Ζητούμενο συνεπώς είναι, με τις αποφάσεις μας στο 22ο Συνέδριό μας, να αντιστοιχηθούμε ακόμα περισσότερο με αυτό το στρατηγικό μας καθήκον, να ηγηθούμε της πάλης της εργατικής τάξης και των κοινωνικών συμμάχων της για τον σοσιαλισμό. Κάθε επιμέρους καθημερινή μάχη, κάθε επιμέρους καθήκον - ατομικό ή συλλογικό - του κάθε μέλους και στελέχους, της κάθε Κομματικής Οργάνωσης του ΚΚΕ, να εντάσσεται στον μεγάλο σκοπό που έχουμε μπροστά μας.

Αυτό σημαίνει ικανότητα σύνδεσης με πολιτικά πιο απόμακρες μάζες, διεύρυνση της συνδικαλιστικής επιρροής με αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων παντού, η οποία όμως πρέπει να αποκτήσει στέρεα ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά, να αποτυπωθεί με οικοδόμηση του Κόμματος σε κρίσιμους χώρους, με ένταξη των πρωτοπόρων εργατών και άλλων λαϊκών δυνάμεων στις γραμμές μας, με ενίσχυση των κομμουνιστικών χαρακτηριστικών των δυνάμεών μας και στο πώς αυτά εκφράζονται στην καθημερινή δράση των ΚΟΒ του ΚΚΕ και των ΟΒ της ΚΝΕ.

Στην πορεία ανάπτυξης των αγώνων, της ταξικής, επαναστατικής πάλης, θα υπάρξουν γεγονότα που θα επιδράσουν καταλυτικά στη συνείδηση. Η όξυνση των αντιθέσεων μπορεί να φέρει αποσταθεροποίηση, ακόμη και κλονισμό της αστικής εξουσίας, ανάπτυξη μεγάλης κίνησης μαζών, εξεγέρσεων, ακόμη και συνθηκών επαναστατικής κατάστασης, αλλά και απόπειρα χτυπήματος του κινήματος από την αστική εξουσία, νέα πιθανή οπισθοχώρηση του εργατικού κινήματος, όπως και δυνατότητες για την "έφοδο στον ουρανό".

Χρέος μας είναι να βλέπουμε τα δυναμικά στοιχεία των εξελίξεων, να μη θολώνουμε μπροστά στον προσωρινό αρνητικό συσχετισμό που, όσο δύσκολος κι αν φαντάζει, δεν είναι ακίνητος, στατικός. Εχουμε πίστη στη νίκη της εργατικής τάξης, του λαού μας. Θα τα καταφέρουμε με όπλο τη στρατηγική που έχει χαράξει το Κόμμα μας και με τη δύναμη της Οργάνωσής μας.

Προϋπόθεση όμως γι' αυτό είναι η ιδεολογικοπολιτική θωράκιση του Κόμματος και της ΚΝΕ, η αποφασιστική βελτίωση της λειτουργίας και δράσης όλου του Κόμματος, από την ΚΕ έως τις ΚΟΒ και τις ΟΒ της ΚΝΕ.

Φτάσαμε στο Συνέδριο με την ολοκλήρωση της συζήτησης των Θέσεων της ΚΕ σε δύο ΓΣ όλων των ΚΟΒ και την πραγματοποίηση όλων των Συνδιασκέψεων των Τομέων και των Οργανώσεων Περιοχής.

Οι Θέσεις της ΚΕ υπερψηφίστηκαν από τη συντριπτική πλειοψηφία των κομματικών μελών. Κατά ψήφισαν 8 κομματικά μέλη και λευκό 28 κομματικά μέλη στο σύνολο των χιλιάδων μελών του Κόμματος.

Στις Συνδιασκέψεις των Τομέων και Περιοχών οι Θέσεις ψηφίστηκαν ομόφωνα.

Στα καθοδηγητικά όργανα της ΚΝΕ, καθώς και στις ΟΒ, έγινε επίσης συζήτηση και τοποθετήθηκαν θετικά για τις Θέσεις τα στελέχη και τα μέλη της Νεολαίας μας.

Παράλληλα, έγινε δημόσιος προσυνεδριακός διάλογος στον οποίο πήραν μέρος μέλη και στελέχη του Κόμματος και της ΚΝΕ, καθώς και οπαδοί του Κόμματος. Ολα τα κείμενα που στάλθηκαν στην Επιτροπή Προσυνεδριακού Διαλόγου είναι στη διάθεση των αντιπροσώπων.

Η συμφωνία που εκφράστηκε σε όλο το Κόμμα αποτελεί γερή βάση για βαθύτερη αφομοίωση και κατάκτηση ενιαίου προσανατολισμού στην ιεράρχηση των καθηκόντων για Κόμμα σταθερό και δυνατό, ικανό να προωθεί τη στρατηγική του στην καθημερινή πάλη αυτοτελώς ως Κόμμα και στο κίνημα.

Αυτό δεν αφορά ορισμένες ποσοτικές - αποσπασματικές βελτιώσεις, αφορά τη γρήγορη προσαρμογή στην ποιότητα όλων των πλευρών της καθοδηγητικής δουλειάς, ώστε το Κόμμα να είναι έτοιμο για όλα, για σκληρές ταξικές συγκρούσεις, όποια κι αν είναι η πορεία των εξελίξεων.

