ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σάββατο 10 Δεκέμβρη 2016
Σελ. /24
ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
Λάμπρυνε τη μουσική σκηνή του τόπου μας

Τέσσερα χρόνια απουσίας του Αλκη Αλκαίου

Ανθρωπος καλλιεργημένος και ευαίσθητος, που διακρινόταν για το ταλέντο αλλά και τη μεγάλη του ευγένεια, ο Αλκης Αλκαίος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους στιχουργούς των τελευταίων χρόνων στο ελληνικό τραγούδι, καταφέρνοντας να τυλίξει τη δημιουργική ζωή του - έως την τελευταία στιγμή - με τα πολύτιμα νήματα της ποίησής του. Με όλες τις δυσκολίες της ζωής, επέμενε να μεταπλάθει όνειρα, αγωνίες, σε στίχους, μετρώντας - σμιλεμένα με το πηγαίο ταλέντο του και την ανεξάντλητη ευαισθησία του - περισσότερα από 150 τραγούδια. Ο Αλκης Αλκαίος, κατά κόσμον Βαγγέλης Λιάρος, στράφηκε προς το σκοτάδι σαν σήμερα (10/12/12), σε ηλικία 63 χρόνων.

Ο Αλκης Αλκαίος, που με την παρουσία του λάμπρυνε τη μουσική σκηνή του τόπου μας, γεννήθηκε κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα και από πολύ μικρός «πολιτογραφήθηκε» κάτοικος Πάργας, αφού τον περισσότερο καιρό έμενε εκεί, αγναντεύοντας το απέραντο γαλάζιο και γράφοντας τους υπέροχους στίχους των τραγουδιών του, έχοντας σαν «δάσκαλό του» την ποίηση του Κ. Καρυωτάκη.

Το όνομά του το πήρε από το θείο του ΕΛΑΣίτη, που σκοτώθηκε σε ηλικία 23 χρόνων. Ο αδελφός της μητέρας του Ντίνος Ζήκος ήταν Μακρονησιώτης, μέλος του ΚΚΕ που παρέμεινε έως το τέλος της ζωής του. Ο Β. Λιάρος σπουδάζει στη Νομική Σχολή την περίοδο της χούντας και τον Αύγουστο του 1973 συλλαμβάνεται για τη δράση του και κρατείται για μήνες στην Ασφάλεια, πράγμα που επιδεινώνει την επιβαρυμένη του υγεία. Μετά τη μεταπολίτευση, γίνεται μέλος του ΚΚΕ στην Οργάνωση των Δικηγόρων.

Στα Γράμματα εμφανίστηκε το 1967, με την έκδοση ενός μικρού δοκιμίου για τον Κ. Γ. Καρυωτάκη. Το 1983 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΕΤΝΕΜ (ιδρυτής του ήταν ο Θάνος Μικρούτσικος) το βιβλίο του «Εμπάργκο - Ποιήματα», το οποίο περιλαμβάνει και το εμβληματικό ποίημα «Πρωινό τσιγάρο», αφιερωμένο στη μνήμη του πρόωρα χαμένου Μάνου Λοΐζου: «Αδειοι οι δρόμοι δε φάνηκε ψυχή / και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη Δύση / και γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση / και σαν Ανατολή».

Οι στίχοι του - ζώσα ποίηση γραμμένη για τη ζωή με τους αγώνες και τις προσδοκίες της, για τον άνθρωπο και τα όνειρά του, για την ομορφιά και για τον έρωτα, ενέπνευσαν τους σημαντικότερους συνθέτες μας, όπως οι: Θάνος Μικρούτσικος, Μάριος Τόκας, Μίλτος Πασχαλίδης, Σωκράτης Μάλαμας, Μπάμπης Στόκας, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Δημήτρης Ζερβουδάκης, Νότης Μαυρουδής, Δημήτρης Παπαδημητρίου, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Χρήστος Θηβαίος, Φίλιππος Πλιάτσικας, Σταμάτης Μεσημέρης, Χριστόφορος Κροκίδης, Δημήτρης Ψαρράς.

