Eurokinissi

Ο φριχτός θάνατός τους σκόρπισε θρήνο και οδύνη στις οικογένειές τους και στο σύνολο της εργατικής τάξης, που για άλλη μια φορά συνειδητοποίησε ότι για να μπορέσει να ζήσει αξιοπρεπώς από τη δουλειά της έρχεται σε αναμέτρηση ακόμα και με τον θάνατο.

Ενα μεγάλο «γιατί;» και ένα «πώς;» ήταν οι κραυγές απόγνωσης των συγγενών των νεκρών εργατριών, που άφησαν πίσω τους συζύγους, μητέρες, αδέρφια, ορφανά παιδιά. Τα ερωτήματα έσπευσαν να απαντήσουν «σαν έτοιμοι από καιρό», και πριν καν στεγνώσει το αίμα των νεκρών, τοπικοί παράγοντες, αστικά ΜΜΕ και άλλοι με καλή θέληση να ξεπλύνουν αμέσως την εργοδοσία από κάθε ευθύνη της. «Ηταν ατύχημα», η «κακιά στιγμή», «το εργοστάσιο είναι στολίδι της περιοχής», «τηρούσε προηγμένα συστήματα ασφάλειας για την παραγωγή και για τους εργαζόμενους» ήταν μερικά από όσα γράφτηκαν για το στυγνό έγκλημα στο εργοστάσιο που έγινε «ανοιχτός τάφος» για τις εργαζόμενες.

INTIME NEWS

Για μήνες οι εργαζόμενοι στέλνονταν στο μεροκάματο του θανάτου

Τα όσα αποκαλύπτονται αυτές τις μέρες για τις συνθήκες εργασίας και τα μέτρα ασφαλείας που δεν υπήρχαν στην εν λόγω βιομηχανία αποδεικνύουν ότι ο ένοχος και αυτήν τη φορά ήταν το κυνήγι του κέρδους από την εργοδοσία. Αυτό επέτρεψε να ενεργοποιηθεί τελικά η «ωρολογιακή βόμβα» με τη μεγάλη διαρροή αερίων από τις διάτρητες σωληνώσεις του εργοστασίου, η οποία ήταν σε εξέλιξη για μήνες, κάτι που παραδέχτηκε ότι το ...μυριζόταν και ο ίδιος ο ιδιοκτήτης! Αυτό μπήκε εμπόδιο στην εγκατάσταση κάθε ασφαλιστικής δικλίδας για να προληφθεί και να αποφευχθεί ο όλεθρος, αφού θα «κόστιζε» στην παραγωγικότητα και σε «χρήμα» για την εταιρεία.

Είναι το κυνήγι της άμεσης και μέγιστης κερδοφορίας που ορίζει αν και σε ποιο βαθμό θα ληφθούν μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Γιατί επιβεβαιώνεται για μία ακόμα φορά ότι η εργοδοσία δεν πρόκειται να πάρει τέτοια μέτρα όταν θεωρεί ότι αυτά περιορίζουν την κερδοφορία της, ή ότι «αυξάνουν το κόστος» πλήττοντας την ανταγωνιστικότητά της. Οταν μάλιστα ξέρει ότι απολαμβάνει τη γνωστή πολύμορφη ασυλία από το νομικό πλαίσιο που έχουν διαμορφώσει όλες οι κυβερνήσεις για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας και την προσέλκυση επενδύσεων, αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει έγκλημα που θα διστάσει να κάνει.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, όπου η εργατική δύναμη είναι εμπόρευμα και η εργοδοσία προσπαθεί να την αγοράσει όσο πιο φτηνά μπορεί, αυτό επιβάλλει η περιβόητη ζούγκλα της αγοράς, δηλαδή ο καπιταλιστικός ανταγωνισμός. Επομένως, κριτήριο για την ανάπτυξη της παραγωγής είναι η κερδοφορία της και μπροστά σε αυτήν ακόμα και η προστασία της ανθρώπινης ζωής αντιμετωπίζεται ως «περιττό έξοδο». Τα μέτρα ασφαλείας λογαριάζονται ως «κόστος» που πρέπει να μειωθεί.

Ετσι έφτασε το μπισκοτάδικο να έχει περισσότερα από 6.500 σημεία πώλησης διεθνώς και να μετράει το 2024 αύξηση 16% στον κύκλο εργασιών του, με καθαρά κέρδη 3,3 εκατ. ευρώ, από 2,1 εκατ. ευρώ που είχε το 2023, σημειώνοντας αύξηση 52% στην κερδοφορία του!

