλλά δε ρώταγε πριν βάλει την υπογραφή της σ' ένα κείμενο που παρουσιάζει το άσπρο μαύρο; Θα μάθαινε ότι αυτοί που τους ανακαλύπτει σήμερα σαν «μέτωπο», το οποίο μάλιστα με τη δυναμική του «τράβηξε» και την ΠΚΣ στον περσινό αγώνα, είναι αυτοί ακριβώς που μειοψηφούσαν στις συνελεύσεις. Θα μάθαινε - αν έμπαινε στον κόπο να διαβάσει λίγο - ότι το πλαίσιο που ενέκριναν η μία μετά την άλλη οι συνελεύσεις καταδίκαζε και το νόμο πλαίσιο και τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και την ΕΕ. Κι αυτό ήταν το πλαίσιο που κατέβαζαν οι ΠΚΣ. Πολύ πριν αυτοί που προβάλλει ως κίνημα μπουν στη διαδικασία. Αλλά γνωρίζει η Ν. Βαλαβάνη κανένα ψήφισμα που να έχει έγκριση του ΣΥΝ και να καταδικάζει την ΕΕ;

Ποια «πρόοδος»;

Είναι φανερό ότι τα κόμματα της αστικής Τάξης, τα Μέσα Ενημέρωσης που τα στηρίζουν, το μεγάλο κεφάλαιο αγωνιούν. Αγωνιούν για τις εξελίξεις, αφού βλέπουν ότι τα λαϊκά στρώματα, οι εργαζόμενοι, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι πυρόπληκτοι αμφισβητούν ευθέως την πολιτική τους, τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που προωθούν. Και οργανώνονται όλο και περισσότεροι στα μέτωπα του αγώνα ενάντια στις ρυθμίσεις για το Ασφαλιστικό, ενάντια στην απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία, σε επίπεδο περιεχόμενου μόρφωσης, ελλείψεων σε εκπαιδευτικό προσωπικό και υποδομές, στα μεροκάματα πείνας, στη μερική απασχόληση, στο δικαίωμα να ζήσουν στα χωριά τους όσοι έχασαν το βιος τους από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Αυτή η αγωνία που «ξεχειλίζει» σε τηλεοπτικά παράθυρα και στήλες εφημερίδων από την επομένη κιόλας των εκλογών, τίθεται εσχάτως μέσω ενός «κρίσιμου» - όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι - ζητήματος. «Τώρα που προσπαθεί η κυβέρνηση να βάλει μια τάξη στα πράγματα για να υπάρξει πρόοδος στη χώρα, δεν αφήνουν την Ελλάδα, να πάει μπροστά». Λένε μάλιστα ότι η «Αριστερά» (έτσι γενικώς και αορίστως) μετατρέπεται συχνά σε δύναμη αντίδρασης. Και έτσι βάζουν στο ίδιο καζάνι την «Αριστερά» του συμβιβασμού και της συναίνεσης και τους κομμουνιστές, που μαζί με άλλες ριζοσπαστικές δυνάμεις πρωτοπορούν στους ταξικούς αγώνες. Αν και γνωρίζουν καλά για τα «μαξιλαράκια» της Αριστεράς, που δουλεύουν ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο το αστικό πολιτικό σύστημα...

Αυτό το δίλημμα «πρόοδος ή συντήρηση και αντίδραση», που στο παρελθόν έχει τεθεί και από το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, η άρχουσα τάξη το ιδεολογικοποιεί. Αλλά πρόοδος για ποιον; Για το ξεπερασμένο ιστορικά κεφάλαιο ενάντια στους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη δική τους κοινωνία, χωρίς πλούτο και φτώχεια. Αυτό λένε αντίδραση! Και επειδή έτσι κρίνουν, ενεργοποιούν και τη δικαστική εξουσία του αστικού κράτους, που είτε ως εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης διατάσσει την παρέμβαση της αστυνομίας ενάντια στις καταλήψεις, είτε ως εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά την καταγραφή από τις κάμερες των διαδηλωτών. Περιφρουρούν έτσι πάρα πολύ καλά τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

Προφανώς, λοιπόν, αυτή η πολιτική αντίληψη - που διατυπώθηκε μάλιστα χτες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό στη Βουλή - θεωρεί ότι:

  • Τα παιδιά που αγωνίζονται για να έχουν βιβλία, να μορφώνονται πραγματικά και ουσιαστικά και όχι να μαθαίνουν όσα χρειάζονται για να πατήσουν απλά ένα κουμπί σε ένα εργοστάσιο και να σερβίρουν καφέδες στους τουρίστες,
  • ότι οι νέοι, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι που παλεύουν για να παίρνουν μια σύνταξη αρκετή για να ζήσουν και όχι να δουλεύουν μέχρι να ξεψυχήσουν, «φρενάρουν» την ανάπτυξη του τόπου.
  • Οτι οι γονείς που αποφασίζουν να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους, γιατί δεν αντέχουν να δουλεύουν με μισθό - ξεφτίλα από 400 έως 700 ευρώ το μήνα και να πληρώνουν περίπου έναν τέτοιο μισθό για φροντιστήρια κάθε μήνα, δε... διακρίνουν ποιο είναι το καλό του τόπου.

Το δίλημμα που βάζουν είναι ταξικό. Πράγματι, η πρόοδος για την οποία μιλούν, είναι η πρόοδος της βαρβαρότητας των μονοπωλίων. Και η αντίδραση, που κάνουν λόγο, είναι η πάλη του λαού για την ανατροπή και την κατάργηση της βαρβαρότητας. Οσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα!


Κώστας ΠΑΣΑΚΥΡΙΑΚΟΣ

Εκπαιδευτικά...

Παπαγεωργίου Βασίλης

ΩΣΤΕ «ΛΟΚ ΑΟΥΤ στο δικαίωμα στη μόρφωση» είναι οι καταλήψεις κατά τον πρωθυπουργό! Τότε τα σχολεία γιαπιά, οι ελλείψεις καθηγητών και βιβλίων, η ανυπαρξία ουσιαστικής ειδίκευσης και επαγγελματικής προοπτικής τι είναι;

Μήπως ένα «Λοκ άουτ» στο μέλλον των μαθητών, των σπουδαστών και των φοιτητών της χώρας;

Φυσικά - εκτός από τις πρωθυπουργικές δηλώσεις - η κυβέρνηση συνεχίζει την προπαγάνδα ενάντια στους μαθητές που κινητοποιούνται. Το ίδιο κάνουν φυσικά και τα τηλεοπτικά κανάλια που έχουν εδώ και καιρό μάθει τη «συνταγή».

Ετσι, λοιπόν, ο μαθητής που διεκδικεί είναι «ανεύθυνος», «υποκινούμενος», «παρασυρμένος», «ανώριμος», «χαβαλές», «καταστροφέας», «τεμπέλης» και ενίοτε «εγκληματίας» που πρέπει να δεχτεί μηνύσεις και εισαγγελικές διώξεις.

Αν δε διεκδικεί και ανέχεται να οδηγείται η Παιδεία στην απαξίωση και στην αγκαλιά των ιδιωτών, τότε αλλάζει το πράγμα. Γίνεται «το μέλλον της χώρας», η «δημιουργική νεολαία», «το παιδί της Ελλάδας» και διάφορα άλλα.

Μόνο που οι μαθητές το έχουν μάθει ...καλά το μάθημά τους και ξέρουν να διαβάζουν πίσω από τις λέξεις. Δε «μασάνε» από απειλές και δεν «τσιμπάνε» σε κοροϊδίες.

Ο ΥΠΕΡΔΑΝΕΙΣΜΟΣ των φτωχών χωρών του πλανήτη θα είναι το βασικό θέμα με το οποίο θα ασχοληθεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δήλωσε χτες ο νέος πρόεδρός του Ντομινίκ Στρος - Καν. Αν δεν τους ήξερε κανείς, θα νόμιζε ότι πρόκειται για ...οργανισμό φιλάνθρωπων.

Μόνο που έχουμε καταλάβει πολύ καλά σε αυτή τη χώρα το ρόλο που παίζουν τέτοιοι οργανισμοί. Είναι οι ίδιοι που ζητάνε κατάργηση των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων και καθήλωση των μισθών.

