Σε μαζική συμμετοχή στην απεργία του κλάδου την Παρασκευή 24 Απρίλη και στην προσυγκέντρωση την ίδια μέρα στις 10 π.μ. στην πλατεία Βάθης καλεί το Συνδικάτο Εργαζομένων ΟΤΑ Αττικής, απαιτώντας τη μετατροπή όλων των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε αορίστου και να μην περάσει ο άθλιος σχεδιασμός της κυβέρνησης για γενίκευση της ομηρίας των συμβασιούχων των παιδικών σταθμών και των ΚΔΑΠ, αλλά και για ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση των δομών.

Τώρα, τονίζει, «πρέπει να παλέψουμε όλοι οι εργαζόμενοι στους δήμους να καταργηθούν όλες οι μορφές ελαστικής εργασίας στους δήμους. Ωστε όλοι να έχουμε μόνιμη και σταθερή δουλειά, με αξιοπρεπείς μισθούς».

Περαιτέρω, καλεί σε κλιμάκωση του αγώνα με συμμετοχή στην πρωτομαγιάτικη απεργία και στην απεργιακή συγκέντρωση στις 10.30 π.μ. στο Σύνταγμα, «ενώνοντας τη φωνή μας και τη δύναμή μας με τους υπόλοιπους εργαζόμενους σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα», και στη συνέχεια στην απεργία των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα στις 13 Μάη.

Το Συνδικάτο προειδοποιεί τους εργαζόμενους να μην ξεγελαστούν από τη δήθεν συμπόνια των τάχα «ανεξάρτητων και αδέσμευτων» δημάρχων, καθώς έχουν συναινέσει σε αυτήν την πολιτική. Ούτε να περιμένουν κάποιον «σωτήρα». Οι διάφοροι «σωτήρες» είναι αυτοί που έχουν ψηφίσει και υιοθετήσει το σύνολο των νόμων που απαγορεύουν τη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου.

Και για την επιτυχία της απεργίας καλεί όλους τους εργαζόμενους και τα Σωματεία του κλάδου να προετοιμάσουν τις Γενικές Συνελεύσεις που θα γίνουν στις 23 Απρίλη, με περιοδείες και συσκέψεις ανά χώρο δουλειάς. Εγκαιρα να ειδοποιήσουν τους γονείς των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς, γιατί είναι αγώνας κοινός! Στις 24 Απρίλη, μέρα της απεργίας, να νεκρώσουν οι υπηρεσίες και «να βουλιάξουμε το κέντρο της Αθήνας με μια τεράστια διαδήλωση».

Το Συνδικάτο προβάλλει τα αιτήματα: Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις και με ενισχυμένη κρατική χρηματοδότηση. Κατάργηση του νόμου Βορίδη και όλων των νόμων που απαγορεύουν τη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού. Αυξήσεις στους μισθούς κατά 20%. Επαναφορά τώρα του 13ου και του 14ου μισθού.

Με τον αναβρασμό στους δήμους να δυναμώνει, μαζική ήταν η συμμετοχή εργαζομένων από τις κοινωνικές δομές του δήμου Τυρνάβου, αλλά και από άλλους δήμους του νομού Λάρισας, στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη βδομάδα με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής Τυρνάβου και αντικείμενο τις σοβαρές εξελίξεις που δρομολογούνται στον τομέα της Κοινωνικής Πρόνοιας.

Την εισαγωγική τοποθέτηση έκανε ο δήμαρχος Τυρνάβου, εκλεγμένος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», Στέλιος Τσικριτσής. Στη σύσκεψη παρευρέθηκαν επίσης οι δήμαρχοι Αγιάς και Τεμπών, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί και κοινοτικοί σύμβουλοι.

Παρευρέθηκε επίσης και πραγματοποίησε παρέμβαση ο Φώτης Παπανικολάου εκ μέρους της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Λάρισας. Ιδιαίτερα μαζική ήταν η παρουσία των εργαζομένων, πολλοί εκ των οποίων πήραν τον λόγο, μεταφέροντας την έντονη ανησυχία τους για το μέλλον των δομών και των θέσεων εργασίας τους, αλλά και την αποφασιστικότητά τους να αντιδράσουν απέναντι στις εξελίξεις.

Στην ομιλία του ο Στ. Τσικριτσής ανέδειξε τον βαθιά κοινωνικό χαρακτήρα του ζητήματος, τονίζοντας ότι «το θέμα δεν αφορά μόνο τους εργαζόμενους ή τους δήμους, αλλά τη ζωή χιλιάδων οικογενειών, το μέλλον των παιδιών, τη λειτουργία της Κοινωνικής Πρόνοιας συνολικά». Υπογράμμισε ότι οι εξελίξεις δεν είναι συγκυριακές, αλλά αποτέλεσμα «μιας διαχρονικής πολιτικής επιλογής που αντιμετωπίζει τις κοινωνικές δομές ως κόστος και όχι ως υποχρέωση του κράτους».

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι οι δομές λειτουργούν επί χρόνια με όρους προσωρινότητας, στηριζόμενες σε προγράμματα με ημερομηνία λήξης και σε εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας, παρότι καλύπτουν πάγιες και κρίσιμες ανάγκες. Οπως επισημάνθηκε χαρακτηριστικά, «μιλάμε για εργαζόμενους που δουλεύουν 10, 15 ή και 25 χρόνια στις ίδιες θέσεις και παραμένουν όμηροι ενός καθεστώτος ανασφάλειας».

Αναφορά έγινε στα σχέδια που έρχονται στο φως για τη γενίκευση του συστήματος των voucher και τη σύνδεση της λειτουργίας των δομών με τον αριθμό των ωφελούμενων, κάτι που - όπως τονίστηκε - οδηγεί σε λειτουργία με όρους αγοράς, εντείνει την ανασφάλεια των εργαζομένων και ανοίγει τον δρόμο για περαιτέρω ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών.

Κοινός τόπος των παρεμβάσεων ήταν η ανάγκη να μην απολυθεί κανένας εργαζόμενος, να μπει τέλος στο καθεστώς ομηρίας και να διασφαλιστεί η μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, με πλήρη κρατική ευθύνη για τη λειτουργία και χρηματοδότηση των δομών. Παράλληλα αναδείχθηκε η σημασία της ευρύτερης κινητοποίησης της τοπικής κοινωνίας και ιδιαίτερα των γονέων, καθώς το ζήτημα αφορά άμεσα την πρόσβαση των λαϊκών οικογενειών σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες.

Η σύσκεψη ανέδειξε το έντονο ενδιαφέρον και την αγωνία των εργαζομένων, αλλά και τη δυνατότητα διαμόρφωσης ενός αγωνιστικού μετώπου απέναντι στις σχεδιαζόμενες αλλαγές, με στόχο την υπεράσπιση της εργασίας, της Κοινωνικής Πρόνοιας και των σύγχρονων αναγκών των λαϊκών οικογενειών.