35 χρόνια μετά την αντεπανάσταση, την ανατροπή του σοσιαλισμού και την καπιταλιστική παλινόρθωση στη Σοβιετική Ενωση και τα άλλα κράτη της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, το ΚΚΕ παλεύει σταθερά μέσα σε αντίξοες συνθήκες διεθνούς αρνητικού συσχετισμού δυνάμεων. Η νίκη της αντεπανάστασης και η μελέτη των αιτιών της επιβεβαιώνει τη σημασία της θεωρίας του επιστημονικού κομμουνισμού, ανεβάζοντας την ικανότητα του Κόμματος να μπαίνει επικεφαλής στη σύγκρουση με την αστική τάξη.

Αντίθετα, ο καπιταλισμός, που κυριαρχεί σήμερα παγκόσμια, δίνει την ευκαιρία να αποκαλυφθούν οι μύθοι του, ανάμεσα στα άλλα ο μύθος του "ανίκητου". Εχουμε βαθιά πεποίθηση ότι ο καπιταλισμός όχι μόνο δεν είναι ανίκητος, αλλά συγκλονίζεται από αξεπέραστες αντιφάσεις. Είναι το εκμεταλλευτικό σύστημα που αδυνατεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες, γεννάει φτώχεια, ανεργία, κρίσεις και προσφυγιά.

Για πρώτη φορά μετά τον Β' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο, βρισκόμαστε τόσο κοντά σε έναν Γ' Παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό Πόλεμο. Η επισήμανση αυτή προκύπτει και από το γεγονός της εντατικής προετοιμασίας των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνιζόμενων πόλων, που είναι αντίστοιχη, ανάλογη με αυτή του Μεσοπολέμου. Βεβαίως, η μορφή και τα μέτωπα που θα σχηματιστούν στην πορεία, θα αποτυπωθούν καλύτερα στην εξέλιξή τους.

Οι συμμαχίες μπορεί να αλλάζουν, να αναδιατάσσονται, αλλά το βασικό στοιχείο που καθορίζει τον ταξικό τους χαρακτήρα και συνεπώς την ουσία της ευρωατλαντικής και υπό διαμόρφωση ευρασιατικής συμμαχίας είναι η οικονομική βάση των καπιταλιστικών κρατών που τις συγκροτούν, δηλαδή η κυριαρχία των μονοπωλίων και τα συμφέροντά τους. Συνεπώς, το δίλημμα "ευρωατλαντικό ή ευρασιατικό στρατόπεδο" είναι ψεύτικο, στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των λαών, υπονομεύει την αυτοτελή ιδεολογική - πολιτική πάλη τους για την ανατροπή του καπιταλισμού, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων, ακολουθώντας τον δρόμο των προηγούμενων κυβερνήσεων, βαθαίνει την εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, για τα συμφέροντα και την αναβάθμιση της θέσης της αστικής τάξης, τη μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό - μεταφορικό κόμβο, διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο από τη λεία των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων.

Στην πράξη έχει αποδειχτεί ότι η εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του Ισραήλ όχι μόνο δεν εγγυάται την ασφάλεια του λαού, αλλά τον οδηγεί σε μεγάλες περιπέτειες, κάνει τη χώρα στόχο αντιποίνων, έχει δρομολογήσει εξελίξεις αμφισβήτησης των κυριαρχικών δικαιωμάτων, ακόμα και της κυριαρχίας της χώρας.

Η συνολική αυτή κατάσταση διαμορφώθηκε την ώρα που οι εξελίξεις έχουν αναδείξει την αναγκαιότητα της επαναστατικής ανασύνταξης του κομμουνιστικού κινήματος, την οποία υπερασπίζεται το ΚΚΕ και ΚΚ με τα οποία συνεργάζεται το Κόμμα μας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης (ΕΚΔ) και της Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (ΔΚΕ), ή άλλα δεκάδες ΚΚ, από διάφορες περιοχές της υδρογείου, με τα οποία συζητάμε συντροφικά.

Το ΚΚΕ, με πίστη στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού, παίρνοντας υπόψη τον διεθνή χαρακτήρα της ταξικής πάλης και την αναγκαιότητα της ενιαίας στρατηγικής του κομμουνιστικού κινήματος, παλεύει με στόχο την επαναστατική ανασύνταξη του ευρωπαϊκού και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος.

Η προηγούμενη περίοδος διέψευσε για άλλη μια φορά τον μύθο της καπιταλιστικής ανάπτυξης για όλους, που τάχα μπορεί να ωφελήσει και τους θύτες και τα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Αποδείχτηκε ξανά ότι όλες οι μορφές αστικής διαχείρισης (επεκτατική - περιοριστική πολιτική, άνοδος - πτώση επιτοκίων κ.λπ.) ωφελούν σταθερά το κεφάλαιο και φορτώνουν νέα βάρη στον λαό.