Ετσι έφτασε η συγκεκριμένη επιχείρηση να γίνει «επιχειρηματικό θαύμα», «πρότυπο επιτυχίας», «επενδυτικός πνεύμονας», όπως προβαλλόταν από το κράτος, την κυβέρνηση, την Τοπική Διοίκηση και τα παπαγαλάκια τους. Πάνω στην εντατικοποίηση, στην πίεση για «να βγει η δουλειά», στην εργοδοτική τρομοκρατία χτίστηκαν τα κέρδη, οδηγώντας τελικά ένα ακόμα «Ελντοράντο» να γίνει ομαδικός τάφος.

Συνεπώς, δεν πρόκειται απλά για ένα ακόμα «ατύχημα» αλλά για καραμπινάτο και προδιαγεγραμμένο έγκλημα, με θύτες και ηθικούς αυτουργούς: Την εργοδοσία, το κράτος και τις κυβερνήσεις που τη στηρίζουν.

Το έγκλημα ήταν προμελετημένο ακριβώς γιατί σύμφωνα με τις συγκλονιστικές μαρτυρίες εργαζομένων είχαν περισσότερο από έναν μήνα που προειδοποιούσαν για την οσμή αερίων σε πολλούς χώρους του εργοστασίου, όπως στις γραμμές παραγωγής, στις τουαλέτες κ.ο.κ. «Δεν μπορούσαμε να πάμε τουαλέτα από τις οσμές», λένε οι εργαζόμενες στις μαρτυρίες τους, και δηλώνουν πως είχαν ειδοποιήσει τους υπεύθυνους για το ζήτημα. Μιλάνε για καλώδια και ηλεκτρολογικό εξοπλισμό εκτεθειμένο και σκορπισμένο σε σημεία του εργοστασίου, με την εργοδοσία να αγνοεί τους κινδύνους που ελλόχευαν.

Με αποτέλεσμα στο κατά τ' άλλα ...πρότυπο της «υγιούς επιχειρηματικότητας», όπου «όλοι ήταν μια οικογένεια», να μην εισακουστεί ούτε να γίνει το παραμικρό για όσα επισήμαιναν οι εργαζόμενοι σε σχέση με τη δυσοσμία από το μείγμα αερίων, που σύμφωνα με την Πυροσβεστική οδήγησε στον όλεθρο.

Σοβαρές καταγγελίες για τους μηχανισμούς ανίχνευσης διαρροών αερίων, για τις εξόδους διαφυγής κ.λπ. είχαν γίνει και από το Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και το κλαδικό Συνδικάτο μήνες πριν, όταν βρέθηκαν σε αυτό και σε άλλα εργοστάσια, απαιτώντας από την Επιθεώρηση να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι για ζητήματα υγείας και ασφάλειας.

Στο ίδιο εργοστάσιο, όπως και σε άλλα, οι εργαζόμενοι δούλευαν σε συνθήκες αφόρητου καύσωνα το καλοκαίρι. Συχνά καλούνται να «κόψουν» το ρεπό τους, να δουλεύουν έκτακτα ακόμα και νύχτα για να καλυφθούν οι αυξανόμενες ανάγκες στην παραγωγή, με μεγάλη εντατικοποίηση της εργασίας. Πληροφορίες αναφέρουν πως πολλές κοπέλες, νέες σε ηλικία, δεν άντεξαν την εντατικοποίηση και αναγκάστηκαν να παραιτηθούν από τους πρώτους μήνες της δουλειάς τους. Σύμφωνα δε με πληροφορίες, στην υπηρεσία της καθαριότητας στην επιχείρηση δουλεύουν κατά κύριο λόγο ωρομίσθιες εργαζόμενες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα εργασιακά τους δικαιώματα. Το νυχτοκάματο της πείνας ανάγκασε τις πέντε εργάτριες που σκοτώθηκαν, αλλά και όσες επέζησαν, να δουλεύουν νύχτα για να μπορούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Αυτή είναι η «ευελιξία στην εργασία» για την οποία καμαρώνουν εργοδοσία και κυβέρνηση!

Το στυγνό έγκλημα στη «Βιολάντα» απέδειξε πως όταν πρόκειται για την κερδοφορία της η εργοδοσία είναι αδίστακτη, δεν διστάζει να θυσιάσει ακόμα και την ανθρώπινη ζωή. Με αυτήν την εγκληματική πολιτική έχει να αναμετρηθεί η εργατική τάξη, και αυτή η αναμέτρηση είναι επιτακτική ανάγκη τώρα να ενταθεί.

Γιατί δεν είναι μοιραίο των εργαζομένων μέρα παρά μέρα να θρηνούν συναδέλφους, μάνες, συντρόφους, την ίδια εποχή που υπάρχουν όλες οι επιστημονικές δυνατότητες για να παίρνονται όλα τα αναγκαία μέτρα ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.