«Οι μέρες της Κομμούνας» για 14 μέρες στην «Αλκυονίδα»

Η «New Star» και η «Rbb media» παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το αριστουργηματικό θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Οι μέρες της Κομμούνας», όπως κινηματογραφήθηκε τον Απρίλη του 1966, στο Berliner Ensemble, το ιστορικό θέατρο που ίδρυσε ο ίδιος.

Ενα επικό λαϊκό έργο, ένα θεατρικό δοκίμιο προλεταριακής επανάστασης. Με τη μουσική του Hanns Eisler και πρωταγωνίστρια την σπουδαία ηθοποιό και τραγουδίστρια, ερμηνεύτρια του Μπρεχτ Γκίζελα Μάι (που «έφυγε» από τη ζωή, στις 4 Δεκέμβρη). Οι προβολές θα γίνουν αποκλειστικά στο «Αλκυονίς new star art cinema» και για 14 μόνο μέρες, από 15 έως 28 Δεκέμβρη.

Ο Μπρεχτ έγραψε το έργο «Οι μέρες της Κομμούνας» το 1948-1949, όταν είχε φύγει από τις ΗΠΑ για τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, και η πρώτη παραγωγή του έργου έγινε από τη θεατρική εταιρεία του Μπρεχτ το 1956. Το έργο παρουσιάζει ένα πανόραμα της ζωής στην Κομμούνα. Είναι ένας κόσμος εργατικών συνοικιών στην Πιγκάλ. Ο Παπά και ο Κοκό, η Μπαμπέτ και η Ζενεβιέβε, η μαντάμ Γκαμπέτ και ο γιος της Ζαν... μαζί παλεύουν και προσπαθούν να μάθουν πώς να ξανασκεφτούν τη ζωή σε μια αληθινά δημοκρατική κοινωνία. Είναι αυτοί οι άνθρωποι που στο τέλος θα καταλήξουν να αγωνίζονται και να πεθαίνουν στους δρόμους του Παρισιού.

Ο Μπρεχτ θέλει να καταλάβει ο θεατής τις πολιτικές και τις οικονομικές δυνάμεις στο χώρο της εργασίας, που διαμορφώνουν τις ζωές των ανθρώπων. Προβάλλει σκηνές με τους πολιτικούς αρχηγούς της Γαλλίας και της Γερμανίας, του Διοικητή της Τράπεζας της Γαλλίας, που ραδιουργούν για να καταστρέψουν τους κατοίκους του Παρισιού. Ο Μπρεχτ προτρέπει τον θεατή να αναρωτηθεί και να βρει τρόπους για να αλλάξει τον κόσμο, αντιμέτωπος με αυτά που θεωρεί ως αδύνατες πιθανότητες.

Η «New Star», συνεχίζοντας το αφιέρωμα στον μεγάλο αυτόν δημιουργό και μετά από προηγούμενες προβολές κινηματογραφικών ταινιών που βασίστηκαν σε σενάριά του, ξεκινάει ένα νέο κύκλο προβολών: «Ο Μπρεχτ στο θέατρο». Θα προβληθούν σπάνια θεατρικά έργα του Μπέρτολτ Μπρεχτ, που παίχτηκαν στο Berliner Ensemble και κινηματογραφήθηκαν άψογα από την κρατική τηλεόραση της ΓΛΔ. Εκτός από το «Οι μέρες της Κομμούνας», θα προβληθούν επίσης: «Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία» (από 12/1/2017 μέχρι 25/1/2017) και «Ο κύριος Πούντιλα και ο υπηρέτης του Μάττι» (από 9/02/2017 μέχρι 22/2/2017). Οι προβολές θα γίνουν για 14 μόνο μέρες για την καθεμία.