Σε κάθε περίπτωση, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός που σαπίζει δεν είναι ούτε παντοδύναμος, ούτε ανίκητος. Η σύγχρονη εργατική τάξη, η κύρια παραγωγική δύναμη, είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για την αντιμετώπιση των σύγχρονων μηχανισμών του συστήματος, για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

Οι διεργασίες που εξελίσσονται στο έδαφος της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, της πολεμικής προετοιμασίας και της αύξησης της λαϊκής δυσαρέσκειας, οι ενδοαστικές αντιθέσεις για το λεγόμενο παραγωγικό μοντέλο, την κατανομή των κοινοτικών και κρατικών κονδυλίων και την ιεράρχηση των ενισχύσεων, διαπερνούν και τις διεργασίες για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος. Τέτοιες διεργασίες εκδηλώνονται ανάμεσα σε διάφορα τμήματα του κεφαλαίου, που εκφράζονται ή επιδιώκουν να εκφραστούν και πολιτικά.

Εκδηλώνονται τάσεις αμφισβήτησης της κυβέρνησης που προέρχονται από το εσωτερικό της ΝΔ και κατευθύνονται κυρίως ενάντια στη σημερινή της ηγεσία, δίχως να φαίνεται προς το παρόν ότι κλονίζουν τη συνοχή της κυβέρνησης. Στη διατήρηση της συνοχής της ΝΔ συμβάλλει και η κατάσταση που επικρατεί στο τόξο των άλλων αστικών κομμάτων, αφού ακόμα δεν φαίνεται ένα κόμμα ή συνεργασία κομμάτων να λειτουργεί με αξιώσεις για την αναπαραγωγή του δίπολου της αστικής κυβερνητικής εναλλαγής, γεγονός που δυσκολεύει το αστικό πολιτικό σύστημα.

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει - τουλάχιστον σε αυτή τη φάση - συγκροτημένο κυβερνητικό δίπολο εναλλαγής της διακυβέρνησης, το λεγόμενο "κενό", σύμφωνα με πολιτικούς σχολιαστές, είναι ένα πρόβλημα που το σύστημα προσπαθεί να λύσει αξιοποιώντας ταυτόχρονα και διάφορες καταστάσεις, γεγονότα, ζητήματα, δοκιμάζοντας έτσι και τη δυναμική ενδεχόμενων λύσεων.

Οσο οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και το ενδεχόμενο ενός ευρύτερου ιμπεριαλιστικού πολέμου εμφανίζεται περισσότερο πιθανό, θα επηρεάζει και το αστικό πολιτικό σύστημα καθοριστικά. Αλλωστε, διαχρονικό στοιχείο της πολεμικής προετοιμασίας των καπιταλιστικών κρατών είναι η καταστολή του "εσωτερικού ταξικού εχθρού", πράγμα που σημαίνει ότι θα γίνονται όλο και περισσότερο χρήσιμες για το σύστημα ακροδεξιές ή φασιστικές πολιτικές δυνάμεις που, μιλώντας στο όνομα της "εθνικής ενότητας" και του "κοινού εθνικού συμφέροντος", θα στρέφονται ενάντια στην ταξική πάλη και θα επιχειρούν να υπαγάγουν εργατικές - λαϊκές δυνάμεις στους σχεδιασμούς της καπιταλιστικής εξουσίας.

Είναι η στιγμή που χρειάζεται να δυναμώσουμε την ιδεολογική - πολιτική επίθεση και προβολή της θέσης του ΚΚΕ, που είναι η μόνη πραγματικά προς όφελος των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, για μη συμμετοχή ή στήριξη σε αστικές κυβερνήσεις, με όποιο μανδύα και αν αυτές εμφανίζονται και κάτω από οποιεσδήποτε εξελίξεις, είτε μακρόχρονης "ειρηνικής πορείας με το πιστόλι στον κρόταφο του λαού" είτε μεγαλύτερης πολεμικής εμπλοκής και ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Διακριτός, ξεχωριστός πόλος, πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση, στην αντίπερα όχθη, στο πλευρό του λαού και των αγώνων του, βρίσκεται σταθερά μόνο το ΚΚΕ. Η συμπόρευση μαζί του παντού, μέσα στο κίνημα, σε βουλευτικές και άλλες εκλογικές διαδικασίες, αποτελεί μονόδρομο, προκειμένου να ανοίξει ένας άλλος διαφορετικός δρόμος υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.

Από το 21ο στο 22ο Συνέδριο, αλλά και σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, από το 19ο Συνέδριο, σημειώσαμε πρόοδο. Η εκτίμηση αυτή γίνεται ακριβώς γιατί πρέπει αυτά τα βήματα προόδου να τα κατοχυρώσουμε και εδραιώσουμε παραπέρα.

Εκτιμάμε ότι έχουμε πρόοδο στην παρέμβαση και ικανότητα καθοδήγησης κινημάτων.

Υπάρχει βελτίωση της ικανότητας συσπείρωσης με βάση την αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή γραμμή που έχουμε επεξεργαστεί στα μαζικά κινήματα. Αυτό δείχνει και επιβεβαιώνει η πανελλαδική εικόνα.

Εχει βελτιωθεί η ικανότητα άμεσης κομματικής και μαζικής παρέμβασης σε μεγάλα γεγονότα που έχουν συμβεί όλη αυτή την περίοδο.

