Καλλιτεχνική απεικόνιση ενός τροχιακού διαστημικού σταθμού με τεχνητή βαρύτητα |
Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το ρωσικό κρατικό πρακτορείο TASS, το περιστρεφόμενο τμήμα του σταθμού θα παράγει βαρύτητα 0,5g (τη μισή της γήινης). Ο σταθμός θα αποτελείται από έναν κεντρικό άξονα με περιστρεφόμενα και σταθερά στοιχεία, με τμήματα και χώρους διαβίωσης συνδεδεμένους με αεροστεγείς ελαστικές συνδέσεις. Τα ακτινικά συνδεδεμένα τμήματα θα περιστρέφονται γύρω από τον άξονα, ώστε το πλήρωμα να έχει την αίσθηση βαρύτητας εξαιτίας της φυγόκεντρης δύναμης και της ίσης και αντίθετης με αυτή αντίστασης του πατώματος. Για να επιτευχθεί ισοδύναμη με 0,5g βαρύτητα το περιστρεφόμενο τμήμα θα πρέπει να έχει ακτίνα 40 μέτρων και να κάνει 5 περιστροφές το λεπτό. Ενας διαστημικός σταθμός τέτοιου μεγέθους θα απαιτούσε πολλαπλές εκτοξεύσεις και συναρμολόγηση των τμημάτων σε τροχιά.
Η ευρεσιτεχνία επισημαίνει τη δυσκολία συγχρονισμού του περιστρεφόμενου σταθμού με τα μεταγωγικά διαστημόπλοια, δυσκολία που δημιουργεί κινδύνους για τα πληρώματα. Ωστόσο, ένας τέτοιος σταθμός θα ελαχιστοποιούσε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι κοσμοναύτες από τη μικροβαρύτητα, με κυριότερα τη μυική ατροφία και την απώλεια οστικής πυκνότητας. Θα διευκόλυνε την εξερεύνηση άλλων ουράνιων σωμάτων, όπως η Σελήνη, ο Αρης και άλλοι πιο μακρινοί προορισμοί που απαιτούν ταξίδι πολλών μηνών ή και ετών, ενώ θα εξυπηρετούσε και τα σχέδια όσων φιλοδοξούν να γίνουν ...ξενοδόχοι του Διαστήματος, καθώς θα μείωνε τη ναυτία που προκαλεί η έλλειψη βαρύτητας.
Το ρωσικό άρθρωμα Ναούκα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού |
Η τροχιά αυτή επιλέχθηκε αντί της αρχικής σκέψης για πολική τροχιά (δηλαδή κάθετα αντί παράλληλα με τον ισημερινό), παρότι δεν προσφέρει πλήρη κάλυψη του εδάφους της Ρωσίας, επειδή ταιριάζει καλύτερα με τις υπάρχουσες δυνατότητες εκτόξευσης της Roscosmos, αλλά και στην προοπτική συνεργασίας με τον τροχιακό σταθμό Bharatiya Antariksh της Ινδίας, που θα αρχίσει να οικοδομείται σε τροχιά το 2028.