«Ζητάμε δικαιοσύνη», είπε από το βήμα της συγκέντρωσης ο Π. Ασλανίδης, πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, καλώντας να χυθεί άπλετο φως στο έγκλημα που στέρησε τόσες ζωές και αναδεικνύοντας τις ευθύνες της κυβέρνησης και του κράτους, οι οποίες δυναμώνουν την οργή, με τα μπαζώματα, την απανθρωπιά και τις προσπάθειες συγκάλυψης.

Και ξεκαθάρισε ότι «η απαίτηση για φως, οξυγόνο, δικαιοσύνη δεν πρόκειται να ξεχαστεί».

Οπως είπε, πριν τρία χρόνια αυτή η ανείπωτη τραγωδία σαν «κεραυνός κατέκαψε τις ζωές μας. Ενας κεραυνός που συγκλόνισε όλη την ελληνική κοινωνία». Ομως, εξήγησε, αντί για συμπαράσταση «βρήκαμε απέναντι ένα κράτος απάνθρωπο, μια κυβέρνηση ένοχη και κυνική. Βρήκαμε αδιαφορία, υποκρισία και συγκάλυψη. Αυτό κάνει τον πόνο μας πιο ασήκωτο. Τον κάνει οργή. Τον κάνει απόφαση να μη δεχτούμε τη σιωπή. Να μη συμβιβαστούμε με την ασχήμια και το ψέμα».

Πρόσθεσε ότι «σήμερα δεν βρισκόμαστε εδώ για να ζητήσουμε εξυπηρετήσεις, επιδοτήσεις, αποζημιώσεις, παρηγοριά, ανέξοδες δηλώσεις λύπης και συμπόνιας», αλλά μόνο ένα πράγμα: «Να χυθεί άπλετο φως στο έγκλημα».

Γιατί όπως είπε «το ένοχο κράτος δολοφονεί ακόμα και την ελπίδα της δικαίωσης νεκρών και ζώντων».

Οπότε, «βρισκόμαστε όλοι εδώ για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα όλων των παιδιών, των νέων, των εργαζομένων, όλων μας, να ζούμε, να ταξιδεύουμε, να εργαζόμαστε με ασφάλεια και αξιοπρέπεια». Και επανέλαβε: «Τίποτα δεν ξεχάστηκε. Κανένας και καμία δεν ξεχάστηκαν».

Ο Β. Χατζηχαραλάμπους, πατέρας θύματος του εγκλήματος των Τεμπών, σημείωσε ότι «πέρασαν τρία χρόνια και κάνεις δεν μου έχει πει από τι χάθηκε το παιδί μου, κανείς στη φυλακή». Και τόνισε πως «πρέπει να αποδοθούν ποινικές και πολιτικές ευθύνες, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται».

Η Μιρέλλα Ρούτσι, μητέρα θύματος, αναφέρθηκε στις εκταφές των παιδιών τους και τόνισε ότι «τις απαιτήσαμε για ανάγκη, για αλήθεια».

Ο Θόδωρος Ελευθεριάδης, γιος θύματος, κατήγγειλε την αστυνομοκρατία που και ο ίδιος υπέστη στην προσπάθειά του να μεταβεί στο Σύνταγμα: «Με κράτησαν ενώ γνώριζαν ποιος είμαι και με απειλούσαν με προσαγωγή». Ευχαριστώντας τους παρευρισκόμενους για τη συμμετοχή σε αυτόν τον αγώνα, επεσήμανε ότι «αντέχουμε, και θέλουμε να αντέξετε κι εσείς και να είστε μαζί μας έως το τέλος».

Στο βήμα ανέβηκε και η Σταυρούλα Καρύδη, μητέρα του 20χρονου νεκρού μηχανοδηγού Δημήτρη Μασσαλή, η οποία μίλησε για την προσπάθεια που έγινε να μετατοπιστούν οι ευθύνες και να αποδοθούν στους εργαζόμενους μηχανοδηγούς στην εμπορική αμαξοστοιχία, «ώστε να μειωθούν και οι ποινές των πραγματικά υπευθύνων». Θύμισε μάλιστα ότι οι εργαζόμενοι στον σιδηρόδρομο είχαν προειδοποιήσει για το κακό που έρχεται, λόγω των ελλείψεων με την τηλεδιοίκηση και τα φωτοσήματα.

Επίσης ο Ηλίας Παπαγγελής, πατέρας της αδικοχαμένης Αναστασίας, μίλησε μεταξύ άλλων για τα τρία χρόνια πόνου και αγώνα, ατιμωρησίας και συγκάλυψης.

«Δεν ξεχνάμε», ήταν το μήνυμα και από τον Πάνο Ρούτσι, ο οποίος ευχαρίστησε όλο τον κόσμο που τον στήριξε στον αγώνα που έδωσε και προσωπικά, με την απεργία πείνας για 23 μέρες.