Η αντιπροσωπεία του Σωματείου του Μετρό της Στοκχόλμης καταθέτει στεφάνι

Μάλιστα, οι αντιπροσωπείες από δεκάδες σωματεία της Αττικής, από ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, από το Εργατικό Κέντρο Πειραιά, την ΟΓΕ, την ΕΕΔΥΕ, την ΟΒΣΑ, από φαντάρους, καθώς και από το Σωματείο Εργαζομένων Μετρό Στοκχόλμης SEKO που βρίσκεται στην Αθήνα αυτές τις μέρες, πορεύτηκαν με διαδήλωση από το «Κάραβελ» μέχρι το Θυσιαστήριο της Λευτεριάς.

«Από το Σικάγο στην Καισαριανή, ζήτω η 1η Μάη κι η πάλη η ταξική» ήταν ένα από τα συνθήματα που ακούστηκαν δυνατά, μαζί και με άλλα, όπως «Σε πόλεμο και ειρήνη ίδιος ο εχθρός, είναι τα μονοπώλια και ο καπιταλισμός».

Φτάνοντας στον χώρο του Μνημείου, τα σωματεία υποδέχτηκε ο δήμαρχος Καισαριανής Ηλίας Σταμέλος, ενώ μετά από ενός λεπτού σιγή νέα συνθήματα δόνησαν την ατμόσφαιρα, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και ανάτασης, με τις σημαίες του ΠΑΜΕ να ανεμίζουν.

Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν τα μέλη του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Γιάννης Πρωτούλης και Νεκτάριος Τριάντης. Επίσης ο δήμαρχος Καισαριανής Ηλ. Σταμέλος.

Δεκάδες σωματεία στην Καισαριανή

«Εχουμε όλοι μας στο μυαλό μας ότι έχουμε να εκπληρώσουμε μια πολύ μεγάλη υποχρέωση και καθήκον απέναντι και σε αυτούς», ανέφερε, καλώντας «να πιάσουμε το νήμα από εκεί που το άφησαν, να πορευτούμε στον δρόμο που χάραξαν, να δυναμώσουμε την πάλη μας απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις μέσα από τα σωματεία μας, μέσα από τη συσπείρωση των εργαζομένων στους μαζικούς φορείς, δυναμώνοντας το εργατικό - λαϊκό κίνημα, για να αλλάξει πραγματικά αυτός ο κόσμος».

Η μέρα της εργατικής τάξης, το «σύνορο» των δύο κόσμων είναι εδώ: Στην πάλη για τα σύγχρονα δικαιώματα, κόντρα στις θυσίες για τα κέρδη και τους πολέμους του κεφαλαίου.

Αυτό το στίγμα, του «νήματος» που ενώνει τους αγώνες της εργατικής τάξης από το Σικάγο μέχρι σήμερα, έδωσαν η πολύ μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα και οι δεκάδες μαζικές συγκεντρώσεις των σωματείων σε όλη την Ελλάδα.

Απεργιακές συγκεντρώσεις που αποτέλεσαν την κορύφωση μιας πλούσιας δράσης που ξεδίπλωσαν τα συνδικάτα όλο αυτό το διάστημα μέσα στους χώρους δουλειάς, με συσκέψεις, Γενικές Συνελεύσεις και συγκεντρώσεις, ώστε το κάλεσμα του ξεσηκωμού να φτάσει παντού και να αποτελέσει έναν ακόμα σταθμό κλιμάκωσης της πάλης. «Δώστε λεφτά για Ασφάλιση - Υγεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία» ήταν ένα από τα συνθήματα που έδιναν τον τόνο ήδη από τις προσυγκεντρώσεις και αντήχησαν στους δρόμους της Αθήνας.

Ηδη από τις προσυγκεντρώσεις, που φέτος έγιναν σε σημεία δεμένα με ιστορικές Πρωτομαγιές, τα συνδικάτα ξεδίπλωναν τις πρωτοβουλίες τους. Πανό, πικέτες, μπλουζάκια, κορεό είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία που μαρτυρούσαν ότι το κάθε συνδικάτο έκανε δική του υπόθεση την προετοιμασία αλλά και τη συγκέντρωση.

«Νέα, νέε, σου κλέβουν τη ζωή, σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους κι εσύ», έλεγαν οι νέοι εργαζόμενοι που κατέβηκαν με τα μπλοκ των συνδικάτων τους, κάποιοι για πρώτη φορά.

Η απεργιακή συγκέντρωση έδωσε αποφασιστική απάντηση στα καλέσματα για υποταγή στους «εθνικούς στόχους» και για καλλιέργεια «κουλτούρας πολέμου», με σωματεία ειδικά από χώρους που συνδέονται πιο άμεσα με την πολεμική εμπλοκή να διαδηλώνουν στα βήματα των μεγάλων μαχών ενάντια στη μετατροπή της χώρας σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο πολέμου.

«Κάτω τα χέρια από την Κούβα, να σταματήσει τώρα ο εγκληματικός αποκλεισμός από τις ΗΠΑ». «Αλληλεγγύη στον λαό της Παλαιστίνης, να σταματήσει η γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού». «Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο, να κλείσουν οι βάσεις του θανάτου» ήταν μερικά από τα συνθήματα στα πανό που δέσποζαν στην πλατεία Συντάγματος.

Γιατί η εργατική τάξη ξέρει να τιμάει τα αδέρφια της, τους νεκρούς της, με τη συνέχιση των αγώνων. Αυτός ο όρκος επιβεβαιώθηκε με ενός λεπτού σιγή τιμώντας τα θύματα της εργατικής τάξης και του λαού που έδωσαν τη ζωή τους στη μάχη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, ενώ αμέσως μετά οι γροθιές υψώθηκαν απ' άκρη σ' άκρη του Συντάγματος στο άκουσμα της «Διεθνούς».

Στο «Ολύμπια» συγκεντρώθηκαν τα Καλλιτεχνικά Σωματεία

«Την Κυριακήν καθ' όλην την ημέραν να κλείσουν τα καταστήματα. Να περιορισθή η εργασία των εργατών εις οκτώ ώρας, από δώδεκα και πλέον που εργάζονται. Οι εν τη εργασία παθόντες εργάται να συντρέχονται υπό του Κράτους...»:

Αυτά είναι μερικά μόνο από τα αιτήματα των εργατών στον πρώτο εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς στην Ελλάδα, που οργανώθηκε με πρωτοβουλία του Στ. Καλλέργη και του Κεντρικού Σοσιαλιστικού Συλλόγου το μακρινό 1891. 130 χρόνια μετά, ακόμα κι αυτά τα αιτήματα παραμένουν επίκαιρα, με την καπιταλιστική βαρβαρότητα και το κυνήγι του κέρδους να έχουν μετατρέψει σε «κανονικότητα» τη δουλειά τις Κυριακές, τα 13ωρα, τους «πολλαπλούς εργοδότες», τις θυσίες για τους ανταγωνισμούς και τους πολέμους των καπιταλιστών.

Στο μνημείο για τον Παρασκευαΐδη στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης

Σε αυτά τα βήματα, στον δρόμο της ανατροπής, βαδίζουν και όσοι έδωσαν εκεί το πρωί της Παρασκευής το αγωνιστικό ραντεβού: Εκατοντάδες εργάτες από τους χώρους του Μετάλλου και της Ενέργειας με τα σωματεία τους - κάποια από αυτά «γεννημένα» λίγους μήνες πριν, κάτω από τη μύτη της εργοδοσίας και σε συνθήκες «πολεμικού πυρετού», με την εντατικοποίηση αλλά και το «καρότο» για να «βάλουν πλάτη» να χτυπάνε «κόκκινο», μαζί με τα κέρδη των αφεντικών. Ξέρουν καλά το σύνθημα πως «Σε πόλεμο κι ειρήνη ίδιος ο εχθρός, είναι τα μονοπώλια κι ο καπιταλισμός»...

Εκεί και τα Σωματεία των εργαζομένων από τον χώρο της Υγείας, που όλο αυτό το διάστημα έχουν δώσει μεγάλες μάχες ενάντια στην υποχρηματοδότηση και στις περικοπές για να έχει το αστικό κράτος να δίνει στους πολέμους και στους εξοπλισμούς.

Αλλά και οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, «ενάντια στην προπαγάνδα της εμπλοκής».

Μαζί με τους εργαζόμενους και οι αυτοαπασχολούμενοι και επαγγελματίες, συσπειρωμένοι στην ΟΒΣΑ δίνουν αποφασιστική συνέχεια στις πρόσφατες κινητοποιήσεις τους, διεκδικούν ουσιαστικά μέτρα στήριξης του εισοδήματος, γενναία μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης, ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα πληρώσουν τις συνέπειες του πολέμου, για τα κέρδη των αφεντικών.

Μπουμπουλίνας

«Από το Σικάγο έως την Καισαριανή, τη φλόγα του αγώνα κρατάμε ζωντανή» έγραφε το πανό του Συνδικάτου Επισιτισμού -Τουρισμού καθώς έφτανε στην προσυγκέντρωση στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κοτζιά). Στη μέση της πλατείας είχε ήδη στηθεί το πανό του ΣΕΤΗΠ, που αποτύπωνε την εμβληματική φωτογραφία «Ο αγών διά το οκτάωρον». «Παρών» και από τα Συνδικάτα Χρηματοπιστωτικού, Λογιστών, ΟΤΑ, και τους μαζικούς φορείς από τις βόρειες και βορειοδυτικές γειτονιές της Αθήνας.

Εκεί, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης, που έγινε η πρώτη αιματηρή Πρωτομαγιά, το 1924, όπως είπε η Αντιγόνη Μαυρομάτη, γραμματέας του Συνδικάτου Επισιτισμού - Τουρισμού, αναφερόμενη στη δολοφονία του Σωτήρη Παρασκευαΐδη από το αστικό κράτος της εποχής, «ένα παλικάρι 24 ετών, μέλος της ΟΚΝΕ και του Σωματείου Τεχνιτών Ζαχαροπλαστών» όπως ανέφερε. Δίνοντας το στίγμα της εποχής, δηλαδή τη σκληρή καταστολή απέναντι στην εργατική τάξη, μίλησε για την απαγόρευση της απεργιακής συγκέντρωσης εκείνη τη χρονιά και την επιδίωξη να μετατραπεί σε αργία, γιορτή και μεταφορά στους αγρούς. «Παρά τις απαγορεύσεις και τις απειλές, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας σε ανοιχτή συνεδρίασή του κάλεσε σε συγκέντρωση σε αυτό το σημείο», η οποία χτυπήθηκε βάναυσα από τη χωροφυλακή και είχε αποτέλεσμα τον θάνατο του Παρασκευαΐδη. Ανέδειξε μάλιστα την προσπάθεια που έκανε το αστικό κράτος να συγκαλύψει τη δολοφονία, να αποκρύψουν ότι ήταν εργάτης, μέλος του Σωματείου του, που οργάνωνε την απεργία. «Τον παρουσίασαν σαν περαστικό που βρέθηκε εκεί τη στιγμή που οι απεργοί "έκαναν επίθεση", εκβίασαν τον πατέρα του, πήραν τη σορό του και έκαναν ταφή στα κρυφά», είπε η Αντ. Μαυρομάτη. Την αλήθεια αποκάλυψε λίγες μέρες αργότερα ο πατέρας του.

Στύλοι Ολυμπίου Διός

Αμέσως μετά, τα σωματεία κατέθεσαν λουλούδια στα μνημεία του Σωτήρη Παρασκευαΐδη και των εργαζόμενων του Κεντρικού Ταχυδρομείου στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης.

Στο μνημείο για τον «πρωτεργάτη» της Πρωτομαγιάς Καλλεργη

Και αυτό το σημείο της συγκέντρωσης δεν επιλέχθηκε τυχαία. Εκεί πραγματοποιήθηκε η δεύτερη πρωτομαγιάτικη απεργία από την εργατική τάξη της Αθήνας, το 1892.

Εκτός από το περιεχόμενο εκείνης της απεργίας και τα αιτήματα για το 8ωρο, την κυριακάτικη αργία κ.λπ., ο Β. Σταμούλης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, αναφέρθηκε και σε άλλα γεγονότα. Για παράδειγμα, στους Στύλους έγινε το 1986 απεργιακή συγκέντρωση με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, όταν η ΓΣΕΕ τότε έκανε συγκέντρωση στο Πεδίον του Αρεως. Σε εκείνη τη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ, όπως και σήμερα, γινόταν προσπάθεια να συγκαλυφθεί η αντιλαϊκή πολιτική της τότε κυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ), η πολιτική της «λιτότητας».

Είχε προηγηθεί άλλωστε και το κυβερνητικό πραξικόπημα στη διοίκηση της ΓΣΕΕ το 1985, για να διασφαλιστεί η αυτοδυναμία της ΠΑΣΚΕ, και ενώ ο πρόεδρός της είχε καθαιρεθεί από την πλειοψηφία της διοίκησης. Η ΠΑΣΚΕ τελικά στηρίχτηκε από το κράτος και την αστική Δικαιοσύνη για να συνεχίζει να κάθεται στις καρέκλες της.

Προπύλαια

Εκεί στεγαζόταν τότε το υπουργείο Εργασίας της κατοχικής κυβέρνησης. Το μεσημέρι της 4ης Μάρτη 1943, 200.000 λαού κατέλαβαν το υπουργείο και έκαψαν τους καταλόγους της επιστράτευσης, ακυρώνοντας τα σχέδια των ναζί να σταλούν εργατικά χέρια στη ναζιστική Γερμανία, που ήδη τα έβρισκε σκούρα από τα χτυπήματα του Κόκκινου Στρατού.

Στα Προπύλαια, που είναι συνδεδεμένα με μεγάλες φοιτητικές και νεολαιίστικες κινητοποιήσεις, συγκεντρώθηκαν Ομοσπονδίες και Σωματεία Εκπαιδευτικών, εργαζομένων στα πανεπιστήμια, Φοιτητικοί Σύλλογοι και η ΟΓΕ.

Εκεί αναδείχθηκε ότι το σημείο είναι ταυτισμένο με μεγάλες φοιτητικές κινητοποιήσεις, από το 1955, όταν πρωτοετείς φοιτητές πραγματοποίησαν συλλαλητήριο ενάντια στα σχέδια της τότε κυβέρνησης για κατάργηση δύο εξεταστικών περιόδων, το οποίο διαλύθηκε από την αστυνομία.

Φοιτητικά συλλαλητήρια πραγματοποιούνταν το ίδιο διάστημα και για την Κύπρο, όπου ακούγονταν συνθήματα κατά του ΝΑΤΟ. Αντίστοιχες κινητοποιήσεις φοιτητών και νεολαίας γίνονταν τη δεκαετία του 1960, οι οποίες ξεκινούσαν από ειδικότερα ζητήματα των φοιτητών, εξελίσσονταν όμως σε κινητοποιήσεις κατά του θεσμού της μοναρχίας και του αντιδραστικού συνταγματικού πλαισίου. «Σήμερα είμαστε πάλι εδώ! Στα Προπύλαια, που συνδέθηκαν επίσης με μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις! Με μεγάλες πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις, όπως αυτή του 1965. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες σε όλη τη χώρα δίνουμε ακόμα πιο δυναμική απάντηση μέσα από τον οργανωμένο μας αγώνα, ενισχύοντας τους Συλλόγους μας, με τη μαζική συμμετοχή μας και στις φοιτητικές εκλογές!», ανέφερε στον σύντομο χαιρετισμό του ο πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου της ΑΣΟΕΕ.

«Κόκκινη Πρωτομαγιά, πρωτοπόρα εργατιά»: Με αυτό το σύνθημα υποδέχτηκαν καλλιτέχνες από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, το Σωματείο στο Θέαμα - Ακρόαμα, το Σωματείο στον Οπτικοακουστικό Τομέα «Κλακέτα», το Σωματείο Εργαζομένων στον Χώρο του Χορού και άλλοι που συγκεντρώθηκαν έξω από το «Ολύμπια» τον Πανελλήνιο Μουσικό Σύλλογο και τους σπουδαστές των Καλλιτεχνικών Σχολών, τους αυριανούς εργαζόμενους του χώρου, οι οποίοι με συνοδεία κρουστών και πνευστών οργάνων κατέφτασαν στον χώρο της προσυγκέντρωσης.

Παίρνοντας τον λόγο ο Βασίλης Παρασκευόπουλος, πρόεδρος του ΠΜΣ, χαιρέτισε τους καλλιτέχνες και τους δημιουργούς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των σωματείων, με την ορμή όλων των μικρών και μεγάλων αγώνων που πραγματοποιήθηκαν το προηγούμενο διάστημα, ζητώντας το δικαίωμα στην Τέχνη και στη ζωή, και στάθηκε στις φωτογραφίες που αποκαλύφθηκαν και μας μετέφεραν στον Μάη του '44.

«Σήμερα είναι μια μεγάλη γιορτή, που συνδέεται και με τον αγώνα της περιόδου της Κατοχής», σημείωσε χαρακτηριστικά. Οπως τόνισε, η επιλογή για την προσυγκέντρωση, στο «Ολύμπια», στην παλιά Λυρική, δεν έγινε τυχαία. Και εκεί είχαν αναπτυχθεί εστίες αντίστασης με την καθοδήγηση του ΕΑΜ Καλλιτεχνών.

Χαρακτηριστικά, την άνοιξη του 1943 ο συνθέτης της Αντίστασης, Αλέκος Ξένος, μαζί με τους μουσικούς της ραδιοφωνίας έκαναν μποϊκοτάζ σε προγραμματισμένη συναυλία για τους ναζί κατακτητές.

Εξω από το «Ολύμπια» εκτυλίχθηκε και ένα ακόμα συγκινητικό γεγονός, όταν οι μουσικοί και μια πολυπληθής χορωδία έδωσε ξανά ζωή στο τραγούδι του Ακη Σμυρναίου (Αστραπόγιαννου)«Στην κορυφή της αρετής», γραμμένο για τους 200 κομμουνιστές ήρωες που εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά.

Αυτήν την ξεχωριστή ορχήστρα διηύθυνε ο μαέστρος Χρήστος Κολοβός, ενώ εκφράστηκαν και ευχαριστίες στον Στάθη Κιοσόγλου, γιο του συνθέτη, που παραχώρησε τα δικαιώματα. Με τα όργανά τους να δίνουν το περιεχόμενο της μέρας, οι καλλιτέχνες πορεύτηκαν μέχρι το Σύνταγμα, όπου έγινε η συγκέντρωση και επαναλήφθηκε και η παραπάνω μοναδική ερμηνεία (βλ. επόμενες σελίδες).

Στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα για την Πρωτομαγιά παρευρέθηκε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας και έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Τη φετινή Πρωτομαγιά, 140 χρόνια μετά την εξέγερση των εργατών του Σικάγο για το 8ωρο, προχωράμε μπροστά για νέες κατακτήσεις, για μια ζωή χωρίς καπιταλιστική εκμετάλλευση, χωρίς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, χωρίς οικονομικές κρίσεις, που την πληρώνουν πάντα οι λαοί. Χρόνια πολλά».

Στη συγκέντρωση μάλιστα μίλησε και ο Μοχάμεντ Ικνάιμπι από τη Γενική Ενωση Παλαιστινίων Εργατών, μεταφέροντας θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς «περηφάνιας και τιμής στους εργάτες της Γάζας που αντιστέκονται και εργάζονται κάτω από τους βομβαρδισμούς και τον αποκλεισμό, μέσα στα ερείπια και την πείνα, στερημένοι από τα πιο στοιχειώδη μέσα ζωής. Χαιρετίζουμε επίσης τους εργάτες της Δυτικής Οχθης, που αντιμετωπίζουν καθημερινές επιδρομές, συλλήψεις στα σημεία ελέγχου, περιορισμούς στην ελευθερία εργασίας, στη μετακίνηση και στο δικαίωμα για ένα αξιοπρεπές μεροκάματο».

Μίλησε για τη γενοκτονία στη Γάζα που συνεχίζεται, για τον εποικισμό στη Δυτική Οχθη που επιταχύνεται, για τα αποτρόπαια εγκλήματα που διαπράττει το ισραηλινό κράτος κατοχής κατά του Παλαιστινιακού λαού και των λαών της περιοχής.

Εξέφρασε την «πλήρη αλληλεγγύη και στήριξή μας σε όλους τους λαούς που δέχονται ιμπεριαλιστικές επιθέσεις», και ευχαρίστησε το ΠΑΜΕ και τα συνδικάτα «για την έμπρακτη, ξεκάθαρη και σταθερή τους αλληλεγγύη προς τον λαό μας».