Το δίλημμα «ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας» μπορεί να απαντηθεί επιθετικά δυναμώνοντας την οργάνωση μέσα στους τόπους δουλειάς. Αυτό είναι το τείχος προστασίας απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, για την προστασία της ζωής απέναντι στο αδυσώπητο κυνήγι της εντατικοποίησης, του κέρδους, της εκμετάλλευσης.

Από την απεργία την επομένη του εγκλήματος

Ετσι, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση και οι κρατικοί παράγοντες κλαίγονταν για το «πλήγμα στην επιχειρηματικότητα» τα σωματεία εξέφρασαν την οργή και την αγανάκτηση των εργαζομένων, έβαλαν στο στόχαστρο την εργοδοσία και το κράτος της, απαίτησαν να αποδοθούν όλες οι ευθύνες, έδωσαν απάντηση στο «σιωπητήριο», οργανώνοντας τον αγώνα για να επιστρέφουν οι εργάτες ζωντανοί από το μεροκάματο.

Από την πρώτη στιγμή της έκρηξης, άλλωστε, η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων βρέθηκε στο φλεγόμενο εργοστάσιο, ξεκαθαρίζοντας ότι πρόκειται για εργοδοτικό έγκλημα, τσαλακώνοντας την προπαγάνδα της «επιχείρησης - πρότυπο». Μάλιστα, για να μην αφήσει «χαραμάδα» σε προσπάθεια κουκουλώματος, το ΕΚ εξαρχής υπέβαλε αίτημα στην Εισαγγελία να συμπεριληφθεί εκπρόσωπός του ως τεχνικός ελέγχου στη διαδικασία διερεύνησης των αιτιών.

Την ίδια μέρα, το απόγευμα πραγματοποιήθηκε στα Τρίκαλα η πρώτη μαζική συγκέντρωση - απάντηση μετά από κάλεσμα του Εργατικού Κέντρου, με τη συμμετοχή σωματείων και φορέων της πόλης. Την επόμενη μέρα προκηρύχθηκε απεργία στον νομό, για να καταγγελθεί αγωνιστικά το εργοδοτικό έγκλημα, ενώ από το πρωί συνδικαλιστές βρέθηκαν σε χώρους δουλειάς. Στο μαζικό απεργιακό συλλαλητήριο, μαζί με την οργή και την αγανάκτηση, οι εκατοντάδες εργαζόμενοι ειδικά από τον κλάδο των Τροφίμων βροντοφώναξαν «Φτάνει πια στα εργοδοτικά εγκλήματα για τα κέρδη των βιομηχάνων!»

Το ίδιο μήνυμα ακούστηκε ηχηρά και στα συλλαλητήρια που διοργάνωσαν το απόγευμα της ίδιας μέρας τα Εργατικά Κέντρα Λάρισας και Καρδίτσας.

Το Εργατικό Κέντρο και το κλαδικό Συνδικάτο λοιπόν πρωτοστάτησαν τόσο στην αποκάλυψη του εγκλήματος και των ενόχων όσο και στην οργάνωση του αγώνα για να μην υπάρξει κανένα κουκούλωμα, να γίνει υπόθεση της εργατικής τάξης η δικαίωση για τα θύματα, η διεκδίκηση μέτρων υγείας και ασφάλειας.

Το ότι ο θάνατος των πέντε εργατριών στο μπισκοτάδικο της «Βιολάντα» είναι ένα ακόμα προδιαγεγραμμένο εργοδοτικό έγκλημα επιβεβαιώνεται πλέον από μια σειρά αποκαλυπτικών στοιχείων που προέκυψαν αυτές τις μέρες.

Στοιχεία που ταυτόχρονα επιβεβαιώνουν τις επίμονες καταγγελίες και παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων και του Συνδικάτου Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών του νομού, τα οποία διεκδικούσαν να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι στη «Βιολάντα» και σε άλλα εργοστάσια του κλάδου.

Συγκεκριμένα, τον Ιούλη του 2025 η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου ύστερα από αίτημά της είχε επισκεφτεί μαζί με την Επιθεώρηση Εργασίας το συγκεκριμένο εργοστάσιο, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τηρούνται τα μέτρα υγείας και ασφάλειας. Μάλιστα η εν λόγω επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο καταγγελιών που είχαν γίνει από εργαζόμενους για τις συνθήκες εργασίας στο εργοστάσιο, λόγω του καύσωνα που επικρατούσε εκείνη την περίοδο στην περιοχή.

Τότε, λοιπόν, είχαν εντοπιστεί οι αφόρητες συνθήκες στις οποίες οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να δουλέψουν, σε πολύ μεγάλες θερμοκρασίες και υψηλά ποσοστά υγρασίας. Κατά την ίδια επίσκεψη το μεικτό κλιμάκιο είχε εντοπίσει μεταξύ άλλων προβλήματα με τις εξόδους διαφυγής των εργαζομένων και στο σύστημα ανίχνευσης πιθανών διαρροών αερίων που χρησιμοποιούνται στους φούρνους...

