...σε ένα περιβάλλον «που μεταβάλλεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και θέτει τέλος σε μια σειρά από βεβαιότητες»
Eurokinissi |
Χαρακτηριστικά, στη συνάντηση που είχε στο Μαξίμου με τον Κυρ. Μητσοτάκη, συζητήθηκε, όπως λένε από το Μαξίμου, «η αμοιβαία βούληση για την ενίσχυση και εμβάθυνση της ελληνογαλλικής αμυντικής συνεργασίας καθώς και για την ανανέωση κατά το επόμενο χρονικό διάστημα της διμερούς Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για τη συνεργασία στην άμυνα και την ασφάλεια». Θυμίζουμε, υπεγράφη το 2021 και προέβλεπε ακόμα και ανάπτυξη ελληνικών τμημάτων στην Αφρική, στη ζώνη του Σαχέλ, σε υποστήριξη των γαλλικών που επιχειρούσαν στην περιοχή, σε άλλη μια απόδειξη της... «άβουλης» και χωρίς «στρατηγική αυτονομία» ΕΕ, όπως αναμασάνε τα αστικά επιτελεία.
Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε ακόμα τη «σημασία των συνεργειών ανάμεσα στις αμυντικές βιομηχανίες των δύο χωρών», στη στροφή προς την πολεμική οικονομία. Μίλησε, εξάλλου, για «ένα πολύ σύνθετο διεθνές περιβάλλον, που μεταβάλλεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και θέτει τέλος σε μια σειρά από βεβαιότητες», καθώς βαθαίνουν «χωρίς επιστροφή» οι αντιθέσεις ακόμα και στο εσωτερικό του ευρωΝΑΤΟικού άξονα.
Προηγούμενα, η Βοτρέν είχε συνάντηση με τον Ελληνα ομόλογό της, Ν. Δένδια, στον Ναύσταθμο Σαλαμίνος, επί της «Κίμων», της πρώτης ελληνικής φρεγάτας τύπου FDI-HN (έχουν παραγγείλει άλλες 3, ενώ οι γαλλικοί επιχειρηματικοί όμιλοι προσπαθούν να τους πουλήσουν κι άλλες τόσες, συν υποβρύχια και μαχητικά αεροσκάφη, ενισχύοντας παράλληλα το οπλοστάσιο της ελληνικής αστικής τάξης, ώστε να βάλει ακόμα πιο ενεργά πλάτη σε επικίνδυνους σχεδιασμούς όπου Γης).
«Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, επιβεβαιώθηκαν οι στρατηγικοί αμυντικοί δεσμοί Ελλάδας - Γαλλίας», λένε από το υπουργείο, προσθέτοντας ότι συζήτησαν «για την περαιτέρω ενίσχυση της στρατηγικής αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας και Γαλλίας, συμπεριλαμβανομένης της ανανέωσης της διμερούς Συμφωνίας Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης για την Αμυνα και την Ασφάλεια, της συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία με έμφαση στην καινοτομία, τα κοινά επιχειρησιακά προγράμματα καθώς και για ζητήματα περιφερειακής και διεθνούς ασφάλειας, με έμφαση στη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο και την Ευρώπη».
Και στις δηλώσεις τους, άλλωστε, ο Δένδιας έλεγε ότι συμφώνησαν να καταλήξουν «πολύ γρήγορα στην ανανέωση αυτής της Συμφωνίας, μέσα σε ένα - δύο μήνες». Με το βλέμμα, εξάλλου, στις κόντρες που οξύνονται και την εμπλοκή σε μια δίνη ανεξέλεγκτων εξελίξεων, πρόσθεσε ότι «η ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων στην Αμυνα αποτελεί, όχι μόνο για τη Γαλλία και την Ελλάδα, αλλά για την Ευρώπη, μέγιστη, επιτακτική προτεραιότητα». Εξ ου και προτείνουν στη γαλλική πλευρά σχέδια για την έρευνα και ανάπτυξη «προϊόντων», όπως συστήματα αεράμυνας, δορυφορικά, μη επανδρωμένα, ηλεκτρονικού πολέμου, πυραυλικές και αντιπυραυλικές δυνατότητες. Διαβεβαίωνε, ταυτόχρονα, άλλα κέντρα ότι «παραμένουμε προσηλωμένοι στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής διάστασης ασφάλειας, σε συμπληρωματικότητα με το ΝΑΤΟ. Ομως και οι δύο χώρες - νομίζω - συμφωνούμε ότι η Ευρώπη πρέπει να μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλειά της», υπογράμμισε.
Παραπέρα θύμισε ότι ήδη Ελλάδα και Γαλλία «έχουν διευρύνει τους τομείς συνεργασίας τους. Συμμετέχουμε σε κοινές ασκήσεις, σε ευρωπαϊκές ασκήσεις, σε ΝΑΤΟικές ασκήσεις μαζί με τη Γαλλία, σε διεθνείς αποστολές και προσπαθούμε να διευρύνουμε αυτό το πλαίσιο της συνεργασίας μας». Παρέπεμψε π.χ. στην άσκηση «ORION 2026» (στη Γαλλία με πρωτόγνωρη μετακίνηση δυνάμεων από την Ελλάδα, βλ. αναλυτικά στον χθεσινό «Ριζοσπάστη»), όπου, όπως είπε, «θα έχουμε εμείς - η Ελλάδα - αυξημένη παρουσία».