«Μαζί, στον κοινό μας αγώνα, μπορούμε να υψώσουμε φραγμό απέναντι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις επιθέσεις τους. Θα παλέψουμε με τα σωματεία για την επανένωση των οικογενειών των Παλαιστινίων που διώχθηκαν με τη βία από την πατρίδα μας», πρόσθεσε. Και κατέληξε: «Ζήτω η Πρωτομαγιά. Ζήτω οι αγώνες των λαών. Ζήτω η διεθνιστική αλληλεγγύη. Λευτεριά στην Παλαιστίνη».

Μουσικοί - μέλη του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου και μια πολυπληθής χορωδία υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Χρήστου Ηλ. Κολόβου ερμήνευσαν το τραγούδι που έγραψε για τους 200 ήρωες κομμουνιστές που εκτελέστηκαν με υψωμένες τις γροθιές.

«Στην κορυφή της αρετής φτασμένοι νικήσαμε τον θάνατο, και τώρα με λούλουδα του Μάη στεφανωμένοι πάνω από χρόνο και φυλή και χώρα, με την Ελλάδα μέσα μας ακέραια. Χορό Ζαλόγγου σέρνουμε στην πλάση και απλώνουμε στον άνθρωπο τα χέρια, στην κορυφή της αρετής να φτάσει...».

Αυτή η ξεχωριστή στιγμή δέθηκε με το υπόλοιπο καλλιτεχνικό πρόγραμμα της συγκέντρωσης.

Τα συνθήματα των απεργών του Σικάγο 140 χρόνια πριν, «Οχτώ ώρες δουλειά, οχτώ ώρες ανάπαυση, οχτώ ώρες ύπνο», μπλέκονται με την απολογία του Α. Σπάις... «Κρεμάστε μας, μα περιμένετε το τέλος. Αν εσείς είσθε τυφλοί και δεν μπορείτε να το δείτε, εγώ σας το αναγγέλλω! Γύρω σας, κάτω σας, δίπλα σας, πάνω σας, από όλες τις μεριές, εξαπλώνεται μια τεράστια φωτιά...» και με τα αμερικανικά εργατικά τραγούδια.

Σειρά παίρνει μια άλλη Πρωτομαγιά που έχει σημαδέψει τη μνήμη του λαού μας και έχει γίνει σύνθημα στα χείλη του: «Από το Σικάγο στην Καισαριανή...». Τραγούδια για την Πρωτομαγιά του '44 στην Καισαριανή μας θυμίζουν τα δέκα - δέκα καμιόνια που ξεκίνησαν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, μεταφέροντας 200 κομμουνιστές κρατούμενους για εκτέλεση.

Στα χέρια των εργαζομένων που γέμισαν την πλατεία Συντάγματος μαζί με τα παιδιά τους τιμώντας αυτή τη μέρα, που μας βρίσκει με τη σημαία του αγώνα πιο ψηλά!

Το όμορφο πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με ένα σύγχρονο τραγούδι της Πολυξένης Καράκογλου, φανερώνοντας πως τούτη η μέρα συνεχίζει να εμπνέει... Τραγουδήσαμε για όλα τα «αμέτρητα αδέρφια» που μέσα από το παράδειγμά τους μας έδειξαν πως «εμείς θα τραγουδάμε την άνοιξη αυτή κανείς μη φοβηθεί...».

Παρασκευάς Θεοδωράκης (φωνή, κιθάρα), Πολυξένη Καράκογλου (φωνή, πλήκτρα), Δημήτρης Κανέλλος (φωνή), Αναστάσης Κατσαβός (μπάσο), Περικλής Μαλακατές (κιθάρα), Δημήτρης Πέππας (μπουζούκι), Μάριος Ιβάν - Παπούλιας (βιολί), Αγγελική Πέππα (φωνή). Αφηγητής: Δημοσθένης Φίλιππας.

Η 1η Μάη είναι μέρα απεργίας. Είναι η μέρα των εργατών του Σικάγο που πάλεψαν για το 8ωρο, των καπνεργατών της Θεσσαλονίκης του 1936 που έβαψαν με το αίμα τους τους δρόμους της πόλης, των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής που την Πρωτομαγιά του 1944 στάθηκαν όρθιοι μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα των ναζί.

Η 1η Μάη ανήκει σε κάθε εργάτη που δεν δέχεται να ζει σαν σκλάβος στον 21ο αιώνα, σε κάθε νέο που δεν αποδέχεται να δουλεύει μέχρι εξάντλησης για έναν μισθό που τελειώνει στα μέσα του μήνα, σε κάθε γυναίκα της εργατικής τάξης που σηκώνει διπλό και τριπλό φορτίο στη δουλειά, στο σπίτι, στην οικογένεια. Ανήκει στους λαούς που ματώνουν από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, τους πολέμους, τις επεμβάσεις, την προσφυγιά.

140 χρόνια μετά τις αιματοβαμμένες μάχες για το 8ωρο, μας λένε ότι είναι «πρόοδος» να δουλεύουμε 10ωρα, 12ωρα, 13ωρα. Οτι είναι «ελευθερία» να μην ξέρουμε πότε θα δουλεύουμε, πόσο θα δουλεύουμε, πότε θα σχολάμε. Τι είδους πρόοδος είναι αυτή; Να αυξάνεται η παραγωγικότητα, να προχωρά η επιστήμη, η τεχνολογία, η Τεχνητή Νοημοσύνη, η αυτοματοποίηση και ο εργάτης να δουλεύει περισσότερο; Να παράγεται περισσότερος πλούτος από ποτέ και οι εργαζόμενοι να ζουν με pass, κουπόνια, επιδόματα και χρέη;

Κι επειδή αυτές τις μέρες είδαμε ξαφνικά και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να θυμάται τη μείωση του εργάσιμου χρόνου, να τους πούμε από εδώ δύο κουβέντες καθαρά. Αποτελεί κοροϊδία να μιλάει το ΠΑΣΟΚ για λιγότερη δουλειά. Είναι σαν να βάζεις τον λύκο να γράψει μανιφέστο για την προστασία των προβάτων. Μιλάει για μείωση του εργάσιμου χρόνου το κόμμα που ψήφισε μνημόνια, αντεργατικούς νόμους, που χτύπησαν το 8ωρο και τις Συλλογικές Συμβάσεις, που στήριξε τους νόμους Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και Κεραμέως, που ανοίγουν τον δρόμο στη 13ωρη δουλειά.

Ας αφήσει λοιπόν ο Ανδρουλάκης τα σάπια και τις προεκλογικές παπάτζες. Πίσω από τα ωραία λόγια για «4ήμερη εργασία» κρύβεται η παλιά συνταγή της εργοδοσίας: Περισσότερη δουλειά, πιο συμπιεσμένη, πιο εντατική, πιο εξοντωτική. Ενα τέτοιο μοντέλο προσπάθησε να επιβάλει η εργοδοσία στους μεταλλωρύχους της Χαλκιδικής. Και οι εργάτες, με τον αγώνα και την ενότητά τους, το πέταξαν στα σκουπίδια. Γιατί η φθορά της υγείας από συνεχόμενα 10ωρα και 12ωρα δεν αναπληρώνεται με ρεπό.

Σύγχρονο και αναγκαίο δεν είναι η 4ήμερη γαλέρα των 10ωρων. Προοδευτικό σήμερα σημαίνει 7ωρο, 5ήμερο, 35ωρο, σταθερός ημερήσιος εργάσιμος χρόνος, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, Συλλογικές Συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς, μέτρα υγείας και ασφάλειας, δημόσια και δωρεάν Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, ελεύθερος χρόνος, πολιτισμός, αθλητισμός, ξεκούραση. Η πραγματική πρόοδος είναι να δουλεύουμε λιγότερο, να ζούμε καλύτερα, να απολαμβάνουμε τον πλούτο που εμείς παράγουμε.

Σήμερα οι λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με έναν κόσμο που έχει σαπίσει και γεννάει εγκλήματα. Τον κόσμο του καπιταλισμού, που από τη μια παράγει αμύθητο πλούτο και από την άλλη φτώχεια. Που μιλά για «ειρήνη» και σπέρνει πολέμους. Που μιλά για «δημοκρατία» και στηρίζει σφαγές λαών. Που μιλά για «ανθρώπινα δικαιώματα» και πνίγει πρόσφυγες στη θάλασσα, βομβαρδίζει σχολεία και παιδιά.

Απέναντι σε αυτόν τον κόσμο των κερδών και του πολέμου προβάλλουμε τον δικό μας κόσμο, της ταξικής και διεθνιστικής αλληλεγγύης. Αυτό έδειξαν οι λιμενεργάτες που αρνούνται να γίνουν συνένοχοι στο έγκλημα, μπλοκάροντας σφαίρες και πολεμικό υλικό για τη δολοφονία γυναικών και παιδιών στην Παλαιστίνη από το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ. Αυτό το μήνυμα έστειλαν και στις 6 Φλεβάρη, όταν 20 λιμάνια σε Ευρώπη και Μεσόγειο απήργησαν και είπαν ότι δεν δουλεύουν για τον πόλεμο των ιμπεριαλιστών.

Κυβερνήσεις, αστικά κόμματα και επιτελεία θέλουν να μας πείσουν ότι έχουμε κοινά συμφέροντα με τους εκμεταλλευτές μας. Μιλούν για «εθνικούς στόχους» και «κοινωνικούς εταίρους». Το δικό τους εθνικό συμφέρον είναι τα κέρδη και οι πόλεμοι. Το συμφέρον του λαού είναι να μη γίνει συνένοχος στη σφαγή άλλων λαών και κρέας στα κανόνια τους.

Δεν υπάρχει κοινή πατρίδα ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους. Δεν υπάρχει κοινό συμφέρον των δολοφονημένων εργατριών της «Βιολάντα» με τον βιομήχανο. Δεν υπάρχει κοινό συμφέρον ανάμεσα στους εφοπλιστές που θησαυρίζουν από τον πόλεμο και στους ναυτεργάτες που παίζουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα στα Στενά του Ορμούζ.

Η εργατική τάξη δεν θα μπει κάτω από ξένη σημαία. Δεν θα διαλέξουμε ποιος ιμπεριαλιστής θα μας εκμεταλλεύεται και ποιος θα μας στέλνει να σκοτωθούμε. Η δική μας σημαία είναι η σημαία της ταξικής, διεθνιστικής αλληλεγγύης. Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι στο στρατόπεδο των λαών.

Να απεμπλακεί τώρα η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να κλείσουν οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις, να επιστρέψουν τα πολεμικά πλοία και οι στρατιωτικές μονάδες από αποστολές στο εξωτερικό. Καμία συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για τους ανταγωνισμούς τους με Κίνα και Ρωσία.

Μπροστά μας στήνουν ψεύτικα διλήμματα. Μας λένε «σταθερότητα ή περιπέτειες», «αυτή η κυβέρνηση ή η άλλη». Μας καλούν να περιμένουμε κυβερνητικές εναλλαγές, σωτήρες, δήθεν πιο «ηθικούς» διαχειριστές. Τους ξέρουμε όλους. Ξέρουμε τι σημαίνει η «σταθερότητά» τους. ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν και ψηφίζουν αντεργατικούς νόμους. Γι' αυτό δεν τσιμπάμε. Δεν διαλέγουμε διαχειριστή της φτώχειας μας. Δεν παζαρεύουμε πόσα θα χάσουμε.

Αυτή είναι και η επιδίωξη κυβέρνησης, επιχειρηματικών ομίλων και εργατοπατέρων: Οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα να υποταχθούν στην ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία, ειδικά σε συνθήκες εμπλοκής της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Να δεχτούν περικοπές σε Υγεία, Πρόνοια, Εκπαίδευση, περιορισμό διεκδικήσεων, καταστολή του συνδικαλιστικού κινήματος και των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Αυτούς τους στόχους υπηρετεί η ηγεσία της ΓΣΕΕ και ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός. Υπέγραψε με κυβέρνηση και εργοδότες την «Κοινωνική Συμφωνία» της ντροπής, παρέδωσε το 8ωρο, την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και τον κατώτατο μισθό στην κυβέρνηση και στον αλγόριθμο της φτώχειας. Τα σωματεία όμως δεν είναι γραφεία εξυπηρέτησης της εργοδοσίας. Είναι όπλα στα χέρια των εργαζομένων, σχολεία αγώνα, συλλογικότητας, ανυπακοής, διεκδίκησης.

Γι' αυτό σήμερα στέλνουμε μήνυμα σε κάθε χώρο δουλειάς: Οργάνωση παντού! Σε κάθε εργοστάσιο, κατάστημα, εργοτάξιο, αποθήκη, γραφείο, νοσοκομείο, σχολείο, λιμάνι, υπηρεσία. Κανένας μόνος του απέναντι στην εργοδοσία, στην αυθαιρεσία, στην τρομοκρατία.

Θέλουμε απ' αυτό το βήμα απ' τη σημερινή μας συγκέντρωση να καταγγείλουμε τις απειλές σε βάρος ακόμα και της ζωής εκλεγμένου συνδικαλιστή και μέλους της Επιτροπής Μεικτού Ελέγχου στη Ζώνη του Περάματος. Θέλουμε κύριοι να σας απαντήσουμε. Δεν τρομοκρατούμαστε, όσα μέτρα, όση τρομοκρατία και αν θέλετε να περάσετε. Για ένα πράγμα να είστε σίγουροι. Θα συνεχίσουμε όσα εμπόδια, όση τρομοκρατία και αν θέλετε να κάνετε στα συνδικαλιστικά στελέχη, τα στελέχη του ταξικού κινήματος, στους νέους εργάτες που τολμούν και οργανώνονται, τολμούν και δημιουργούν νέα συνδικάτα.

Τώρα είναι η ώρα να δυναμώσουν τα σωματεία, να δημιουργηθούν νέα, να γραφτούν νέοι εργαζόμενοι, να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης σε Συνδικάτα, Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα. Να δυναμώσει η γραμμή της σύγκρουσης με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Οι αγώνες των τελευταίων χρόνων έβαλαν καθαρά το δίλημμα: `Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας. Χρειαζόμαστε εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα οργανωμένο, μαζικό, ταξικό, ριζωμένο στους χώρους δουλειάς. Οχι κίνημα αναμονής, όχι κίνημα ανάθεσης, όχι διαμαρτυρία της μιας μέρας, αλλά κίνημα που θα βάζει στο στόχαστρο την πολιτική του κέρδους και θα προβάλλει τη διέξοδο της ανατροπής.

Αυτό το ελπιδοφόρο βήμα εκφράστηκε στη μεγαλύτερη πανεργατική σύσκεψη που έχει πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, στις 4 Απρίλη, στην Καισαριανή. Η συμμετοχή 720 Σωματείων, Ομοσπονδιών, Εργατικών Κέντρων και πάνω από 2.000 συνδικαλιστών έδειξε ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις οι εργαζόμενοι και τα Συνδικάτα τους να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις.

Υπάρχουν παραδείγματα που δείχνουν τον δρόμο: Το Σωματείο Εργαζομένων της «ΔΕΛΤΑ» στην Αττική, που ανάγκασε την εργοδοσία να υπογράψει Επιχειρησιακή Συλλογική Σύμβαση με αυξήσεις και κατακτήσεις, οι μάχες στην «Tasty Foods», στα ΕΛΠΕ, στην ΕΤΕΜ, στα KFC, οι αγώνες για Συλλογικές Συμβάσεις στους λιμενεργάτες της COSCO, στους ναυτεργάτες στα Ro/Ro, στους μεταλλεργάτες της Ζώνης, στους οικοδόμους, στους μεταλλωρύχους της Χαλκιδικής, στους εργαζόμενους στα «Praktiker». Αυτή είναι η απόδειξη ότι η δύναμη βρίσκεται στην οργάνωση, στο Σωματείο, στη συλλογική πάλη.

Από εδώ, από την απεργιακή συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς, να φτάσει το μήνυμα σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, σε κάθε γειτονιά: Κανένας μόνος του, κανένας με σκυμμένο κεφάλι. Να γίνουν οι χώροι δουλειάς κάστρα αγώνα και διεκδίκησης. Να περάσει ο φόβος στο κεφάλαιο, στα κόμματα και τις κυβερνήσεις του. Η Πρωτομαγιά θυμίζει ότι η Ιστορία προχωρά όταν η οργή γίνεται οργάνωση, όταν το «δεν πάει άλλο» γίνεται απόφαση σύγκρουσης και ανατροπής.

Σήμερα κάθε τίμιος συνδικαλιστής οφείλει να πάρει θέση. Η θέση του είναι εδώ, με τα Συνδικάτα, με τους χιλιάδες εργαζόμενους, με τις ζωντανές και μάχιμες δυνάμεις της τάξης μας. Δεν έχει καμία δουλειά στις μίζερες συνάξεις του περιφερόμενου θιάσου των εργατοπατέρων, που παριστάνει την ηγεσία του εργατικού κινήματος ενώ βάζει πλάτη στην εργοδοσία, στις κυβερνήσεις και στους σχεδιασμούς τους.

Σήμερα δίνουμε όρκο στους νεκρούς της τάξης μας ότι δεν θα αφήσουμε τη θυσία τους να μετατραπεί σε μουσειακή ανάμνηση, σε ακίνδυνη τελετή. Θα την κρατήσουμε ζωντανή εκεί που πραγματικά ανήκει: Στα χέρια των εργατών, στις απεργίες, στα Σωματεία, στις συνελεύσεις, στους δρόμους της ταξικής πάλης, στη διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών, μέχρι να σπάσουν οι αλυσίδες της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Συνεχίζουμε με τον λαϊκό αγώνα δρόμου Χαϊδάρι - Καισαριανή στις 3 Μάη και με τον ιστορικό περίπατο του ΠΑΜΕ στη Θεσσαλονίκη στις 10 Μάη, στα βήματα των καπνεργατών και των μεγάλων εργατικών αγώνων.

Συνεχίζουμε με διεθνιστική αλληλεγγύη στο πλευρό της σοσιαλιστικής Κούβας, της ηρωικής Παλαιστίνης. Στο πλευρό των λαών της Βενεζουέλας, του Ιράν, του Λιβάνου. Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί!

Θέλουμε από αυτό το βήμα να καταδικάσουμε την τρομοκρατική επίθεση του κράτους - δολοφόνου Ισραήλ κατά του Διεθνούς στολίσκου αλληλεγγύης. Η κυβέρνηση γνώριζε και έχει τεράστιες ευθύνες.

Συνεχίζουμε με το κεφάλι ψηλά, με πίστη στη δύναμη της τάξης μας! Η 1η Μάη είναι υπόσχεση μάχης. Είναι η κόκκινη σκυτάλη που περνά από γενιά σε γενιά των εργατών. Είναι η μέρα που μας λέει πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει!

Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους!

Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά! Ζήτω η παγκόσμια εργατική τάξη! Ζήτω η αλληλεγγύη των λαών!

Ενα απαράδεκτο και προκλητικό σκηνικό αυταρχισμού και αστυνομοκρατίας στήθηκε και χθες στο κέντρο της Αθήνας, μέρα Πρωτομαγιάς, και ενώ χιλιάδες διαδηλωτές κατευθύνονταν προς τη μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση.

Συγκεκριμένα, μπουλούκια αστυνομικών ήταν στημένα σε κάθε διασταύρωση στους δρόμους που οδηγούσαν στο Σύνταγμα, μπλόκαραν «στον σωρό» περαστικούς και διαδηλωτές, απαιτούσαν τα στοιχεία τους και έκαναν ελέγχους σε τσάντες, θεωρώντας εκ των προτέρων «υπόπτους» όσους κινητοποιούνται σε μέρα απεργίας...

Την απαράδεκτη στάση της κυβέρνησης κατήγγειλε το ΠΑΜΕ, ενώ εκ μέρους της Γραμματείας του πραγματοποίησε παρέμβαση στη ΓΑΔΑ ο Γιώργος Πέρρος. «Η τρομοκρατία και η καταστολή δεν θα περάσουν!» ήταν το μήνυμα του ΠΑΜΕ, καλώντας σε αγωνιστική απάντηση με μαζική συμμετοχή στη συγκέντρωση.