Λέτε να έχουν ...άλλη τακτική για τις φτωχότερες χώρες; ΄Η μήπως κάνουν ό,τι μπορούν για να διατηρούν τις ανισότητες και πάνω από όλα τα κέρδη του πολυεθνικού κεφαλαίου;


Γρηγοριάδης Κώστας

Φταίνε τα κέρδη και όχι ο βράχος

Γρηγοριάδης Κώστας

Ο,τι και να κάνουν δεν μπορούν να κρύψουν την ενοχή τους για τον κίνδυνο που απειλεί καθημερινά εργαζόμενους κι επιβάτες στα πλοία. Κίνδυνος που εκπορεύεται από την ακατάσχετη δίψα των εφοπλιστών για το κέρδος και την πολιτική που την υπηρετεί. Στην προσπάθειά της να εμφανιστεί άμοιρη ευθυνών για την πρόσκρουση που τον περασμένο Απρίλη οδήγησε στη βύθιση του SEA DIAMOND, η πλοιοκτήτρια εταιρεία έδωσε χτες συνέντευξη Τύπου για να πει ότι το πλοίο κατέληξε στο βυθό λόγω «λάθος χαρτογράφησης του υφάλου». Τους ισχυρισμούς αυτούς έρχεται να αντικρούσει η άποψη που λέει ότι ο μόνος που μπορεί πιστοποιημένα να αποτυπώσει το ανάγλυφο στον πυθμένα των ελληνικών θαλασσών είναι η Υδρογραφική Υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού, που παρέχει τους αντίστοιχους χάρτες στα πλοία.

Πέρα από την οποιαδήποτε ισχύ μπορεί να έχουν αυτά που λέει η εταιρεία ή ο αντίλογός τους, δύσκολα μπορεί κάποιος να τα εξαιρέσει από το γενικότερο πλαίσιο της θολούρας για τις συνθήκες του ναυαγίου, που επικράτησε από την πρώτη στιγμή, εσκεμμένα και με ευθύνη κυβέρνησης - πλοιοκτήτριας εταιρείας. Ασε που τα σύγχρονα πλοία έχουν όργανα που μπορούν να εντοπίσουν, άρα και να αποφύγουν τους βράχους. Οπως και να έχει, ανεξάρτητα με το πού βρίσκεται ο... βράχος, επιβεβαιώνεται ακόμα μια φορά αυτό που τα ταξικά συνδικάτα ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ υπογράμμιζαν: ότι στο πλοίο έπρεπε να βρίσκεται πλοηγός (πιλότος). Αλλά βέβαια αυτό κοστίζει κι ό,τι κοστίζει «κόβει» απ' τα κέρδη που τσεπώνουν οι εφοπλιστές σε βάρος της ασφάλειας και της ζωής όσων κουβαλάνε τα καράβια τους στις θάλασσες.

Πόδι στο «κάστρο» του εργοδοτικού συνδικαλισμού

Μια πραγματικά μεστή σε συμπεράσματα εμπειρία έρχεται από τις αρχαιρεσίες στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου, που έγιναν προχτές. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι ταξικές δυνάμεις «πάτησαν πόδι» στο Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου, εκλέγοντας ένα μέλος στη διοίκηση μετά από αρκετά χρόνια. Ούτε οι «μαγεριές» στις οποίες κατέφυγε η ΠΑΣΚΕ, προκειμένου να αλλοιώσει τους συσχετισμούς, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή στις εκλογές επιπλέον αντιπροσώπου σε σχέση με τους νομιμοποιημένους, χωρίς τον οποίο η ΔΑΣ (ΠΑΜΕ) θα εξέλεγε και αντιπρόσωπο στη ΓΣΕΕ. Για να μη μιλήσει κανείς για την ενορχηστρωμένη επίθεση εργοδοτών - ΜΜΕ - ΠΑΣΚΕ σε αντιπροσώπους του συνεδρίου, με στόχο εκβιαστικά να συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο της ΠΑΣΚΕ. Ούτε για τη συμπόρευση των συνεταίρων τους (ΔΑΚΕ - Αυτόνομη Παρέμβαση) στον αντικομμουνισμό και την επίθεση στο ΠΑΜΕ.

