Πλατύ κάλεσμα απευθύνει το ΠΑΜΕ για συμμετοχή στην αυριανή απεργία, στις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα και στη συγκέντρωση στην Αθήνα στις 12 μ. στο Σύνταγμα τονίζοντας πως «στις 28 Φλεβάρη να ακουστεί ξανά δυνατά σε όλη την Ελλάδα. Δεν ξεχνάμε - Δεν συγχωρούμε - `Η τα κέρδη τους ή οι ζωές μας!».

Αναλυτικά στην ανακοίνωσή του το ΠΑΜΕ, υπογραμμίζει:

«3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη κρατάμε την υπόσχεση που δώσαμε στους νεκρούς και τις οικογένειές τους. Το προδιαγεγραμμένο έγκλημα δεν θα συγκαλυφθεί. Θα αγωνιστούμε μέχρι τέλους, μέχρι να υπάρξει πραγματική δικαίωση, να αποδοθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες.

Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωρούμε πως 2 τρένα επί 12 λεπτά κινούνταν αντίθετα στις ίδιες ράγες. 57 συνάνθρωποί μας δολοφονήθηκαν από την εγκληματική πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ, των Οδηγιών της ΕΕ, της απελευθέρωσης, του ξεπουλήματος, του τεμαχισμού και της υποστελέχωσης του σιδηρόδρομου.

3 χρόνια μετά το έγκλημα μια ολόκληρη κοιλάδα των Τεμπών είναι εδώ. Γιατί οι αιτίες και οι υπεύθυνοι είναι εδώ. Είναι εδώ η πολιτική του κέρδους, η διαβόητη "κανονικότητα" της ΕΕ, που γεννά παντού νέες, αμέτρητες κοιλάδες θανάτου.

Από τα εκκολαπτόμενα "Τέμπη του αέρα" με την πρόσφατη κατάρρευση του συστήματος ελέγχου στο "Ελ. Βενιζέλος", μέχρι τις πολύνεκρες τραγωδίες στους σιδηρόδρομους στην Ισπανία και στη Ρουμανία.

Είναι εδώ το εχθρικό για τον λαό κράτος που υπηρετεί η κυβέρνηση της ΝΔ και όλα τα κόμματα της βολικής αντιπολίτευσης που προσκυνούν την κερδοφορία, την ανταγωνιστικότητα των ομίλων, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Στους χώρους δουλειάς που έχουν καταντήσει απέραντα νεκροταφεία, επειδή τα μέτρα υγείας και ασφάλειας θεωρούνται "κόστος" από τους εργοδότες και το κράτος. Μόνο μέσα στο 2025, 201 νεκροί εργάτες, εκατοντάδες σακατεμένοι, από εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται "ατυχήματα". 5 μανάδες εργάτριες δολοφονήθηκαν στη "Βιολάντα" για τα κέρδη του βιομήχανου.

Στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας και της Υγείας. Στα νοσοκομεία που λειτουργούν μόνο χάρη στην αυτοθυσία των γιατρών και των εργαζομένων. Στα σχολεία, όπου πέφτουν ταβάνια και σοφάδες. Στα αναγκαία έργα για την ασφάλεια της ζωής και της περιουσίας του λαού, για τα οποία οι δαπάνες λογίζονται ως "κόστος", με αποτέλεσμα να πνίγονται άνθρωποι από τις πλημμύρες στη Γλυφάδα, τη στιγμή που δίνονται δισ. ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς.

Στις κρίσιμες υποδομές, λιμάνια, δρόμους, σιδηρόδρομους, που μετατρέπονται σε πεδίο κερδοφορίας, ανταγωνισμών και εμπλοκής στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Η κυβέρνηση της ΝΔ συμμετέχει στα σχέδια επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράν, ετοιμάζεται να στείλει κατοχική δύναμη στη Γάζα. Κάνει τη χώρα ορμητήριο πολέμου και όλους εμάς στόχο αντιποίνων.

Η πραγματική δικαίωση για τα Τέμπη, για τους νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τα παιδιά μας, θα έρθει μέσα από τον οργανωμένο αγώνα, για να ανατραπεί η πολιτική που γεννά καθημερινά νέα εγκλήματα, νέα Τέμπη. Με ένα ενιαίο, πανελλαδικά συντονισμένο κίνημα, που θα ενώσει τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τη νεολαία ενάντια στο σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης, της φτώχειας, των πολέμων.

Οι περσινές συγκλονιστικές απεργιακές συγκεντρώσεις στις 28 Φεβρουαρίου σε όλη την Ελλάδα δείχνουν την αστείρευτη δύναμη του αγωνιζόμενου λαού. Το ίδιο δείχνει και ο μεγάλος αγώνας του οργανωμένου αγροτικού κινήματος, που στρίμωξε την κυβέρνηση και έστειλε στα σκουπίδια την προσπάθεια ενεργοποίησης του "κοινωνικού αυτοματισμού"!

Καμία εμπιστοσύνη σε παλιούς και νέους "σωτήρες", που υπηρετούν την ίδια πολιτική του κέρδους. Ξεπλένουν τις σάπιες "αρχές" της ΕΕ, τους θεσμούς της "δημοκρατίας" των λίγων, του σάπιου κράτους τους, της Δικαιοσύνης τους, που ενώ βγάζει λάδι τους ΟΠΕΚΕΠΕδες, συνεχίζει τη συγκάλυψη για το έγκλημα στα Τέμπη.

Για να υπερασπιστούμε τη ζωή μας, απαιτείται οργάνωση στα σωματεία, σύγκρουση, συλλογικός, οργανωμένος, διεκδικητικός αγώνας, που να στρέφεται απέναντι στον πραγματικό ένοχο, την εγκληματική πολιτική του κέρδους, σε εργοδοσία, κυβερνήσεις, κράτος, ΝΑΤΟ - ΕΕ. Απέναντι στη συνδικαλιστική μαφία της ΓΣΕΕ και του ελεγχόμενου προέδρου της, διαχρονικού "εταίρου" όλων των κυβερνήσεων και των βιομηχάνων, στήριγμα της αντεργατικής πολιτικής.

Τώρα είναι η ώρα να βγουν στο προσκήνιο οι διεκδικήσεις και τα πραγματικά συμφέροντα των εργαζομένων. Να δυναμώσει ο αγώνας για αυξήσεις των μισθών και μείωση του χρόνου εργασίας, για 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, για υπογραφή ΣΣΕ, για μέτρα προστασίας της υγείας και ασφάλειας».