ΕΛΕΥΣΙΝΑ

Η δράση νέων σωματείων «σφραγίζει» αυτήν την πορεία, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην οργάνωση της πάλης σε χώρους όπως η ΕΤΕΜ στον κλάδο του Μετάλλου. Αντίστοιχα, οι κινητοποιήσεις των εργολαβικών και των καθαριστριών στα ΕΛΠΕ δείχνουν τον δρόμο, φωτίζοντας τις δυνατότητες για αλλαγή των συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα, ώστε να περάσει σε φάση αντεπίθεσης.

«Εδώ στη Δυτική Αττική γνωρίζουμε ότι είναι η περιοχή όπου θέλουν να δημιουργήσουν τον βασικό πυλώνα για τα πολεμικά τους σχέδια, με το στρατιωτικό αεροδρόμιο να εμπλέκεται κάθε μέρα και περισσότερο στους πολέμους, με τα σχέδιά τους για τα λιμάνια και φυσικά με τους καπιταλιστές, που στην προσπάθειά τους να βγάλουν περισσότερα εντάσσουν τους χώρους δουλειάς στον πόλεμο ο καθένας από τη δική του μεριά», τόνισε μιλώντας στη συγκέντρωση ο Γιάννης Παπαδάς, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων και Εμποροϋπαλλήλων Δυτικής Αττικής, ενώ ξεχωριστή αναφορά έκανε στην ιστορική απεργία της 6ης Φλεβάρη σε Πειραιά και Θριάσιο ενάντια στην πολεμική εμπλοκή.

ΛΑΥΡΙΟ

Μέσα από τέτοια αγωνιστική δράση «το Σωματείο μας ενισχύθηκε και είχαμε αύξηση 35% στους ψηφίσαντες πριν μερικούς μήνες».

«Το δυνάμωμα του αγώνα μας επισφράγισε και η μεγαλύτερη συμμετοχή που έχει καταγραφεί στις αρχαιρεσίες του Συνδικάτου Μετάλλου, με πάνω από 2.800 συναδέλφους να παίρνουν θέση μάχης για τη ζωή και τις ανάγκες της τάξης μας σε όλη την Αττική», ανέφερε και ο Κώστας Αγριγιάννης, μέλος του ΔΣ του Παραρτήματος Θριασίου του Συνδικάτου Μετάλλου. Τόνισε ότι «σε τέτοια αγωνιστικά θεμέλια στηρίχτηκε το μεγάλο βήμα στην αλλαγή του συσχετισμού στην Ομοσπονδία Μετάλλου, όπου για πρώτη φορά οι ταξικές δυνάμεις βρίσκονται στην πρώτη θέση, στέλνοντας το μήνυμα ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να πετάξουν από τον σβέρκο τους όσους δουλεύουν για τους βιομηχάνους, την ηγεσία της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ».

Για την ανασφάλεια και το αίσχος των Συμβάσεων ομηρίας στους ΟΤΑ μίλησε ο Μελέτης Λάμπρου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων ΟΤΑ Ελευσίνας - Μάνδρας - Ασπροπύργου, ενώ στις τεράστιες απώλειες στις συντάξεις αναφέρθηκε ο Δημήτρης Γκατζής, πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων ΙΚΑ Ελευσίνας.

Από την πλευρά της η Βιβή Γκίκα, μέλος του ΔΣ της Ενωσης ΕΒΕ Ελευσίνας, αναφέρθηκε ιδιαίτερα στις αυτοαπασχολούμενες γυναίκες που «είναι καταδικασμένες να ζουν μέσα στα μαγαζιά τους, να μεγαλώνουν εκεί τα παιδιά τους, εκεί να τρώνε», αλλά και στο πόσο εύκολα μπορούν να βρεθούν οι ΕΒΕ με χρέη, λόγω του ασφυκτικού πλαισίου και των τραπεζών.

Στη συνέχεια έγινε πορεία προς το Μνημείο του Εργάτη, όπου κατατέθηκαν στεφάνια και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή.

Μαζική απεργιακή συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε και στο Λαύριο, μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου - Ανατολικής Αττικής.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με μουσικό αφιέρωμα από το συγκρότημα «Ατέλεια» από τον Σαρωνικό, και συνεχίστηκε με κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο των Μεταλλωρύχων στην πλατεία Λαυρίου.

Χαιρετισμούς στη συγκέντρωση απηύθυναν ο Γιάννης Μαλλινάκης, πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Λαυρίου «Ερμής», ο Κώστας Αγόρος, πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων Σπάτων - Αρτέμιδας, η Δέσποινα Αρχοντή, πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων Δημοσίου Ανατ. Αττικής «Γρηγόρης Λαμπράκης», ο Στέργιος Ζώης, πρόεδρος του πρόσφατα συγκροτημένου Παραρτήματος Ανατ. Αττικής του Συνδικάτου Μετάλλου, ο Γιάννης Μούτσης, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Λαυρεωτικής, και η Δήμητρα Χασιώτου, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λαυρεωτικής και Ανατ. Αττικής. Επίσης διαβάστηκαν ένα σύντομο χρονικό από τον Ανδρέα Μέντη και ένα ποίημα αφιερωμένο στην Πρωτομαγιά από την Ηλέκτρα Στρατωνίου.

Εκ μέρους του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου - Ανατολικής Αττικής την κεντρική ομιλία έκανε ο πρόεδρός του, Μάης Μέντης, που μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στους κινδύνους και για τον λαό της περιοχής από την αναβαθμισμένη πολεμική εμπλοκή. Συγκεκριμένα, στάθηκε στην αμυντική βιομηχανία στο Λαύριο, που όπως είπε έχει παραδοθεί σε μονοπωλιακούς ομίλους και παράγει για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, με αυξημένη μάλιστα παραγωγική διαδικασία, επιβαρύνοντας και δημιουργώντας κινδύνους στην υγεία και στην ασφάλεια, ξεχωρίζοντας την πιθανότητα για μεγάλο βιομηχανικό ατύχημα, χώρια που η συμμετοχή στο μακελειό κάνει ολόκληρη την περιοχή στόχο αντιποίνων.

Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με μαχητική πορεία στους δρόμους της πόλης.

Δεκάδες εργατικά και συνταξιουχικά σωματεία, Σύλλογοι Γυναικών, φοιτητικοί σύλλογοι και άλλοι μαζικοί φορείς τίμησαν τους αγώνες και τους νεκρούς της εργατικής τάξης, παίρνοντας τη σκυτάλη για τους αγώνες στο «οικονομικό νεύρο» του λιμανιού για να πάψει κάθε εμπλοκή στον πόλεμο και στους θανάσιμους ανταγωνισμούς.

Στη συγκέντρωση παρευρέθηκαν ο Νίκος Αμπατιέλος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος, και η Διαμάντω Μανωλάκου, επίσης βουλευτής του Κόμματος.

Ακολούθησε πορεία στους δρόμους του Πειραιά, κατά τη διάρκεια της οποίας κατατέθηκαν από το Εργατικό Κέντρο και το Παράρτημα Πειραιά της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ στεφάνια στο μνημείο της Ηρώς Κωνσταντοπούλου, της 17χρονης ΕΠΟΝίτισσας που εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής τον Μάη του '44.

Η πορεία ολοκληρώθηκε στο Πασαλιμάνι, στο μνημείο των νεκρών εργατών της μεγάλης απεργίας του 1923. Εκεί, αφού διαβάστηκε το χρονικό των γεγονότων του «Ματωμένου Αυγούστου», που άφησε 11 νεκρούς απεργούς στον Πειραιά, κατατέθηκαν στεφάνια από τις Τομεακές Οργανώσεις Πειραιά του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, δεκάδες σωματεία και άλλους μαζικούς φορείς. Επίσης άφησαν λουλούδια στο μνημείο με υψωμένες γροθιές οι φίλοι του «κόκκινου Αερόστατου», καταχειροκροτούμενοι.

Μιλώντας για την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, για την ταξική και διεθνιστική αλληλεγγύη, υπογράμμισε ότι αυτόν τον αγώνα δίνουν οι λιμενεργάτες «που αρνούνται να γίνουν συνένοχοι στο έγκλημα, μπλοκάροντας σφαίρες και πολεμικό υλικό που προορίζονταν για τη δολοφονία γυναικών και παιδιών στην Παλαιστίνη από το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ»

«Η εργατική τάξη δεν θα μπει κάτω από ξένη σημαία. Δεν θα διαλέξουμε ποιος ιμπεριαλιστής θα μας εκμεταλλεύεται, ποιος θα μας στέλνει να σκοτωθούμε, δεν θα διαλέξουμε ανάμεσα σε παλιούς και νέους δήμιους των λαών. Η δική μας σημαία είναι η σημαία της ταξικής διεθνιστικής αλληλεγγύης. Η σωστή πλευρά της Ιστορίας είναι στο στρατόπεδο των λαών», σημείωσε.

Χαιρετισμούς στη συγκέντρωση απηύθυναν ο Στέλιος Γκιλάκης, αντιπρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου ΠΑΠΕΙ, ο Σπύρος Βέρρας, αντιπρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά, ο Γιάννης Μάρκου, πρόεδρος του Συνδικάτου Ιδιωτικής Υγείας Πειραιά, η Σίτσα Κόνιαρη, μέλος του ΔΣ της ΟΓΕ και πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Νίκαιας, ο Μάκης Τσελέντης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Κορυδαλλού, ο Αποστόλης Κυπραίος, πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ, και ο Σωτήρης Πουλικόγιαννης, πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής.

Ο τελευταίος τόνισε μεταξύ άλλων ότι ο κλάδος του Μετάλλου μετατρέπεται σε κλάδο πολεμικής βιομηχανίας μέσα σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας, και γι' αυτό η κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος στον κλάδο αποκτά ιδιαίτερο βαρύτητα. Σε αυτές τις συνθήκες, πρόσθεσε, έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία η αλλαγή των συσχετισμών υπέρ των δυνάμεων του αγώνα, π.χ. η πρωτιά των ταξικών δυνάμεων στην Ομοσπονδία Μετάλλου για πρώτη φορά, εξέλιξη που συμβάλλει στη γενικότερη προσπάθεια ανασύνταξης και αντεπίθεσης του κινήματος στη χώρα μας. Τέλος, κατήγγειλε και από το βήμα της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης τη νέα προσπάθεια της εργοδοσίας μέσω παρακρατικών μηχανισμών να τρομοκρατήσει μέλη του Συνδικάτου (βλ. σελ. 33).

Ιστορικό περίπατο στα χνάρια των εξεγερμένων εργατών της Θεσσαλονίκης διοργανώνει το ΠΑΜΕ την Κυριακή 10 Μάη.

Η αφετηρία - συγκέντρωση των συνδικάτων θα είναι στην πλατεία Ελευθερίας στις 10.30 π.μ.

Λεωφορεία από την Αθήνα θα αναχωρήσουν στις 3 π.μ. από την πλατεία Καραϊσκάκη στο Μεταξουργείο, ενώ τα λεωφορεία που θα αναχωρήσουν από διάφορες περιοχές θα βρίσκονται στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης στις 10 π.μ.

«Τιμάμε και εμπνεόμαστε από τον ηρωικό αγώνα των εργατών της Θεσσαλονίκης τον Μάη του 1936», σημειώνει το ΠΑΜΕ και προσθέτει:

«Παίρνουμε τη σκυτάλη από τους ήρωες της τάξης μας. Κρατάμε ζωντανή τη φλόγα της θυσίας τους στους σημερινούς αγώνες για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, βαδίζοντας στον δρόμο της ανατροπής του βάρβαρου συστήματος των κερδών και της εκμετάλλευσης, που γεννά τον φασισμό και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους.

Ο Μάης του 1936 ήταν μια ταξική σύγκρουση, ένας μεγάλος σταθμός στην Ιστορία των ταξικών αγώνων, ο μεγαλύτερος που είχε ζήσει μέχρι τότε το εργατικό κίνημα στη χώρα μας. Ενας αγώνας που ανέδειξε περίτρανα την ανειρήνευτη αντίθεση κεφαλαίου - μισθωτής εργασίας.

Από τον ηρωικό Μάη του '36 συνεχίζουμε σήμερα στους σύγχρονους εργατικούς αγώνες».

MotionTeam

Μήνυμα που συμπυκνώνεται στο σύνθημα «Καισαριανή, Σικάγο, Θεσσαλονίκη - Δείχνουνε τον δρόμο στων εργατών τη νίκη».

Από νωρίς το πρωί οι εργαζόμενοι άρχισαν να κατεβαίνουν στο κέντρο για να ενταχθούν στις προσυγκεντρώσεις των σωματείων τους.

Μπροστά στο ξενοδοχείο «Ηλέκτρα Παλλάς» συγκεντρώθηκαν οι εργαζόμενοι από τους κλάδους του Εμπορίου, του Επισιτισμού, του Τουρισμού και των Υπηρεσιών. Πραγματοποίησαν δυναμική παρέμβαση ενάντια στην απόλυση του συναδέλφου τους μάγειρα από την εργοδοσία του ξενοδοχείου, καταγγέλλοντας ότι πρόκειται για συνδικαλιστική δίωξη, που θέλει να καλλιεργήσει τον φόβο και να τρομοκρατήσει τους εργαζόμενους για να σταματήσουν να διεκδικούν και να παλεύουν. Διαμήνυσαν ότι ενωμένοι θα σταθούν απέναντι σε κάθε εργοδοτική επίθεση και θα κλιμακώσουν τον αγώνα.

Στη συμβολή Καρόλου Ντηλ και Ερμού συγκεντρώθηκαν τα Σωματεία στον κλάδο της Πληροφορικής και των Τηλεπικοινωνιών, και στην πλατεία Αγίας Σοφίας τα Σωματεία από τους κλάδους της Υγείας με μπροστάρη την ΕΝΙΘ, των Εκπαιδευτικών, των εργαζομένων στους δήμους που αυτή την περίοδο δίνουν τη μάχη για το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία, άλλα σωματεία του Δημοσίου και οι Φοιτητικοί Σύλλογοι.

Κάθε προσυγκέντρωση έφτανε στον χώρο της συγκέντρωσης στο Αγαλμα Βενιζέλου, μαχητικά, δημιουργώντας κλίμα αγωνιστικού ξεσηκωμού στο πέρασμά της.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με τους εργολαβικούς εργαζόμενους των ΕΛΠΕ, που εδώ και μήνες δίνουν παλικαρίσια μάχη για δουλειά με πλήρη εργασιακά δικαιώματα και να σταματήσει η ομηρία τους από τους εργολάβους. Ολοι μαζί, με το πανό τους, ανέβηκαν στην εξέδρα και ένας από αυτούς, ο Γ. Χατζηκωστής, είπε: «Συμμετέχουμε στην απεργία της Πρωτομαγιάς. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλα τα σωματεία που είναι αλληλέγγυα στον αγώνα μας. Συνεχίζουμε μέχρι την τελική νίκη».

Ο Κοσμάς Μακρίδης, πρόεδρος του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ανατολικής Θεσσαλονίκης, μετέφερε τον αγωνιστικό χαιρετισμό γεωργών, κτηνοτρόφων, μελισσοκόμων και ψαράδων. Και, όπως είπε, βγαίνουν στον δρόμο μαζί με την εργατική τάξη «γιατί έχουμε τον ίδιο αντίπαλο και την ίδια ανάγκη: Να ζήσουμε με αξιοπρέπεια». Εξέφρασε τη συμπαράσταση στους κτηνοτρόφους της Λέσβου που δίνουν αγώνα επιβίωσης και παρουσίασε τις διεκδικήσεις των αγροτών, που σε συντονισμό με την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων συνεχίζουν τον αγώνα.

Για την πάλη των φοιτητών μαζί με όλο τον λαό μίλησε ο Τάσος Μερτζιανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών Φιλοσοφίας Παιδαγωγικής του ΑΠΘ. Οπως είπε, χρέος είναι να «δυναμώσει ο αγώνας για να απεμπλακεί η χώρα, το πανεπιστήμιο, από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς. Δεν ανεχόμαστε η επιστήμη μας, η έρευνα, οι καθηγητές και τα έδρανά μας να αξιοποιούνται για σφαγές λαών».

Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Θανάσης Κουτσουράς, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ, μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ και της Διοίκησης του ΕΚΘ.

«Από την 1η Μάη του Σικάγο, στον ηρωικό Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη. Από την Πρωτομαγιά του '44 στην Καισαριανή, που 200 κομμουνιστές στάθηκαν περήφανα μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα των ναζί. Ενα κόκκινο νήμα διαπερνά τον χρόνο και δείχνει τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε σήμερα: Δεν λυγίζουμε, δεν τρομοκρατούμαστε, δεν συμβιβαζόμαστε με το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, των πολέμων, της προσφυγιάς και της φτώχειας», σημείωσε.

Και κάλεσε να μην αποδεχθεί η εργατική τάξη «καμία θυσία για τα κέρδη των λίγων, των επιχειρηματικών ομίλων, για τα "γεράκια" του πολέμου. Δεν θα ματώσουμε τα χέρια μας με το αίμα άλλων λαών, ούτε θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους. Δεν θα βάλουμε τα "κεφάλια μέσα". Δεν θα διαχωριστούμε οι εργάτες όλου του κόσμου, παίρνοντας το μέρος του ενός ή του άλλου ληστή του πλούτου που παράγουμε».

Κάλεσε τους εργαζόμενους να μη δείξουν καμία εμπιστοσύνη στη θλιβερή μειοψηφία των ηγεσιών της ΠΑΣΚΕ, της ΔΑΚΕ και του όλου ΣΥΡΙΖΑ, που δένουν τους εργάτες χειροπόδαρα με κατάπτυστες «Κοινωνικές Συμφωνίες», ανοίγουν την πόρτα για ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, στηρίζουν όλους τους αντεργατικούς νόμους και υπονομεύουν τους αγώνες των εργαζομένων, όπως στα ΕΛΠΕ, βάζουν πλάτη στις απολύσεις πρωτοπόρων συναδέλφων, όπως στο Αεροδρόμιο, στο «Ηλέκτρα Παλλάς».

«Ηρθε η ώρα η εργατική τάξη να πάρει την υπόθεση στα χέρια της για να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, ακολουθώντας τον δρόμο της ταξικής σύγκρουσης, της οργανωμένης πάλης και του αγώνα. Αυτός ο δρόμος είναι η μόνη επιλογή και το απέδειξαν οι αγώνες του προηγούμενου διαστήματος», είπε. Και πρόσθεσε πως «από σήμερα, πιο απαιτητικά, πιο αποφασιστικά, πιο οργανωμένα, γεμάτοι αισιοδοξία και δύναμη, προετοιμάζουμε την κλιμάκωση της πάλης μας!».

Ορμητικά οι διαδηλωτές ξεκίνησαν την πορεία, με τους εκπροσώπους των σωματείων στην πρώτη γραμμή να κρατούν τα κόκκινα στεφάνια.

«Κόκκινη Πρωτομαγιά - πρωτοπόρα εργατιά» και «Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή, είναι ο αγώνας για την ανατροπή», τα συνθήματα που έδιναν το στίγμα. Σε όλη τη διαδρομή, διαδήλωναν «Δώστε λεφτά για Ασφάλιση, Υγεία και όχι για του ΝΑΤΟ τα σφαγεία», «Συλλογικές Συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς - Οχι στους πολέμους και τους εξοπλισμούς», «Συμβάσεις κλαδικές, αυξήσεις των μισθών - Αυτή είναι η απαίτηση των εργατών».

Από το μπλοκ της ΕΔΥΕΘ, αλλά και από όλη τη διαδήλωση ακούστηκε δυνατά το σύνθημα «στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή - Η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί», αλλά και η απαίτηση «έξω το ΝΑΤΟ να φύγουνε οι βάσεις - καμιά συμμετοχή στις επεμβάσεις».

Στο μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων ξεχώρισε η συμμετοχή των εστιακών φοιτητών του ΣΟΦΕΘ, οι οποίοι αυτή την περίοδο κινητοποιούνται ενάντια στον «νέο κανονισμό διαμονής στις εστίες».

Η μεγάλη απεργιακή διαδήλωση ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των εργατών του Μάη του '36, στη συμβολή των οδών Εγνατία και Βενιζέλου, μπροστά από τον σταθμό του Μετρό, όπου από νωρίς το πρωί απλώθηκε ένα μεγάλο πανό του ΠΑΜΕ που έγραφε: «Μάης 1936 - Μάης 2026. 90 χρόνια από τον ηρωικό Μάη του '36. Τιμάμε τους εργατικούς αγώνες. Συνεχίζουμε ταξικά αταλάντευτα!».

