«Οι ιστορικές αφηγήσεις και οι πολεμικές αποζημιώσεις δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής», ισχυρίζεται ξεδιάντροπα η Κομισιόν, παροτρύνοντας σε απόσυρση της Ερώτησης.

Οι 200 της Καισαριανής και το μεγαλείο της προσφοράς τους δεν είναι «αφήγημα», όπως ισχυρίζεται η ΕΕ, αλλά αδιαμφισβήτητη ιστορική αλήθεια που είναι «καρφί στο μάτι της».

Είναι φανερό ότι η ΕΕ ενοχλείται αφάνταστα από τέτοια ερωτήματα, γιατί αναδεικνύουν ότι η θυσία των 200 ηρώων του λαού μας τεκμηριώνει τη χρεοκοπία της δικής της θεωρίας των «δύο άκρων», της εξίσωσης του θύτη με το θύμα, επιχειρώντας να ξεπλύνει τις ναζιστικές θηριωδίες και να θάψει το αίτημα για άμεση και πλήρη απόδοση των γερμανικών αποζημιώσεων.

Αλήθεια όμως, ποιος επικαλείται υποκριτικά «αναρμοδιότητα»;

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, που:

• έχει καθιερώσει την 23η Αυγούστου (ημέρα υπογραφής του Συμφώνου μη επίθεσης, Μολότοφ - Ρίμπεντροπ) ως «Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ναζισμού και του Κομμουνισμού»
• βαφτίζει την 9η Μάη, ημέρα της Μεγάλης Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών, μέρα της ...Ευρωπαϊκής Ενωσης, επιχειρώντας - μάταια - να σβήσει την ιστορική μνήμη
• «κάνει πλάτες» σε κράτη - μέλη της τα οποία επιχειρούν να απαγορεύσουν Κομμουνιστικά Κόμματα, όπως τώρα η Πολωνία
• επιχειρεί να σερβίρει για ιστορική αλήθεια μυθεύματα όπως αυτά του Χολοντομόρ ή του Κατίν, και φιλοξενεί στο Ευρωκοινοβούλιο με ανοιχτές αγκάλες κάθε είδους εκδηλώσεις φασιστών
• έχει στήσει βιομηχανία αντικομμουνιστικών ψηφισμάτων, που αναποδογυρίζουν την Ιστορία που έγραψαν με το αίμα τους οι ίδιοι οι λαοί
• παρέχει κάλυψη σε ιμπεριαλιστικές επιθέσεις και θηριωδίες όπου Γης, σαν αυτές των συμμάχων της, ΗΠΑ και Ισραήλ
• απαγορεύει στο Ευρωκοινοβούλιο εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον λαό της Κούβας και σιγοντάρει τα ιμπεριαλιστικά σχέδια κατάπνιξής του.

Ολα αυτά «εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της». Οχι όμως οι αποζημιώσεις για τα εγκλήματα των ναζί, όχι το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο και η ληστεία των αρχαιολογικών θησαυρών, που έχουν καθοριστεί από διεθνείς συμβάσεις που δεσμεύουν δύο κράτη - μέλη της.

Η βαθιά αντιδραστική, ταξική πολιτική της ΕΕ είναι στο DNA κάθε ιμπεριαλιστικής διακρατικής συμμαχίας. Γι' αυτό και δεν μπορεί να κρυφτεί η «αλλεργία» της σε καθετί που τεκμηριώνει τους δύο κόσμους που συγκρούονται, των εργαζομένων - παραγωγών του πλούτου από τη μία και των εκμεταλλευτών τους από την άλλη.

Ο αντικομμουνισμός πάει χέρι - χέρι με την πολεμική εμπλοκή και τη στροφή στην πολεμική οικονομία, την εργασιακή εκμετάλλευση, πάνω απ' όλα με τον φόβο ότι οι λαοί με την πάλη τους μπορούν να ανατρέψουν το σημερινό σάπιο σύστημα που και η ΕΕ υπηρετεί, οικοδομώντας τη νέα σοσιαλιστική - κομμουνιστική κοινωνία.

Η Ερώτηση δεν αποσύρεται, ούτε η ιστορική αλήθεια και τα αμείλικτα ερωτήματα που αυτή θέτει ακτινοβολώντας!

Την καλύτερη απάντηση θα τη δώσουν οι «θάλασσες» διαδηλωτών, εργατών και νεολαίας στις πλατείες και στις λεωφόρους όλου του κόσμου, στη δική τους μέρα, τη μέρα της τάξης τους, την Πρωτομαγιά, τη μέρα της θυσίας των 200 κομμουνιστών ηρώων.