Εχουν γίνει θετικά βήματα στην επεξεργασία της ιδεολογικής - πολιτικής διαπάλης, και γενικά και σε επιμέρους μέτωπα και ζητήματα.

Υπάρχει σημαντική αντανάκλαση αυτής της θετικής πορείας στην άνοδο της πολιτικής, εκλογικής και συνδικαλιστικής μας επιρροής αυτά τα χρόνια. Αυτό εκφράστηκε και στις εκλογικές μάχες που δώσαμε και στις αρχαιρεσίες σωματείων, συλλόγων, σε πολλούς κλάδους.

Η θετική εξέλιξη της προσυνεδριακής διαδικασίας, η μεγάλη, συντριπτική συμφωνία των μελών του Κόμματος με τις Θέσεις της ΚΕ, η προσπάθεια στελεχών να συμβάλουν στην όλη προσυνεδριακή συζήτηση, αποτελούν βάση, ωστόσο δεν πρέπει να μας καθησυχάσουν.

Δεν έχουμε την ψευδαίσθηση και την αυταπάτη ότι το ζήτημα αυτό της αντιστοίχισης είναι κάτι που λύνεται "μια κι έξω" ή ότι αρκούν ορισμένα μέτρα βελτίωσης, με την έννοια ότι η αντιστοίχιση αυτή συνδέεται με την επιβεβαίωση στην πράξη του ρόλου του Κόμματος ως συνειδητής επαναστατικής πρωτοπορίας και θα κριθεί σε βάθος χρόνου στην υλοποίηση των σκοπών του, θα κριθεί τελικά στην πράξη.

Ωστόσο, σήμερα εξετάζουμε το ζήτημα σε συνθήκες που αν και δεν είναι επαναστατικές, τροφοδοτούν τη μαζική δυσαρέσκεια και την έντονη κινητικότητα εργατικών - λαϊκών δυνάμεων. Αυτό είναι κρίσιμο και καινούργιο στοιχείο που μπορεί να δυσχεράνει καθοριστικά τη δυνατότητα διαχείρισης του καπιταλιστικού κράτους, ή και να διαμορφώσει προϋποθέσεις κλονισμού και ανατροπής της καπιταλιστικής εξουσίας. Ως αποτέλεσμα, κρίνεται ως ακόμα πιο επιτακτικό το καθήκον η πολιτική και μαζική δράση του Κόμματος να βασίζεται στη στρατηγική του.

Στο 22ο Συνέδριο στρέφουμε την προσοχή μας σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα που θεωρούμε ως προϋποθέσεις για να μπορούμε σήμερα να λύνουμε αυτό το ζήτημα της αντιστοίχισης. Οπως:

- Στην αναβάθμιση της ιδεολογικής συγκρότησης των οργάνων και των ΚΟΒ.

- Στην εσωκομματική λειτουργία και την καθοδηγητική δουλειά με το βλέμμα στραμμένο στην ΚΟΒ.

- Στα ζητήματα της κομματικής οικοδόμησης.

- Στην καθοδηγητική βοήθεια στην ΚΝΕ.

- Στη συνεχή προσπάθεια αναβάθμισης της κομματικής μαζικής διαφώτισης και προπαγάνδας.

- Στην ανάδειξη και διάταξη των στελεχών μας.

Στη στρατολογία και οικοδόμηση είμαστε συνολικά πολύ πίσω σε αντίστοιχες κομβικές περιοχές της χώρας, σε στρατηγικής σημασίας κλάδους, στις γυναίκες εργατικής - λαϊκής ένταξης. Είναι κρίσιμο να αντιμετωπίζουμε τη στρατολογία ως "στάση ζωής" του κάθε υποψήφιου κομματικού μέλους. Η απόφαση να ενταχθεί κάποιος στο Κόμμα δεν είναι απόφαση μιας στιγμής. Αναδιοργανώνει όλη τη ζωή του, είναι απόφαση που αλλάζει τη ζωή του, τις προτεραιότητές του, τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα πράγματα. Πρέπει να τον/την προσεγγίζουμε με εκείνο τον συνδυασμένο τρόπο που βαθαίνει τον τρόπο σκέψης του για όλα τα ζητήματα που τον απασχολούν: Από την προσωπική του ζωή, την εργασία του, το πώς βλέπει τον εαυτό του στην ταξική πάλη, "στο κάλεσμα της Ιστορίας" μέσα από την πράξη και καθημερινή δράση και λειτουργία του.

Δεν υποτιμάμε ούτε παραβλέπουμε την προσπάθεια που έγινε. Αλλά χρειάζεται να έχουμε απόλυτη συναίσθηση των αδυναμιών μας. Να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε έξω από σημαντικούς, κρίσιμους χώρους, ότι δεν έχει αντιστοιχηθεί σε μεγαλύτερα αποκρυσταλλώματα κομματικής συγκρότησης και ισχυροποίησης η καθημερινή κοπιαστική προσπάθεια που κάνουμε.