Μετά τη συγκεκριμένη επίσκεψη, μάλιστα, η Επιθεώρηση Εργασίας όφειλε να συντάξει και να κοινοποιήσει στους εμπλεκόμενους Δελτίο Ελέγχου, το οποίο ακόμα ...«αγνοείται» και δεν έχει παραδοθεί, παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις και παρεμβάσεις του Εργατικού Κέντρου, ακόμα και μετά το εργοδοτικό έγκλημα.

Αντίστοιχα, μήνες πριν, σε μία ακόμα πρωτοβουλία, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της περσινής απεργιακής Πρωτομαγιάς το Εργατικό Κέντρο είχε πραγματοποιήσει εκδήλωση με θέμα «Εργατικά ατυχήματα - Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς».

Εκεί είχαν αναδειχθεί μια σειρά κίνδυνοι που ελλοχεύουν σε χώρους δουλειάς σε διάφορους κλάδους από την ανυπαρξία μέτρων υγείας και ασφαλείας, αποδεικνύοντας ότι τα εργατικά «ατυχήματα» δεν είναι κάποια «μεμονωμένα περιστατικά», αφού είχαν παρουσιαστεί συγκεκριμένα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι πρόκειται για έναν ακήρυχτο πόλεμο στη ζωή της εργατικής τάξης, στον οποίο δίνει το αίμα της για τα κέρδη της εργοδοσίας.

Συγκεκριμένα, είχε αναδειχθεί ότι στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας συνέβησαν 172 εργατικά «ατυχήματα» μέσα σε έναν χρόνο, από τα οποία τα 44 αφορούν τον κλάδο των Τροφίμων, όπου καταγράφεται μεγάλη κερδοφορία για το κεφάλαιο και στην περιοχή, όπως και το έγκλημα στη «Βιολάντα».

Στην ίδια εκδήλωση είχε καταγραφεί η διαχρονική υποστελέχωση και υποβάθμιση της Επιθεώρησης Εργασίας στους νομούς Τρικάλων και Καρδίτσας, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων. Ειδικότερα, το Τμήμα Υγιεινής και Ασφάλειας της Επιθεώρησης Εργασίας με έδρα τα Τρίκαλα, που έχει στην ευθύνη του 2 νομούς (Τρικάλων και Καρδίτσας), ακόμα και σήμερα διαθέτει μόνο 4 επιθεωρητές και ένα μόνο αυτοκίνητο!

Αλλωστε, τα τελευταία χρόνια η Θεσσαλία καταγράφει ρεκόρ αύξησης εργοδοτικών εγκλημάτων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2023 καταγράφηκαν σε όλη την περιοχή 276 εργατικά «ατυχήματα», το 2024 τα «ατυχήματα» ήταν 172 και το 2025 σε όλη τη χώρα 201 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους χώρους δουλειάς.

INTIME NEWS

Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι σήμερα, με ενορχηστρωτή την κυβέρνηση είναι σε πλήρη εξέλιξη από τη μια το ξέπλυμα της εργοδοσίας και της επιχειρηματικότητας, και από την άλλη η επίθεση στα σωματεία, στις αποκαλύψεις τους και στην οργάνωση της διεκδίκησης.

Πριν ακόμα «κατακάτσουν» οι φλόγες, σαν έτοιμος από καιρό στήθηκε ο μηχανισμός της συγκάλυψης εργοδοτικών ευθυνών, με στόχο να αθωωθεί η πολιτική του κέρδους, που μετατρέπει σε τάφους τους χώρους δουλειάς.

Πρώτοι - πρώτοι, τα κυβερνητικά παπαγαλάκια, αστικά ΜΜΕ και κάτι πρόθυμοι τοπικοί παράγοντες της Θεσσαλίας που έπιασαν τα «πόστα». Μίλησαν για την «κακιά την ώρα», κριμάτισαν τον «αυτοδημιούργητο» επιχειρηματία, το εργοστάσιο «πρότυπο», των σύγχρονων υποδομών και ευρωπαϊκών προδιαγραφών.

Με περισσή χυδαιότητα και κλιμακωτά, απαιτώντας «σιωπητήριο», άρχισαν να κουνούν το δάχτυλο στα Συνδικάτα και στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων, που προειδοποιούσαν.

