Την «ανθεκτικότητα» του ΝΑΤΟ με την «πολιτική ετοιμότητα» συνδέει στενά η ετήσια Εκθεση της ευρωατλαντικής συμμαχίας για το 2025, υπενθυμίζοντας ότι στην περσινή Σύνοδο Κορυφής για πρώτη φορά «οι Σύμμαχοι συμφώνησαν να μετρούν μέχρι 1,5% του ΑΕΠ ετησίως σε επενδύσεις σχετικές με την άμυνα και την ασφάλεια στις υποδομές και τη βιομηχανία». Οι επενδύσεις αυτές - συνεχίζει η Εκθεση - «θα είναι ζωτικής σημασίας για την ώθηση της πολιτικής ετοιμότητας και την αύξηση της ανθεκτικότητας κρίσιμων υποδομών και δικτύων των Συμμάχων», υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για προτεραιότητες καθοριστικές για «την ευρύτερη ετοιμότητα και την ισχυροποίηση της πολιτικής στήριξης στον στρατό».

Με φόντο την επέκταση του πολέμου και την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης στο εσωτερικό των ΝΑΤΟικών κρατών - μελών, η Εκθεση επισημαίνει ότι «η ανθεκτικότητα αποτελεί εθνική ευθύνη και συλλογική δέσμευση», αλλά και ότι «κάθε σύμμαχος χρειάζεται να είναι ανθεκτικός ενάντια σε στρατιωτικές και μη στρατιωτικές απειλές και προκλήσεις για την ασφάλεια της Συμμαχίας», στις οποίες περιλαμβάνεται και η «διατάραξη κρίσιμων υποδομών»... Εκφραση αυτής της στρατηγικής είναι και η «στρατιωτικό Σέγκεν», η αναβάθμιση δηλαδή κρίσιμων υποδομών (αεροδρόμια, λιμάνια, δρόμοι, γέφυρες, σιδηρόδρομος κ.λπ.) για τη γρήγορη μεταφορά στρατιωτικού υλικού σε όλη την Ευρώπη.

Καθώς φουντώνει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, μια σειρά «δεξαμενές σκέψης» επισημαίνουν πως «η ολοκληρωμένη άμυνα ασκείται από την κοινωνία στο σύνολό της» και πως «στον πυρήνα της έχει να κάνει με την κοινωνική συνοχή». Σ' αυτήν την κατεύθυνση, το ΝΑΤΟ καταρτίζει ακόμα πιο στοχευμένο σχέδιο απόσπασης της λαϊκής συναίνεσης ή ανοχής στα φονικά του σχέδια, εκεί που δεν μπορεί να πετύχει την ενεργητική στράτευση των εργατικών - λαϊκών στρωμάτων. Και, βέβαια, όπου δεν πίπτει λόγος και ενσωμάτωση, πίπτει ράβδος και καταστολή... Για την επιτάχυνση αυτών των σχεδίων συγκροτείται η λεγόμενη «Επιτροπή Ανθεκτικότητας», που περιλαμβάνει «Ομάδες Σχεδιασμού» (Planning Groups) σε τομείς όπως η Υγεία, η Διατροφική Επάρκεια, η Μετακίνηση, οι Επικοινωνίες, η Ενέργεια.

Μία από αυτές τις ομάδες ασχολείται με θέματα «Πολιτικής Προστασίας» και συγκεκριμένα με την «παροχή συμβουλών για την αδιάλειπτη διακυβέρνηση και την αντιμετώπιση ανεξέλεγκτων λαϊκών κινημάτων». Το ΝΑΤΟ και οι κυβερνήσεις του, με αναφορές στους «αντιτρομοκρατικούς» νόμους, συνδέουν τέτοιες διατάξεις με την «αντιμετώπιση του ριζοσπαστισμού», στον οποίο δίνουν διασταλτικές ερμηνείες, ώστε να χωράει τα πάντα: Από τη δράση εξτρεμιστικών θρησκευτικών οργανώσεων, μέχρι το αντικαπιταλιστικό εργατικό - λαϊκό κίνημα και την πολιτική πρωτοπορία του. Στην κατηγορία αυτή μπορεί ευκολότατα να χωρέσουν απεργιακές ή άλλες κινητοποιήσεις, που «διαταράσσουν» τη λειτουργία υποδομών απαραίτητων για την υλοποίηση του επιχειρησιακού ή άλλου σχεδιασμού του ΝΑΤΟ.

