Ενημερωτικό σημείωμα με θέμα «Νομοσχέδιο Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών» απέστειλε η κυβέρνηση στους συνδικαλιστικούς φορείς των καλλιτεχνών, προκειμένου να αποφανθούν επ' αυτού και για το μέλλον της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης στη χώρα τα επόμενα 50 χρόνια!

Πρόκειται για ένα περίγραμμα της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών το οποίο η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να προωθήσει στους συνδικαλιστικούς φορείς των καλλιτεχνών, σε μια προσπάθεια να αμβλύνει τη δυσαρέσκειά τους για τη βαθειά αντιλαϊκή - αντικαλλιτεχνική πολιτική της. Μια δυσαρέσκεια που εκδηλώθηκε με τον μεγαλειώδη και παρατεταμένο αγώνα των καλλιτεχνών ενάντια στο ΠΔ/85 πριν τρία χρόνια.

Παράλληλα βέβαια επιχειρεί να περισυλλέξει αντιδράσεις ενόψει κατάθεσης μιας τελικής της πρότασης.

Σύμφωνα με το σημείωμα, «αναβαθμίζονται, στο επίπεδο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, οι σπουδές στις παραστατικές τέχνες με την ίδρυση της Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών (Α.Σ.Π.Τ.), ως πλήρως αυτοδιοικούμενου ΝΠΔΔ που παρέχει τυπική ανώτατη εκπαίδευση».

Προβλέπεται ότι η ΑΣΠΤ οργανώνεται με Τμήματα: α) Δραματικής Τέχνης και Σκηνοθεσίας με την ονομασία «Δραματική Τέχνη Εθνικού Θεάτρου», β) Ορχηστικής Τέχνης με την ονομασία «Ορχηστική Τέχνη Εθνικής Λυρικής Σκηνής», γ) Ορχηστικής Τέχνης με την ονομασία «Ορχηστική Τέχνη Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης», δ) Δραματικής Τέχνης με την ονομασία «Δραματική Τέχνη Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος», ε) Μουσικής με την ονομασία «Μουσική Τέχνη Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης». Δηλαδή με τις υπάρχουσες κρατικές σχολές, οι οποίες «μεταβατικά» θα συνεχίσουν να λειτουργούν στις υπάρχουσες υποδομές τους, δηλαδή διάσπαρτα...

Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να σταθεί η ανωτατοποίηση της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης με τους όρους που αναφέρονται στο σημείωμα. Ούτε καν πρόχειρη συγκόλληση των 5 κρατικών σχολών δεν θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κάποιος. Αντίθετα, κάθε σχολή μένει μόνη της στο κτίριό της για να συνεχίσει το πρόγραμμά της, αφού καμία αναφορά δεν υπάρχει στο νέο περιεχόμενο που θα πρέπει να αποκτήσει το πρόγραμμα σπουδών, παρά μόνο ότι θα είναι τελικά μια σχολή για περφόρμερς, καθώς «δεν μπορεί η καλλιτεχνική πράξη να είναι παράρτημα της θεωρίας»!

Ολα σε αυτό το σχέδιο είναι προσωρινά: Προσωρινά θα μπορούν να διδάξουν απόφοιτοι επιπέδου 5 (των ΙΕΚ!), προσωρινά η Ανώτατη Σχολή θα είναι εγκατεστημένη στα ίδια κτίρια, προσωρινά θα υπάρχει μια Διοικούσα Επιτροπή. Και όλοι γνωρίζουμε ότι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού...

Επειδή τίποτα δεν αλλάζει παρά μόνο η ταμπέλα των 5 σχολών, σταθερές αξίες παραμένουν και η ...αντικειμενικότητα, διαφάνεια, αξιοπιστία των κριτηρίων στις εισαγωγικές, δηλαδή η ημετεροκρατία και η ευνοιοκρατία που χρόνια τώρα επικρατούν σε αυτές.

Φυσικά, δεν λείπουν τα θολά σημεία, όπως ποιος είναι ο ρόλος και οι σκοποί του Καλλιτεχνικού Συμβουλίου, ή τι εννοούν ότι οι υποψήφιοι θα εξετάζονται όχι μόνο με ανοιχτή ακρόαση, αλλά και προφορικά (άραγε συνέντευξη;).

Παράλληλα εγείρονται ερωτήματα για το μέλλον των σημερινών σπουδαστών στις 5 κρατικές σχολές, καθώς προβλέπεται η «μεταβατική ένταξή» τους «σε αντίστοιχα προγράμματα της ΑΣΠΤ μέχρι συγκεκριμένο εξάμηνο και υπό προϋποθέσεις, ώστε να υπάρχει θεσμικά ασφαλής μετάβαση σε πανεπιστημιακό τίτλο και διατήρηση του δικαιώματος όσοι δεν επιθυμούν ένταξη ή δεν εμπίπτουν στις προϋποθέσεις, να συνεχίσουν και ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στους 5 φορείς, με τίτλο επιπέδου 5 του ΕΠΠ».

Οπως ήταν αναμενόμενο, δεν γίνεται η παραμικρή νύξη στο πού και πώς θα γίνεται η προετοιμασία για την ένταξη στο νέο πανεπιστήμιο, στην ανάγκη για ίδρυση δημόσιων και δωρεάν καλλιτεχνικών σχολών παράλληλα με το σχολείο και μεταβατικά στην επανένταξη καλλιτεχνικών μαθημάτων στο πρόγραμμα του Λυκείου, καθώς και στην αναβάθμιση των υπαρχόντων Καλλιτεχνικών και Μουσικών Σχολείων. Τον χώρο της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης θα εξακολουθούν να λυμαίνονται οι ιδιώτες σχολάρχες, και μάλιστα αναβαθμισμένοι, αφού θα δίνουν πρόσβαση και στα ελληνικά πανεπιστήμια.

Για τους απόφοιτους των ιδιωτικών καλλιτεχνικών σχολών και των ωδείων καθιερώνεται μια νέα μισθολογική και υπηρεσιακή βαθμίδα (ΚΕ), που αντιστοιχεί στην παλιά βαθμίδα της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης και η οποία αφορά τους λίγους καλλιτέχνες που διορίζονται στο Δημόσιο. Κατά τ' άλλα, οι απόφοιτοι των καλλιτεχνικών σχολών διαβαθμίζονται στο επίπεδο 5, που αντιστοιχεί στα ΙΕΚ.

Παράλληλα τους δίνεται η εξαιρετική ευκαιρία να εισαχθούν με κατατακτήριες στην Ανώτατη Σχολή Παραστατικών Τεχνών, που φυσικά αφορά ελαχιστότατους, αφού οι απαρχαιωμένες, ασυντήρητες και επικίνδυνες υποδομές των πέντε αυτών κρατικών σχολών είναι ανεπαρκέστατες και ακατάλληλες ακόμα και για τον μικρό αριθμό των σημερινών σπουδαστών τους...