Από αυτή τη σκοπιά, όλα τα καθοδηγητικά όργανα, τα τμήματα χρειάζεται να δουλέψουν συστηματικά ώστε η επεξεργασία των θέσεών μας, τα συμπεράσματα των αγώνων, η ικανότητα διαπάλης να δένεται οργανικά με την επεξεργασία του σχεδιασμού της οικοδόμησης ως ενιαίο καθήκον με εξειδίκευση των μέτρων που θα υπηρετείται από όλες τις πλευρές ως περιεχόμενο και ως δράση, συμβάλλοντας στο να ξεπερνιούνται μονομέρειες, να λύνεται δημιουργικά η ουσιαστική σύνδεση της ιδεολογικής δουλειάς με την καθημερινή δράση και μέσα στο κίνημα.

Αξιοποιώντας την πείρα που συγκεντρώσαμε τα προηγούμενα χρόνια, έχουμε διαμορφώσει πλέον τις προϋποθέσεις για να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα στον ολοκληρωμένο σχεδιασμό και ένταξη της ιδεολογικής - μορφωτικής δουλειάς στην καθοδηγητική δουλειά. Ενα αποφασιστικό βήμα ώστε η καθημερινή καθοδηγητική δουλειά να εστιάζει αποτελεσματικά στο βάθεμα των ιδεολογικοπολιτικών δεσμών με τον περίγυρό μας, ιδιαίτερα με την εργατική τάξη, και να μην αποσπάται απ' τη στρατηγική μας στο όνομα των υπαρκτών αντικειμενικών δυσκολιών.

Με επιμονή μπορούμε και πρέπει επίσης να συνεχίσουμε την προσπάθεια για την προώθηση ορισμένων απαραίτητων μέτρων για την επιτυχία του σχεδιασμού μας. Συγκεκριμένα, μπορούμε και πρέπει να μετρήσουμε βήματα προόδου:

- Στην αποκατάσταση της σχέσης των μελών και στελεχών του ΚΚΕ με τον "Ριζοσπάστη", στην ουσιαστική αξιοποίησή του στην καθημερινή μαζική, ιδεολογικοπολιτική δράση.

- Στη μελέτη, αξιοποίηση και διάδοση άρθρων της ΚΟΜΕΠ και των εκδόσεων των κομματικών επεξεργασιών, ώστε να συνοδεύουν σταθερά όλες τις πλευρές της κομματικής ζωής (π.χ. θεματικές συζητήσεις στα Οργανα και στις ΚΟΒ).

- Στην αναβάθμιση του συστήματος εσωκομματικής μόρφωσης και των σχολών των νέων οπαδών, που περιλαμβάνει τη διαμόρφωση νέας εκπαιδευτικής βαθμίδας βασικών γνώσεων για όλα τα μέλη των ΚΟΒ.

- Στην ένταση της μορφωτικής προσπάθειας με την προώθηση ιστορικού και λογοτεχνικού βιβλίου, επαφής με το προοδευτικό πολιτιστικό έργο κάθε μορφής.

- Στην παρακολούθηση, καταγραφή, κωδικοποίηση του ιδεολογικοπολιτικού μετώπου και την εξειδίκευση της ιδεολογικοπολιτικής διαπάλης. Στην τακτική, ουσιαστική συζήτηση στα καθοδηγητικά όργανα για τον έλεγχο προόδου του σχεδιασμού μας για την αναβάθμιση της ιδεολογικής δουλειάς, με επίκεντρο την άνοδο της ικανότητας των ΚΟΒ και όλων των κομματικών μελών για τη δράση και παρέμβασή τους από τη σκοπιά του Προγράμματος του Κόμματός μας.

Κριτήριο πραγματικής προόδου της δουλειάς μας είναι το κατά πόσο τελικά οργανώνεται και ελέγχεται η καθημερινή δουλειά στη βάση της διαλεκτικής σχέσης επαναστατικής θεωρίας και πράξης.

Η επαναστατική συνέχεια του Κόμματος στο μέλλον συνδέεται άμεσα και ουσιαστικά με την ύπαρξη γερής και μαζικής ΚΝΕ στο σήμερα. Η ευθύνη ώστε τα μέλη της ΚΝΕ να διαμορφώνονται ως νέοι επαναστάτες με όρους προοπτικής για να αποκτήσουν τον τιμημένο τίτλο του κομματικού μέλους, αφορά πρώτα και κύρια το Κόμμα. Συνεπώς, όρος και προϋπόθεση για να μπορεί στην πράξη η ΚΝΕ να αποτελεί βασικό αιμοδότη του Κόμματος αποτελεί η ανάληψη αυτής της ευθύνης ουσιαστικά και η μετουσίωσή της σε συγκεκριμένα μέτρα στήριξης.

Από το προηγούμενο Συνέδριο μπορεί να έχουν μετρηθεί κάποια βήματα, όμως δεν είναι ενιαία παντού, δεν είναι σταθερά, ούτε επαρκή.