Λυσσάνε ειδικά με το ΚΚΕ και τα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του «Ριζοσπάστη». Κι αυτό γιατί ξέρουν ότι κάθε σελίδα είναι και ένα ράπισμα στα «ιερά και όσια» της κερδοφορίας που γεννάνε εγκλήματα, κάθε αποκάλυψη γίνεται ανάσα ανακούφισης και φωνή της εργατικής τάξης, που ζει τα ίδια σε κάθε χώρο δουλειάς - καρμανιόλα και γκέτο της εργοδοσίας.

Από τις πρώτες ώρες κυβερνητικά στελέχη και εντεταλμένοι τους έσπευσαν να μιλήσουν για το ...πλήγμα που δέχτηκε μια βιομηχανία - «διαμάντι». Ακόμα δεν είχαν ανασυρθεί όλες οι σοροί, δεν είχε εντοπιστεί η πέμπτη νεκρή εργάτρια, και η πρεμούρα τους ήταν το πώς θα ανακάμψει η «Βιολάντα», αν θα πάρει τις «ασφαλιστικές αποζημιώσεις» για να ορθοποδήσει, μην πάει στράφι η επένδυση.

Εκεί κοντά και κάτι εκλεγμένοι από την Περιφέρεια και τη δημοτική αρχή Τρικάλων, να δηλώνουν τη θλίψη τους για το «δράμα που περνάει ο βιομήχανος», να λένε ότι είναι επιχειρηματίας που «ποτέ δεν σκέφτηκε το κόστος σωστής λειτουργίας».

Πάνω στις στάχτες καθαγίαζαν την επιχειρηματικότητα, επαναλάμβαναν σε «λούπα» το θαύμα του «φούρνου που έγινε αυτοκρατορία», και από κοντά το αντικομμουνιστικό ντελίριο από τους σεσημασμένους της κυβέρνησης. Το κόλπο παλιό: Αφού δεν ξελασπώνεται η σαπίλα τους, παλεύουν να λασπώσουν τον πραγματικό τους αντίπαλο, να ορθώσουν ανάχωμα στη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Το πόρισμα της Πυροσβεστικής επιβεβαίωσε τις μαρτυρίες των εργατών, δηλώνοντας ότι «η διαρροή ήταν πολύμηνη, με τα ανιχνευτικά μέσα να καταγράφουν εξαιρετικά υψηλές συγκεντρώσεις προπανίου».

Και ενώ κατατίθενται τέτοια ανατριχιαστικά ευρήματα, αποδεικνύοντας ότι όλα λειτουργούσαν «ρολόι» για τα κέρδη σκάβοντας τον λάκκο των εργατών, εκείνη τη μέρα βρήκε η κυβέρνηση να επιτεθεί στο Εργατικό Κέντρο Τρικάλων και στα Συνδικάτα που προειδοποιούσαν για την παντελή έλλειψη μέτρων υγείας και ασφάλειας. Μάλιστα, τότε ξεκίνησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος το «γαϊτανάκι» με τα μαγειρεμένα στοιχεία για τα «ατυχήματα».

Εκείνη τη μέρα βρήκαν η κυβέρνηση και τα άλλα αστικά κόμματα να στήσουν καβγά για το ποιος έχει πιο «ματωμένα χέρια». Μια αποκρουστική εικόνα με εκείνους που κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα, κάνοντας «νόμο» το «πάμε κι όπου βγει». Σαν σε ...σκυταλοδρομία οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα χρόνια νομοθετούσαν τις «λευκές αδειοδοτήσεις», δίνοντας το ελεύθερο να λειτουργούν τέτοιες βραδυφλεγείς βόμβες χωρίς ελέγχους, παρά μόνο με κάτι «υπεύθυνες δηλώσεις» του ιδιοκτήτη ότι είναι «νόμιμος».

«Το κράτος δεν φταίει. Αν τηρούνταν οι νόμοι το ατύχημα θα είχε αποφευχθεί»: Αυτή ήταν μία ακόμα ...γραμμή άμυνας της κυβέρνησης.

Βέβαια, το πρόβλημα για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι δεν είναι η «απουσία του κράτους» και η «παράβαση νόμων», αλλά η ίδια η παρουσία του σάπιου και εχθρικού αστικού κράτους, που με τους νόμους του θωρακίζει την εργοδοσία και το ξεσάλωμά της. Αλλωστε, την ίδια στιγμή το υπουργείο Ανάπτυξης μοίραζε ανακοίνωση επικαλούμενο τον νόμο του 2016 (κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), σύμφωνα με τον οποίο μπορεί να λειτουργεί μια βιομηχανία και να γίνονται «εκ των υστέρων οι έλεγχοι». Οι ίδιοι οι νόμοι είναι που διαλύουν εργασιακές σχέσεις, κάνουν κανονικότητα τα 13ωρα, ακυρώνουν το έργο της Επιθεώρησης Εργασίας.