Αυτό που πραγματικά αποτυπώνει τη μάχη που δόθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα, είναι το γεγονός ότι στο κάστρο του εργοδοτικού συνδικαλισμού, στο κάστρο της σοσιαλδημοκρατίας οι ταξικές δυνάμεις κερδίζουν καθημερινά έδαφος, όπως επιβεβαιώνει και το γεγονός ότι η ΔΑΣ κέρδισε 4 επιπλέον αντιπροσώπους στο συνέδριο σε σχέση με την προηγούμενη δύναμή της. Κι αυτό, με φόντο τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, αποκτά ιδιαίτερη αξία: Υπάρχουν δυνατότητες για μαζικό απεγκλωβισμό των εργαζομένων. Και οι κομμουνιστές από την Κρήτη έως τον Εβρο θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους για το ανέβασμα των αγωνιστικών διεργασιών, το κέρδισμα νέων συνειδήσεων.

Το τίμημα της «ανταγωνιστικότητας»

Η υψηλή «ανταγωνιστικότητα» και ο σωρευμένος πλούτος στις ΗΠΑ είναι η μία όψη του νομίσματος. Είναι η γνωστή καραμέλα που πιπιλάνε τα τελευταία χρόνια οι κυβερνήσεις της ΕΕ και της Ελλάδας, που - προβάλλοντας την αμερικανική πολιτική σαν πρότυπο - καλούν τους εργαζόμενους να κάνουν θυσίες, ώστε η Ευρώπη να προσεγγίσει ή και να ξεπεράσει τις ΗΠΑ σε ανταγωνιστικότητα και σε πλούτο.

Οι εν λόγω κύριοι αποφεύγουν σαν ο διάβολος το λιβάνι να αναφερθούν στη δεύτερη όψη της «ανταγωνιστικότητας» και του σωρευμένου πλούτου στις ΗΠΑ. Αυτή η δεύτερη όψη, αποτυπώνεται στην παρακάτω είδηση, που έκανε το γύρο του κόσμου και μας πληροφορεί πως «ο αριθμός των κατοικιών στις ΗΠΑ που απειλήθηκαν με κατάσχεση κατά το τρίτο τρίμηνο του 2007, ήταν υπερδιπλάσιος συγκριτικά με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2006»!

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας RealtyTrac, στο τρίμηνο Ιούλη - Σεπτέμβρη βρέθηκαν στις ΗΠΑ σε κάποιου είδους διαδικασία κατάσχεσης συνολικά 446.726 κατοικίες, έναντι 223.251 κατοικιών το αντίστοιχο περσινό τρίμηνο. Δηλαδή, μέσα στο τελευταίο δωδεκάμηνο, στην πλουσιότερη χώρα του κόσμου, αυξήθηκε κατά 100,1% ο αριθμός των αμερικανικών νοικοκυριών, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να χάσουν το σπίτι τους και να μείνουν άστεγοι στους δρόμους, επειδή δεν μπορούσαν να ξοφλήσουν τα δανεικά στις τράπεζες ή άλλα χρέη.

Αυτό το μέλλον επιφυλάσσουν οι κυβερνώντες και στους Ελληνες, οι οποίοι παροτρύνουν τα λαϊκά νοικοκυριά να αντισταθμίσουν τις απώλειες - που προκαλούν οι αντιλαϊκές πολιτικές ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας» - με δανεικά από τις τράπεζες, προβάλλοντας το επιχείρημα πως τα απλήρωτα δάνεια των νοικοκυριών στην Ελλάδα σαν ποσοστό του ΑΕΠ, είναι πολύ χαμηλότερα σε σχέση με την ΕΕ ή τις ΗΠΑ...

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ
Η «πράσινη» υποκρισία

Το θέμα «περιβάλλον» δεν είναι ξεκομμένο απ' τη συνολική πολιτική που ακολουθείται και, φυσικά, δεν μπορεί να συζητηθεί από μόνο του, σαν κάτι το αυτοτελές, χωρίς να συνδυαστεί με τα ζητήματα της ανάπτυξης και της δημόσιας υγείας. Από το γεγονός αυτό, που αναδείχτηκε κατά την προχτεσινή συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για το περιβάλλον, προκύπτει το κύριο ζήτημα: Ποιος είναι υπεύθυνος για την καταστροφή του περιβάλλοντος; Το θέμα δεν είναι «οικουμενικό» - όπως διατείνονται κατά καιρούς όλα τα υπόλοιπα, πλην ΚΚΕ, κόμματα της Βουλής - αλλά κατ' εξοχήν ταξικό-πολιτικό. Συμπυκνώνεται στο ερώτημα: Τι είδους ανάπτυξη και προς όφελος ποιου;