Είναι χρέος μας πολύ πιο αποφασιστικά να στηρίξουμε τα όργανα και τις ΚΟΒ στο πώς να καταρτίζουν σχέδιο με περιεχόμενο που να ανοίγει δρόμο για την ανάπτυξη σταθερής και κατάλληλης παρέμβασης στη νεολαία. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να εκτιμάνε καλύτερα τι απασχολεί αυτές τις ηλικίες, να κατανοούν το βάθος της ιδεολογικής παρέμβασης του αντιπάλου, να μην υποτιμάνε το τι καταλαβαίνει και τι όχι ένας μαθητής, ένας σπουδαστής στην κατάρτιση, ένας φοιτητής, ένας εργαζόμενος νέος ή μια εργαζόμενη νέα χωρίς κοινωνική, ταξική πείρα, καμιά φορά ακόμα και χωρίς ουσιαστική εργασιακή πείρα. Η υπάρχουσα πείρα μπορεί να βοηθήσει ώστε το περιεχόμενο διεκδίκησης ενός σωματείου να περιλαμβάνει τους συνολικότερους όρους ζωής της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης (ελεύθερος χρόνος, οικογένεια, στέγη κ.λπ.) και όχι μόνο τα "στενά" εργασιακά.

Φυσικά, υπάρχουν και πολλά άλλα ζητήματα που πρέπει να τα δούμε πιο αναλυτικά, κυρίως μετά το Συνέδριο, στην πορεία προς το 14ο Συνέδριο της ΚΝΕ που θα γίνει στο τέλος του 2027, καθώς και κατά την προετοιμασία της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης για τη Νεολαία ή της Ευρείας Ολομέλειας της ΚΕ, ανάλογα με το τι θα καταλήξει η νέα ΚΕ.

Στην εισήγηση δίνουμε συμπεράσματα από την παρέμβαση του Κόμματος στα κινήματα. Παρά τα βήματα που έγιναν από το 21ο Συνέδριο, η κατάσταση στα κινήματα προσομοιάζει με "κινούμενη άμμο". Αν η παρέμβασή μας δεν αποκτήσει το απαραίτητο ιδεολογικό - πολιτικό βάθος, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του πισωγυρίσματος και της υποχώρησης από τα θετικά βήματα που κατακτήσαμε, μπροστά στην τεράστια πίεση που θα ασκηθεί τα επόμενα χρόνια στο πλαίσιο και της πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας και με δεδομένη την ανασύνταξη των αστικών πολιτικών δυνάμεων.

Σήμερα για να πραγματοποιηθεί αυτό το αναγκαίο και επιτακτικό άλμα στην παρέμβασή μας στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα απαιτούνται ορισμένες αναγκαίες προϋποθέσεις.

Μια πρώτη βασική προϋπόθεση είναι να κατανοήσουμε ότι στην ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος αλληλεπιδρούν η δουλειά με το Πρόγραμμα του Κόμματος μέσα στο κίνημα και η συστηματική προσπάθεια να ανεβαίνει ο βαθμός οργάνωσης στα συνδικάτα, να αλλάζει ο συσχετισμός δυνάμεων στο εσωτερικό τους και να αυξάνεται η συμμετοχή των μελών τους στους αγώνες. Είναι απαραίτητο να προωθούμε συνδυασμένα όλους τους προηγούμενους στόχους, που αποτελούν και προϋποθέσεις της ανασύνταξης.

Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται αυτοτελής ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική δουλειά όλων των κομμουνιστών μέσα στην εργατική τάξη και στο συνδικαλιστικό της κίνημα με βάση το Πρόγραμμα και άλλες επεξεργασίες μας. Απαιτείται οργανωμένη, σχεδιασμένη δουλειά και με την αντίστοιχη διάταξη δυνάμεων για τη βελτίωση της κομματικής οικοδόμησης, πρώτα απ' όλα στους χώρους δουλειάς και στις ειδικές κατηγορίες των νεότερων ηλικιακά εργαζομένων και γυναικών.

Απαιτείται επεξεργασία και εξειδίκευση των πλαισίων πάλης και πρωτοπόρα μαχητική δράση για τα προβλήματα των εργαζομένων. Απαιτείται ταυτόχρονη συνεχής προσπάθεια συσπείρωσης ευρύτερων τμημάτων εργαζομένων στο πλάι του Κόμματος και της ΚΝΕ, ώστε να διευρύνεται το τμήμα αυτό που δρα πρωτοπόρα στον ιδεολογικό πολιτικό και μαζικό αγώνα, που προετοιμάζεται ώστε να παίξει ηγετικό ρόλο στους αγώνες της εργατικής τάξης και του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ταυτόχρονα, κριτήριο της ωριμότητας και της αντοχής στην επίμονη καθημερινή δουλειά είναι και το πόσο γίνεται κατανοητό αυτό που αναφέρεται στο Πρόγραμμα του Κόμματος, ότι η συσπείρωση της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης με το ΚΚΕ και η προσέλκυση πρωτοπόρων τμημάτων των λαϊκών στρωμάτων θα περάσει από διάφορες φάσεις.

Οι εργατικές και λαϊκές μάζες μέσα από την πείρα της συμμετοχής τους στην οργάνωση της πάλης σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τη στρατηγική του κεφαλαίου θα πείθονται για την ανάγκη να πάρει η οργάνωση και η αντιπαράθεσή τους χαρακτήρα εφ' όλης της ύλης και με όλες τις μορφές σύγκρουσης με την οικονομική, πολιτική κυριαρχία του κεφαλαίου.