Εκεί, στεφάνι κατέθεσε και εκπρόσωπος του ΚΚΕ.

Μαχητικές απεργιακές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και στις άλλες πόλεις της Κεντρικής Μακεδονίας. Στο πλάι των εργατών βρέθηκαν οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, νέοι και νέες, δίνοντας υπόσχεση συνέχισης και κλιμάκωσης της πάλης, ενώ σε όλες τις πόλεις οι κινητοποιήσεις ολοκληρώθηκαν με καταθέσεις στεφάνων.

Μαχητικές συγκεντρώσεις και πορείες έγιναν σε Κιλκίς, Σέρρες, Εδεσσα, Γιαννιτσά, Κατερίνη, Λιτόχωρο, Πολύγυρο. Στη Βέροια ξεχώρισε η συμμετοχή των εργαζομένων από το εμπόριο. Στη Νάουσα η κινητοποίηση ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του Γιώργου Βουτυρά στο Εργατικό Κέντρο.

Το Σωματείο των KFC στην πρώτη του απεργία στο Σύνταγμα

Σε αυτήν την Πρωτομαγιά λοιπόν ξεχώρισαν νέα σωματεία που ιδρύθηκαν το προηγούμενο διάστημα, που για να το καταφέρουν αυτό αναμετρήθηκαν με «θεούς και δαίμονες» στους χώρους δουλειάς αλλά το έκαναν πράξη, φανερώνοντας τις δυνατότητες.

Ενα από αυτά είναι το Σωματείο στην ΕΤΕΜ, ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια στον κλάδο του Μετάλλου, που εδρεύει στη Μαγούλα. Οι εργάτες διαδήλωσαν στην απεργιακή συγκέντρωση της Ελευσίνας, με την Πρωτομαγιά να αποτελεί για το Σωματείο τους «βάπτισμα πυρός», καθώς είναι η πρώτη μεγάλη μάχη που δίνουν από την ίδρυσή του.

«Τότε πάλευαν για 8ωρο. Στο εργοστάσιό μας εφαρμόζονται όλοι οι νόμοι για το ωράριο, δουλεύουμε 12ωρο, 13ωρο, ακόμα και 16ωρο, οι εργαζόμενοι στις πρέσες κάνουν βάρδια πάνω στη βάρδια. Αλλοι πηγαίνουν για 2-3 ώρες σπίτι να ξεκουραστούν και ξανά βάρδια», λέει ο πρόεδρος του νεοσύστατου Σωματείου στην ΕΤΕΜ, Βαγγέλης Παπαϊωάννου. «Αυτά συζητήσαμε και στη Γενική Συνέλευση όπου πήραμε απόφαση για συμμετοχή στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις», προσθέτει.

Μιλώντας για τη σύσταση του Σωματείου ο Στέλιος συμπληρώνει στα παραπάνω: «Για να το στήσουμε πήγαμε σε όλους αυτούς τους συναδέλφους που κουβεντιάζαμε τόσα χρόνια. Δεν χρειάστηκαν πολλές κουβέντες. Οι εργαζόμενοι μαζεύτηκαν αμέσως, ήταν κάτι που το σκεφτόμασταν. Πέντε μήνες "άκρα του τάφου σιωπή" μέχρι να προετοιμαστούμε, και το Σωματείο φτιάχτηκε».

«Τώρα κάθε κουβέντα της η εργοδοσία τη "μετράει", τη σκέφτεται. Εχει υποχωρήσει η σιγουριά ότι μπορούν να μας ζητάνε τα πάντα», τονίζει ο Κωνσταντίνος Βγενόπουλος, μέλος του ΔΣ του Σωματείου.

Παραμονή της Πρωτομαγιάς ανακοίνωσε τη δημιουργία του και το Σωματείο Εργαζόμενων στα KFC, με τη χθεσινή απεργία - σταθμό να αποτελεί την «παρθενική» του εμφάνιση. «Ελληνες και μετανάστες εργάτες ενωμένοι ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, στο σάπιο σύστημα του κέρδους, της εκμετάλλευσης και στους πολέμους τους» ήταν το σύνθημα που επέλεξαν για το πανό τους, ενώ πρόσεξαν ακόμα και την εμφάνισή τους, φορώντας καπελάκια και μπλούζες της δουλειάς τους. Ομως η μέρα είχε ξεκινήσει ήδη πολύ νωρίς, καθώς από το πρωί βρίσκονταν με απεργιακή φρουρά στο κατάστημα στο Σύνταγμα. Στο πλάι τους το κλαδικό Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού.

«Συγκίνηση και χαρά είναι αυτό που νιώθουμε, ιδιαίτερα αυτήν τη μέρα, την Πρωτομαγιά», μας λέει εργαζόμενη. «Πήραν θάρρος οι συνάδελφοι τώρα που υπάρχει Σωματείο, και ειδικά σήμερα. Γιατί κι εμείς δίνουμε μάχη, όπως οι εργάτες στο Σικάγο 140 χρόνια πριν, ενάντια στις υπερωρίες, στις απολύσεις, παλεύοντας για αυξήσεις», προσθέτει η πρόεδρος της προσωρινής διοίκησης του νεοσύστατου Σωματείου, Λυδία Παροξισμού. «Και είναι πολλοί οι συνάδελφοι που είπαν "ναι, εγώ θα απεργήσω"».

Πρώτη απεργιακή πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση ήταν η χθεσινή και για το Σωματείο Εργαζόμενων στην «OpenBet», που κι αυτοί είχαν βάλει μπλουζάκια που έδιναν με έξυπνο τρόπο το στίγμα της δουλειάς τους, και ότι χωρίς τους ίδιους καμία εντολή και ενέργεια δεν μπορεί να προχωρήσει.

Στη Θεσσαλονίκη μαχητική παρουσία είχε το νεοσύστατο Σωματείο Εργαζομένων «Deutsche Telecom», με το πανό του να δηλώνει: «Οι θυσίες του χθες εμπνέουν τους αγώνες μας σήμερα». Από εκεί μίλησε στον «Ριζοσπάστη» ο Πάβελ, που ήρθε από τη Ρωσία το 2022 για να εργαστεί στην εταιρεία και σήμερα είναι μέλος του Σωματείου. «Είναι ωραίο να μη νιώθεις μόνος σου και να μην είσαι μόνος σου ενάντια στους διάφορους μάνατζερ, στα στελέχη της εταιρείας. Είναι η πρώτη φορά που συμμετέχουμε ως Σωματείο σε απεργιακή συγκέντρωση. Εγώ συμμετείχα στην απεργιακή συγκέντρωση μετά το έγκλημα στα Τέμπη, που ήταν καταλύτης για να καταλάβω και εγώ και οι συνάδελφοί μου που καταγόμαστε από την ίδια χώρα ότι χρειάζεται να οργανωθούμε, να κάνουμε σωματείο. Δεύτερος καταλύτης ήταν οι αρνητικές αλλαγές που έκανε η εταιρεία, όσον αφορά τα εργασιακά μας δικαιώματα».

Περήφανος για τη συμμετοχή του νέου Σωματείου του στην Πρωτομαγιά δηλώνει και ο Αλέξανδρος, από το Σωματείο Εργαζομένων στον όμιλο «Σαμαράς και συνεργάτες». «Είμαστε περήφανοι που είμαστε εδώ για να τιμήσουμε τους αγώνες της τάξης μας που έχουν δοθεί στο παρελθόν, αλλά και για να δηλώσουμε το "παρών" στους αγώνες που έρχονται μπροστά. Τους αγώνες που έχουμε να δώσουμε στον χώρο δουλειάς μας για τη ΣΣΕ, τα δικαιώματά μας, για καλύτερες συνθήκες ζωής, αλλά και για να δώσουμε το στίγμα ενάντια στον πόλεμο».

Στην Αθήνα διαδηλώνει και το νέο Σωματείο που έφτιαξαν εργαζόμενοι από τις υπηρεσίες φύλαξης, «σεκιουριτάδες». Ο Μικές είναι 41 ετών, security, και μας μεταφέρει τις συνθήκες δουλειάς, τις κόντρα βάρδιες, τους εκβιασμούς για δυσμενείς μετακινήσεις, τις υπερωρίες που δεν πληρώνονται, τα κουτσουρεμένα ρεπό, την εργασία σε αντίξοες συνθήκες, χωρίς χώρο να σταθείς, ούτε καν τουαλέτα. «Για όλα αυτά εμείς φτιάξαμε το εργατικό Σωματείο Υπαλλήλων Ασφαλείας στις αρχές του έτους», λέει, και «προσπαθούμε να φέρουμε όλο και περισσότερους συναδέλφους, να το ενισχύσουμε». «Θέλει δουλειά και υπομονή, να δείξουμε τον δρόμο που οδηγεί σε αποτελέσματα τα οποία είναι μόνο υπέρ των εργαζομένων. Και η εμπειρία έχει αποδείξει ότι υπάρχει μόνο ένας τέτοιος δρόμος», λέει.

Πιάνοντας το «νήμα» η Σοφία, 40 ετών, που εργάζεται κι εκείνη ως security από το 2004, αναδεικνύει τη συμβολή που είχε στο στήσιμο του Σωματείου η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων. «Το Σωματείο μας είναι ένα σωματείο από εργαζόμενους για εργαζόμενους, ένα ταξικό σωματείο. Ολα τα σωματεία που υπήρχαν μέχρι πρότινος στον κλάδο μας ήταν εργοδοτικά. Εμείς δεν θέλουμε μονάχα να παλέψουμε ενάντια στα παράνομα που γίνονται στον κλάδο μας, και είναι και πολλά. Θέλουμε συγχρόνως να καλυτερέψουμε τις συνθήκες εργασίας, παλεύοντας και τα νόμιμα».

Ο τρίτος της παρέας, ο Νίκος, 38 ετών, μιλάει με τη σειρά του για τις δύσκολες συνθήκες δουλειάς και τονίζει ότι «οι νέοι συνάδελφοι, τα νέα παιδιά βρίσκουν μια ελπίδα με την ίδρυση του Σωματείου και θέλουν να παλέψουν. Υπάρχουν βέβαια και πολλοί που θέλουν να κάνουν την κίνηση αλλά διστάζουν, λόγω φόβου. Σε αυτούς τους συναδέλφους θα έλεγα να μη φοβούνται, γιατί δεν έχουν να χάσουν τίποτα απολύτως. Οταν υπομένεις μια κατάσταση, απλά συνεχίζεις να είσαι δούλος και δεν πρόκειται έτσι να κερδίσεις ποτέ και τίποτα. Γι' αυτό, με ενότητα, με αγώνα, με διεκδίκηση πρέπει να βγούμε μπροστά».

Στην Αθήνα, μια παρέα νέων στο μπλοκ της Ομοσπονδίας Τροφίμων και Ποτών, εργάτες σε βιομηχανίες του κλάδου, συζητούν. «Οι αγώνες συνεχίζονται και σήμερα», μας λέει ο ένας από τους τρεις, τονίζοντας ότι το μήνυμα της Πρωτομαγιάς είναι επίκαιρο.

Ο Μάρκος, εργάτης στο Μέταλλο, που κατέβηκε στην απεργία μέσα από το μπλοκ του Συνδικάτου του, αναφέρει: «Το σωματείο είναι η δύναμή μας. Δεν ήξερα τα δικαιώματά μου. Ενιωσα πραγματικά βοήθεια και αλληλεγγύη. Σήμερα ξέρω ότι δεν είμαι μόνος, έχω στο πλευρό μου το σωματείο, απεργώ, παλεύω για το δίκιο μου. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για όλους μας, και αυτήν τη δύναμη χρειαζόμαστε».

Στη Λάρισα η Βάσω, εργαζόμενη σε ιδιωτική κλινική του νομού, κρατάει το πανό του κλαδικού Σωματείου, που πρόσφατα είχε τις αρχαιρεσίες του. Μας λέει ότι «βρήκα το Σωματείο όταν αδικήθηκα στη δουλειά μου. Εγινα πρόσφατα μέλος του» και προσθέτει: «Μέσα από τη δράση του και τη συμμετοχή μου νιώθω ότι έχω το κεφάλι μου ψηλά, ενώ μέχρι πριν το είχα κάτω. Ετσι θέλουν τα αφεντικά μας και το κράτος να είμαστε: Σκυφτοί, χωρίς δικαιώματα. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη...».

Στα Γιάννενα, με τους χιλιάδες διαδηλωτές της απεργιακής συγκέντρωσης, τη φωνή της ένωσε και η Ελεάνα Σούλη, φοιτήτρια και χρόνια εργαζόμενη στην εστίαση, μία από τις απολυμένες του ξενοδοχείου «SAZ» και μέλος του Σωματείου Επισιτισμού - Τουρισμού Ιωαννίνων, που διεκδικεί την επαναπρόσληψή της. Οπως ανέφερε, δεν ήταν αρχικά ανάμεσα στους εργαζόμενους στους οποίους η εργοδοσία ανακοίνωσε ότι απολύονται. Τη στιγμή όμως που δήλωσε πως θα απεργήσει την Πρωτομαγιά, εισέπραξε και η ίδια την απόλυσή της. «Στα 24 μου χρόνια είμαι υπερήφανη που απολύθηκα γιατί δεν έσκυψα το κεφάλι», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Περιγράφοντας τις δίμηνες και τρίμηνες συμβάσεις ομηρίας, τα εξαντλητικά ωράρια και την εντατικοποίηση πίσω από τη βιτρίνα της τουριστικής βιομηχανίας, τόνισε: «Τόσα χρόνια αλλάζω δουλειές πιστεύοντας πως εγώ ήμουν αυτή που θα επέλεγε πού θα δουλέψω, σε τι συνθήκες και με τι όρους. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή». Οπως είπε, δύναμη αντλεί από τους συναδέλφους της και το σωματείο, αλλά και από τη μοναδική αλήθεια που της δίδαξε η ίδια η πείρα της: «Οι μεγαλοξενοδόχοι και οι διευθυντάδες δεν μπορούν να δουλέψουν ούτε μία ώρα τις επιχειρήσεις χωρίς εμάς. Εμείς είμαστε που κινούμε τα πάντα και εμείς θα έχουμε τον τελευταίο λόγο».

Η Ζωή, εκπαιδευτικός, μιλά για τη δυναμική που έδωσε η αλλαγή συσχετισμών στη Β' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης. «Η αλλαγή των συσχετισμών έδωσε νέα δυναμική, γιατί η εμπιστοσύνη στο σωματείο μεγάλωσε. Συσπειρωνόμαστε περισσότεροι εκπαιδευτικοί στο σωματείο, καινούργιος κόσμος κατεβαίνει στους δρόμους στον αγώνα για τα δικαιώματά του. Μία από αυτούς κι εγώ».

Ο Νίκος Παπαχαραλάμπους, αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στις εγκαταστάσεις της «Pepsico Hellas» στον Αγιο Στέφανο, μας μεταφέρει με περηφάνια τις μάχες που οδήγησαν στην ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων στο ΔΣ. «Αυτό το δυνάμωμα έχει αντίκτυπο στον χώρο δουλειάς, φαίνεται η δράση μας ενάντια σε όσα θέλουν να εφαρμόσουν κράτος και εργοδοσία, με τις συνεχείς παρεμβάσεις μας, τις εξορμήσεις, τις ΓΣ. Οι εργαζόμενοι το αντιλαμβάνονται και έρχονται όλο και πιο κοντά μας». Μιλάει για τις μικρές νίκες: «Για παράδειγμα, είχαν επιχειρήσει να δουλεύουμε Σάββατο. Αρνηθήκαμε, το Σωματείο οργάνωσε την πάλη με όλους τους εργαζόμενους. Ηταν σημαντική νίκη. Δεν έχουν μειωθεί οι μισθοί. Ολα αυτά είναι μια απάντηση στην παραίτηση και στη μοιρολατρία που σκόπιμα καλλιεργούνται στους χώρους δουλειάς».

Η Ελένη, εργαζόμενη σε φροντιστήριο, μιλάει για τις τελευταίες αρχαιρεσίες του Σωματείου Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών στη Θεσσαλονίκη (ΣΙΕΛ) και την ενίσχυση των ταξικών δυνάμεων: «Μας δίνει δύναμη το αποτέλεσμα, να συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά για τις ανάγκες και τα δικαιώματα που έχουμε ανάγκη σήμερα, σε έναν δύσκολο κλάδο».

Για τον Γαβριήλ Παντή, στα Γιάννενα, η φετινή πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση δεν ήταν σαν τις άλλες. Ηταν η πρώτη απεργία δύο μόλις μέρες μετά τις εκλογές στο επιχειρησιακό Σωματείο στα ΙΚΕΑ, που ανέδειξαν τις ταξικές δυνάμεις σε πρώτη δύναμη. «Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πουθενά αλλού», ξεκαθαρίζει μεταφέροντας το κλίμα από τις εκλογές του Σωματείου, όπου «η συμμετοχή δεκάδων συναδέλφων έδωσε ξεχωριστή ζωντάνια και παλμό». Και προσθέτει ότι οι εργαζόμενοι στα ΙΚΕΑ παίρνουν δύναμη από την εμπιστοσύνη που έδειξαν οι συνάδελφοί τους στις ταξικές δυνάμεις, διεκδικώντας «να γίνουν όλοι οι εργαζόμενοι πλήρους απασχόλησης, με μισθούς αντίστοιχους των αναγκών μας, πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους και αναδρομική αναγνώριση των κλεμμένων τριετιών».

Ανάσα αισιοδοξίας για τη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης: Αυτό είναι η Εργατική Πρωτομαγιά, η μέρα που αποτελεί σημείο τομής κάθε χρόνο, η μέρα που οι εργαζόμενοι μετράνε το μπόι τους, επιθεωρούν τις δυνάμεις τους.

Μια τέτοια μέρα λοιπόν ξεχωρίζουν και εκείνα τα ενθαρρυντικά στοιχεία στις μαζικές συγκεντρώσεις των συνδικάτων, εκεί που πρωταγωνιστές γίνονται τα ίδια τα σωματεία, οι πραγματικοί εργαζόμενοι. Εκείνοι που αποκτούν βηματισμό μέσα στην καθημερινή δράση, που ιδρύουν τα δικά τους σωματεία, παλεύουν για να αλλάξουν οι συσχετισμοί. Εκείνοι που κατέβηκαν και χθες στους δρόμους παίρνοντας τη σκυτάλη από μεγάλες κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος που «σημάδεψαν» την ταξική πάλη. Εκεί που στον αγώνα μπαίνουν και μετανάστες εργάτες, προσφέροντας μεγαλύτερη πνοή και πείσμα σε όλους τους συναδέλφους τους.

Τέτοια «στιγμιότυπα» καταγράφει ο «Ριζοσπάστης» από απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη την Ελλάδα, φωτίζοντας σημαντικά βήματα που έχουν γίνει σε μια σειρά σωματεία και κλάδους.

Η συμμετοχή μεταναστών εργατών στις πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις αποτύπωσε στην πράξη το σύνθημα «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε», αφού οι διεκδικήσεις παραμένουν κοινές: Λιγότερες ώρες δουλειάς, καλύτεροι μισθοί, κοινωνική ασφάλιση, δικαιώματα.

Στην Αθήνα, με το μπλοκ των Οικοδόμων διαδηλώνουν και οι εργαζόμενοι με το σωματείο τους από το πολυδιαφημισμένο εργοτάξιο του Ελληνικού. Ανάμεσά τους είναι δυο νέα παιδιά μετανάστες, που γλίτωσαν από σπόντα από το ναυάγιο στα ανοιχτά της της Πύλου, για να μην ξέρουν σήμερα αν θα γυρίσουν σώοι στα σπίτια τους μετά το μεροκάματο στα κάτεργα του Ελληνικού, όπου τα «ατυχήματα» θερίζουν. Ο Mohamed, 28 χρονών, δηλώνει: «είμαι εδώ 3 χρόνια κι 6 μήνες. Είμαι εδώ σήμερα για να ενωθώ με το λαό. Ολοι είμαστε το ίδιο, είτε είσαι Ελληνας, είτε Αιγύπτιος, οι λαοί είναι το ίδιο. Οταν έχεις δίκιο στη δουλειά σου αλλά δεν το βρίσκεις, πρέπει να έρχεσαι εδώ για να το διεκδικήσεις, για να βοηθήσεις κι άλλους».