«Οι παίκτες» του Γκόγκολ... μεταφέρονται στο Σικάγο του '30

Ο θίασος «Μοντέρνοι Καιροί» παρουσιάζει στο κέντρο τέχνης και πολιτισμού BETON7 (Πύδνας 7, Βοτανικός) το έργο του Νικολάι Γκόγκολ «Οι παίκτες», σε ελεύθερη διασκευή και σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη.

«Οι παίκτες» του Ν. Γκόγκολ είναι μια άγρια σατιρική κωμωδία, που απεικονίζει την παρακμή, τη διαφθορά και την απάτη που επικρατούσε στην τσαρική Ρωσία στα μέσα του 19ου αιώνα. Στη διασκευή του Κ. Νταλιάνη, όμως, ο τόπος και ο χρόνος δράσης αλλάζει. Μεταφερόμαστε στο Σικάγο του 1930, την εποχή της... «ηθικότατης» ποτοαπαγόρευσης.

Πρόκειται φαινομενικά για μια φάρσα, μια κωμική ιστορία με αναπάντεχο τέλος. Στην πραγματικότητα, το έργο ανασκαλεύει, αποκαλύπτει και απεικονίζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την παρακμή, τη διαφθορά και τη σαπίλα της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα. Εκατόν εβδομήντα τόσα χρόνια μετά, στην εφιαλτικά αβέβαιη κοινωνία του σήμερα, το έργο αποκτά μιαν απίστευτη επικαιρότητα.

Ο κλέψας του κλέψαντος, μια λέσχη αέναης απάτης, ένας συρφετός απατεώνων, που συναγωνίζονται στο πώς θα εξαπατήσει ο ένας τον άλλον, σε ένα περιβάλλον εξαπλωμένης διαφθοράς, μέσα στο οποίο κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα. Ανθρωποι που θα μπορούσαν να είναι ευαίσθητοι και αξιολάτρευτοι, μετατρέπονται σε αδίστακτους, αδυσώπητους, απάνθρωπους απατεώνες, σε μια κοινωνία όπου το μέτρο των πραγμάτων είναι μόνο το χρήμα.

Ανάμεσα στις αλλεπάλληλες απάτες του έργου, η παράσταση μάς προσφέρει και μίαν ακόμα: Ενώ οι ρόλοι του έργου είναι αντρικοί, παίζονται όλοι από γυναίκες, γκάνγκστερς του Σικάγου. Αυτή, όμως, η απάτη προσφέρει μια ευκαιρία για μια σπαρταριστή παράσταση, με θέατρο μέσα στο θέατρο και την απάτη να ξεπερνά τα όριά της και να ανατρέπεται από τον ίδιο τον εαυτό της. Στο τέλος... ένα αναπάντεχο τέλος.

Η παράσταση συμμετέχει στο φεστιβάλ Θεατρικές Συνθέσεις V (Νοέμβριος 2016 - Μάιος 2017) Ρώσοι συγγραφείς - Από τον Ουμανισμό του Πούσκιν στον ποιητικό ρεαλισμό του Τσέχωφ.

Συντελεστές: Πρωτότυπο κείμενο: Νικολάι Γκόγκολ. Ελεύθερη διασκευή αλλά και σκηνοθεσία: Κώστας Νταλιάνης. Μουσική: Μάριος Τσάγκαρης. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι της δημιουργικής ομάδας των «Μοντέρνων Καιρών». Παίζουν: Εβίτα Παπασπύρου, Ηλιάνα Παναγιωτούνη, Αγγελική Λυμπεροπούλου, Φάνια Νταλιάνη, Μαρία Κολοκυθά, Ματίνα Τζοβέννου, Ελένη Αυγούστη.

Παραστάσεις: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9 μ.μ., μέχρι τις 27 Δεκέμβρη. Τιμές εισιτηρίων 10 ευρώ (γενική είσοδος), 5 ευρώ (άνεργοι, φοιτητικά).