Υπάρχει επομένως ανάγκη να κατανοούμε πιο βαθιά και διαλεκτικά όλους τους παράγοντες που συνδυασμένα πρέπει να υπηρετούν το ανέβασμα της συνειδητότητας και της οργάνωσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων (τη συλλογική πείρα του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, την άρρηκτη σχέση της ιδεολογικής - πολιτικής δράσης με την ανάπτυξη των αγωνιστικών κινητοποιήσεων για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαζομένων).

Μέσα σε όλα αυτά να κατανοούμε πιο ολοκληρωμένα τον ειδικό αναντικατάστατο καθοδηγητικό ρόλο του Κόμματος ως πρωτοπορίας της εργατικής τάξης. Να παίρνουμε υπόψη μας ότι το συνδικαλιστικό κίνημα είναι κατώτερη βαθμίδα οργάνωσης της εργατικής τάξης. Οτι στις γραμμές του δρουν και παρεμβαίνουν όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, το κράτος, η εργοδοσία. Επομένως, η διαδικασία ριζοσπαστικοποίησης και χειραφέτησης της εργατικής τάξης είναι πιο απαιτητική διαδικασία, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες που ανεβάζουν τις απαιτήσεις της παρέμβασης του Κόμματος.

Είναι καίριο ζήτημα, ο κομμουνιστής και η κομμουνίστρια, δουλεύοντας πλατιά μέσα στις εργατικές - λαϊκές μάζες, μπαίνοντας μπροστά για κάθε λαϊκό πρόβλημα, να συμβάλλει συνειδητά να συνδέεται ο οικονομικός αγώνας με την πολιτική πάλη. Να κατανοεί ότι αυτή η διαδικασία δεν γίνεται ούτε "μια κι έξω", ούτε συνθηματολογικά, είναι συνδυασμός ιδεολογικής, πολιτικής, μαζικής, οργανωτικής παρέμβασης πριν την εξέλιξη ενός αγώνα, κατά τη διάρκειά του και στη συνέχεια. Απαιτεί κλιμάκωση σε διεκδικήσεις που πρέπει να μπολιάζονται με περιεχόμενο, σε πολιτική αντιπαράθεση με τις κυβερνήσεις, την εργοδοσία, τους πραγματικούς υπευθύνους, ώστε να φωτίζεται ο δρόμος της πάλης για τη λύση των προβλημάτων, για την ικανοποίηση των δικαιωμάτων τους, συνδέεται αναπόσπαστα με τον δρόμο της ανατροπής.

Επειδή όμως ξέρουμε καλά ότι στον μαζικό αγώνα οι εργατικές μάζες δεν μπαίνουν έξω από την πάλη για τα δικαιώματά τους, γι' αυτό και είναι απαραίτητο να δυναμώσει η προσπάθεια για την εξειδίκευση αιτημάτων και διεκδικήσεων σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε κλάδο, με τη συστηματική ταυτόχρονα προσπάθεια για τη διαμόρφωση ολοκληρωμένων πλαισίων πάλης, ανάδειξη μετώπων πάλης που συμβάλλουν στην ενιαιοποίηση του αγώνα πλατύτερων τμημάτων των εργαζομένων σε αντικαπιταλιστική - αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση.

Αυτό είναι το σύνθετο καθήκον που συνειδητά σχεδιασμένα πρέπει να προωθούμε στο κίνημα, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε κλάδου, κάθε χώρου, τα οξυμένα προβλήματα που μπορούν να γίνουν κρίκος για την ανάπτυξη του συλλογικού αγώνα. Εντάσσοντάς τα στον δικό μας σχεδιασμό για το δυνάμωμα του αντικαπιταλιστικού αγώνα, σε συνεχή αντιπαράθεση με τις άλλες πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που θα επιχειρούν τον περιορισμό της πάλης σε μια ρεφορμιστική κατεύθυνση και τον συντεχνιασμό.

Τα παραδείγματα από την παρέμβαση του Κόμματος που αναπτύχθηκε και τις μεγάλες πανελλαδικές κινητοποιήσεις, δείχνουν τις δυνατότητες. Να επεξεργαζόμαστε και τρόπους έκφρασης αλληλεγγύης, με διάφορες μορφές πάλης, όπως απεργίες κ.λπ.

Μπορεί να αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση αυτή το γεγονός ότι έχει δυναμώσει η εκτίμηση, η εμπιστοσύνη προς το Κόμμα από ευρύτερο τμήμα εργαζομένων και μέσα στις γραμμές του συνδικαλιστικού κινήματος.

Η άνοδος του κύρους του Κόμματος και τα αποτελέσματα της δράσης μας στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα εκφράστηκαν και στις αρχαιρεσίες μεγάλων συνδικάτων, Εργατικών Κέντρων και Ομοσπονδιών σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Είμαστε πρώτη δύναμη σε 14 Ομοσπονδίες του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και 22 Εργατικά Κέντρα και στην ΑΔΕΔΥ. Επίσης, μεγάλωσε η στεφάνη σωματείων και γύρω από το ΠΑΜΕ που δραστηριοποιούνται σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις.

