Ο τρόπος πρόσληψης των εκπαιδευτικών θα είναι το θέμα της συνάντησης που ζήτησε και θα έχει αύριο το πρωί ο υπουργός Παιδείας με τα ΔΣ της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ.

Ο υπουργός είχε προαναγγείλει από τη συνέντευξή του την προηγούμενη βδομάδα ότι θα έρθει σε συνεννόηση με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες για το θέμα του τρόπου διορισμού, καθώς μετά από πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), προκύπτει ότι όλες οι προσλήψεις πρέπει να γίνονται μέσω ΑΣΕΠ. Ετσι, ο υπουργός ανακοίνωσε ότι φέτος θα έχουμε ενιαίους πίνακες για τις προσλήψεις αναπληρωτών και για το διορισμό μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού και οι προσλήψεις θα γίνουν με σύστημα ΑΣΕΠ, ενώ μπαίνει σε μια διαδικασία συζήτησης για τα κριτήρια με τα οποία θα καταρτιστούν αυτοί οι πίνακες και πώς θα καταταχθούν οι εκπαιδευτικοί σε αυτούς, ανάλογα με την προϋπηρεσία τους, τους τίτλους σπουδών τους, την επιτυχία τους σε προηγούμενους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ κ.ο.κ.

Πρέπει να σημειώσουμε ότι και τμήματα των εκπαιδευτικών έχουν μπει σε αυτή τη διαδικασία «παζαρέματος» των κριτηρίων και του ποια θα έχουν προτεραιότητα και μεγαλύτερη βαρύτητα. Εξάλλου, καρπός αυτής της διαδικασίας ήταν και η απόφαση του ΣτΕ, στο οποίο είχαν προσφύγει εκπαιδευτικοί επιτυχόντες σε διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ.

Ωστόσο, το πραγματικό πρόβλημα ξεκινάει και εντείνεται από την αδιοριστία, που κοντεύει πλέον να συμπληρώσει εξαετία. Από το 2010 και μετά, οι διορισμοί είναι σχεδόν μηδενικοί, με αποτέλεσμα τεράστια κενά στα σχολεία, μαθήματα που δε διδάσκονται καθόλου σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς και άλλα που ξεκινούν να διδάσκονται το Γενάρη κ.ο.κ. Παράλληλα, οι μηδενικοί διορισμοί και οι συνέπειές τους δημιουργούν στρατιές ελαστικά εργαζόμενων εκπαιδευτικών, ανθρώπων που μπαινοβγαίνουν στα σχολεία με μια βαλίτσα στο χέρι, αδυνατώντας να κάνουν ένα στοιχειώδη οικογενειακό προγραμματισμό, ανθρώπων που ταυτόχρονα έχουν προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν στην Εκπαίδευση, αγωνιώντας ταυτόχρονα για το πότε επιτέλους θα αποκτήσουν σταθερή δουλειά. Σ' αυτό το έδαφος, η πολιτική αδιοριστίας των προηγούμενων και της παρούσας κυβέρνησης μοιράζει τη διχόνοια μεταξύ τους, μέσα από το παζάρι των κριτηρίων, κόντρα στο αίτημα για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στην Εκπαίδευση.