Ιδιαίτερη είναι η ...φροντίδα που επιδεικνύουν οι κυβερνήσεις για την υπονόμευση στην πράξη του έργου των επιθεωρητών Εργασιακών Σχέσεων και των επιθεωρητών Ασφάλειας και Υγείας, κρατώντας μονίμως υποστελεχωμένη και χωρίς την αναγκαία υλικοτεχνική υποδομή την Επιθεώρηση Εργασίας στο σύνολό της.

Βασική πλευρά του προσανατολισμού που δίνεται από όλες τις αστικές κυβερνήσεις είναι η κατεύθυνση ότι τα προβλήματα στους χώρους δουλειάς μπορούν να λυθούν με «κοινωνική συναίνεση», και ότι ο επιθεωρητής Εργασίας πρέπει να έχει έναν «συμφιλιωτικό» ρόλο ανάμεσα στον εργαζόμενο και στον εργοδότη. Αυτός ο προσανατολισμός υπονομεύει την ουσιαστική εφαρμογή μέτρων που θα μπορούσαν να αποτρέψουν όσο γίνεται τους κινδύνους στους χώρους δουλειάς.

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσιοποιημένη Εκθεση Πεπραγμένων, το 2024 υπηρετούσαν 369 επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων και μόλις 233 επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας.

Επίσης σύμφωνα με το Ειδικό Ετήσιο Τεύχος του «Εργάνη» του 2025, των φορέων Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας - ΔΥΠΑ - ΕΦΚΑ, ο αριθμός των καταγεγραμμένων επιχειρήσεων είναι 355.509 και ο αριθμός των εργαζομένων που απασχολούν με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου είναι σχεδόν 2,6 εκατομμύρια.

Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν μπορούσαν να βγουν όλοι οι επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας για έλεγχο καθημερινά, όλες τις μέρες του χρόνου και σε κάθε έλεγχο να υπάρχει μόνο ένας επιθεωρητής, αυτό σημαίνει ότι σε κάθε επιθεωρητή αναλογεί να ελέγξει 1.525 επιχειρήσεις με 11.585 εργαζόμενους. Είναι δηλαδή ανθρωπίνως αδύνατο να ελέγξει σε βάθος έστω ένα ελάχιστο κλάσμα από αυτές, πολύ περισσότερο όταν δεν διαθέτει τα αναγκαία μέσα για να κάνει ελέγχους π.χ. χημικών, φυσικών και βιολογικών παραγόντων στους χώρους εργασίας.