Ο πόλεμος στη ζωή της εργατικής τάξης λοιπόν είναι διακηρυγμένος από τους κεφαλαιοκράτες, το κράτος τους, τα κόμματά τους και τα κάθε λογής «υποπόδιά» τους. Είναι πόλεμος τάξης απέναντι σε τάξη.

Με νύχια και με δόντια υπερασπίζονται τον σάπιο κόσμο τους και επιτίθενται σε καθετί που φωτίζει ότι οι εργάτες μπορούν χωρίς αυτούς, ότι όσο υπάρχουν αυτοί θα υπάρχουν και τέτοια εγκλήματα.

Γι' αυτό έβαλαν στο στόχαστρο το ΚΚΕ και την οργανωμένη συλλογική διεκδίκηση. Γιατί το Κόμμα δείχνει τον δρόμο, ότι για να γυρίζουν οι εργαζόμενοι ασφαλείς και ζωντανοί από το μεροκάματο ο αγώνας πρέπει να σημαδεύει στην καρδιά του κτήνους: Το καπιταλιστικό κέρδος. Και να φτάσει μέχρι τέλους: Στην ανατροπή του!

Την απεργία οργανώνει η Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών, που καλώντας σε μαζική συμμετοχή υπογραμμίζει ότι τα εργοδοτικά εγκλήματα σαν αυτό στη «Βιολάντα» οφείλονται στην εργοδοτική ασυδοσία: «Μας γεμίζει οργή γιατί θα μπορούσαν να προληφθούν, εάν δεν υπήρχε το εμπόδιο του κέρδους», τονίζει η Ομοσπονδία, προσθέτοντας: «Μας εξοργίζει γιατί πίσω από τις μεγάλες ελλείψεις μέτρων προστασίας βρίσκεται η διασφάλιση του μέγιστου ποσοστού κέρδους».

Απαντώντας στην προπαγάνδα περί «σύγχρονων εγκαταστάσεων» που τάχα ήταν αυτές που τινάχτηκαν στον αέρα, η Ομοσπονδία επισημαίνει ότι ο εκσυγχρονισμός εγκαταστάσεων δεν σημαίνει αυτόματα και καλύτερες συνθήκες για τους εργαζόμενους, γιατί «γίνεται με το "ιερό" κριτήριο της αύξησης της παραγωγικότητας και των κερδών. Καρφί δεν τους καίγεται αν ελλοχεύουν ένα σωρό κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων. Οι προηγμένες τεχνολογίες για την αποφυγή ατυχήματος δεν αξιοποιούνται. Δεν αποτελούν "πρότυπο", θεωρούνται κόστος. Οι ζωές μας θεωρούνται κόστος. Γι' αυτό τα εγκλήματα σε βάρος της ζωής μας είναι προδιαγεγραμμένα».

«Χρέος μας», συνεχίζει, «είναι να ανατρέψουμε αυτήν τη βαρβαρότητα. Για να σταματήσουμε να θρηνούμε συναδέλφους μας, να είναι ναρκοπέδια οι χώροι δουλειάς».

«Δεν αποδεχόμαστε να ζούμε εμείς με την ανασφάλεια και τον φόβο της απόλυσης, με τα 6ήμερα και τα 13ωρα, την εντατικοποίηση και την ευελιξία, για να σπάνε αυτοί το ένα ρεκόρ κερδών μετά το άλλο», τονίζει ακόμα η Ομοσπονδία.

Τη μεγάλη οργή και αγανάκτηση που επικρατεί στον κλάδο μεταφέρει μιλώντας στον «Ριζοσπάστη» ο Γιώργος Λιατίφης, πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων - Γάλακτος - Ποτών Τρικάλων και μέλος της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου της περιοχής όπου συνέβη το έγκλημα.

«Ο πόνος στα Τρίκαλα έχει γίνει οργή», σημειώνει, καθώς «μια επιχείρηση που διαφήμιζαν ως "πρότυπο" και "στυλοβάτη του επιχειρηματικού πνεύμονα της περιοχής" δεν εξασφάλιζε τη ζωή των εργαζομένων, για το κέρδος... Για να μη σταματήσει η παραγωγική διαδικασία και η κερδοφορία, την ώρα που οι εργαζόμενες διαμαρτύρονταν ότι μυρίζει προπάνιο».

Και καλεί τους εργαζόμενους να δώσουν απάντηση με την απεργία, μιλώντας για έναν κλάδο με πανίσχυρους επιχειρηματικούς ομίλους, με τους βιομηχάνους και τις Ενώσεις τους, στις οποίες εντάσσεται και η «Βιολάντα», να αποτελούν «εμπροσθοφυλακή» στο τσάκισμα εργασιακών δικαιωμάτων. Εναν κλάδο που αποτελεί «καμάρι» για τις κυβερνήσεις και παράδειγμα «εξωστρέφειας» και «ανταγωνιστικότητας», η οποία χτίζεται από την εκμετάλλευση, τα 13ωρα, την άρνηση υπογραφής κλαδικής ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις.