Τον περασμένο Νοέμβρη το ΝΑΤΟ διοργάνωσε στη Στοκχόλμη την «1η Διάσκεψη μη στρατιωτικού σχεδιασμού» (NATO Civilian Planning Conference), με συμμετοχή «των σωστών ανθρώπων, των σωστών κυβερνήσεων και των σωστών οργανισμών» για να δρομολογήσει δράσεις με γνώμονα ότι «η ασφάλειά μας εξαρτάται από το να παραμείνουμε ανθεκτικοί και ενωμένοι»... Στην εισαγωγική ομιλία, η αναπληρώτρια γγ της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας τόνισε πως οι τρέχουσες συνθήκες απαιτούν «προώθηση της ευαισθητοποίησης, της ετοιμότητας, της ανθεκτικότητας απέναντι σε μεγάλο εύρος εχθρικών πράξεων και καλύτερη προετοιμασία σε όλα τα επίπεδα». Εξήγησε ότι η «ανθεκτικότητα» αποτελεί «ευθύνη της κάθε κυβέρνησης και της κάθε κοινωνίας συνολικά», και ξεχώρισε τη Σουηδία ως πηγή έμπνευσης για όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ, εξαιτίας του «μοντέλου "Πλήρους Αμυνας"» («Total Defence» model) που προωθεί.

Καθόλου τυχαία, στη χώρα που διαφημίζουν ως πρότυπο για τη σφυρηλάτηση της «ανθεκτικότητας» ο «κοινωνικός εταιρισμός» «σπάει κόκαλα» και οι εργατοπατέρες διαθέτουν λαμπρές περγαμηνές στη χειραγώγηση της εργατικής τάξης. Οταν π.χ. οι εργαζόμενοι στον Προαστιακό προκήρυξαν απεργία για προσλήψεις, η εργοδοτική Ομοσπονδία του κλάδου δεν κάλεσε απλά σε απεργοσπασία αλλά προσέφυγε και στα δικαστήρια, που επέβαλαν τεράστια πρόστιμα για «διαφυγόντα κέρδη»! Κάθε απεργός τιμωρήθηκε (!) με πρόστιμο 300 ευρώ (!) επειδή τόλμησε να απεργήσει για προσωπικό και ασφάλεια.

Οσο δυναμώνει η στρατιωτική προετοιμασία για πιο γενικευμένη σύγκρουση, τόσο σφίγγει ο κλοιός γύρω από τον λαό με σκοπό να πειθαρχήσει στους σχεδιασμούς του κεφαλαίου, να ελεγχθεί και να κατασταλεί κάθε αντίθεση στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Η ανησυχία τους έχει βάση. Σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ είναι εμφανής η δυσκολία να στρατεύσουν τους λαούς στα δολοφονικά τους σχέδια, παρά τους τόνους μελάνι που χύνονται για την ευρωατλαντική προπαγάνδα. Στο στόχαστρο βρίσκονται πάντα οι πιο πρωτοπόρες δυνάμεις, που αποκαλύπτουν τις πραγματικές αιτίες του πολέμου, δείχνουν με το δάχτυλο τους ενόχους (την αστική τάξη, τα συμφέροντα και τους ανταγωνισμούς της), φανερώνουν τις αγιάτρευτες αντιθέσεις του καπιταλισμού που προκαλούν ρήγματα στις συμμαχίες του κεφαλαίου, πρωταγωνιστούν στην οργάνωση της πάλης για την ανατροπή του σάπιου συστήματος.

Αυτό είναι που τους ανησυχεί περισσότερο όσο δυναμώνει ο πόλεμος. Αυτός είναι και ο μόνος δρόμος για να δώσει διέξοδο ο λαός προς όφελός του, και όχι να γίνει πιόνι και θύμα κάτω από ξένη σημαία.