Διαστάσεις «ομοβροντίας» παίρνει η αντίσταση στο καταστροφικό σχέδιο της κυβέρνησης για χωροθέτηση του Νέου Μουσείου Ακρόπολης στον Αρχαιολογικό Χώρο του Μακρυγιάννη, μετά την αίτηση ακύρωσης της πολεοδομικής άδειας για τις εκσκαφές και κατά των υπουργών Περιβάλλοντος και Πολιτισμού και του προέδρου του Οργανισμού Ανέγερσης ΝΜΑ, την οποία κατέθεσε στο Διοικητικό Εφετείο Αθήνας η «Συμπαράταξη για την Αθήνα».

Συγκεκριμένα, οι δημοτικοί σύμβουλοι της «Συμπαράταξης», Στέλιος Λάμπρου, Ζωή Βαλάση, Αλέκα Ζορμπαλά και Μανώλης Δανδουλάκης, ο διαμερισματικός σύμβουλος, Θ. Ανανίδης και οι αρχιτέκτονες Ειρήνη Παπαντωνίου, Νικόλαος Σιαπκίδης, Χρήστος Σελιανίτης, Κων. Φινές, Αλκιβιάδης Πρέπης και Νίκος Ρουσσέας υπογράφουν την αίτηση ακύρωσης της υπ' αριθμόν 1435/2002 «Αδειας Εκσκαφών και Αντιστηρίξεων Νέου Μουσείου Ακρόπολης της Υπηρεσίας Πολεοδομίας Δήμου Αθηναίων και κάθε άλλης συναφούς πράξεως ή παραλείψεως» και κατά των δύο υπουργών και του ΟΑΝΜΑ.

Η αιτιολόγηση της αίτησης περιλαμβάνει όλο το ιστορικό, ουσιαστικά, της υπόθεσης. Ξεκινάει με την παρουσίαση του οικοπέδου Μακρυγιάννη, συνεχίζει με την έκθεση ζημιών που προκλήθηκαν στον Αρχαιολογικό Χώρο από τον ΟΑΝΜΑ από το 1997 μέχρι σήμερα και τεκμηριώνει την ακαταλληλότητα της αρχιτεκτονικής πρότασης του Μπερνάρ Τσουμί για το ΝΜΑ.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι η εντυπωσιακή απαρίθμηση των ευρημάτων των ανασκαφών στην αίτηση, είναι μόνο ενδεικτική του ιστορικού - αρχαιολογικού πλούτου που αποκαλύφθηκε στου Μακρυγιάννη, αφού ακόμη δεν υπάρχει συνολική και τεκμηριωμένη δημοσίευση των ανασκαφών, όπως επιβάλλει η επιστημονική πρακτική και ο αρχαιολογικός νόμος. Η διαπίστωση της αίτησης, ότι «τα ευρήματα αποδεικνύουν τη συνεχιζόμενη ζωή της Αθήνας διά μέσου των αιώνων και αποτελούν μοναδική μαρτυρία της ιστορικής συνέχειας της ζωής της πόλεως, καλύπτοντας χρονική διάρκεια από τον 4ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ» περικλείει το μέγεθος της πολιτισμικής απώλειας που θα σημάνει η κατασκευή του μουσείου στου Μακρυγιάννη.

Χαρακτηριστικό είναι και το συμπέρασμα για το ίδιο το μουσείο, σύμφωνα με το οποίο, «τα ποιοτικά κριτήρια που σκοπεύουν στην καλύτερη χωροθέτηση και λειτουργία του μουσείου στο μακρύ χρόνο, υποκαθίστανται από βραχυπρόθεσμα κριτήρια σκοπιμότητας που αποβλέπουν στην ευκαιριακή διευθέτηση κάποιων πρόσκαιρων "αναγκών" οδηγώντας σε καταστροφικά σφάλματα».

Στους λόγους ακύρωσης της άδειας, η αίτηση παρουσιάζει αναλυτικά τις τυπικές και ουσιαστικές παραμέτρους οι οποίες καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι η προσβαλλόμενη άδεια «δεν είναι νόμιμη».