Γι' αυτό και ο συνδικαλιστής ξεχωρίζει την απαίτηση «να υπογραφεί εδώ και τώρα κλαδική Σύμβαση Εργασίας που να εξασφαλίζει αύξηση στους μισθούς, αλλά και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, που θα μας εξασφαλίζουν ότι θα γυρίζουμε στα σπίτια μας χωρίς να είμαστε σακατεμένοι και θα μπορούμε να παίρνουμε τις οικογένειές μας αγκαλιά!».

Με εντατικούς ρυθμούς ετοιμάζεται σε όλη τη χώρα η απεργία, με εξορμήσεις, περιοδείες και άλλες παρεμβάσεις.

Στο πλαίσιο της απεργίας, το Σωματείο Τυροκόμων Ελασσόνας καλεί τους εργαζόμενους των εργοστασίων του κλάδου στην περιοχή να μεταβούν συντεταγμένα στην απεργιακή συγκέντρωση του Συνδικάτου των Τρικάλων. Το σημείο συγκέντρωσης για την οργανωμένη μετάβαση είναι στις 9 π.μ. στο δημοτικό πάρκινγκ του δήμου.

Στα Γιάννενα, μια περιοχή που συγκεντρώνει πλήθος τέτοιες «εμβληματικές επιχειρήσεις» με εκατοντάδες εργαζόμενους, το κλαδικό Συνδικάτο Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών Ιωαννίνων πραγματοποιεί παρεμβάσεις σε μεγάλους χώρους, όπως στο πτηνοσφαγείο «Νιτσιάκος», στη βιομηχανία «Μαυριδόπουλος», στη «Σδούκος» και σε άλλες επιχειρήσεις του κλάδου.

Στο ίδιο πλαίσιο, μαζικό κάλεσμα συμμετοχής στην απεργία απευθύνει και το Επιχειρησιακό Σωματείο στη «ΧΗΤΟΣ ΑΒΕΕ» (Ζαγόρι), το οποίο για την προετοιμασία της απεργίας πραγματοποιεί Γενική Συνέλευση την Κυριακή 1η Φλεβάρη, στις 7 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων.

Το Σωματείο αναδεικνύει τις επικίνδυνες ...ομοιότητες με τη «Βιολάντα». Σημειώνει την επίθεση της εργοδοσίας το τελευταίο διάστημα, με απολύσεις, εξώδικα, πειθαρχικές διώξεις, τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς και προσπάθεια φίμωσης της συνδικαλιστικής δράσης, διαμορφώνοντας ένα επικίνδυνο έδαφος εντατικοποίησης της εργασίας και υποβάθμισης των όρων υγείας και ασφάλειας, που γεννά και πολλαπλασιάζει τα εργατικά «ατυχήματα».

Οπως επισημαίνεται, η εργοδοσία επιδιώκει να απαλλαγεί από το Σωματείο, από τη συλλογική δύναμη των εργαζομένων, που βάζει φρένο στις πιέσεις, στις αυθαιρεσίες και στις αντεργατικές απαιτήσεις της, ώστε να προχωρά απρόσκοπτα η πολιτική της κερδοφορίας σε βάρος της ζωής και της ασφάλειας των εργατών.

Αντίστοιχα, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της απεργίας, την Παρασκευή το μεσημέρι το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων ν. Πρέβεζας πραγματοποίησε παρέμβαση στη «Foppen Seafood», βιομηχανία επεξεργασίας και τυποποίησης αλιευμάτων στη ΒΙΠΕ Πρέβεζας.

Συλλαλητήριο για μέτρα προστασίας, ώστε να σταματήσουν να σκοτώνονται οι εργάτες για τα κέρδη της εργοδοσίας, οργανώνουν τα εργατικά σωματεία της Θεσσαλονίκης την Τρίτη 3 Φλεβάρη, στις 7 μ.μ. στο Αγαλμα Βενιζέλου, με αφορμή το έγκλημα στα Τρίκαλα.