Στα Γιάννενα, πίσω από το πανό του Συνδικάτου Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών βρέθηκαν για ακόμη μία φορά Πακιστανοί εργάτες από τα πτηνοσφαγεία της περιοχής, δίνοντας το δικό τους «παρών» στην απεργιακή συγκέντρωση. «Πρώτη φορά συμμετέχω εδώ στην Πρωτομαγιά», σημείωσε ένας από αυτούς, εξηγώντας ότι αντίστοιχες συγκεντρώσεις γίνονται και στην πατρίδα του, με αιτήματα για λιγότερες μέρες και ώρες δουλειάς, καλύτερο μισθό και κοινωνική ασφάλιση, που όπως είπε «δεν υπάρχει καθόλου». «Ηρθα για τον ίδιο λόγο: Για τους εργάτες, για τη δουλειά μας, για τα προβλήματα που πρέπει να λυθούν. Αυτό που μου άρεσε είναι ότι ήμασταν όλοι μαζί. Είναι σημαντικό να ακούγεται και η δική μας φωνή, να βγαίνει προς τα έξω», ανέφερε.

Στην Πάτρα, ο «Ριζοσπάστης» συναντά τον Μότσα, μετανάστη εργάτη από το Πακιστάν που δουλεύει σε επιχείρηση στη Βιομηχανική Περιοχή, και γνώρισε τα συνδικάτα και το Εργατικό Κέντρο στις πυρκαγιές του καλοκαιριού. Μετά την καταστροφή του χώρου διαμονής του κοντά στη ΒΙΠΕ όπου διέμενε, συγκατοικεί εδώ και 8 μήνες με συναδέλφους του από τη χώρα του και αγωνίζεται να σταθεί στα «πόδια» του. «Οταν είμαστε όλοι μαζί μπορούμε να καταφέρουμε πράγματα. Δεν γίνεται να είναι ο καθένας μόνος του. Εχουμε κοινό αντίπαλο τα αφεντικά, αλλά Ελληνες και μετανάστες εργαζόμενοι, παλεύοντας από κοινού μπορούμε να κερδίσουμε τη ζωή που μας αξίζει!», αναφέρει.

Στην Αθήνα στο μπλοκ των οικοδόμων βρίσκουμε και τον Waseem Hamouda, νεαρό Παλαιστίνιο που ζει και εργάζεται στη χώρα μας ως οικοδόμος. Μιλά στον «Ριζοσπάστη» για τον αγώνα που δίνει όχι μόνο εκείνος, αλλά και δεκάδες ακόμη Παλαιστίνιοι πρόσφυγες,που έφυγαν από την κόλαση της γενοκτονίας και σήμερα ζουν και εργάζονται στη χώρα μας, και που διεκδικούν να υλοποιηθούν οι αποφάσεις επανένωσης με τις οικογένειές τους που κινδυνεύουν εγκλωβισμένες στην Γάζα. «Εχω φύγει εδώ και επτά χρόνια από τη Γάζα κι έχω κάνει το αίτημα για οικογενειακή επανένωση. Εχω λάβει θετική απάντηση, αλλά η οικογένειά μου δε μπορεί να βγει από τη Γάζα για να έρθει μαζί μου. Ελπίζω να μας παρασχεθεί αυτή η βοήθεια γιατί έχουμε προσπαθήσει πάρα πολύ. Επειδή όμως από ο,τι φαίνεται δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, για αυτό χρειάζεται να βγει το θέμα δημόσια, για να μάθει όλος ο κόσμος».

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των εργολαβικών εργαζομένων στα ΕΛΠΕ της Θεσσαλονίκης, που συσπειρώνονται στο Κλαδικό Σωματείο Ενέργειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο Γ. Χατζηκωστής δουλεύει από το 1998 στα ΕΛΠΕ και από το 2001 ως χειριστής κλαρκ. Σήμερα είναι από αυτούς που ο εργολάβος τους εκβιάζει να παραιτηθούν από τα δικαιώματα που έχτισαν στα σχεδόν 30 χρόνια δουλειάς. «Ευτυχώς έχουμε το σωματείο, γιατί θα μας τρώγανε. Θα πηγαίναμε σαν πρόβατα σε σφαγή να υπογράψουμε ότι μας έδιναν, όπως έγινε και όταν από την κλαδική σύμβαση μας πετάξανε στην εθνική ΣΣΕ. Τώρα νιώθουμε ότι έχουμε δύναμη, μπορούμε και αντιστεκόμαστε. Χτίζουμε την ενότητά μας. Οταν κάθεσαι μακριά και λες κοίτα τι παθαίνουν οι άλλοι, να είσαι σίγουρος ότι αυτό θα έρθει και σε εσένα».

Ακόμα πιο παλιός, από το 1994, είναι ο Φίλιππος. Εχει αλλάξει μάλιστα 4 εργολάβους! «Πρώτη φορά συμμετέχω στην απεργιακή συγκέντρωση της πρωτομαγιάς. Εχουμε γερό σωματείο, νιώθουμε εμπιστοσύνη και μπαίνουμε μαζί στον αγώνα», λέει.

Από τα ΕΛΠΕ διαδήλωσαν εργαζόμενοι και στην Ελευσίνα. Ο Παναγιώτης, μιλά για τη διαδικασία του shutdown στις εγκαταστάσεις του Ασπροπύργου και τις κινητοποιήσεις. «Ημασταν στην πύλη, κάναμε ενημερώσεις και πιάναμε συζητήσεις με τους εργολαβικούς συναδέλφους που έμπαιναν για συντήρηση. Εγιναν πολλές παρατυπίες, στο ωράριο, στους μισθούς, στα δικαιώματα. Το μόνο μέλημα της εργοδοσίας ήταν να τελειώσουν όλα γρήγορα. Ολοι δούλευαν 12ωρα».

Τη δική τους παρουσία είχαν εργαζόμενοι στο «Πλαίσιο», τόσο στην Αθήνα όσο και στην Ελευσίνα, παίρνοντας «σκυτάλη» από την πρόσφατη κινητοποίηση σε Μαγούλα και Μάνδρα. Η Φωτεινή, 24 ετών, μιλά για τα οξυμένα προβλήματα που τους έβγαλαν στον δρόμο: Σπαστά ωράρια, ελλείψεις προσωπικού, «οι εργαζόμενοι γινόμαστε "μπαλάκι" στα πόστα και ταυτόχρονα αυτή τη στιγμή δίνουμε και μεγάλο αγώνα για τους συναδέλφους μας στις αποθήκες». Για την στάση εργασίας σημειώνει«ήταν μαζική, συμμετείχαν πολλοί εργαζόμενοι παρά την τρομοκρατία που προσπάθησε η εργοδοσία να μας επιβάλλει, με δυνάμεις καταστολής κλπ. Το σημαντικό είναι ότι μέσα από τον αγώνα μας όλο και περισσότερο μεγαλώνει η συμμετοχή, έρχονται νέες εγγραφές στο σωματείο μας, και θα συνεχίσουμε και το επόμενο διάστημα και πιο δυναμικά». Ο Λευτέρης, εργαζόμενος στην ίδια επιχείρηση στη Μαγούλα, λέει: «Δεν έχει ξαναγίνει αυτό στο "ΠΛΑΙΣΙΟ". Βασικό αίτημα ήταν να μην υπάρχουν εργαζόμενοι "δυο ταχυτήτων", να προσληφθούν οι εργολαβικοί με ίδιους μισθούς και δικαιώματα, να αυξηθούν οι μισθοί για όλους μας».

Για τη μεγάλη μάχη που δόθηκε για τη σύμβαση στα PRAKTΙKER μας μιλά ο πρόεδρος του Σωματείου Γ. Τσεκούρας: «Στο σωματείο, μετά από 17 χρόνια αγώνα, κινητοποιήσεων, απεργίες και ό,τι άλλο μπορούμε να φανταστούμε, υπογράψαμε επιχειρησιακή σύμβαση για δύο χρόνια με αυξήσεις στους μισθούς». Και προσθέτει: «Ο κόσμος ξεκινάει και γράφεται στο σωματείο, από εκεί που είχαμε ένα "πάγωμα" το μεσοδιάστημα. Δεν το βάλαμε κάτω, δεν απογοητευτήκαμε, δεν τα παρατήσαμε, με συνεχή, σκληρό αγώνα, συνάδελφοι βοηθήσαν στα Praktiker με τεράστια υπομονή, παρά τις πολλές αποχωρήσεις που είχαμε λόγω συνθηκών εργασίας, λόγω αλλαγής ονόματος... Ολα αυτά είχαν φέρει πολλές παραιτήσεις, όμως το παλέψαμε και βγήκαμε νικητές και αυτό είναι ως παράδειγμα να ακολουθήσουν κι άλλα επιχειρησιακά σωματεία για να μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα».

Διεθνιστικό μήνυμα από το ΠΑΜΕ στην Καισαριανή με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο

Στο ΣΕΤΗΠ, εργαζόμενοι του κλάδου κρατούν φωτογραφίες, η μια δίπλα στην άλλη να ξεδιπλώνουν το «κόκκινο νήμα» που συνδέει την Πρωτομαγιά του Σικάγο το 1886, με αιματοβαμμένο Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη, τον ιερό τόπο της Καισαριανής που εκτελέστηκαν Πρωτομαγιά οι 200 κομμουνιστές από τους ναζί, με την Πρωτομαγιά της ιμπεριαλιστικής πολεμικής εμπλοκής του σήμερα.

Και, ενώ η συγκέντρωση είναι σε εξέλιξη, το ΣΕΤΗΠ ανοίγει ένα όμορφο κορεό του στο κέντρο της πλατείας: «Από το Σικάγο ως την Καισαριανή, πιάνουμε το κόκκινο νήμα της ανατροπής- 1η Μάη 2026- Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους», γράφει με δεκάδες χέρια να το κρατάνε.

Μια γυναίκα είναι κοντά στην εξέδρα με τα δύο εγγονάκια της. «Πάμε, ψηλά το αριστερό χεράκι», τους είπε τραγουδώντας την Διεθνή.

Το δικό του χρώμα έδωσαν οι μικροί φίλοι του «κόκκινου Αερόστατου». Με μπογιές, χρώματα, φαντασία και πολύ μεράκι, οι μικροί πρωτοπόροι έφτιαξαν τα δικά τους πανό, δίνοντας με τον πιο όμορφο τρόπο το δικό τους στίγμα στην Πρωτομαγιά.

Οι κλωστοϋφαντουργοί «κοσμούν» το πανό τους με τους 200 της Καισαριανής

Στην Κέρκυρα αντίστοιχα έγραψαν: «Οι δικοί μας ήρωες κάπες δεν φορούν, υψώνουν τις γροθιές τους, στον δρόμο πολεμούν», ενώ στα Γιάννενα το σύνθημά τους ήταν: «Οι πραγματικοί ήρωες παλεύουν για να φέρουν τα κάτω πάνω». Παρόμοιο «παρών» αποσπώντας χειροκροτήματα και χαμόγελα δόθηκε σε μια σειρά πόλεις.

Το «κόκκινο Αερόστατο» στην Πάτρα

Το κορεό του ΣΕΤΗΠ στο Σύνταγμα

Αδεια η πλατεία Κλαυθμώνος

Και ήρθε την Παρασκευή η πρώτη απεργιακή μάχη μετά το συνέδριο, αυτή της Πρωτομαγιάς, για να αποκαλυφθεί πάλι η γύμνια τους, αφού επιβεβαιώθηκε ότι η εργατική τάξη τους γυρνά την πλάτη.

Χαρακτηριστική ήταν η θλιβερή εικόνα των εργατοπατέρων στην Αθήνα, οι οποίοι μιλούσαν από την εξέδρα της Κλαυθμώνος σε κάτι άδεια πεζοδρόμια. Ούτε ο εκατομμυριούχος πρόεδρός τους Παναγόπουλος δεν εμφανίστηκε, ενώ αν δεν ήταν και κάτι σκόρπια πανό του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, θα τους άκουγαν μόνο τα περιστέρια της Κλαυθμώνος.

Την ίδια στιγμή στο Σύνταγμα διαδήλωναν οι δεκάδες χιλιάδες απεργοί με το κάλεσμα των συνδικάτων και του ΠΑΜΕ, αποδεικνύοντας για μια ακόμα φορά ότι οι πραγματικοί συσχετισμοί φαίνονται στον δρόμο του αγώνα.

Αντίστοιχες ήταν και οι ντροπιαστικές εικόνες από «συγκεντρώσεις» Εργατικών Κέντρων σε περιοχές που οι εργατοπατέρες τους εμφάνιζαν στο συνέδριο της ΓΣΕΕ κάτι χιλιάδες ψηφίσαντες.

Στην Καβάλα π.χ., όπου παρουσίαζαν 4.387 ψηφίσαντες, αυξημένους μάλιστα κατά 1.000 σε σχέση με το προηγούμενο, δεν κατάφεραν να εμφανίσουν πάνω από ...15 άτομα στη «συγκέντρωση».

Στην Κοζάνη με 6.752 ψηφίσαντες για το συνέδριο της ΓΣΕΕ και σχεδόν 15.000 ψηφίσαντες για τη διοίκηση του Εργατικού Κέντρου, με συνδικαλιστική πυκνότητα που ξεπερνά το 70%, θα έλεγε κανείς πως αποτελούν πρότυπο οργάνωσης... Τόσο πολύ που στη συγκέντρωση που συνδιοργάνωσε το Εργατικό Κέντρο μαζί με το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ και τον δήμο, ξέχασαν μέχρι και το στεφάνι που θα κατέθεταν!

Πού είναι οι 4.387 ψηφίσαντες της Καβάλας;

Ούτε... ταξί δεν γέμιζαν την Παρασκευή και στο γνωστό για τον εκφυλισμό του Εργατικό Κέντρο ΠΕ Φθιώτιδας, το οποίο, λίγες μέρες πριν, στο συνέδριο της ΓΣΕΕ, εμφάνισε χιλιάδες μέλη και αύξηση ψηφισάντων πάνω από 75%! Μία χούφτα συνδικαλιστές, στην πλειοψηφία τους προερχόμενοι από την ΠΑΣΚΕ, που συγκεντρώθηκαν, χωρίς καμιά παρουσία εργαζομένων, χωρίς καν τα μέλη των ΔΣ των σωματείων - φαντάσματα της δύναμής του. Υπενθυμίζεται ότι είναι το Εργατικό Κέντρο που στο πρόσφατο συνέδριο της ΓΣΕΕ, στο πλευρό του εκατομμυριούχου Παναγόπουλου, έδωσε ρέστα εκφυλισμού, εμφανίζοντας σωματεία με χιλιάδες ψηφίσαντες, με νοθείες και παρατυπίες, όπου μεταξύ άλλων σε πρακτικά σωματείου εμφανίζονται να ψήφισαν 128 εργαζόμενοι με το ίδιο επώνυμο! Πάντως οι συγκεκριμένοι κάνουν ...βήματα. Αν αναλογιστεί κανείς ότι οι ίδιοι πέρυσι έκαναν ένα πανηγύρι με χορηγούς τη μεγαλοεργοδοσία και κρατικούς φορείς της περιοχής, φέτος που μαζεύτηκαν καμιά δεκαριά μεταξύ τους, είναι κι αυτό μια ...εξέλιξη.

Ο αγώνας δρόμου, που ξεκινά από το Χαϊδάρι (Μπλοκ 15) και καταλήγει στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, οργανώνεται από τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά, υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ. Με τις δηλώσεις συμμετοχής μάλιστα να έχουν ολοκληρωθεί, ενώ σήμερα παραλαμβάνονται οι αριθμοί από τους δρομείς, η συμμετοχή έχει ξεπεράσει κάθε προσδοκία, σημειώνοντας μεγάλη αύξηση και σε σχέση με πέρυσι.

«Κρατάμε ζωντανή τη θυσία τους, βαδίζοντας στα βήματα της Ιστορίας» είναι το σύνθημα του φετινού αγώνα δρόμου, που είναι αφιερωμένος στους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944 από τους ναζί, με τα φωτογραφικά ντοκουμέντα που κυκλοφόρησαν να συγκλονίζουν πλατιά εργαζόμενους και τη νεολαία.

Επαθλα θα απονεμηθούν στους τρεις πρώτους άνδρες και στις τρεις πρώτες γυναίκες της γενικής κατάταξης. Επίσης, σε όλους τους τερματίσαντες θα δοθούν αναμνηστικά μετάλλια.

Το ακριβές πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής: Παραλαβή αριθμών από τη Γραμματεία του αγώνα το Σάββατο 2 Μάη στο δημαρχείο Χαϊδαρίου (10.00 - 18.00).

Την Κυριακή 3 Μάη: Στις 7.15 έναρξη ενημέρωσης των αθλητών (πληροφορίες του αγώνα). Στις 7.20 χαιρετισμοί. Στις 7.28 ενός λεπτού σιγή για τα θύματα του ναζισμού. Στις 7.30 εκκίνηση του αγώνα. Στις 9.30 τέλος έγκυρων τερματισμών. Στις 10.00 τελετή απονομών.

ΚΟΖΑΝΗ

Ακολούθησε δυναμική πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, με συνθήματα όπως «Κόκκινη Πρωτομαγιά, πρωτοπόρα εργατιά» και «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», που ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων.

Στην απεργιακή συγκέντρωση της Καβάλας την κεντρική ομιλία έκανε η Βάσω Μπράτσου, πρόεδρος του Συνδικάτου Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, τονίζοντας ότι ενώ ο λαός πληρώνει το μάρμαρο από τους άδικους πολέμους, την ίδια ώρα τα κέρδη των ομίλων στα Τρόφιμα έχουν εκτοξευτεί: «Χρυσές δουλειές κάνει το εργοστάσιο λιπασμάτων (...) Τι σημαίνει αυτό όμως για τους εργαζομένους στα Λιπάσματα; Εντατικοποίηση, συνεχή εργοδοτικά εγκλήματα, με πιο πρόσφατο μόλις 10 μέρες πριν, με συνάδελφο εγκαυματία από οξύ, συνεχόμενα 12ωρα, μισθοί πείνας. Ακόμα και η αποζημίωση απόστασης που δίνει η εργοδοσία δεν φτάνει πλέον για να βάλουν βενζίνη οι εργαζόμενοι, να πάνε στην δουλειά».

Μετά τη συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε πορεία που ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων στην πλατεία Καπνεργάτη, ενώ ακολούθησε γλέντι των σωματείων στο δασάκι της Παναγούδας.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Η πορεία κατέληξε στο μνημείο προς τιμήν των καπνεργατών που έχασαν τη ζωή τους τη «Ματωμένη Τετάρτη» του 1928. Τηρήθηκε ενός λεπτού σιγής και έγινε κατάθεση λουλουδιών στο μνημείο.

Στην Αλεξανδρούπολη, στη μαζική απεργιακή συγκέντρωση παρουσιάστηκε αφιέρωμα σε δύο ιστορικές απεργίες στην περιοχή, ενώ διαβάστηκε το ποίημα του μεγάλου Τούρκου κομμουνιστή ποιητή Ναζίμ Χικμέτ, «Στους δεκαπέντε συντρόφους».

Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Παντελή Τσάκο, πρόεδρο του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων «Η Ενότητα». Η πορεία που ακολούθησε μέσα από την πόλη πέρασε από το κέντρο ενημέρωσης - επί της ουσίας «εξαγοράς της κοινής γνώμης» - των Μεταλλείων Θράκης, όπου έγινε σύντομη ομιλία και κολλήθηκαν τα αιτήματα των εργαζομένων και του λαού της περιοχής για «καμία εξόρυξη του ορυκτού πλούτου».

Η πορεία συνεχίστηκε στο λιμάνι της πόλης, όπου αντήχησε το σύνθημα «Η Αλεξανδρούπολη λιμάνι των λαών και όχι ορμητήριο των ΝΑΤΟικών», ενάντια στην παρουσία των ΝΑΤΟικών στην πόλη και στην αξιοποίηση της ΝΑΤΟικής βάσης ως πολεμικού ορμητηρίου, που καθιστά την περιοχή και στόχο αντιποίνων. Η πορεία ολοκληρώθηκε στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης, όπου εκπρόσωποι σωματείων και φορέων κατέθεσαν στεφάνι.

ΚΑΒΑΛΑ

Στην απεργιακή συγκέντρωση στην Κοζάνη χαιρετισμό απηύθυνε η Κατερίνα Ζιάκου, αντιπρόεδρος της ΠΑΣΕΚΔΑΠ. Αναφέρθηκε στην πρόσφατη μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση των εργαζομένων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, στις κοινωνικές δομές, στα ΚΔΑΠ και στα ΚΔΑΠ - ΜΕΑ και από όλες τις υπηρεσίες των δήμων σε όλη την Ελλάδα, που απαίτησαν μόνιμη και σταθερή δουλειά, κόντρα στα κατάπτυστα σχέδια της κυβέρνησης για γενίκευση της ομηρίας.

