Στις αρχαιρεσίες συμμετείχαν 103 αντιπρόσωποι από 25 σωματεία (από 97 αντιπρόσωπους και 24 σωματεία το 2023), εκπροσωπώντας 5.160 εργαζόμενους (από 4.805 το 2023) - τον μεγαλύτερο αριθμό της τελευταίας 15ετίας.

Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε ξανά η «Εργατική Συσπείρωση» (ψηφοδέλτιο των συνδικαλιστών που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ), με 65 ψήφους (63,11%) και 9 έδρες στο 13μελές Διοικητικό Συμβούλιο. Ακολούθησαν η ΠΑΣΚΕ με 24 ψήφους (23,30%) και 3 έδρες, και η ΕΑΚ (ΣΥΡΙΖΑ) με 8 ψήφους (7,77%) και 1 έδρα. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έλαβε 5 ψήφους (4,85%) και η ΟΚΔΕ 1 ψήφο (0,97%), χωρίς να εκλέξουν έδρα.

Το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει τη σταθερή εμπιστοσύνη των εργαζομένων στις ταξικές δυνάμεις και την πορεία ενός Εργατικού Κέντρου που βρίσκεται καθημερινά εκεί που κρίνεται η ζωή του εργάτη: Στην πύλη του εργοστασίου, στο γιαπί, στο κατάστημα, στο πλευρό του απολυμένου και της λαϊκής οικογένειας που χτυπιέται από την ακρίβεια και την εργοδοτική αυθαιρεσία.

Οπως αναδείχθηκε και στη συζήτηση του Συνεδρίου, «ζωντανό» Εργατικό Κέντρο δεν είναι οι σφραγίδες, αλλά η καθημερινή παρουσία στους χώρους δουλειάς, η σύγκρουση με τον εργοδοτικό - κυβερνητικό συνδικαλισμό και τη γραμμή της «κοινωνικής ειρήνης», η οργάνωση των εργαζομένων απέναντι στην εργοδοτική τρομοκρατία, οι μάχες για το μεροκάματο, για να μην περάσουν μειώσεις και απολύσεις, για να σηκώσει κεφάλι ο εργάτης.

Το μήνυμα του Συνεδρίου είναι καθαρό: Να μη μείνει κανένας εργαζόμενος ανοργάνωτος. Να δυναμώσουν τα σωματεία ως πραγματικά κύτταρα αντίστασης, να επιβληθούν με τον αγώνα Συλλογικές Συμβάσεις με πραγματικές αυξήσεις, να μπουν στο επίκεντρο τα μέτρα υγείας και ασφάλειας απέναντι στα εργοδοτικά εγκλήματα που βαφτίζονται «ατυχήματα», να δυναμώσει η πάλη ενάντια στους αντεργατικούς νόμους που ανοίγουν δρόμο για 13ωρα και 6ήμερη δουλειά.

Σε περίοδο στροφής στην πολεμική οικονομία και όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, με την κυβέρνηση και την αστική τάξη να απαιτούν νέες θυσίες για τη βαθιά εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, το ΕΚΙ θα δυναμώσει τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα κόντρα στους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς και στην πολιτική που φορτώνει στον λαό το κόστος των εξοπλισμών και της ακρίβειας.

Και πάνω απ' όλα - όπως σημειώνουν οι συνδικαλιστές - να δυναμώσει η πεποίθηση ότι υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος του αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση, «για να απολαμβάνουμε τον πλούτο που παράγουμε. Αυτό είναι το όραμά μας, αυτή είναι η υπόσχεσή μας για τα επόμενα χρόνια. Δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω. Το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων θα παραμείνει το ακλόνητο στήριγμα του λαού μας, ο εφιάλτης όσων ονειρεύονται υποταγμένους εργάτες».