Προσπαθώντας να μαζέψει τα ασυμμάζευτα το γραφείο Τύπου του ΚΚΡΟ πρόσθεσε και τη λέξη «Φλεβάρης» και έδωσε ως εξής το συγκεκριμένο απόσπασμα της ομιλίας του Προέδρου, που διαφέρει από το βιντεοσκοπημένο απόσπασμα σε αυτό το σημείο:

«Ο Πρόεδρος Πούτιν συγκάλεσε πρόσφατα την κυβέρνηση. Δεν έχω δει μια τόσο θλιβερή και ανησυχητική συνάντηση εδώ και πολύ καιρό. Επρεπε να ακούσει από εσάς, τους εκπροσώπους του κυβερνώντος κόμματος, γιατί βρισκόμαστε για άλλη μια φορά σε οικονομική και παραγωγική κρίση. Αλλά δεν έχει ακούσει μια σαφή απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Και σας έχουμε προειδοποιήσει επανειλημμένα: Με αυτή την πορεία, η οικονομία αναπόφευκτα θα καταρρεύσει. Το πρώτο τρίμηνο χαρακτηρίστηκε από μια σαφή πτώση. Και κανένας σοβαρός ειδικός σήμερα δεν πιστεύει ότι θα επιτευχθεί έστω και συμβολική ανάπτυξη μέχρι το τέλος του έτους. Ολοι δηλώνουν στασιμοπληθωρισμό και ύφεση. Εάν δεν λάβετε αμέσως τα απαραίτητα χρηματιστικο-οικονομικά και άλλα μέτρα, εάν δεν διορθώσετε ριζικά την πορεία, τότε το φθινόπωρο θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτό που συνέβη τον Φλεβάρη του 1917. Δεν έχουμε δικαίωμα να το επαναλάβουμε αυτό! Επομένως, πρέπει να λάβουμε υπόψη την ιστορική εμπειρία και να λάβουμε αποφάσεις που έχουν καθυστερήσει εδώ και καιρό».

Η τοποθέτηση αυτή του Προέδρου του ΚΚΡΟ παρουσιάστηκε ως κάτι το πρωτοφανές από ορισμένα ελληνικά αστικά ΜΜΕ, όταν είναι γνωστό πως το συγκεκριμένο κόμμα εδώ και χρόνια έχει αποδείξει την ενσωμάτωσή του στο αστικό σύστημα και δηλώνει πως έχει περάσει ο καιρός των επαναστάσεων. Μάλιστα χαρακτηριστικά δηλώνει: «Εχουν ξεπεραστεί τα περιθώρια για επαναστάσεις», διαμορφώνοντας ένα κοινοβουλευτικό πρόγραμμα πολλών μεταρρυθμιστικών «σταδίων» προς τον σοσιαλισμό, μέσω «πατριωτικών» και «κεντροαριστερών» κυβερνήσεων.

Οι εκπρόσωποι των αστικών εφημερίδων, που με κακεντρέχεια χλεύασαν τη συγκεκριμένη ανεπίτρεπτη δήλωση, είναι οι ίδιοι που χαιρετίζουν ή αποσιωπούν την απαγόρευση των ΚΚ στην Ουκρανία, στις Βαλτικές χώρες της ΕΕ και τα άλλα μέτρα περιορισμού της δράσης των κομμουνιστών σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως π.χ. σε Τσεχία, Πολωνία, Σλοβακία, Ουγγαρία κ.ο.κ. Είναι οι ίδιοι που θα ήθελαν και στη χώρα μας ένα ομοίωμα του ΚΚΡΟ, στοιχισμένο στις επιλογές της αστικής τάξης της χώρας και «δεκανίκι» για την προώθηση των αντιλαϊκών μέτρων.

Για του λόγου το αληθές, αναφέρθηκε και στις «υπηρεσίες» του ΚΚΡΟ σε στιγμές όπου κλονίστηκε το αστικό σύστημα στη Ρωσία, δίνοντας διάφορα παραδείγματα, όπως π.χ. με τη συμμετοχή του «στην κεντροαριστερή κυβέρνηση των Πριμάκοφ, Μασλιούκοφ και Γκεραστσένκο» (Σεπτέμβρης 1998-Μάης 1999, επί προεδρίας Γιέλτσιν), που έβγαλε τη χώρα από την καπιταλιστική κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στα εργατικά - λαϊκά στρώματα.

Ο Γκ. Ζιουγκάνοφ εξέφρασε ακόμη τη διαθεσιμότητά του να συμμετάσχει εκ νέου σε μια ανάλογη αστική «κεντροαριστερή» κυβέρνηση, δηλώνοντας ότι «το πρόγραμμά μας είναι έτοιμο. Ο προϋπολογισμός ανάπτυξής μας έχει καταρτιστεί. Τα νομοσχέδιά μας για την εθνικοποίηση των βασικών ορυκτών και πρώτων υλών και των στρατηγικών πόρων έχουν εκπονηθεί. Η υιοθέτησή τους είναι αναπόφευκτη, όσο κι αν αντιστέκεται η ολιγαρχία».

Πρόταξε δηλαδή, για άλλη μια φορά, ένα κεϊνσιανό «μείγμα» διαχείρισης του καπιταλισμού, όπως κάνει σε όλο τον κόσμο βασικά η αμαρτωλή σοσιαλδημοκρατία, αλλά και αστικά κόμματα, όταν τα άλλα «φάρμακα» της καπιταλιστικής οικονομίας έχουν εξαντληθεί.