Επίσης, γνωστοποίησε ότι συνομίλησαν «για την επιτυχημένη τετραμερή συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας, και διάφορες άλλες δυνατότητες συνεργασίας, όπως π.χ. με την Αίγυπτο», το Ουκρανικό, την κατάσταση στη Βόρεια Αφρική και την Υποσαχάρια. «Πιστεύουμε πάντα ότι πρέπει να έχουμε μια ευρύτερη γεωπολιτική προσέγγιση που αφορά και τη Μέση Ανατολή, και τη Βόρεια Αφρική, και τον Κόλπο, και την Ερυθρά Θάλασσα» πρόσθεσε, απλώνοντας όλον τον ορίζοντα όπου βλέπει συμφέροντα η ντόπια αστική τάξη.
Η δε Βοτρέν είπε ότι οι κυβερνήσεις των δύο χωρών «δεν επιθυμούν εντάσεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο», το οποίο βέβαια έχει και την ανάγνωση ότι ακριβώς γι' αυτό οι ευρωατλαντικοί πιέζουν για διευθετήσεις στα Ελληνοτουρκικά. Παράλληλα, επισήμανε το «σημαντικό επίπεδο διαλειτουργικότητας των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας - Γαλλίας», μιλώντας για «κοινή επιχειρησιακή γλώσσα».
Προηγούμενα, μιλώντας στην «Καθημερινή», η Γαλλίδα τόνιζε «τη στιβαρότητα της ελληνογαλλικής στρατηγικής εταιρικής σχέσης», που υπεγράφη το 2021, αλλά και την «αυξανόμενη διαλειτουργικότητα μεταξύ των δυνάμεών μας», αναφέροντας «τον αυξανόμενο αριθμό κοινών στρατιωτικών ασκήσεων (140 κοινές δραστηριότητες ετησίως, όλων των ειδών, ενώ το 2019 ήταν περί τις είκοσι), ή ακόμη τη διαλειτουργικότητα των ενόπλων δυνάμεών μας, όπως διαπιστώθηκε για παράδειγμα στην επιχείρηση "Ασπίδες" στην Ερυθρά Θάλασσα».
«Η συνεργασία μας θα ενισχυθεί έτι περαιτέρω στο πλαίσιο της άσκησης «ORION 26» με τη συμμετοχή γαλλικών και ελληνικών δυνάμεων καθώς και πολλών άλλων συμμάχων, σε συνθήκες υψηλής έντασης», προανήγγειλε.
Στο ίδιο φόντο σημείωσε ότι οι κυβερνήσεις των 2 χωρών έχουν «κοινό όραμα για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης», καθώς «η ασφάλειά μας περνάει μέσα από μια φιλόδοξη ενίσχυση της Ευρώπης της άμυνας», επιμένοντας ταυτόχρονα ότι «ο επανεξοπλισμός οφείλει να συντελεστεί επ' ωφελεία των ευρωπαϊκών αμυντικών επιχειρήσεων (σ.σ. όχι αμερικανικών), οι οποίες δημιουργούν θέσεις εργασίας στις χώρες μας και θα είναι σε θέση να παραδώσουν και να συντηρήσουν τα οπλικά μας συστήματα σε περίπτωση μείζονος κρίσης διεθνούς κλίμακας», όπως είπε, προετοιμάζοντας για τα χειρότερα.
Εξάλλου, σε ευθεία αναφορά στις ενδοατλαντικές αντιθέσεις, σημείωσε ότι «τα πρόσφατα γεγονότα, ιδίως στη Γροιλανδία, καταδεικνύουν ξεκάθαρα την ανάγκη για τη Γαλλία, την Ελλάδα και όλους τους Ευρωπαίους εταίρους μας να ενισχύσουμε σημαντικά τις δυνατότητές μας να είμαστε αξιόπιστοι, ώστε να αποτρέψουμε κάθε απόπειρα απειλής των συμφερόντων μας, από όπου και αν προέρχεται. Αυτή η στρατηγική αφύπνιση είναι απαραίτητη. Αυτό ισχύει για το ΝΑΤΟ, όπου εργαζόμαστε για την οικοδόμηση ενός πραγματικού ευρωπαϊκού πυλώνα. Ισχύει επίσης και εκτός ΝΑΤΟ, όταν αυτό είναι απαραίτητο: Ενα πολύ καλό παράδειγμα είναι η "Συμμαχία των Προθύμων", μια γαλλοβρετανική πρωτοβουλία, η οποία κατέδειξε την ικανότητα των Ευρωπαίων και ορισμένων εταίρων να πραγματοποιήσουν έναν ισχυρό και αξιόπιστο στρατιωτικό σχεδιασμό, προκειμένου να παρέχουν διαρκείς εγγυήσεις ασφάλειας στην Ουκρανία. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους με πολύ συγκεκριμένο τρόπο», συμπλήρωσε, ετοιμάζοντας για δράση και χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ, ή και ενάντιά τους, καθώς οι ενδοϊμπεριαλιστικές κόντρες έχουν περάσει ανεπιστρεπτί σε επόμενη, πολύ πιο οξυμένη φάση.