Η καπιταλιστική βιομηχανική ανάπτυξη με στόχο το κέρδος είναι ο βασικός παράγοντας καταστροφής του περιβάλλοντος, με αποτέλεσμα την εμπορευματοποίηση της γης, της ενέργειας και του νερού. Κι αυτό γιατί για το κεφάλαιο δεν είναι τίποτε άλλο από την πηγή (κάθε άλλο παρά ανεξάντλητη) άντλησης και καταλήστευσης φυσικών πόρων, από τη μια, και από την άλλη ο φυσικός χώρος όπου ασκεί την ανεξέλεγκτη δραστηριότητά του και απορρίπτει κάθε είδους απόβλητά του. Πίσω από οποιοδήποτε επεισόδιο ρύπανσης του εδάφους, του νερού και του αέρα κρύβεται ο τρόπος αυτός της ανάπτυξης. Κρύβεται η πολιτική των κυβερνήσεων που εδώ και δεκαετίες ενισχύουν την ασυδοσία του κεφαλαίου που ως συνέπεια έχει και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η παντιέρα, λοιπόν, της «πράσινης πολιτικής» και της «πράσινης οικονομίας», που σηκώνουν τόσο η ΝΔ, όσο και το ΠΑΣΟΚ, δεν αποτελεί παρά το άκρον άωτον της υποκρισίας.

Τα δύο αυτά κόμματα, όσο και ο ΣΥΝ, δε σταματούν παράλληλα να εκθειάζουν τη δήθεν φιλοπεριβαλλοντική πολιτική της ΕΕ. Ποια, όμως, είναι αυτή η «περιβαλλοντική» πολιτική; Είναι μήπως η Κοινή Αγροτική Πολιτική που ξεκληρίζει τη φτωχή αγροτιά, προωθεί τα βιοκαύσιμα σε βάρος παραδοσιακών καλλιεργειών, ενισχύει την καπιταλιστική εκμετάλλευση, άρα και την καταστροφή των δασών; Είναι μήπως η πολιτική που, αντί να ενσωματώσει την αντιρρυπαντική τεχνολογία στην παραγωγή για να σωθεί ο πλανήτης από τις κλιματικές αλλαγές, επιβάλλει την αθλιότητα του εμπορίου ρύπων που δημιουργεί νέους «ναούς» κερδοσκοπίας για το μεγάλο κεφάλαιο; Σε καμιά περίπτωση η πολιτική αυτή δεν είναι φιλοπεριβαλλοντική.

Παρά τα παχιά λόγια των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η πολιτική τους είναι εχθρική απέναντι στο περιβάλλον. Το θέτει σε δεύτερη μοίρα, όπως και άλλες αναγκαίες δράσεις για την ασφάλεια της ζωής του λαού, με τρανταχτά παραδείγματα αυτά της αντισεισμικής θωράκισης και της αντιπλημμυρικής προστασίας. Αντί να αυξήσουν τους ελεύθερους χώρους, παραδίδουν και τους λίγους που απέμειναν στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις στην εμπορευματοποίηση. Αντί να προστατεύσουν τις δημόσιες ακτές, τις προσφέρουν βορά στο μεγάλο κεφάλαιο. Αντί να προστατεύσουν τα δάση, με νομοθετήματα και τις αλλεπάλληλες αναθεωρήσεις του άρθρου 24 οπλίζουν το χέρι των εμπρηστών, με αποτέλεσμα να ζούμε ασύλληπτες τραγωδίες, όπως αυτή του φετινού καλοκαιριού. Πρόκειται, λοιπόν, για μια πολιτική που οξύνει τα προβλήματα του περιβάλλοντος, τα οποία προστίθενται στα άλλα προβλήματα, της ανεργίας, της αποδιάρθρωσης των εργασιακών σχέσεων, του περιορισμού των κοινωνικών, εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων του λαού. Μια πολιτική που ο ίδιος ο λαός με την πάλη του μπορεί και πρέπει συνολικά να ανατρέψει, εγκαθιδρύοντας τη δική του εξουσία.




Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org