Σε νέες περιπέτειες μπαίνει το πολύπαθο έργο της εκτροπής του Αχελώου, καθώς, μετά από παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το έργο αφαιρέθηκε από τα συγχρηματοδοτούμενα κοινοτικά προγράμματα, γεγονός που σημαίνει αφαίρεση πόρων 66,4 δισ. δραχμών, τα οποία - υποτίθεται - ότι θα καλυφθούν πλέον από το εθνικό πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Πρόκειται για το ποσό το οποίο είχε προβλεφτεί για την ολοκλήρωση του έργου και με ευθύνη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ έχει μείνει εξ ολόκληρου αδιάθετο. Στους σχετικούς πίνακες για την πορεία υλοποποίησης των μεγάλων έργων, το έργο του Αχελώου, είναι ίσως το μοναδικό, το οποίο, μετά από τέσσερα χρόνια έγκρισης του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, παρουσιάζει μηδενική απορροφητικότητα. Μετά τις εξελίξεις αυτές είναι εμφανές ότι δημιουργείται οξύ χρηματοδοτικό πρόβλημα του έργου, κάτι που καθιστά αβέβαιη την ολοκλήρωσή του.

Και αξίζει να επισημανθεί ότι η απόσυρση του έργου από τα συγχρηματοδοτούμενα κοινοτικά προγράμματα, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την ένταξή του σ' αυτά, γίνεται τη στιγμή που έχουν ήδη υπογραφεί τρεις συμβάσεις με κοινοπραξίες εργολάβων, οι οποίες έχουν αναλάβει διάφορα τμήματα κατασκευής του έργου. Ειδικότερα το έργο της σήραγγας εκτροπής, συνολικού κόστους 35 δισ. δραχμών έχει κατακυρωθεί σε κοινοπραξία εργολάβων, στην οποία συμμετέχουν η ιταλική IMPREGILO SPA, η ΑΤΕ Γνώμων, η ΤΕΓΚ, το φράγμα της Συκιάς συνολικού κόστους 30 δισ. δραχμών στην κοινοπραξία εργολάβων ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΤΕ, ΑΤΕΜΚΕ, ΑΤΤΙΚΑΤ και ΑΒΑΞ, ενώ, τέλος, τα υδροηλεκτρικά έργα κατασκευάζονται από τη ρωσική εταιρία GKAZ - PROM (έχει αναλάβει το έργο του Φυσικού Αερίου) στα πλαίσια των αντισταθμιστικών οφελών.

Οι κυβερνητικές ευθύνες είναι μεγάλες. Για μια ακόμη φορά "έσκυψαν τη μέση" και αποδέχτηκαν την αξίωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υποβάθμιση ενός, ζωτικού για τη χώρα, έργου. Οι "εκσυγχρονιστές" αποδεικνύουν για μια ακόμα φορά ότι ακόμα και ζητήματα στρατηγικής σημασίας τα έχουν εκχωρήσει στους κοινοτικούς "εταίρους", οι οποίο και παίρνουν τις σχετικές αποφάσεις.

Εχουν, επίσης, τεράστιες ευθύνες - μαζί με την κυβέρνηση της ΝΔ - γιατί επί μία δεκαετία ακολουθούσαν μια παρελκυστική τακτική, ενώ επί μία τετραετία(1994 - 1997) είχαν "παγώσει" επενδύσεις ύψους 66,4 δισ. δραχμές.

Το σοβαρότερο, πάντως, είναι ότι κινδυνεύει το έργο να μην ολοκληρωθεί, δεδομένου ότι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων έχει προσδεθεί τυπικά και ουσιαστικά με τα κοινοτικά "πακέτα", ενώ με δεδομένα τα δημοσιονικά προβλήματα, προκαλεί ερωτηματικά, από πού η κυβέρνηση θα αντικαταστήσει τα ποσά που αφαίρεσε.

Θ. Κ.