Την κεντρική ομιλία έκανε ο Κώστας Χατζηδαμιανός, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων ν. Κοζάνης, ο οποίος στάθηκε στις επιπτώσεις του πολέμου στην Ενέργεια και στις ανατιμήσεις, καταγγέλλοντας την πολιτική της απολιγνιτοποίησης, που οδηγεί σε κλείσιμο του σταθμού του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου σε 15 μέρες, με νέες απολύσεις, κ.λπ.

Ξεχωριστή παρουσία είχαν μικροί φίλοι του «κόκκινου Αερόστατου», οι οποίοι μαζί με τους γονείς τους μπήκαν στην κεφαλή της πορείας κρατώντας πανό με τη χαρακτηριστική φωτογραφία των 200 της Καισαριανής, που ανέγραφε «Βαδίζουμε στα χνάρια που χαράξανε!», ενώ στο τέλος της συγκέντρωσης κατέθεσαν λουλούδια στην πλάκα που έχει τοποθετήσει το Συνδικάτο Οικοδόμων Κοζάνης στο ΕΚ προς τιμήν του Νίκου Πλακοπίτη, ενός από τους 200 και πρώην προέδρου του Συνδικάτου.

Από το βήμα της συγκέντρωσης στο Παλιό Πάρκο στην Πτολεμαΐδα την κεντρική ομιλία έκανε ο Σταύρος Μωυσιάδης, πρόεδρος του Σωματείου Εργατοτεχνιτών και Εργαζομένων στην Ενέργεια (ΣΕΕΕΝ) Δυτικής Μακεδονίας, ο οποίος στάθηκε κι αυτός στις επιπτώσεις της απολιγνιτοποίησης και στο χτύπημα στα δικαιώματα των εργαζομένων, καθώς με το νέο κλείσιμο ορυχείων και σταθμών χιλιάδες εργολαβικοί εργαζόμενοι που εργάζονταν ήδη σε άθλιες εργασιακές συνθήκες, χωρίς ΣΣΕ, με χαμηλά μεροκάματα, τώρα πετιούνται στην ανεργία.

Συγκέντρωση μπροστά από την Αντιπεριφέρεια έγινε στην Καστοριά, όπου ο Σίμος Τσουμάνας, πρόεδρος του Σωματείου Γουνεργατών, αναφέρθηκε στις επιπτώσεις στον κλάδο από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, τονίζοντας πως η κυβέρνηση φρόντισε να ενισχύσει τους μεγάλογουναράδες με εκατομμύρια ευρώ για να εξασφαλίσει την κερδοφορία τους, την ίδια στιγμή που όσοι γουνεργάτες έχουν απομείνει εργάζονται 10ωρα και με εξευτελιστικά μεροκάματα.

Στα Γρεβενά χαιρετισμό απηύθυνε ο Γιάννης Κλεισιάρης, πρόεδρος του Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων, και την κεντρική ομιλία ο Στέργιος Λιάμπας, πρόεδρος του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ. Μετά τις ομιλίες πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης.

Συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε και στη Φλώρινα.

ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Στη συγκέντρωση έγιναν χαιρετισμοί και μίλησε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Γιάννης Ζαφειρίου, ενώ ακολούθησε πορεία από την προκυμαία προς το Αγαλμα της Εθνικής Αντίστασης, όπου έγινε κατάθεση από Σωματεία και φορείς, με τους συγκεντρωμένους να τηρούν ενός λεπτού σιγή και να τραγουδούν το «Επέσατε θύματα αδέλφια εσείς».

Στην Κέρκυρα, η απεργιακή συγκέντρωση αποτέλεσε την πρώτη μέρα του τριήμερου εορτασμού του Εργατικού Κέντρου Κέρκυρας, με σύνθημα «Βαδίζουμε τον δρόμο της ανατροπής ενάντια στον πόλεμο και στην εκμετάλλευση». Ανοιξε με απαγγελία του ποιήματος «Πρωτομαγιά 1944» του Κώστα Βάρναλη από τον Τάσο Παπατσώρη, ενώ πλήθος κόσμου παρακολούθησε και την έκθεση για την Εργατική Πρωτομαγιά στον χώρο του Εργατικού Κέντρου. Ξεχώρισαν η παρουσία εργαζομένων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, με τη συγκέντρωση να αναδεικνύει τα ζητήματα του κλάδου, αλλά και η συμμετοχή νεολαίας, μαθητών και φοιτητών.

ΜΥΤΙΛΗΝΗ

Στη Λευκάδα πραγματοποιήθηκε απεργιακή συγκέντρωση με χαιρετισμούς από εκπροσώπους σωματείων και φορέων, ανάμεσά τους το Νομαρχιακό Τμήμα Λευκάδας της ΑΔΕΔΥ, ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου και το Σωματείο Οικοδόμων. Ακολούθησε πορεία στην κεντρική αγορά της πόλης και κατάθεση στεφάνων στην πλατεία Μαρκά από εκπροσώπους των σωματείων. Στην πλατεία είχε στηθεί έκθεση ταμπλό του Εργατικού Κέντρου αφιερωμένη στην Εργατική Πρωτομαγιά, που προκάλεσε το ενδιαφέρον των συγκεντρωμένων. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης έγινε κάλεσμα συμμετοχής στη μεγάλη αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση Επιτροπών Ειρήνης και εργατικών σωματείων, στις 16 Μάη, στις 6 μ.μ., στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ακτίου και στη διαδήλωση στην Πρέβεζα, στις 7 μ.μ.

Με μαζική απεργιακή συγκέντρωση που κάλεσε το Εργατικό Κέντρο, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι και νεολαία απαίτησαν και από τη Ζάκυνθο καμιά θυσία για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων και τους πολέμους.

ΚΕΡΚΥΡΑ

ΠΑΤΡΑ

Δίπλα στους εργαζόμενους και στον λαό της Πάτρας βρέθηκε πολυμελής αντιπροσωπία της δημοτικής αρχής, με επικεφαλής τον δήμαρχο Κώστα Πελετίδη.

Στα μηνύματα της Πρωτομαγιάς αναφέρθηκε ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Δημήτρης Μαρμούτας, που μιλώντας για τη δράση μαζί με τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους στάθηκε μεταξύ άλλων στον κοινό αγώνα με τους μετανάστες εργάτες γης στα φραουλοχώραφα και στα μεγάλα συσκευαστήρια της Δυτικής Αχαΐας και της Βόρειας Ηλείας, ενώ κάλεσε και στη μεγάλη διεθνιστική εκδήλωση την Κυριακή 3 Μάη στη Νέα Μανωλάδα.

Αναφέρθηκε στον αγώνα των ναυτεργατών στα πλοία της Αδριατικής, αλλά και στην κοινή πάλη με τους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους, όπως στο μπλόκο της Εγλυκάδας.

ΑΓΡΙΝΙΟ

Νωρίτερα απηύθυνε χαιρετισμό ο Κωνσταντίνος Ντίνος, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πάτρας, μεταφέροντας τα αιτήματα να σταματήσει η συνεργασία του Ιδρύματος με την πολεμική βιομηχανία και έρευνα για τις ανάγκες του λαού, όχι για τους πολέμους και τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Ο Μότσα, μετανάστης εργάτης από το Πακιστάν, κάλεσε από το βήμα της συγκέντρωσης σε κοινή πάλη Ελλήνων και μεταναστών εργατών, μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού.

Στην παρέμβασή του ο Στέφανος Λαβράνος, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων και μέλος της διοίκησης του ΕΚ Πάτρας, αναφέρθηκε στους αγώνες του κλάδου, κάλεσε σε πάλη ενάντια στην πολεμική οικονομία και βιομηχανία και εξήγγειλε τις νέες μεγάλες κινητοποιήσεις του κλάδου για τη ΣΣΕ.

Ακολούθησε μαζική, μαχητική πορεία στους δρόμους της πόλης, με τα συνθήματα της Πρωτομαγιάς να αντηχούν σε κάθε γωνιά, όπως «Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή είναι ο αγώνας για την ανατροπή» και «Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί».

ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Ακολούθησε μεγάλη συναυλία - αφιέρωμα στην 1η Μάη, με την σοπράνο Μαριάννα Μεσσαλά και τους Φώτη Κουτρουμπάνο (πλήκτρα), Παναγιώτη Κυριαζή (κρουστά) και Χρήστο Τσαρούχη (κιθάρα).

Τα μηνύματα της Εργατικής Πρωτομαγιάς και τα συνθήματά της, όπως «Κόκκινη Πρωτομαγιά - πρωτοπόρα εργατιά», στην πάλη για όλα όσα δικαιούνται σήμερα οι εργαζόμενοι και ο λαός, ενάντια στην εκμετάλλευση και στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, ακούστηκαν δυνατά και σε πολλές άλλες πόλεις της Δυτικής Ελλάδας.

Στο Αγρίνιο οι διαδηλωτές καταδίκασαν την προσπάθεια τρομοκράτησης των βιοπαλαιστών αγροτών και κτηνοτρόφων, με διώξεις για τις τελευταίες τους κινητοποιήσεις, ενώ από την κεντρική ομιλία μεταφέρθηκε ξανά δυνατά η απαίτηση να κλείσει η πολεμική βάση του θανάτου στο Ακτιο. Η πορεία ολοκληρώθηκε με κατάθεση στεφάνων στο μνημείο των δολοφονημένων καπνεργατών του 1926. Συγκεντρώσεις στην Αιτωλοακαρνανία έγιναν επίσης σε Μεσολόγγι και Ναύπακτο.

Στην Ηλεία, μαχητική ήταν η συγκέντρωση στον Πύργο, με την πορεία να καταλήγει στο μνημείο του «Καλάκου», όπου κατατέθηκαν στεφάνια στη μνήμη του νεκρού από εργατικό «ατύχημα» εργαζόμενου. Συγκέντρωση και πορεία μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου πραγματοποιήθηκε και στην Αμαλιάδα.

Στο Αίγιο, συνδικάτα και φορείς πραγματοποίησαν συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία, με την πορεία στους δρόμους της πόλης να καταλήγει σε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης.

Στην Καλαμάτα οι εργαζόμενοι ανταποκρίθηκαν μαζικά στο κάλεσμα των σωματείων, ενώ το δικό της τόνο έδωσε η Επιτροπή Στρατευμένων του 9ου Συντάγματος, τονίζοντας ότι «Οι φαντάροι είναι το λαού παιδιά, έξω από τα σύνορα δεν έχουνε δουλειά». Μαζική ήταν και η παρουσία συμβασιούχων εργαζομένων από τους ΟΤΑ, που και την προηγούμενη βδομάδα είχαν απεργήσει πανελλαδικά για μόνιμη και σταθερή δουλειά. Τους χαιρετισμούς εκ μέρους σωματείων και λαϊκών φορέων ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης που κατέληξε στο μνημείο των λιμενεργατών στο λιμάνι, όπου κατατέθηκαν στεφάνια.

Μαχητική συγκέντρωση και πορεία πραγματοποιήθηκε μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου και του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ και στην Κόρινθο, όπου κατατέθηκαν στεφάνια στη «Σωληνουργία», τιμώντας τους νεκρούς εργάτες παλιότερου εργατικού «ατυχήματος».

Συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν επίσης σε Σπάρτη, Ναύπλιο, Τρίπολη, Κιάτο και Κυπαρισσία.

Στο Ηράκλειο, στην Πλατεία Ελευθερίας συναντήθηκαν εκατοντάδες εργαζόμενοι και σωματεία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι όλο το προηγούμενο διάστημα έδωσαν σημαντικούς αγώνες για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα κέρδη και τους πολέμους των αφεντικών και μπήκαν μπροστά στη διεκδίκηση των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων. Τέτοια παραδείγματα το Συνδικάτο Οικοδόμων Ηρακλείου και το Παράρτημα του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών, που στις πρόσφατες αρχαιρεσίες πολλαπλασιάστηκε η συμμετοχή των εργαζομένων και δυνάμωσε ο αγωνιστικός προσανατολισμός του σωματείου με αυτοδυναμία των ταξικών δυνάμεων, η αγωνιστική δράση που έχουν στα μεγαλύτερα εργοτάξια της Κρήτης, αυτό του ΒΟΑΚ και του νέου αεροδρομίου στο Καστέλι, τα σωματεία των υγειονομικών σε Βενιζέλειο και ΠΑΓΝΗ που δίνουν μάχη απέναντι στην υποστελέχωση και την εμπορευματοποίηση της Υγείας. Ενώ ξεχώρισε στην μαζική συγκέντρωση η παρουσία της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης και ο νεοσύστατος Σύλλογος Σπουδαστών Δημόσιων ΣΑΕΚ στο Ηράκλειο, ο οποίος διπλασίασε πρόσφατα τους ψηφίσαντες στις εκλογές του συλλόγου και μπαίνει μπροστά για τα δικαιώματα των σπουδαστών στην εκπαίδευση και στην πρακτική.

Στην κεντρική ομιλία της συγκέντρωσης ο Γ. Γωνιανάκης, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων, σημείωσε μεταξύ άλλων πως «η ματωμένη θυσία των εργατών του Σικάγου διδάσκει πως η εργατική τάξη δεν μπορεί να περιμένει βελτιώσεις στη ζωή της, αν δεν αγωνιστεί. Τίποτα δεν χαρίζεται. Στο σύστημα της εκμετάλλευσης δεν υποτασσόμαστε, δεν δίνουμε συγχωροχάρτι, δεν συμβιβαζόμαστε με την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Δεν ζούμε σε ήσυχους καιρούς. Ζούμε σε περίοδο μεγάλων αναταράξεων και βαθιών ανακατατάξεων. Ο κόσμος γύρω μας φλέγεται από πολέμους και επεμβάσεις, από γεωπολιτικά παζάρια, από το αδυσώπητο κυνήγι του κέρδους. Ξέρουμε καλά ότι πίσω από τα παχιά λόγια των "εθνικών στόχων", βρίσκονται οι στόχοι του κεφαλαίου. Πολεμική εμπλοκή και μπίζνες πάνε μαζί. Κυβέρνηση και επιχειρηματικοί όμιλοι φτάνουν στο σημείο να μιλάνε για την κουλτούρα των "φέρετρων", "να σκοτώνονται οι λαοί για τ' αφέντη το φαΐ". Η πείρα των αγώνων δείχνει κάτι πολύ σπουδαίο, οι εργαζόμενοι έχουν δύναμη. Δύναμη να παρεμβαίνουν. Να μπλοκάρουν σχεδιασμούς. Να επιβάλλουν λύσεις. Να εμπνέουν. Να αλλάζουν συσχετισμούς. Αυτό το είδαμε τα τελευταία χρόνια ξανά και ξανά. Αυτή η πείρα υπάρχει δυνατότητα να μετατραπεί σε συνειδητή δύναμη, σε ενιαίο βηματισμό που θα επιτρέπει στο εργατικό κίνημα να περάσει από την άμυνα στην αντεπίθεση». Ακολούθησε μεγάλη πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης και κατάθεση στεφάνων σε σημεία θυσίας της εργατικής τάξης του Ηρακλείου.

Μαχητική κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε στα Χανιά, με τη συμμετοχή δεκάδων εργατικών σωματείων, φορέων και πλήθους εργαζομένων στη συγκέντρωση του πραγματοποιήθηκε στην πλατεία της Αγοράς.

Κεντρική ομιλήτρια της συγκέντρωσης η Εβίνα Κάππου, πρόεδρος του Σωματείου Επισιτισμού, η οποία ξεκίνησε την ομιλία της καταδικάζοντας με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το νέο εγκληματικό χτύπημα του ισραηλινού κράτους, ανοιχτά της Κρήτης, με τη συνενοχή της ελληνικής κυβέρνησης σε βάρος του διεθνούς στολίσκου αλληλεγγύης που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια προς τον παλαιστινιακό λαό. Στη συνέχεια ανέδειξε το κόκκινο νήμα που συνδέει τις Πρωτομαγιές του Σικάγο, του '36 στη Θεσσαλονίκη, του 1944 στην Καισαριανή με τους σύγχρονους αγώνες των εργαζομένων, του λαού, της νεολαίας ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων, τόνισε τη δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης που μπορεί με την πάλη της να ανατρέψει την πολιτική και το σύστημα του πολέμου και της εκμετάλλευσης. Και κάλεσε σε μαζική συμμετοχή στην παγκρήτια κινητοποίηση που θα πραγματοποιηθεί στις 17 του Μάη στα Χανιά γιατί η ύπαρξη της ΝΑΤΟικής βάσης στη Σούδα μόνο κινδύνους εγκυμονεί.

Ακολούθησε δυναμική πορεία στο κέντρο της πόλης. Νωρίτερα το πρωί, αντιπροσωπεία από εργατικά σωματεία και το ΠΑΜΕ κατέθεσαν στεφάνια στο μνημείο Ειρήνης και Εργαζομένων, που βρίσκεται στη συνοικία Πασακάκι.

Στο Ρέθυμνο επίσης πραγματοποιήθηκε μαχητική πορεία και συγκέντρωση στο κέντρο της πόλης με την συμμετοχή εργατικών σωματείων, φοιτητικών συλλόγων και άλλων μαζικών φορέων. Ιδιαίτερα μαζική ήταν η παρουσία της νεολαίας. Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Στράτο Μανιαβό, μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ρεθύμνου. Μεταξύ αυτών που χαιρέτισαν από το βήμα της συγκέντρωσης ήταν και η πρόεδρος του επιχειρησιακού σωματείου στο εργοστάσιο της «Creta Farm», η οποία ανέδειξε τον αγώνα των εργαζομένων για υπογραφή επιχειρησιακής ΣΣΕ.

Τέλος και στο Λασίθι σε Αγιο Νικόλαο, Ιεράπετρα και Σητεία πραγματοποιήθηκαν αντίστοιχα συγκεντρώσεις με την συμμετοχή εργατικών σωματείων και άλλων μαζικών φορέων του νομού, ενώ στο πλαίσιο των δράσεων για την 1η Μάη πρωτοβάθμια εργατικά σωματεία του νομού πραγματοποίησαν την Πέμπτη εκδήλωση - αφιέρωμα στον Μάη του '36.

Διάχυτο στις απεργιακές συγκεντρώσεις ήταν το αγωνιστικό μήνυμα από την ηρωική μορφή των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του '44, η συγκίνηση και η αγωνιστική ανάταση που έχει σκορπίσει στους εργαζόμενους και στον λαό η αποκάλυψη των φωτογραφιών με την αγέρωχη και αποφασιστική τους στάση απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οι 200 της Καισαριανής, οι εργάτριες του Σικάγο, όλοι όσοι θυσιάστηκαν για το δίκιο της εργατικής τάξης, ήταν σημείο αναφοράς στα συνθήματα, στους χαιρετισμούς των ομιλητών, φάρος και πηγή έμπνευσης για τους αγώνες τού σήμερα.

Οι πλατείες στολίστηκαν με τα πολύχρωμα πανό και τα πλακάτ των συνδικάτων, με τα κόκκινα γαρύφαλλα στο πέτο και στα χέρια των απεργών. Συνθήματα όπως «Χρέος στο Σικάγο και στην Καισαριανή είναι ο αγώνας για την ανατροπή» και «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά, εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά» ακούστηκαν δυνατά από τους απεργούς στις συγκεντρώσεις και στις πορείες που ακολούθησαν, στέλνοντας μήνυμα οργάνωσης και κλιμάκωσης του αγώνα ενάντια στην πολιτική και στο σύστημα της εκμετάλλευσης, που φέρνει πολέμους, φτώχεια και εξαθλίωση.

Σταθμός κλιμάκωσης η συγκέντρωση στη Χαλκίδα

Εναν ακόμα σημαντικό σταθμό στην πορεία ανασύνταξης και δυναμώματος του εργατικού κινήματος στην Εύβοια αποτέλεσε η πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου στη Χαλκίδα, με δυναμική και μαζική συμμετοχή εργαζομένων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και των συνδικάτων τους, νεολαίας, γυναικών και συνταξιούχων.

Στη συγκέντρωση στη Χαλκίδα συμμετείχαν ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής Εύβοιας, και ο Κώστας Παρασκευάς, επίσης μέλος του ΠΓ της ΚΕ.

