Ο Στ. Σαράφης στην κεντρική πλατεία της πόλης το 1943

Η δημοτική αρχή επέμενε στην άρνησή της επικαλούμενη ανιστόρητα προσχήματα, με δηλώσεις περί «μαύρης σελίδας της ελληνικής Ιστορίας», «ανάγκης εθνικής ενότητας» κ.λπ. Και αυτό παρά το γεγονός ότι η περιοχή της Καρδίτσας κουβαλά ένα βαρύ ιστορικό φορτίο, με κορυφαία και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Η Καρδίτσα ήταν η πρώτη ελεύθερη πόλη της κατεχόμενης Ευρώπης, καθώς απελευθερώθηκε από τον ΕΛΑΣ το 1943. Λειτούργησαν αντάρτικο αεροδρόμιο στη Νεβρόπολη, τυπογραφείο στη Μούχα, σχολή αξιωματικών στη Ρεντίνα. Η 1η και η 2η Συνδιάσκεψη της ΕΠΟΝ έγιναν στον Ιταμο, έδρα της Ελεύθερης Ελλάδας το 1944 αποτέλεσε το Πετρίλο, ενώ υπήρχαν πολυάριθμες εστίες αντίστασης στον κάμπο και στα βουνά των Αγράφων.

Μάλιστα, οι 18 σύμβουλοι της πλειοψηφίας καταψηφίζοντας την πρόταση αναίρεσαν ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου από το 2023 υπέρ της παραχώρησης χώρου για την ανέγερση μνημείου, με κάλυψη των εξόδων από το ΚΚΕ. Την ίδια ώρα, κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου απέφευγαν με κάθε τρόπο να απαντήσουν ποιος είναι ο λόγος που αναιρούν την απόφαση που τους δεσμεύει μέχρι σήμερα, και γιατί δεν έχουν κάνει τίποτα εδώ και τρία χρόνια για την υλοποίησή της.

Από την αντιδραστική και απαράδεκτη στάση της δημοτικής Αρχής προκύπτουν εύλογα ερωτήματα: Αραγε ποιοι φοβούνται και ενοχλούνται από την ανέγερση ενός μνημείου που θα θυμίζει τους ηρωικούς αγώνες του λαού; Μήπως μια τέτοια ανάγκη πάει κόντρα στα καλέσματα να μπουν «τα κεφάλια μέσα» και «δεν είναι ώρα για αγώνες»; Ειδικά τώρα που κλιμακώνονται ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος και η εμπλοκή της χώρας σε αυτόν, μήπως φοβίζει ότι τέτοια μνημεία δεν αποτελούν απλά μια ανάμνηση του χθες, αλλά φωτίζουν ότι και σήμερα ο λαός μπορεί με τη δράση του να βάλει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις;

Το αίτημα για ανέγερση του Μνημείου της ΚΕ του ΚΚΕ για τη θρυλική δεκαετία του 1940 μπήκε στην ημερήσια διάταξη του Δημοτικού Συμβουλίου Καρδίτσας από τους δημοτικούς συμβούλους της «Λαϊκής Συσπείρωσης», με τον Εκτορα Γάζο, επικεφαλής της, να επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι «η ανέγερση του μνημείου αυτού είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε όλους και όλες που στις δεδομένες συνθήκες εκείνης της περιόδου συνέβαλαν στη συλλογική αντίσταση του λαού της περιοχής μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, επιλογή που οδήγησε πολλούς από αυτούς στις εξορίες, σε φυλακές, αλλά και σε βιαιοπραγίες, εξευτελισμούς, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα τη συγκρότηση των πρώτων ανταρτοομάδων και τη συμμετοχή στον Δημοκρατικό Στρατό».

Τόνισε δε ότι «η παραχώρηση του αντίστοιχου χώρου για την ανέγερση του Μνημείου μπορεί να συμβάλει ώστε να τιμηθεί ο τιτάνιος αγώνας της νεολαίας μας, που μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ απελευθέρωσαν τη χώρα μας από τους ναζί κατακτητές. Θα είναι σημαντική συμβολή ώστε να μαθαίνουν και να διδάσκονται οι νέες γενιές της πατρίδας μας από την αληθινή Ιστορία της Εθνικής Αντίστασης. Παρόμοια μνημεία έχουν ανεγερθεί σε μια σειρά περιοχές της χώρας, συμβάλλοντας στη γνωριμία με την Ιστορία του τόπου μας, που αποτελεί πηγή δύναμης και διδαγμάτων για να συνεχίσουμε σήμερα την πάλη για μια ζωή στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων».

Την πρόταση για την ανέγερση του Μνημείου υποστήριξαν οι υπόλοιπες παρατάξεις του Δημοτικού Συμβουλίου, ενώ υπέρ της τοποθετήθηκαν μέλη της επιτροπής στήριξης της πρωτοβουλίας που έχει συγκροτηθεί εδώ και μήνες, τα οποία παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Την ανάγκη ανέγερσης του Μνημείου ανέδειξαν με τοποθετήσεις τους μεταξύ άλλων ο Βασίλης Τσαντίλας, πρώην δήμαρχος Ιτάμου και πρόεδρος της Ενωσης Αγραφιώτικων Χωριών, ο Σωκράτης Βασιλάκος, πρόεδρος της «Οικόσφαιρας», ο Αποστόλης Σαμπαλιώτης, δικηγόρος και εκπρόσωπος της επιτροπής, και ο Δημήτρης Αγγέλου, πρώην δήμαρχος Φύλλου.