Τα Μέγαρα τίμησαν τον Θωμά Μώλο

Ο «Γιούκος» της νύφης
Ο «Γιούκος» της νύφης
Ενας σπουδαίος και σεμνός άνθρωπος, αταλάντευτος κομμουνιστής, ένας πολυσχιδής εικαστικός δημιουργός, δημιουργός που μας άφησε πλήρης ημερών έχοντας ζήσει μια ζωή μέσα στην προσφορά, στην αγάπη για τον άνθρωπο, στον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο, για το σοσιαλισμό. Αυτός ήταν ο Μεγαρίτης κομμουνιστής εικαστικός, Θωμάς Μώλος, που σε λίγους μήνες συμπληρώνονται οχτώ χρόνια από το θάνατό του.

Αυτόν τον καλλιτέχνη τίμησε η ιδιαίτερη πατρίδα του, ο Δήμος Μεγαρέων, στον οποίο ο Θωμάς Μώλος έχει δωρίσει 63 πίνακες ζωγραφικής και ένα γλυπτό, το οποίο έχει τοποθετηθεί και κοσμεί το χώρο υποδοχής των πολιτών στο ισόγειο του δημαρχείου.

Ο Δήμος Μεγαρέων διοργάνωσε την περασμένη Κυριακή εκδήλωση - αφιέρωμα στο έργο του μεγάλου Μεγαρίτη καλλιτέχνη, αλλά και στη ζωή του που σφραγίστηκε από τη συμμετοχή του στο ΕΑΜ κι έπειτα από διώξεις, φυλακίσεις, εξορίες, διαρκείς αγώνες. Στην εκδήλωση μίλησαν η Εύα Μελά, πρόεδρος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, η ακαδημαϊκός Αθηνά Σχοινά, κριτικός και ιστορικός Τέχνης και ο Γιάννης Γκίκας, φίλος του Θωμά Μώλου.

Παράλληλα, στο χώρο του «Στρατουδάκειου», φιλοξενείται μέχρι και αύριο έκθεση ζωγραφικής με τα έργα που δώρισε στον δήμο ο καλλιτέχνης, ενώ η Δημοτική Αρχή ανακοίνωσε ότι οι πίνακες αυτοί θα τοποθετηθούν σε αίθουσα που θα διαμορφωθεί κατάλληλα και θα λειτουργήσει ως Δημοτική Πινακοθήκη.

Πρόκειται για έργα που παρουσιάζουν τα ήθη και τα έθιμα των Μεγάρων, της πατρίδας του Θ. Μώλου: Παραδοσιακά επαγγέλματα, αγροτική ζωή, τα έθιμα του μεγαρίτικου γάμου, παιδικά παιγνίδια, εικόνες που αποκαλύπτουν τη λαογραφική μας κληρονομιά.

«Για όλη τούτη τη δουλειά», σημειώνει ο Θ. Μώλος, «στηρίχτηκα στις θύμησές μου, όπως τις έζησα μέχρι τα 22 μου χρόνια, και στις αφηγήσεις της μάνας μου, που ήταν λαϊκός καλλιτέχνης... Χρειάστηκα αρκετό καιρό μέχρι να καταλήξω στο υλικό και την τεχνική, για να αποδώσω μέσα από πολλές εικόνες, όσο γινόταν πιο πιστά, το μεγαλείο της λαϊκής δημιουργίας των Μεγάρων... κάνω σχεδιαστικές και χρωματικές αλλαγές, ώστε να μπορέσω να εκφράσω αυτόν τον ατελείωτο λαϊκό πλούτο... Εγώ προσπάθησα, νιώθοντας το χρέος για τον τόπο που γεννήθηκα, έκλαψα και αγάπησα πολύ».




Τετρασέλιδα του «Ρ»
Διαβάστε στο «Ρ»

Ο καιρός
Weather data from openweathermap.org