Τις συνθήκες όξυνσης των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της επίθεσης στη ζωή και στα δικαιώματα των εργαζομένων και του λαού, όπου τιμάται η φετινή Εργατική Πρωτομαγιά, τόνισε στην ομιλία του ο Γιάννης Τζαβάρας, γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας και πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών, υπογραμμίζοντας ότι η Πρωτομαγιά «είναι η μέρα που φανερώνει τη μεγάλη δύναμη της εργατικής τάξης και του λαού όταν αποφασίζουν να παλέψουν για τα δικά τους συμφέροντα, απέναντι στους εκμεταλλευτές τους, γιατί κοινές λύσεις σε αντίθετα συμφέροντα δεν μπορούν να υπάρχουν».

Αναφέρθηκε στους μεγάλους αγώνες και τις μεγαλειώδεις απεργίες με τη συμβολή του Εργατικού Κέντρου το προηγούμενο διάστημα, όπως και στον βρώμικο ρόλο του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού, σημειώνοντας «τα έργα και τις ημέρες» τόσο του εκατομμυριούχου ελεγχόμενου Παναγόπουλου, στελέχους του ΠΑΣΟΚ και προέδρου της ΓΣΕΕ, όσο και των συνοδοιπόρων του, συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ στην Εύβοια, μεταξύ άλλων φέρνοντας το παράδειγμα τοπικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ και επιχειρηματία της περιοχής, που παραμονή Πρωτομαγιάς ανακοίνωσε σε εργαζόμενη που το προηγούμενο διάστημα διεκδίκησε τα δικαιώματά της ότι θα την απολύσει. Και κατέληξε: «Οσα εμπόδια και να βάλουν, η Πρωτομαγιά και όλη η Ιστορία του εργατικού κινήματος αποδεικνύει ότι ο αγώνας για να γίνει η ζωή αντίστοιχη της εποχής που ζούμε, για να καταργηθεί η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δεν μπορεί να εμποδιστεί. Ειδικά τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να μαζικοποιούνται τα σωματεία, να αλλάζει η κατάσταση, να χάνουν έδαφος οι δυνάμεις της εργοδοσίας και του συμβιβασμού, όπως έγινε εδώ στην Εύβοια, στο ΕΚ, το καλοκαίρι που μας πέρασε».

Χαιρετισμούς στην πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση της Χαλκίδας απηύθυναν η Γεωργία Χατζηνικολάου, γραμματέας της ΕΛΜΕ Εύβοιας, ο Βαγγέλης Πάχος, συμβασιούχος εργασιακός σύμβουλος της ΔΥΠΑ, που με τους συναδέλφους βρίσκονται σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας σταθερή δουλειά, ο Γιάννης Βαρσαμάς, πρόεδρος του Σωματείου στη ΦΑΜΑΡ και μέλος του ΔΣ του ΕΚ Εύβοιας, ο οποίος έκανε γνωστό ότι οι εργαζόμενοι της ΦΑΜΑΡ θα προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις για αυξήσεις στους μισθούς, και ο Αρης Αυξωνίδης, πρόεδρος του ΝΤ Εύβοιας της ΑΔΕΔΥ.

Ακολούθησε δυναμική πορεία στο κέντρο της Χαλκίδας, με συνθήματα και παλμό, η οποία κατέληξε στο Μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στην παραλία Χαλκίδας, όπου έγινε κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών από εκπροσώπους συνδικάτων, εργαζόμενους και νεολαία.

Δυναμική ήταν και η συγκέντρωση που διοργάνωσε στη Λαμία το Εργατικό Κέντρο, η οποία ωστόσο μεταφέρθηκε σε κλειστό χώρο, εξαιτίας των αντίξοων καιρικών συνθηκών και της δυνατής βροχής. Στη συγκέντρωση μίλησε ο Νεόφυτος Θάνος, γραμματέας του Εργατικού Κέντρου Λαμίας.

Στη Λιβαδειά οι εργαζόμενοι, ο λαός και η νεολαία της περιοχής τίμησαν τους αγώνες και τους νεκρούς της εργατικής τάξης στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου και των πρωτοβάθμιων σωματείων. Την κεντρική ομιλία έκανε ο πρόεδρος του ΕΚΛ Κώστας Κολιούσης.

Κάτω από συνεχή βροχή πραγματοποιήθηκαν οι πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις σε Θήβα, Αμφισσα, Αταλάντη, Καρπενήσι, Μαντούδι, Αλιβέρι, Ιστιαία και Βαλαώρα Αγράφων, με τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες και κτηνοτρόφους, τους απολυμένους της ΛΑΡΚΟ, τους ρετσινάδες και δασεργάτες της βόρειας Εύβοιας, να στέλνουν αποφασιστικό μήνυμα κλιμάκωσης του αγώνα.

Στα Γιάννενα, χιλιάδες λαού κάθε ηλικίας συμμετείχαν στην απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου, ενώ ξεχώρισε η παρουσία της νέας γενιάς, των Φοιτητικών Συλλόγων, μαθητών και σπουδαστών των ΕΠΑΣ. Είχε προηγηθεί από νωρίς το πρωί απεργιακή περιφρούρηση έξω από το ξενοδοχείο «SAZ», όπου το Σωματείο Επισιτισμού - Τουρισμού Ιωαννίνων, με τη στήριξη σωματείων του Εργατικού Κέντρου, έδωσε τη μάχη για να παρθούν πίσω οι απολύσεις εργαζομένων, ανάμεσά τους και της προέδρου του Σωματείου και μέλους της Διοίκησης του ΕΚ.

Η συγκέντρωση άνοιξε με σύντομο ιστορικό αφιέρωμα στις μεγάλες απεργίες της 1ης Μάη, από το Σικάγο και τον Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη έως τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής. Χαιρέτισαν η Αλεξάνδρα Δραγάνογλου, πρόεδρος του Φοιτητικού Συλλόγου Ιατρικής, ο Βαγγέλης Κώτσης, πρόεδρος του Συλλόγου Σπουδαστών ΕΠΑΣ, και η Ευφροσύνη Τσόκα, εκ μέρους της Επιτροπής Λαϊκής Στέγης.

Ο Μιχάλης Τζίμας, εκ μέρους του Αγροτικού Μπλόκου Καλπακίου, υπογράμμισε ότι η συνεργασία και η αλληλεγγύη που σφυρηλατήθηκαν στους πρόσφατους αγώνες αγροτών και εργατών «δεν πρόκειται να σπάσει», καλώντας σε μαζική παρουσία στις 11 Μάη, στο πρώτο αγροτοδικείο που γίνεται στον νομό. Η Ανθή Λύγδα, πρόεδρος του Σωματείου Επισιτισμού, κατήγγειλε τις εκδικητικές απολύσεις στο «SAZ» λόγω συνδικαλιστικής δράσης, τις δίμηνες και τρίμηνες συμβάσεις ομηρίας, τα εξαντλητικά ωράρια και την εντατικοποίηση πίσω από τη βιτρίνα της τουριστικής βιομηχανίας, τονίζοντας ότι «υπάρχει σωματείο, υπάρχει Εργατικό Κέντρο ζωντανό, μαχητικό, ταξικό, και η τρομοκρατία δεν περνάει».

Στην κεντρική ομιλία, ο Θανάσης Κονταξής, πρόεδρος του ΕΚ, ανέδειξε ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι μουσειακή ανάμνηση, αλλά μέρα απεργίας και μάχης. Αντιπαρέβαλε στην «πρόοδο» των 10ωρων, 12ωρων και 13ωρων το σύγχρονο αίτημα για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, Συλλογικές Συμβάσεις, αυξήσεις στους μισθούς, μέτρα υγείας και ασφάλειας. Κάλεσε σε εργατικό κίνημα οργανωμένο και ριζωμένο στους χώρους δουλειάς, που θα μετατρέπει την οργή σε οργάνωση και το «δεν πάει άλλο» σε απόφαση για σύγκρουση και ανατροπή.

Κορυφαία στιγμή ήταν όταν οι χιλιάδες διαδηλωτές τραγούδησαν τη «Διεθνή». Ακολούθησε πορεία και κατάθεση λουλουδιών και στεφάνων στο ιστορικό Ρολόι, στο μνημείο όπου ΕΠΟΝίτες ύψωσαν την ελληνική σημαία απέναντι από το φυλάκιο των Γερμανών.

Στην Αρτα, η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου ήρθε μετά από εξορμήσεις σε μεγάλους χώρους δουλειάς και έκθεση για την Πρωτομαγιά. Στον χώρο ξεχώριζε το γιγαντοπανό «Χωρίς εσένα γρανάζι δεν γυρνά - Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά». Στην ομιλία του, ο Αλέξης Κατσαρός ανέδειξε ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν κοινά συμφέροντα με όσους θησαυρίζουν από την εκμετάλλευση και τον πόλεμο, ενώ καταδικάστηκαν οι διώξεις αγροτών της ΟΑΣΝΑ. Ακολούθησε πορεία και συμβολικός αποκλεισμός της περιφερειακής οδού.

Στην Πρέβεζα, η συγκέντρωση έγινε στα παλιά ΚΤΕΛ, με αιχμή την εμπλοκή της χώρας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τα διαχρονικά αιτήματα για 8ωρο, Συλλογικές Συμβάσεις και μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς. Ακολούθησε πορεία, ενώ τα σωματεία κατέθεσαν στεφάνια στον Αγιο Θωμά, στη μνήμη του Σταύρου Κάππα, ενός από τους 200 της Καισαριανής. Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης έγινε κάλεσμα συμμετοχής στη μεγάλη αντιπολεμική - αντιιμπεριαλιστική κινητοποίηση Επιτροπών Ειρήνης και εργατικών σωματείων, στις 16 Μάη, στις 6 μ.μ., στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ακτίου και στη διαδήλωση στην Πρέβεζα, στις 7 μ.μ.

Στην Ηγουμενίτσα, η Πρωτομαγιά ξεκίνησε από το λιμάνι, με απεργιακή περιφρούρηση από το Εργατικό Κέντρο Θεσπρωτίας και τα Ναυτεργατικά Σωματεία. Συνδικαλιστές της ΠΕΜΕΝ επισκέφθηκαν καράβια που ήταν αραγμένα στο λιμάνι. Η συγκέντρωση έγινε στην πλατεία Δημαρχείου και ακολούθησε πορεία στους δρόμους της πόλης, με επικεφαλής νέους με πικέτες και κατάθεση στεφάνου από το ΕΚΘ.

Λάρισα

Κρατώντας το σφιχτά και δίνοντας συνέχεια στις μάχες του προηγούμενου διαστήματος, το Εργατικό Κέντρο, τα σωματεία και άλλοι μαζικοί φορείς της πόλης τίμησαν την ημέρα - σύμβολο της εργατικής τάξης και των αγώνων της, διατηρώντας επίκαιρα τα μηνύματα της πάλης για μια καλύτερη ζωή, χωρίς φτώχεια, πολέμους και εκμετάλλευση.

Εργαζόμενοι συγκροτημένοι στα μπλοκ των σωματείων τους, με τα πανό και τις σημαίες τους ανέδειξαν ότι το πραγματικό περιεχόμενο του εορτασμού της 1η Μάη συνδέεται με τις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων, τον αγώνα για την υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις στους μισθούς και κατοχύρωση δικαιωμάτων, αλλά και με την πάλη του λαού για απεμπλοκή από τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, που τον οδηγούν στο σφαγείο για τα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων.

«Για τα κέρδη των αφεντικών του κλάδου δουλεύουμε υπερωρίες, 6 στα 7, χωρίς μέτρα για την προστασία μας», μας λέει χαρακτηριστικά ο Λαυρέντης, εργαζόμενος σε βιομηχανία του κλάδου του Μετάλλου, για να προσθέσει πως «"ματώνουμε" για να τα βγάλουμε πέρα μήνα τον μήνα, αύριο θα ματώσουμε και κυριολεκτικά για τους πολέμους τους, από τους οποίους η εργοδοσία θησαυρίζει».

Μπαίνοντας μέσα στη συγκέντρωση, σταματάμε σε ένα πηγαδάκι αγροτών. Ο Περικλής, βιοπαλαιστής αγρότης από το Συκούριο, μας διαβεβαιώνει ότι «δεν θα μπορούσαμε να λείπουμε από το πλευρό των εργαζομένων στη σημερινή μέρα. Αυτό μάθαμε 55 μέρες στα φετινά μεγάλα μας μπλόκα: Πως ό,τι κερδίζεται κερδίζεται με ενότητα, συντονισμένο αγώνα και αλληλεγγύη».

«Εμπνεόμαστε από τους μεγάλους ταξικούς αγώνες του παρελθόντος και δίνουμε υπόσχεση στους αγώνες του μέλλοντος, να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας ώστε η εργατική τάξη να σταθεί στο ύψος της ιστορικής της αποστολής». Με αυτά τα λόγια, και υπό τον ήχο και τους στίχους του τραγουδιού «Μαλαματένια λόγια», ολοκληρώθηκε το ξεχωριστό μουσικό - αφηγηματικό καλλιτεχνικό πρόγραμμα που άνοιξε την απεργιακή συγκέντρωση.

Νωρίτερα πραγματοποιήθηκε κατάθεση στεφάνων από τους εκπροσώπους των σωματείων, των μαζικών φορέων και του ΚΚΕ στην προτομή του Τάκη Γαργαλιάνου, προέδρου του Εργατικού Κέντρου, ο οποίος εκτελέστηκε το 1949.

Χαιρετισμό στη συγκέντρωση απηύθυνε η Χρυσούλα Χλωρού, αδερφή της Βάσως Χλωρού, ενός από τα 57 θύματα του εγκλήματος των Τεμπών. Μεταξύ άλλων είπε: «Η 1η του Μάη δεν είναι αργία. Είναι απεργία. Είναι μια μέρα μνήμης και τιμής για όλους αυτούς που χάθηκαν, για τους 57 των Τεμπών, για τους 200 της Καισαριανής, για τις 5 της "Βιολάντα". Είναι μέρα κουράγιου για όσους παλεύουν τώρα για να κάνουν τη ζωή των ανθρώπων αξιοπρεπή, όσους παλεύουν για την υγεία, την ασφάλεια. Είναι μέρα ελπίδας για τα παιδιά μας και το μέλλον. Είναι απόδειξη ότι ο αγώνας μας πετυχαίνει, έχει αξία, είναι το όπλο μας για να πάμε μπροστά».

Από το βήμα της συγκέντρωσης έκαναν παρεμβάσεις εκπρόσωποι σωματείων και φορέων, μεταξύ τους ο Δημήτρης Τζιμούλης, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων, η Στεργιανή Σιούλα, συμβασιούχος εργαζόμενη στους παιδικούς σταθμούς του δήμου, ο Αγγελος Μεταξάς, γραμματέας του Συλλόγου Ιδιοκτητών Ταξί, ο Κώστας Χατζής, γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας (ΕΟΑΣΝΛ), ο Αγης Τριγάζης, αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου, και ο Θανάσης Αθανασιάδης, πρόεδρος της Επιτροπής Ειρήνης Λάρισας και μέλος της Πανελλαδικής Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ. Η κεντρική ομιλία στην απεργιακή συγκέντρωση έγινε από τον Γιάννη Σκόκα, πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου.

Τη συγκέντρωση ακολούθησε μεγάλη πορεία στους δρόμους της πόλης, όπου αντήχησαν δυνατά τα συνθήματα «Κόκκινη Πρωτομαγιά, πρωτοπόρα εργατιά» και «Στον ιμπεριαλισμό καμιά υποταγή, η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί». Η πορεία κατέληξε στην πύλη της 1ης Στρατιάς, όπου βρίσκεται το ευρωενωσιακό Στρατηγείο που αξιοποιείται ως Κέντρο Συντονισμού της επιχείρησης «Aspides» της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα, γεγονός που μετατρέπει την πόλη σε πολεμικό ορμητήριο για τα σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή και τον λαός της σε στόχο αντιποίνων.

Στο οδόστρωμα μπροστά γράφτηκε η λαϊκή απαίτηση «Καμία συμμετοχή, καμία εμπλοκή. Εξω η Ελλάδα από τον πόλεμο», ενώ οι διαδηλωτές φώναξαν δυνατά συνθήματα όπως «Διέξοδο από τον πόλεμο θα δώσει ο λαός, ανίκητος δεν είναι ο ιμπεριαλισμός» και «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών».

Στον Βόλο, στην πλατεία Πανεπιστημίου βρέθηκαν εργαζόμενοι και άνθρωποι κάθε ηλικίας φωνάζοντας δυνατά το σύνθημα «'Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», τιμώντας έτσι τις αιματηρές θυσίες της εργατικής τάξης.

Στη συγκέντρωση των εργατικών σωματείων και των φορέων την κεντρική ομιλία έκανε ο Παναγιώτης Τσιτσιρίκης, πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Βόλου και μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου.

Ακολούθησε πορεία στο κέντρο της πόλης, με τα συνθήματα «Ούτε γη ούτε νερό στους φονιάδες των λαών» και «Από το Σικάγο έως την Καισαριανή, ζήτω η 1η Μάη και η πάλη η ταξική» να δίνουν τον τόνο. Επίσης έγινε κατάθεση στεφάνων στη συμβολή των οδών Δημητριάδος και Αγίου Νικολάου, όπου βρίσκεται μνημείο προς τιμήν του Ν. Μπουμπουγιατζή, εργάτη από τη Νέα Ιωνία ο οποίος δολοφονήθηκε από τις δυνάμεις καταστολής στη διάρκεια των απεργιακών κινητοποιήσεων του Μάη του 1936.

Στα Τρίκαλα, εκεί που δύο μήνες πριν η εργατική τάξη θρήνησε 5 νεκρές εργάτριες στο φριχτό εργοδοτικό έγκλημα στο μπισκοτάδικο της «Βιολάντα», οι απεργοί και ο λαός της πόλης βρέθηκαν ξανά στον δρόμο την Παρασκευή. «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές» ακούστηκε από τη μαζική απεργιακή συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου, αναδεικνύοντας την αιτία που βρίσκεται πίσω από τη βαρβαρότητα και όλα τα εγκλήματα σε βάρος των εργαζομένων και του λαού: Το αδίστακτο κυνήγι του καπιταλιστικού κέρδους από την εργοδοσία, που μπροστά σε αυτό δεν υπάρχει έγκλημα που διστάζει να διαπράξει, έχοντας την απλόχερη στήριξη του κράτους και όλων των κυβερνήσεων.

Αυτό το ζήτημα και τον δρόμο της ανατροπής του φώτισε η ομιλία του Γιώργου Λιατίφη, γραμματέα του ΕΚΤ, ενώ ακολούθησε μαχητική πορεία μέχρι την πλατεία Εργατικής Πρωτομαγιάς, όπου έγιναν καταθέσεις στεφάνων από σωματεία και φορείς.

Στην Καρδίτσα τα εργατικά σωματεία και οι φορείς, τιμώντας την Εργατική Πρωτομαγιά, οργάνωσαν μαζική συγκέντρωση στην κεντρική πλατεία της πόλης.

Εκεί απηύθυναν χαιρετισμούς εκπρόσωποι των εργατικών σωματείων, της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων και των μαζικών φορέων της πόλης. Ακολούθησε πορεία που κατέληξε στο άγαλμα «της μάχης της σοδειάς», στην είσοδο της πόλης, όπου κατατέθηκαν στεφάνια.

Μαζική και μαχητική συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε και στον Τύρναβο, παρουσία αντιπροσωπείας της δημοτικής αρχής με επικεφαλής τον δήμαρχο Στέλιο Τσικριτσή.

Με μαχητικές απεργιακές συγκεντρώσεις τίμησαν επίσης την Εργατική Πρωτομαγιά στην Ελασσόνα, στα Φάρσαλα και στη Σκόπελο.

Από την πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση των διανομέων της «Wolt» στην Κοπεγχάγη

Στο περίπτερο του ΚΚΕ στην Κοπεγχάγη διακινήθηκαν βιβλία της «Σύγχρονης Εποχής», ανακοίνωση για την 1η Μάη, καλέσματα για τις 4 Μάη για την αντιφασιστική λαμπαδηδρομία με αφορμή την επέτειο από την απελευθέρωση της Δανίας και για τις 9 Μάη, για τη συγκέντρωση στο Μνημείο κομμουνιστών αντιστασιακών κατά του ναζισμού και στον ιστορικό περίπατο σε σημεία εκτελέσεων. Το περίπτερο επισκέφτηκε και η πρέσβειρα της Κούβας, Αννα Μαρία Τσόνγκο.

