Πλατιά διακινήθηκε το τεύχος του «Οδηγητή» του Φεβρουαρίου στο πυκνό μπλοκ των φοιτητών, που βρέθηκαν στη μεγάλη συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος.

Ο «Οδηγητής» περνούσε από χέρι σε χέρι, ενώ στα «πηγαδάκια» των νέων μπόρεσε να ακούσει κανείς την πείρα από την αγωνιστική παρακαταθήκη αυτών των τριών χρόνων να περνά από στόμα σε στόμα. «Ημουν μαθήτρια όταν έγιναν τα Τέμπη, τώρα σπουδάζω, και πάλι όμως είμαστε εδώ και θα είμαι μέχρι να αλλάξουν τα πράγματα για τις ζωές μας», έλεγε μια κοπέλα στα παιδιά που στέκονταν μαζί της, την ώρα που ήταν σε εξέλιξη οι ομιλίες στην εξέδρα. Και αυτά τα λόγια της νεαρής φοιτήτριας είναι ο πιο σεμνός και τίμιος όρκος, δείχνοντας πως η νεολαία δεν σκοπεύει να σκύψει το κεφάλι μπροστά στο τσάκισμα της ζωής της από το σάπιο σύστημα του κέρδους και της εκμετάλλευσης.

Λίγο παραπίσω μια άλλη παρέα φοιτητών συζητούσαν για τις εξελίξεις με τη νέα επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν, εξηγώντας σε συμφοιτήτριά τους τον κίνδυνο που στέκει πάνω από τα κεφάλια και του δικού μας λαού, μπροστά στον όλεθρο που ρίχνουν τους λαούς οι ιμπεριαλιστές για τα κέρδη και τα συμφέροντα των λίγων.

Τελικά, ήταν φανερό πως από όποια κουβέντα κι αν άκουγε κανείς στην κατάμεστη πλατεία Συντάγματος, πρόβαλλε η αναγκαιότητα να γίνει πράξη αυτό που αναγράφεται στο εξώφυλλο του Οδηγητή: «Σε έναν κόσμο που φλέγεται, ο λαός να γίνει πρωταγωνιστής. Με το ΚΚΕ μπροστά».