Δημοσιεύουμε επιστολή της Δέσποινας Ματζορίνη - Βασιλειάδου, ανιψιάς του Κοσμά Ποντίκη, ενός από τους 200 ήρωες κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944:

«Οι φωτογραφίες της εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή με συγκινούν βαθιά και ανακαλώ μνήμες και οικογενειακές αφηγήσεις για τον θείο Κοσμά, που αγωνίστηκε για το 8ωρο, για καλύτερες συνθήκες ζωής των εργατών, για τα δικαιώματά τους, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Η γιαγιά Δέσποινα με τη μάνα μου Αγγελική ταξίδεψαν από την Αλεξανδρούπολη στην Αίγινα, όπου ήταν εξόριστος, αλλά δεν τις επέτρεψαν να τον δουν και δεν τον ξαναείδαν ποτέ. Είναι από τους εξόριστους κομμουνιστές που το ελληνικό κράτος τούς παρέδωσε στους Γερμανούς, μεταφέρθηκαν στην Ακροναυπλία, από κει στο Χαϊδάρι και εκτελέστηκαν την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

Σας στέλνω 3 φωτογραφίες του Κοσμά Ποντίκη, ως ναύτη, το απολυτήριο από τη θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό (1925) και το δελτίο ταυτότητας ναυτεργάτη από το Λιμεναρχείο Αλεξανδρούπολης (1931). Ζητώ τα ιστορικά ντοκουμέντα της Καισαριανής να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Ιστορικό Αρχείο του ΚΚΕ, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, στο Μουσείο του Χαϊδαρίου. Εκεί θα καταθέσω κι εγώ τις 3 φωτογραφίες του Κοσμά Ποντίκη».

Μερικά στοιχεία για τον Κ. Ποντίκη από την Κομματική Οργάνωση Εβρου του ΚΚΕ:

Ο Κοσμάς Ποντίκης του Στυλιανού ήταν ναυτεργάτης, στέλεχος του ΚΚΕ, ηγετικό συνδικαλιστικό στέλεχος των ναυτεργατών της Αλεξανδρούπολης. Γεννήθηκε το 1904 στην Αίνο Ανατολικής Θράκης και λίγο μετά η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Αλεξανδρούπολη. Υπηρέτησε τη θητεία του στο Πολεμικό Ναυτικό και απολύθηκε (από τον Ναύσταθμο του Πόρου τον Ιούλιο του 1925) με «εξαίρετον διαγωγήν και ικανότητα αρίστην». Πριν την ψήφιση του «Ιδιώνυμου» του Βενιζέλου, τον Ιούλη του 1929, ήταν ήδη τρεις μήνες εκτοπισμένος στην Ανάφη. Επέστρεψε στην πόλη και λόγω της επαναστατικής του δράσης το 1932 εξορίστηκε για έναν χρόνο στη Σίκινο. Ηταν ο γραμματέας του Σωματείου των Ναυτεργατών Αλεξανδρούπολης, που μαζί με τον Χρ. Σαπουντζή, γραμματέα του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου, οργάνωσαν τη μεγάλη πανεργατική απεργία τον Νοέμβρη του 1933. Η απεργία χτυπήθηκε άγρια ακόμα και από δύναμη ιππικού, εξορίστηκαν πολλοί εργάτες και ο Ποντίκης στην Αίγινα. Οντας εξόριστος, μπαίνει υποψήφιος βουλευτής Εβρου το 1935 με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών και το 1936 με το Παλλαϊκό Μέτωπο.