Στην Κοπεγχάγη έγινε και διαδήλωση των εργαζομένων διανομέων της «Wolt», που διεκδικούν καλύτερους όρους εργασίας, την οποία στήριξαν ταξικά, αγωνιστικά σωματεία και οι κομμουνιστές.

Στη Σουηδία οι ΚΟ του ΚΚΕ συμμετείχαν στη συγκέντρωση που οργάνωσε το Σουηδικό ΚΚ.

Πάρα τις δυσκολίες μετακίνησης, απόρροια του απάνθρωπου ενεργειακού αποκλεισμού που κλιμακώνει η αμερικανική κυβέρνηση, τόσο η συγκέντρωση στην Αβάνα όσο και εκατοντάδες άλλες μαζικές σε όλα τα μήκη και πλάτη του νησιού μετατράπηκαν σε βήμα καταγγελίας του υπερεξηντάχρονου εγκληματικού αποκλεισμού, και στήριξης των τεράστιων επιτευγμάτων της Κουβανικής Επανάστασης.

Το «παρών» στη συγκέντρωση έδωσαν ο Στρατηγός του Στρατού Ραούλ Κάστρο Ρους, ο Α' Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚ Κούβας και Πρόεδρος της χώρας, Μιγκέλ Ντίας - Κανέλ Μπερμούντες, στελέχη του κράτους και του Κόμματος. Στη συγκέντρωση συμμετείχαν επίσης 827 αγωνιστές φίλοι της Κούβας από 38 χώρες και 152 οργανώσεις αλληλεγγύης.

Ανακοινώθηκε ακόμα ότι ήδη 6.230.973 Κουβανοί άνω των 16 ετών έχουν υπογράψει το κείμενο «Για την υπεράσπιση της πατρίδας», σε συλλογή υπογραφών που ξεκίνησε στις 19 Απρίλη, στην 65η επέτειο της νίκης της Κούβας στην Πλάγια Χιρόν.

Κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση στην Αβάνα ήταν ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του 22ου Συνεδρίου της Συνομοσπονδίας Εργατών Κούβας (CTC), Οσνάι Μιγκέλ Κολίνα Ροντρίγκες, που τόνισε χαρακτηριστικά: «Η ηχηρή ανταπόκριση των εργατών σε όλη την Κούβα, που γέμισαν τους δρόμους και τις πλατείες, κατέδειξε ότι θα υπάρχει μια σοσιαλιστική και αντιιμπεριαλιστική Κούβα για πολύ καιρό ακόμα, χωρίς να παραδοθεί ή να ξεχαστεί η Ιστορία, χωρίς να προδοθεί η δόξα που έχει βιώσει (...) Στη μέση αυτής της καταιγίδας, η Κούβα, ένα νησί αντίστασης, συνεχίζει να στέκεται ως ηθικός φάρος, χωρίς στρατούς για να εισβάλει, χωρίς ψηφιακούς αλγόριθμους για να πει ψέματα. Αυτή η χώρα έχει στείλει γιατρούς εκεί που άλλοι στέλνουν βόμβες, έχει προσφέρει αλφαβητισμό εκεί που άλλοι επιβάλλουν λειτουργικό αναλφαβητισμό, έχει μοιραστεί ό,τι λίγο έχει εκεί που άλλοι συσσωρεύουν πλούτο. Το μεγαλύτερο όπλο μας δεν είναι ένας πύραυλος, αλλά η βεβαιότητα ότι ένας άλλος, καλύτερος κόσμος είναι εφικτός».

2026 The Associated Press. All

Σεούλ (Νότια Κορέα)

Από την Ινδία και το Πακιστάν μέχρι τις Φιλιππίνες, τη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία, εργάτες διαδήλωσαν δίπλα - δίπλα, ανεξαρτήτως θρησκείας και καταγωγής, ζητώντας να ζουν και να δουλεύουν με αξιοπρέπεια. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι διαδηλωτές κατέληξαν ή πέρασαν από τις αντίστοιχες πρεσβείες των ΗΠΑ, καταγγέλλοντας το μακέλεμα των λαών της Μέσης Ανατολής, γενικά τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και εκείνους που «ματώνουν» τους εργαζόμενους μέσα στους τόπους δουλειάς.

2026 The Associated Press. All

Χιντεραμπάντ (Πακιστάν)

RIZOSPASTIS

Από την επίσκεψη στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής

Οι συνδικαλιστές από τη Σουηδία βρίσκονται από την περασμένη Τετάρτη στη χώρα μας, πραγματοποιώντας επισκέψεις και περιοδείες σε χώρους δουλειάς, ενώ επισκέφθηκαν και το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, όπου ξεναγήθηκαν και έμαθαν για τη θυσία των 200 κομμουνιστών.

Πραγματοποίησαν επίσης συνάντηση με τη Γραμματεία του ΠΑΜΕ, όπου έγινε ουσιαστική συζήτηση για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, στη Σουηδία αλλά και διεθνώς, ανταλλάσσοντας πλούσια πείρα.

Επίσκεψη πραγματοποίησαν και στους εργαζόμενους στις σταθερές συγκοινωνίες στο αμαξοστάσιο του Μετρό στα Σεπόλια, όπου έγινε συζήτηση και ανταλλαγή πείρας για τα ζητήματα που αφορούν τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, τους μισθούς, τις συνθήκες υγείας και ασφάλειας, αλλά και την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των συγκοινωνιών, που απασχολούν τους εργαζόμενους και στις δύο χώρες.

Στο πλαίσιο αυτό αναδείχθηκε η κοινή ανάγκη να δυναμώσει η οργάνωση στα σωματεία, η αλληλεγγύη και η πάλη ενάντια στις κυβερνήσεις και την εργοδοσία, που σε κάθε χώρα θυσιάζουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων και των επιβατών για τα κέρδη, υλοποιώντας τις κατευθύνσεις της ΕΕ.

Στο αμαξοστάσιο

2021 The Associated Press. All

Τσακάνε, δυτικά Γιοχάνεσμπουργκ

Διοργανώθηκαν μαζικές εργατικές δράσεις, συγκεντρώσεις και πορείες σε μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, με πιο χαρακτηριστικές εκείνες σε Γιοχάνεσμπουργκ, Λιμπόπο, Ντέρμπαν, Κίμπερλι.

Εκατομμύρια Νοτιοαφρικανοί εργαζόμενοι διεκδίκησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας και ζωής, μεγαλύτερους μισθούς, εργασιακή ασφάλεια, δίχως να λείπουν οι αιχμές για το κύμα ακρίβειας που σαρώνει τα λαϊκά στρώματα και τις τεράστιες αυξήσεις σε τιμολόγια ρεύματος, ύδρευσης και τροφίμων, ενώ οι μισθοί πολλών εργαζομένων εκτιμάται πως έχουν υποχωρήσει κατά τουλάχιστον 46% (από άποψη πραγματικής αγοραστικής δύναμης) μόνο μέσα στην τελευταία δεκαετία.

Σε επιμέρους κινητοποιήσεις του ΚΚ Νότιας Αφρικής, πέρα από αυτές που έγιναν στο πλαίσιο της τριμερούς συμμαχίας με ANC και COSATU, πραγματοποιήθηκαν και εκείνες με συνθήματα «Εξουσία στην εργατική τάξη», «Αποφασιστική δράση και μεταμόρφωση της οικονομίας», «Ο σοσιαλισμός είναι το μέλλον! Οικοδομήστε τον τώρα!». Το ΚΚ Νότιας Αφρικής εξέφρασε επίσης την σε σχέδια ιδιωτικοποίησης μεγάλων επιχειρήσεων και υποδομών, που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Πααρλ

Συνδικαλιστικές ενώσεις και εργατικά σωματεία, οργανώσεις φοιτητών, εκπαιδευτικών, μαθητικές - νεολαιίστικες οργανώσεις και αντιπολεμικά κινήματα πραγματοποίησαν πάνω από 3.500 κινητοποιήσεις σε πολλές μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ την Παρασκευή.

Πλήθος Αμερικανών και μεταναστών εργαζομένων ύψωσαν φωνή διαμαρτυρίας απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους της αστικής τάξης και στη δραστική επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου και της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, παράλληλα με συνθήματα κατά της ανεργίας και των περικοπών σε Παιδεία και Υγεία.

Το Σικάγο ήταν ένα από τα επίκεντρα των πιο μαζικών κινητοποιήσεων, καθώς το 2026 συνέπεσε με την 140ή επέτειο των αιματοβαμμένων κινητοποιήσεων των εργατών το 1886 που διεκδίκησαν 8ωρη εργασία, 8ωρη ανάπαυση και 8ωρο ελεύθερο χρόνο. Στις κινητοποιήσεις συμμετείχαν πλήθος εκπαιδευτικών και μαθητών, που απείχαν από τα μαθήματά τους προκειμένου να προσθέσουν τη δική τους φωνή για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής της εργατικής τάξης, και την εναντίωσή τους στους πολέμους των αστών.

Διοργανωτές των φετινών κινητοποιήσεων ήταν εκατοντάδες εργατικά συνδικάτα σε διάφορους κλάδους και οργανώσεις για τα δικαιώματα των μεταναστών.

Στην Βρετανία οι βασικές κινητοποιήσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά μεταφέρονται τη Δευτέρα 4 Μάη. Η φετινή χρονιά θεωρείται έτος - ορόσημο για τους εργατικούς αγώνες, καθώς συμπληρώνεται ένας αιώνας από τη Γενική Απεργία του 1926, κατά την οποία εκατομμύρια εργαζόμενοι ενώθηκαν σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους ανθρακωρύχους.

Η γενική απεργία του 1926 (4-12 Μάη) παραμένει έως σήμερα μια από τις μεγαλύτερες γενικές απεργίες στη χώρα. Τότε οι ιδιοκτήτες ανθρακωρυχείων απαίτησαν από τους εργάτες 13% μείωση των μισθών και αύξηση των ωρών εργασίας, με τους ανθρακωρύχους να ξεσηκώνονται ενωμένοι, έχοντας στο πλευρό τους και άλλους εργάτες, με το σύνθημα «Ούτε μία πένα λιγότερη στον μισθό, ούτε ένα λεπτό περισσότερο στη δουλειά». Η Βρετανία τότε παρέλυσε για μερικές μέρες και δεν κινούνταν σχεδόν τίποτε. Ούτε μέσα συγκοινωνίας, ούτε εργοστάσια, ούτε ναυπηγεία, ούτε καν εφημερίδες...

Ο τότε υπουργός Οικονομικών και μετέπειτα πρωθυπουργός Γουίστον Τσόρτσιλ ξεσπάθωσε κατά του λαϊκού ξεσηκωμού, χαρακτηρίζοντας την απεργία «επαναστατική πράξη κατά της δημοκρατίας», ενώ ο πρωθυπουργός Στάνλεϊ Μπόλντουιν επιστράτευσε εθελοντές από τη μεσαία τάξη για να οδηγήσουν λεωφορεία και να διανείμουν τρόφιμα, σε μία προσπάθεια να διχάσει το εργατικό κίνημα.

Φέτος, όπως γίνεται παραδοσιακά, η κινητοποίηση θα γίνει στο Marx House με πορεία προς την πλατεία Τραφάλγκαρ, με διοργανωτές εργατικά συνδικάτα, φοιτητικές και αντιπολεμικές οργανώσεις. Εκδηλώσεις προετοιμάζονται και σε Μάντσεστερ, Μπρίστολ και Γλασκώβη.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ συμμετείχαν μαχητικά, αναδεικνύοντας μεταξύ άλλων την ανάγκη να δυναμώσει η συζήτηση για τους κινδύνους που μεγαλώνουν εφιαλτικά στην περιοχή, όπως έδειξαν στις αρχές Μάρτη και οι βομβαρδισμοί στο Ακρωτήρι. Το πανό έγραφε: «Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους - Οργάνωση και αγώνας για την ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης»

Απεργιακές κινητοποιήσεις έγιναν και σε διάφορες χώρες της ευρύτερης περιοχής της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου, όπως Ιορδανία, Ιράκ κ.α.

Στην Τυνησία οι διαδηλωτές εστίασαν μεταξύ άλλων στην ανάγκη να οργανωθεί ο αγώνας για μέτρα ασφαλείας στους τόπους δουλειάς, καθώς τα εργατικά «ατυχήματα» ξεπερνούν τα 26.000 κάθε χρόνο. Το 2025 έφτασαν τα 120 τα θανατηφόρα, πέρα από όσα δεν καταγράφηκαν ποτέ και πουθενά...

Λευκωσία

Από τη διαδήλωση στο Βάιμπλινγκεν, με τη συμμετοχή πολλών σωματείων

Στο Βερολίνο έγινε πορεία των συνδικάτων με σημαντική παρουσία του Συλλόγου Ελλήνων Επιστημόνων Βερολίνου - Βρανδεμβούργου, με σύνθημα στο πανό τους «Μόνη ελπίδα ο αγώνας και η αλληλεγγύη των λαών!». Σε ξεχωριστό μπλοκ συμμετείχαν στη διαδήλωση η ΚΟ Βερολίνου του ΚΚΕ και το ΚΚ Τουρκίας, όπου διαδήλωσαν Γερμανοί και μετανάστες που ζουν και εργάζονται στη γερμανική πρωτεύουσα, κρατώντας πανό που έγραφε «ΟΧΙ στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο!».

Το Βάιμπλινγκεν στο κρατίδιο της Βάδης - Βιρτεμβέργης «κοκκίνισε» και φέτος, με χιλιάδες εργαζόμενους να διαδηλώνουν στο μπλοκ των ταξικών δυνάμεων, ύστερα από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου Ρεμς - Μουρ. Τις προηγούμενες μέρες η πόλη «βάφτηκε» με συνθήματα όπως «Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», τα οποία κατέβαιναν από την αστυνομία, για να ξαναμπούν άμεσα στη θέση τους από τους εργαζόμενους. Η πάλη για ουσιαστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, σταθερή δουλειά με δικαιώματα, ενάντια στην πολεμική οικονομία και στην εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, καθώς και η αλληλεγγύη στους λαούς που πληρώνουν με αίμα τους ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων των χωρών τους, βρέθηκαν στο επίκεντρο του καλέσματος και των συνθημάτων.

Από την πορεία στο Βερολίνο

Στο Μόναχο, στη Στουτγκάρδη, στο Ανόβερο κ.α., μετανάστες και μετανάστριες από την Ελλάδα έδειξαν έμπρακτα την ανάγκη για κοινή πάλη μεταναστών και ντόπιων εργαζομένων, διαδηλώνοντας με τα μπλοκ των Ελληνικών Κοινοτήτων, στο κάλεσμα συμμετοχής των οποίων πρωτοστάτησαν οι δυνάμεις της «Αγωνιστικής Συσπείρωσης Μεταναστών».

Μαζική ήταν και η συμμετοχή εργαζομένων και νέων στα μπλοκ του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε πολλές πόλεις της χώρας, όπως Φρανκφούρτη, Βόνη, Αμβούργο, Κολονία, Ντίσελντορφ κ.λπ.

Και ενώ οι ταξικές δυνάμεις, οι αγωνιστικές κοινότητες και μαζικοί φορείς έδωσαν τη μάχη να περάσει το πραγματικό μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς, τιμώντας την αγωνιστική της παρακαταθήκη, οι κυβερνητικές - εργοδοτικές συνδικαλιστικές ηγεσίες έκαναν και φέτος προσπάθεια να αθωώσουν το καπιταλιστικό σύστημα και τα αστικά κόμματα, ιδιαίτερα τη σοσιαλδημοκρατία. Εξάλλου, το ίδιο το κεντρικό σύνθημα των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών, «Πρώτα οι δουλειές μας, μετά τα κέρδη σας», μνημείο ταξικής συνεργασίας και συμβιβασμού, έχει την υπογραφή των πολιτικών «εγγονιών» του Εμπερτ και του Νόσκε...

Ελληνική Κοινότητα στο Μόναχο: «Καμία θυσία για τα κέρδη τους και τον πόλεμό τους. Παλεύουμε για τη ζωή μας και τα δικαιώματά μας»

Κωνσταντινούπολη

Το στίγμα έδωσαν μεταξύ άλλων συνθήματα για να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στις πολεμικές βάσεις που εξυπηρετούν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, όπως στα Αδανα (στην ομώνυμη επαρχία εδρεύει η βάση του Ιντσιρλίκ).

Στην Αγκυρα, ορμητική ήταν η ομιλία του συνταξιούχου Οζλέμ Καρατάς, ο οποίος τόνισε ότι ο θυμός για τις άθλιες συνθήκες ζωής των συνταξιούχων μπορεί να γίνει ελπίδα μέσα από τον αγώνα, ενώ με φόντο και τον σκληρό αγώνα των απεργών της «Doruk Mining», που έληξε νικηφόρα, τόνισε: «Είμαστε εδώ για να τους υπενθυμίσουμε ότι σωστά μας φοβούνται. Οπως ακριβώς φοβούνταν τους ανθρακωρύχους, τους εργάτες που αρνούνταν να υποκλιθούν... Ζήτω η Πρωτομαγιά, ζήτω η ενότητα των εργαζομένων!».

Στη Σμύρνη, εργάτριες και εργάτες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Δημοκρατίας Μποστανλί, μετά και από κάλεσμα του TKP.

Από τη μεριά της η κυβέρνηση του ΑΚΡ επιστράτευσε για άλλη μια φορά τις δυνάμεις καταστολής, με πάνω από 350 συλλήψεις διαδηλωτών που επιδίωξαν να συγκεντρωθούν στην πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης. Το δε σοσιαλδημοκρατικό CHP, σε περιοχές όπου έχει την πλειοψηφία στο Δημοτικό Συμβούλιο, όπως η Σμύρνη, επιτέθηκε με συκοφαντίες κατά των εργατών που δεν πήραν μέρος σε συγκέντρωση στην οποία πρωτοστατούσε το ίδιο, που διάλεξαν δηλαδή να τιμήσουν την 1η Μάη μακριά από όσους στηρίζουν τη μεγαλοεργοδοσία!

2026 The Associated Press. All

Παρίσι: «Λεφτά για τα νοσοκομεία, όχι το κεφάλαιο!»

Τόσο στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας οι διαδηλώσεις έστειλαν μήνυμα αντίστασης στα σχέδια που φέρνει η συζήτηση για περαιτέρω εντατικοποίηση της εργασίας και κατάργηση αργιών. Τη σκυτάλη παίρνουν τις επόμενες μέρες απεργίες όπως αυτή στην οποία καλεί για τις 4 Μάη η CGT FNIC για τους εργαζόμενους στα μικροβιολογικά εργαστήρια στον ιδιωτικό τομέα, με βασικό αίτημα αξιοπρεπείς αυξήσεις μισθών.

Στο Βέλγιο η 1η Μάη ήταν σταθμός μπροστά στην απεργία που έχουν προκηρύξει τα συνδικάτα για τις 12 Μάη, με αιτήματα να σταματήσει να χρηματοδοτείται ο πολεμικός προϋπολογισμός από τα χρήματα του λάου, να μη γίνει καμία περικοπή στις κοινωνικές δαπάνες, να μην κοπεί ούτε ευρώ από την Υγεία, καμία σκέψη για αύξηση ωραρίων και υπερωριών.

Στην Ιταλία η υπεράσπιση των εργατικών αναγκών συνδέθηκε με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, με την ανακοίνωση της USB προς τους λιμενεργάτες να καταγγέλλει τη δέσμευση που ανέλαβε η ντόπια κυβέρνηση για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ μέχρι 5% του ΑΕΠ έως το 2035, τονίζοντας πως «αυτά τα χρήματα πρέπει να δοθούν για τα δικαιώματα των εργαζομένων και όσων δεν έχουν εισόδημα, και όχι για τον επανεξοπλισμό». Επόμενος σταθμός η πανεθνική απεργία σε όλα τα λιμάνια της χώρας στις 7 Μάη, με επίκεντρο την ένταξη του κλάδου στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα.

Οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε διάφορες χώρες της Ευρώπης συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις με τα υλικά τους, ενημερώνοντας για τις θέσεις του Κόμματος σχετικά με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις εξελίξεις συνολικά, αλλά και για τη διέξοδο, την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, την αναγκαιότητα και επικαιρότητα του σοσιαλισμού.