Ωστόσο, η σημαντική συμβολή του ΚΚΕ στη διαμόρφωση ενός ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, μέσα από τη στάση του σε όλα τα μεγάλα μέτωπα, στη δράση μας μέσα στο κίνημα, πρέπει να αποκτήσει μόνιμα και σταθερά χαρακτηριστικά.

Στις Θέσεις της ΚΕ υπογραμμίζεται ότι η υπόθεση της Κοινωνικής Συμμαχίας κατακτιέται στην πάλη για τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα σε κατεύθυνση διεκδίκησης του συνόλου των σύγχρονων αναγκών, που αντικειμενικά μπορούν να αποτελέσουν και το έδαφος της κοινής δράσης των εν δυνάμει συμμάχων κοινωνικών δυνάμεων. Αυτό επιβεβαιώθηκε από μεγάλα μέτωπα πάλης που πήραν και πανελλαδική έκφραση, όπως για το έγκλημα των Τεμπών, ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, το μέτωπο της προστασίας της υγείας του λαού, μέσα από την πάλη για την αντιμετώπιση των συνεπειών από φυσικές καταστροφές που πήραν μεγάλη διάσταση, αλλά και με το μέτωπο ενάντια στους πλειστηριασμούς - εξώσεις λαϊκών κατοικιών κ.α.

Νέα σημαντική πείρα διαμορφώνουμε αυτή την περίοδο από το αγροτικό ξέσπασμα που χαρακτηρίζεται από την εξαιρετικά μαζική συμμετοχή στα μπλόκα των αγροτών και στις δράσεις που αποφασίζει η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων, αλλά και την παρέμβαση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στην κατεύθυνση υιοθέτησης και στήριξης των αιτημάτων των αγροτών με αιχμή το "φθηνά στο χωράφι, ακριβά στο ράφι, για τα κέρδη των καπιταλιστών", την επεξεργασία πλαισίων για την οργάνωση απεργιών και συλλαλητηρίων, αξιοποιώντας και το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης με τον "προϋπολογισμό του πολέμου και της φτώχειας". Πρόκειται για σημαντική παρακαταθήκη στην προσπάθεια να στραφεί ο αγώνας από το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα στο σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Οι πρόσφατες αγροτικές κινητοποιήσεις προσφέρονται για την εξαγωγή σημαντικών συμπερασμάτων για τη σχέση Κόμματος - κινήματος με επίκεντρο τις Θέσεις για το 22ο Συνέδριο, τον στόχο για ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος σε κάθε δοκιμασία για να ανταποκριθεί στην ιστορική αποστολή του, την πάλη για τον σοσιαλισμό.

Επίσης, η σύνδεση της ιδεολογικής - πολιτικής δουλειάς στους αυτοαπασχολούμενους των πόλεων πρέπει να γίνεται στη βάση μόνιμων προβληματικών χαρακτηριστικών τους, όπως: Ελλειψη ελεύθερου χρόνου, διαρκής αβεβαιότητα, εξάρτηση (μέσω πιστώσεων κ.λπ.) από μονοπώλια, χρέος στην εφορία, στο Ασφαλιστικό Ταμείο, αδυναμία προσαρμογής στις τεχνολογικές τσιμπίδες του εκσυγχρονισμένου φορολογικού μηχανισμού.

Από το 21ο Συνέδριο έγιναν βήματα στη δράση των κομμουνιστριών στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα. Ταυτόχρονα, όμως, μεγαλώνουν και οι απαιτήσεις ώστε να ανέβει η ικανότητα των γυναικών κομματικών μελών να δουλεύουν με πλατύτερες μάζες γυναικών των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων, που δεν συμμετέχουν στα σωματεία και στους Συλλόγους τους.

Φτάνοντας στη σημερινή μέρα, πρώτη μέρα των εργασιών του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ, νιώθουμε περήφανοι για όλη την πορεία του Κόμματός μας, των γενιών που πάλεψαν πριν από εμάς, όλων όσοι συνεχίζουν να παλεύουν μαζί μας, όσοι προσβλέπουν με ελπίδα και πίστη στο ΚΚΕ, στη θεωρία μας, στις αξίες μας, στα ιδανικά μας. Στις θύελλες που έρχονται, σε έναν κόσμο που φλέγεται, μπορούμε να ανταποκριθούμε, με ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας.

Με αυτές τις αποφάσεις, με το Πρόγραμμά μας, απευθυνόμαστε στους εργάτες και υπαλλήλους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, στους αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ, στους βιοπαλαιστές αγρότες, στους απόμαχους της δουλειάς συνταξιούχους, στους νέους και τις νέες, φοιτητές, μαθητές, σπουδαστές, στις γυναίκες εργατικής - λαϊκής ένταξης, στους μετανάστες, σε όλο τον εργαζόμενο λαό, ανεξάρτητα από φυλή, καταγωγή, φύλο, σεξουαλικό προσανατολισμό, χρώμα, θρησκεία, να συμπορευτεί μαζί με το ΚΚΕ, για την επαναστατική ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για τον σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

Ετσι έχουμε μάθει εμείς να παλεύουμε και να πολεμάμε: "Για όλου του κόσμου το ψωμί, το φως και το τραγούδι".

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΜΑΣ!

ΖΗΤΩ ΤΟ 22ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΑΣ!».