Από όλες τις μπάντες οι διάφοροι πρόθυμοι πασχίζουν να «δέσουν» τους φοιτητές, τους ερευνητές, τους καθηγητές στο ΝΑΤΟικό άρμα και στις πολεμικές επιχειρήσεις, μετατρέποντας το πανεπιστήμιο σε «παράρτημα» της πολεμικής βιομηχανίας. Παράλληλη πορεία ακολουθούν ο αυταρχισμός και η καταστολή. Δεν είναι τυχαία η σύλληψη φοιτητριών στη Φοιτητική Εστία του Πανεπιστημίου Αθηνών επειδή διαμαρτύρονταν για τα προβλήματα, ούτε οι διώξεις σε βάρος εκλεγμένων με την «Πανσπουδαστική» στην Ιατρική του ΑΠΘ μετά από ανυπόστατη καταγγελία στελέχους της ΔΑΠ - ΝΔΦΚ που συμμετέχει στο πειθαρχικό συμβούλιο. Το πρόβλημά τους είναι ότι η πολιτική τους βρίσκει αντιστάσεις στα πανεπιστήμια και ότι τα βρώμικα σχέδιά τους δεν περνούν στη μούγκα: Φοιτητές, διοικητικοί και καθηγητές με μαζική κινητοποίηση πέτυχαν να μην πραγματοποιηθεί στο ΑΠΘ πολεμικό σεμινάριο, να μην πραγματοποιηθεί πολεμικό συνέδριο στο Πάντειο, να μην αναθεωρηθεί ο εσωτερικός κανονισμός του ΕΛΚΕ στο ΕΜΠ και να ανοίξει στα «γεμάτα» η συζήτηση στα πανεπιστήμια για τον ρόλο τους, τις επιπτώσεις του πολέμου στις σπουδές. Αυτή η στάση ταυτίζεται με το λαϊκό αίσθημα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και δείχνει τον ρόλο που μπορεί να παίξει η ακαδημαϊκή κοινότητα στο δυνάμωμα των αγώνων για καμία εμπλοκή στον πόλεμο, καμία θυσία για τα κέρδη και τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών.