ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 3 Μάρτη 2018 - Κυριακή 4 Μάρτη 2018
Σελ. /40
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟ
ΕυρωΝΑΤΟικό προτεκτοράτο για κάθε χρήση...

Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι κινήσεις ενίσχυσης του αλβανικού εθνικισμού προμηνύουν αρνητικές εξελίξεις για τους λαούς

Από συνάντηση, το Φλεβάρη του 2017, του γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ, με τον τότε πρωθυπουργό Ι. Μουστάφα

Copyright 2017 The Associated

Από συνάντηση, το Φλεβάρη του 2017, του γγ του ΝΑΤΟ, Γ. Στόλτενμπεργκ, με τον τότε πρωθυπουργό Ι. Μουστάφα
Μέρος του παζλ του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού ανάμεσα σε ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και την καπιταλιστική Ρωσία και άλλες δυνάμεις είναι οι εξελίξεις στο Κοσσυφοπέδιο, το ευρωατλαντικό προτεκτοράτο που στήθηκε κατά τη δεύτερη φάση της διάλυσης της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας το 1998.

Μάλιστα, οι πρώην «ΟΥΤΣΕΚΑδες», που είχαν την απόλυτη στήριξη του ΝΑΤΟ και της Αλβανίας στη διένεξη με τη Σερβία (της οποίας το Κοσσυφοπέδιο ήταν αναπόσπαστο κομμάτι), γιόρτασαν στις 17/2 τα 10χρονα της «ανεξαρτησίας του Κοσσόβου». Οι ίδιοι, με πολιτική πλέον περιβολή, διοικούν σήμερα αυτό το ιδιότυπο κρατίδιο, όπου «ανθεί» κάθε είδους λαθρεμπόριο, ενώ οι ΗΠΑ διαθέτουν εκεί μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές βάσεις εκτός εδάφους τους, αυτή του Bondsteel Camp, κομβικής σημασίας για επιχειρήσεις στην Ευρώπη και σε όλη τη Μεσόγειο.

Οι αιτίες της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στα Βαλκάνια τις προηγούμενες δεκαετίες, με τις εθνικιστικές εντάσεις και συγκρούσεις που υποδαύλισαν ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ για να ελέγξουν την περιοχή και τον πλούτο της μέσω του «διαίρει και βασίλευε», να διαμορφώσουν τη δική τους στρατιωτική υποδομή στα Βαλκάνια και να ελαχιστοποιήσουν δυνατότητες από την καπιταλιστική Ρωσία, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στη Σοβιετική Ενωση, ισχύουν στο ακέραιο και αποτελούν «εργαλείο» για κάθε μελλοντική απόπειρα αλλαγής των συνόρων για το ξαναμοίρασμα της περιοχής.

Τμήμα της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης»

Τη λεγόμενη Δημοκρατία του Κοσσόβου αναγνωρίζουν έως τώρα 113 χώρες, ενώ και η σημερινή κυβέρνηση της Σερβίας δηλώνει πλέον διατεθειμένη για έναν «αμοιβαίο συμβιβασμό». Στο πλαίσιο των ευρύτερων διεργασιών για ένταξη όσων χωρών δεν έχουν ακόμα προσχωρήσει στους ευρωατλαντικούς θεσμούς, εντείνεται τελευταία και το παζάρι για την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων Σερβίας - Κοσσυφοπεδίου.

Οι σημερινές προτεραιότητες της αστικής τάξης της Σερβίας διαμορφώνονται με άξονα την επιλογή της να ενσωματωθεί στις δομές της ΕΕ, ενώ διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με τη Ρωσία. Την περασμένη Τρίτη, στη συνάντηση που είχε στο Βερολίνο με τον Σέρβο Πρόεδρο, Αλ. Βούτσιτς, η Γερμανίδα καγκελάριος, Αγκελα Μέρκελ, εξήρε την «εντυπωσιακή μεταρρυθμιστική προσπάθεια» της Σερβίας και εξέφρασε την «ελπίδα» της πως «οι επικείμενες συναντήσεις στο πλαίσιο της Διαδικασίας του Βερολίνου θα επιτρέψουν να προχωρήσουμε» στο ζήτημα της αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου από τη Σερβία, με τον Βούτσιτς να δηλώνει ότι η χώρα του «είναι έτοιμη για μια συμβιβαστική λύση, που σημαίνει ότι και οι δύο πλευρές χάνουν κάτι».

Σ' αυτήν την κατεύθυνση, επανήλθε τελευταία στο προσκήνιο το σενάριο μιας πιθανής ανταλλαγής εδαφών ανάμεσα στη Σερβία και τους Αλβανούς του Κοσσόβου. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, αυτό που προτείνουν οι σερβικές αρχές είναι να πάρουν το βόρειο μέρος του Κοσσόβου, με αντάλλαγμα να παραχωρηθούν στο Κόσσοβο σερβικές περιοχές όπου ζουν Αλβανοί. Από πολλές πλευρές, ωστόσο, εκφράζονται ανησυχίες ότι αν το Κόσσοβο και η Σερβία ξεκινήσουν σοβαρές συζητήσεις για τον ανασχεδιασμό των συνόρων τους, οι επιπτώσεις για τα Βαλκάνια θα είναι μεγάλες και ενδέχεται να πυροδοτηθούν ευρύτερες διευθετήσεις, που περιλαμβάνουν και την επαναχάραξη συνόρων.

Οπως γράφτηκε πρόσφατα στον «Economist», «ηγέτες των Σέρβων της Βοσνίας θα αναγγείλουν δημοψήφισμα για το μέλλον της Republika Srpska. Κροάτες της Βοσνίας θα ακολουθήσουν σύντομα, και οι Βόσνιοι θα πρέπει να αγωνιστούν για να εμποδίσουν τη διάλυση της κοινής τους χώρας. Στην άλλη πλευρά των συνόρων, η Σερβία θα περιορίσει τους Βόσνιους εθνικιστές στο Σαντζάκ, οι οποίοι με τη σειρά τους ονειρεύονται να ενσωματώσουν την περιοχή τους σε μια Μεγάλη Βοσνία. Στο μεταξύ, οι Αλβανοί στη Δυτική ΠΓΔΜ και στο Μαυροβούνιο θα απαιτήσουν να ενωθούν με τη Μεγάλη Αλβανία, ενώ δεν αποκλείεται Αλβανοί εθνικιστές να διεκδικήσουν εδάφη της Βόρειας Ελλάδας».

Ο παράγοντας Αλβανία

Οσο κι αν τέτοιες αναλύσεις μπορεί να υποκρύπτουν υποκειμενισμούς, ακόμα και σκοπιμότητες, ένα πράγμα είναι βέβαιο. Οτι η υπόθαλψη και η έξαρση των εθνικισμών παραμένει η πρώτη ύλη στα Βαλκάνια για σενάρια αλλαγής συνόρων. Αυτό ισχύει φυσικά και για τον αλβανικό εθνικισμό, ο οποίος αναζωπυρώνεται και περιλαμβάνει διεκδικήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις. Ολο και πιο συχνά, οι αστοί πολιτικοί της Αλβανίας και του Κοσσυφοπεδίου, αλλά και το ισχυρό αλβανόφωνο στοιχείο μέσα στην ΠΓΔΜ προβάλλουν την ανάγκη ενότητας των Αλβανών εκτός Αλβανίας.

Για παράδειγμα, τη μέρα των γιορτασμών της «ανεξαρτησίας του Κοσσόβου», ο Αλβανός πρωθυπουργός, Εντι Ράμα, μιλώντας στη Βουλή του Κοσσυφοπεδίου, διατύπωσε το εξής «ρητορικό ερώτημα»: «Η Αλβανία και το Κόσσοβο θα έχουν κοινή εξωτερική πολιτική και όχι μόνο κοινές πρεσβείες και διπλωματικές αποστολές. Γιατί να μην έχουν και έναν Πρόεδρο, ως σύμβολο της εθνικής ενότητας και της κοινής πολιτικής στην εθνική ασφάλεια;». Παραδέχτηκε ότι η πρότασή του είναι επί του παρόντος ανέφικτη, προσθέτοντας ωστόσο με νόημα ότι η Ιστορία «έχει δείξει πως δεν είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί ένα όνειρο».

Είχε προηγηθεί τον περσινό Οκτώβρη η κοινή δήλωση Ράμα και πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου, Ραμούς Χαραντινάι, για προώθηση της «ενοποιητικής πλατφόρμας» με στόχο την κατάργηση των μεταξύ τους συνόρων (με πρότυπο τη ζώνη Σένγκεν της ΕΕ, ώστε να επιτευχθεί η ελεύθερη κίνηση προσώπων, προϊόντων και υπηρεσιών), τη θέσπιση κοινών ακαδημαϊκών προγραμμάτων στα πανεπιστήμια και τη δημιουργία κοινών πρεσβειών και προξενείων αμφοτέρων των πλευρών στο εξωτερικό. Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου προωθεί και σχέδιο μετεξέλιξης των λεγόμενων «Δυνάμεων Ασφαλείας Κοσσόβου» σε κανονικό στρατό, που φυσικά περιλαμβάνει όλους τους αυτονομιστές του πρώην «ΟΥΤΣΕΚΑ».

Από όλα αυτά γίνεται φανερό ότι και το Κοσσυφοπέδιο, το οποίο αρνούνται να αναγνωρίσουν η Ρωσία, η Ισπανία (λόγω αποσχιστικών τάσεων), η Κίνα (επικαλείται το ψήφισμα του ΟΗΕ που ακόμα το θεωρεί τμήμα της Σερβίας) αποτελεί μέρος της διαπάλης που φουντώνει και πάλι στα Βαλκάνια.

Οσο και αν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που παίζει ρόλο σημαιοφόρου του ΝΑΤΟ και της ΕΕ για λογαριασμό της ελληνικής αστικής τάξης, προσπαθεί να εμφανίσει αυτές τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες ως πυλώνες ασφάλειας στα Βαλκάνια, το παρελθόν και το παρόν της περιοχής δείχνουν το ακριβώς αντίθετο. Αναμόχλευση εθνικισμών, σφοδρός ανταγωνισμός για τα κέρδη των μονοπωλίων οδηγούν σε επικίνδυνες εξελίξεις για τους λαούς...


Δ. Κ.


Πατριδογνωμόνιο
Μ' ένα drone ... ξεχνιέσαι!

«

Οταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η Γη με ζωγραφιά... μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα, μοιάζουν μυρμήγκια οι ανθρώποι», λέει το τραγούδι το παλιό, μιλώντας για τον άνθρωπο - επιβάτη αεροπλάνου. Μέχρι στιγμής τραγούδι δεν έχει γραφτεί, ούτε για συγκρότημα σκληρού ναζιστορόκ, για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, που ξερνάνε θάνατο και συλλέγουν πληροφορίες, τις απαραίτητες για την ανθρωποκτόνα ευστοχία του χάρου. Στην πλατεία Συντάγματος, λίγες μέρες πριν από την ημερολογιακή άφιξη της άνοιξης, ο Κουτσούμπας διαδέχεται στο βήμα τον φαντάρο και σημαίνει συναγερμό πολιτικών συνειδήσεων, διαμόρφωσης λαϊκών πατριωτικών αισθημάτων, και μοιράζει πολύτιμες πληροφορίες για τα επικείμενα, σε όσους θέλουν και μπορούν ν' αγωνιστούν, ορθώνοντας ανάστημα απέναντι στους πραγματικούς εχθρούς του τόπου και του λαού.

Εκατό Αμερικάνοι φτάνουν στη Λάρισα με τα drones τους, αυτά τα τηλεκατευθυνόμενα από πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας στην άλλη άκρη της Γης που θα σηκώνονται σαν τα μαύρα πουλιά της Αποκάλυψης του ΝΑΤΟ, και όχι του Ιωάννη, και θα σκουπίζουν τη χαρά του κόσμου σε ακτίνα τουλάχιστον χιλίων οχτακοσίων χιλιομέτρων.

Κι ύστερα μπαίνω στο διαδίκτυο. Το σφίξιμο στην καρδιά, για ό,τι απειλεί πραγματικά τα παιδιά μας, χαλαρώνει (;). Οπου και να ψάξω, δίπλα παραμονεύει το εξουδετερωτικό του νου μου. Προκλητική και ωραία διαφήμιση πώς μπορώ να γίνω, με χαμηλά δίδακτρα, πολύ γρήγορα, χειριστής drone. Να τα πετάξω ψηλά σε κάθε γειτονιά, να βγάζω φωτό, να τραβάω φιλμάκια, να κατασκοπεύω χαρούμενα, να κάνω ωραίες εκβιαστικές πλάκες ή να γίνω καλός επαγγελματίας πωλήσεως αναμνηστικών για συμμετέχοντες σε γάμους, βαφτίσια, πορείες, διαδηλώσεις, εκδρομές. Χμμμμμ! που λένε και στα καρτούν.

Εκεί όμως που εκστασιάζομαι είναι ότι συναντάς την καινοτομία, τη φαντασία, την υπέρλαμπρη ειρηνική χρήση (;) των drones. Μένω ξερή απ' την πρωτοτυπία. Ο μεγάλος μόδιστρος στη μεγάλη επίδειξη μόδας στο Μιλάνο παρουσίασε λέει τις καινούριες τσάντες, όχι με λιπόσαρκα μανεκέν, αλλά με κομψά drones, στις οποίες είχαν κρεμαστεί και τις ανέμιζαν ψηλά, πάνω απ' την πασαρέλα, και χαμηλά πάνω απ' τα κεφάλια των εκστασιασμένων θεατών, για να μπορούν να παρατηρήσουν τις λεπτομέρειες στο κούμπωμα των τσαντών, όπου πρωταγωνιστούσε ο σκαλιστός θυρεός των αρχικών των δημιουργών.

Τα drones, για οικιακή ή πολεμική χρήση, αλλάζουν την οπτική γωνία του κόσμου, το ειδικό βάρος της εξουσίας που δεν έχει ενοχές, και της ανθρώπινης συνείδησης που παίρνει αποστάσεις απ' το κτήνος, όσες χωρίζουν το ορατό από το αόρατο, και τα δυο μαζί απ' τον παντεπόπτη οφθαλμό. Αυτός ο τελευταίος, που σημαίνει βλέπω τα πάντα και συχνά λοιδορείται δικαίως ως «μεγάλος αδερφός», που τα πάντα ελέγχει και σκλαβώνει και εξοντώνει, είναι το καινούριο οπλοστάσιο χειραγώγησης των ανθρώπων, και δη συναινετικά.

Κρούω με τη σειρά μου πολιτισμικό κώδωνα κινδύνου. Η τεχνολογία των drones δεν αλλάζει μόνο τον πόλεμο, αλλάζει τον άνθρωπο. Κάνει το τραγουδάκι εφιάλτη. Γιατί η Γη δε μοιάζει με ζωγραφιά απλώς, αλλά όπως υποδεικνύει ακούσια, εσύ, εγώ, εμείς, μπορεί να την πάρουμε σοβαρά σα ζωγραφιά και να την μουτζουλώνουμε κατά το συμφέρον και χωρίς άλλοθι. Αλλάζει την εξουσία, αλλάζοντας το μέσον της. Κι επομένως και το μήνυμα. Εξοικειώνει τα παιδιά με την πεποίθηση ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια της αντιπαράθεσης, πρόσωπο με πρόσωπο, μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντικατασταθεί με την αλλαγή του άξονα της δύναμης, που εξασφαλίζει η σχέση πάνω και ψηλά - κάτω και χαμηλά.

Κι εκεί θα μελαγχολούν τα μέσα παραγωγής με τα μέσα παραγωγής εικόνας, οπότε χρειαζόμαστε πολλά χελιδόνια για να φέρουν την άνοιξη πέρα και μακριά από τα χειριστήρια πτήσης...


Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ




Διαβάστε στο «Ρ»
Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org