Σάββατο 3 Νοέμβρη 2007
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 4
ΑΠΟ ΜΕΡΑ ΣΕ ΜΕΡΑ

Ποια «πρόοδος»;

Είναι φανερό ότι τα κόμματα της αστικής Τάξης, τα Μέσα Ενημέρωσης που τα στηρίζουν, το μεγάλο κεφάλαιο αγωνιούν. Αγωνιούν για τις εξελίξεις, αφού βλέπουν ότι τα λαϊκά στρώματα, οι εργαζόμενοι, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι πυρόπληκτοι αμφισβητούν ευθέως την πολιτική τους, τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις που προωθούν. Και οργανώνονται όλο και περισσότεροι στα μέτωπα του αγώνα ενάντια στις ρυθμίσεις για το Ασφαλιστικό, ενάντια στην απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία, σε επίπεδο περιεχόμενου μόρφωσης, ελλείψεων σε εκπαιδευτικό προσωπικό και υποδομές, στα μεροκάματα πείνας, στη μερική απασχόληση, στο δικαίωμα να ζήσουν στα χωριά τους όσοι έχασαν το βιος τους από τις καταστροφικές πυρκαγιές.

Αυτή η αγωνία που «ξεχειλίζει» σε τηλεοπτικά παράθυρα και στήλες εφημερίδων από την επομένη κιόλας των εκλογών, τίθεται εσχάτως μέσω ενός «κρίσιμου» - όπως το χαρακτηρίζουν οι ίδιοι - ζητήματος. «Τώρα που προσπαθεί η κυβέρνηση να βάλει μια τάξη στα πράγματα για να υπάρξει πρόοδος στη χώρα, δεν αφήνουν την Ελλάδα, να πάει μπροστά». Λένε μάλιστα ότι η «Αριστερά» (έτσι γενικώς και αορίστως) μετατρέπεται συχνά σε δύναμη αντίδρασης. Και έτσι βάζουν στο ίδιο καζάνι την «Αριστερά» του συμβιβασμού και της συναίνεσης και τους κομμουνιστές, που μαζί με άλλες ριζοσπαστικές δυνάμεις πρωτοπορούν στους ταξικούς αγώνες. Αν και γνωρίζουν καλά για τα «μαξιλαράκια» της Αριστεράς, που δουλεύουν ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο το αστικό πολιτικό σύστημα...

Αυτό το δίλημμα «πρόοδος ή συντήρηση και αντίδραση», που στο παρελθόν έχει τεθεί και από το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση, η άρχουσα τάξη το ιδεολογικοποιεί. Αλλά πρόοδος για ποιον; Για το ξεπερασμένο ιστορικά κεφάλαιο ενάντια στους εργαζόμενους που αγωνίζονται για τη δική τους κοινωνία, χωρίς πλούτο και φτώχεια. Αυτό λένε αντίδραση! Και επειδή έτσι κρίνουν, ενεργοποιούν και τη δικαστική εξουσία του αστικού κράτους, που είτε ως εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης διατάσσει την παρέμβαση της αστυνομίας ενάντια στις καταλήψεις, είτε ως εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά την καταγραφή από τις κάμερες των διαδηλωτών. Περιφρουρούν έτσι πάρα πολύ καλά τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης.

Προφανώς, λοιπόν, αυτή η πολιτική αντίληψη - που διατυπώθηκε μάλιστα χτες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό στη Βουλή - θεωρεί ότι:

  • Τα παιδιά που αγωνίζονται για να έχουν βιβλία, να μορφώνονται πραγματικά και ουσιαστικά και όχι να μαθαίνουν όσα χρειάζονται για να πατήσουν απλά ένα κουμπί σε ένα εργοστάσιο και να σερβίρουν καφέδες στους τουρίστες,
  • ότι οι νέοι, οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι που παλεύουν για να παίρνουν μια σύνταξη αρκετή για να ζήσουν και όχι να δουλεύουν μέχρι να ξεψυχήσουν, «φρενάρουν» την ανάπτυξη του τόπου.
  • Οτι οι γονείς που αποφασίζουν να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους, γιατί δεν αντέχουν να δουλεύουν με μισθό - ξεφτίλα από 400 έως 700 ευρώ το μήνα και να πληρώνουν περίπου έναν τέτοιο μισθό για φροντιστήρια κάθε μήνα, δε... διακρίνουν ποιο είναι το καλό του τόπου.

Το δίλημμα που βάζουν είναι ταξικό. Πράγματι, η πρόοδος για την οποία μιλούν, είναι η πρόοδος της βαρβαρότητας των μονοπωλίων. Και η αντίδραση, που κάνουν λόγο, είναι η πάλη του λαού για την ανατροπή και την κατάργηση της βαρβαρότητας. Οσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα!


Κώστας ΠΑΣΑΚΥΡΙΑΚΟΣ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org