Το συλλαλητήριο, με σύνθημα «'Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας», οργανώνουν τα Σωματεία: Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών Κ. Μακεδονίας, ΣΕΤΗΠ, ΣΕΤΕΠΕ, Συνδικάτο Φαρμάκου Κ. Μακεδονίας, Χημικής Βιομηχανίας Β. Ελλάδας, Εμφιαλωμένων Ποτών Β. Ελλάδας, Οικοδόμων, Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας, Τύπου - Χάρτου, Εμποροϋπαλλήλων, Πωλητών Οδηγών και Βοηθών Εμφιαλωμένων Ποτών Β. Ελλάδας, Μετάλλου Κ. Μακεδονίας, Ενέργειας Κ. Μακεδονίας, «Μαλαματίνα», Μετρό Θεσσαλονίκης, «Pfizer Hellas».

«Δεν θα συμβιβαστούμε με τη βαρβαρότητα που γεννά νεκρούς και σακατεμένους εργάτες! Δυναμώνουμε τον αγώνα για να μη θρηνήσουμε άλλους συναδέλφους μας για τα κέρδη της εργοδοσίας», σημειώνουν στο κάλεσμά τους και απαιτούν: Να διερευνηθούν πλήρως και χωρίς καμία συγκάλυψη τα αίτια του συγκεκριμένου εργοδοτικού εγκλήματος και να καταλογιστούν όλες οι ευθύνες. Να παρθούν τώρα ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους δουλειάς.

Τη μέρα της απεργίας στα Τρόφιμα - Ποτά, απεργιακές κινητοποιήσεις οργανώνονται από την Ομοσπονδία, κλαδικά και επιχειρησιακά συνδικάτα του κλάδου ως εξής:

- Στην Αθήνα, η απεργιακή συγκέντρωση της Ομοσπονδίας, του κλαδικού Συνδικάτου Αττικής και επιχειρησιακών σωματείων θα γίνει στις 10 π.μ. στο υπουργείο Εργασίας.

Επίσης σε:

- Τρίκαλα, στις 11 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο

- Λάρισα, 10.30 π.μ. στο Εργατικό Κέντρο

- Πάτρα, 11 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

- Γιάννενα, 10.30 π.μ. Εργατικό Κέντρο

- Ηγουμενίτσα, 11 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

- Καλαμάτα, 11 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

- Λαμία, 11 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

- Ναύπλιο, 11 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

- Χαλκίδα, 10 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

- Καβάλα, 6 μ.μ. πλατεία Καπνεργάτη

- Πρέβεζα, 10.30 π.μ. Επιθεώρηση Εργασίας

Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής των εργαζομένων στον κλάδο των Τροφίμων - Ποτών στην απεργία της Τρίτης 3 Φλεβάρη απευθύνει και ο Δημήτρης Αρμάγος, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων, σε δήλωσή του στον «Ριζοσπάστη».

«Να ακουστεί ακόμη μια φορά, πιο δυνατά το αίτημα: Να σταματήσει να χύνεται αίμα εργατών στον βωμό των κερδών της εργοδοσίας. Να σταματήσουν πια τα εργοδοτικά εγκλήματα, να δυναμώσουμε την πάλη για να γυρίζει κάθε εργαζόμενος στο σπίτι του σώος», σημειώνει.

Και προσθέτει: «Απέναντι στο κυνήγι του κέρδους προβάλλουμε τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, που μπορούν να κατακτηθούν μόνο μέσα από τον οργανωμένο αγώνα στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, για να καρπώνονται οι εργαζόμενοι αυτά που παράγουν. Που τώρα όχι μόνο δεν τα καρπώνονται, αλλά χάνουν ακόμα και τη ζωή τους στο μεροκάματο. Καλούμε τους εργαζόμενους και των υπόλοιπων κλάδων, καθώς και τον λαό των Τρικάλων να στηρίξει την απεργία, για να καταδικαστεί πλατιά το εργοδοτικό έγκλημα».

Σε σχέση με τις προσπάθειες του Εργατικού Κέντρου να βρεθεί στο συγκεκριμένο εργοστάσιο, ο Δ. Αρμάγος καταγγέλλει πως «είχαμε κάνει προσπάθεια μπροστά στις εκλογές του Συνδικάτου να βρεθούμε εκεί για να συζητήσουμε την ανάγκη να δυναμώσει η οργάνωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Η εργοδοσία μάς απαγόρευσε την είσοδο, με άθλια επιχειρήματα για να μας διώξει. Μάλιστα έφερε την αστυνομία και μαζί με στελέχη της επιχείρησης επιχειρούσαν να τρομοκρατήσουν όχι τόσο εμάς, αλλά τους εργαζόμενους».

Εξηγεί ότι αυτό συνέβη «για να μην έρθουν σε επαφή μαζί μας. Αυτό φοβάται η εργοδοσία: Τους οργανωμένους και αποφασισμένους εργάτες! Γι' αυτούς η δημοκρατία σταματάει στις πύλες των εργοστασίων. Αυτή είναι η δική τους δημοκρατία, αυτή είναι η "οικογένεια" της "Βιολάντα"».