Συμφωνώ με τις Θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος.

Στο πλαίσιο που θέτουν οι Θέσεις για το 22ο Συνέδριο, σε συνέχεια των Αποφάσεων που δημοσίευσε τον τελευταίο χρόνο η ΚΕ, τίθεται στο επίκεντρο το ερώτημα «πώς βρίσκουν σήμερα και πώς θα βρουν στην απρόβλεπτη κλιμάκωσή τους οι εξελίξεις το κάθε μέλος του Κόμματος, την κάθε ΚΟΒ και προσαρμοσμένα το κάθε μέλος της ΚΝΕ και την κάθε ΟΒ;». Και, τελικά, με βάση το «τι Κόμμα χρειαζόμαστε;», «πώς καθοδηγούμε;», ζήτημα που αφορά και την καθοδηγητική δουλειά στην ΚΝΕ, με τις ιδιαιτερότητες που έχει.

Η προσπάθεια να αντιστοιχηθούμε στα προγραμματικά καθήκοντα του Κόμματος μπροστά «στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον Σοσιαλισμό» έχει να κάνει με τη σχεδιασμένη δουλειά σήμερα ώστε να διαπαιδαγωγούνται με τα κομμουνιστικά χαρακτηριστικά νέα μέλη και στελέχη. Η διαδικασία αυτή δεν είναι μια τυπική «εκμάθηση» ενός τρόπου δουλειάς, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το χτίσιμο στέρεης αντίληψης για το πώς και με ποια κριτήρια παρεμβαίνουν οι κομμουνιστές στις εκάστοτε συνθήκες με βάση το Πρόγραμμα. Συστατικό της στοιχείο είναι η ουσιαστική «δουλειά με χαρτί και μολύβι», που είναι κάτι πολύ περισσότερο από το (χρήσιμο) ποσοτικό μάζεμα του πόσοι θα έρθουν σε μια εκδήλωση ή πόσοι πήραν «Οδηγητή». Εχει να κάνει με το πώς σχεδιάζουμε και μελετάμε την εξέλιξη της παρέμβασής μας, ποια πεδία της συζήτησης αφορά και τι αποτελέσματα έχει.

Σε αυτό το πλαίσιο (παρότι προφανώς σε κάθε φάση ιεραρχούμε το τι ανοίγουμε σε μια συζήτηση ή μέσα από μια πρωτοβουλία που θα πάρουμε) πρέπει να έχουμε σταθερά στον προσανατολισμό μας την ανάγκη συλλογικά και ατομικά να γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι, να κατακτάμε υψηλότερο επίπεδο γνώσης των θέσεών μας, ώστε να μπορούμε να παρεμβαίνουμε γύρω από κάθε θέμα που απασχολεί έναν νέο σήμερα από θέση ιδεολογικοπολιτικής υπεροχής, ανοίγοντάς το πρώτοι εμείς.

Η ανάγκη αυτή, που τίθεται από τις Θέσεις, πηγάζει από την ίδια την καθημερινή δράση ενός μέλους της ΚΝΕ. Αποκτά μεγαλύτερη σημασία στις συνθήκες που δρούμε σήμερα και απαιτεί σταθερή μέριμνα μέσα από την καθημερινή καθοδηγητική δουλειά ώστε να καλλιεργούμε και να ενισχύουμε στους συντρόφους μας τα χαρακτηριστικά του επαναστάτη, που θέλει να γνωρίζει όσο πιο καλά μπορεί τον κόσμο και θέλει να πείσει όλο και περισσότερους για να τον αλλάξουμε.

Η μάχη που δίνουμε για το κέρδισμα νέων συνειδήσεων, τη στρατολογία και την αφομοίωση απαιτεί αποφασιστική σύγκρουση με όλες τις εκφάνσεις της σήψης του συστήματος, σε όλες τις πλευρές της ζωή ενός νέου. Είναι δηλαδή ζήτημα καλλιέργειας στάσης ζωής.

Οσον αφορά για παράδειγμα τους σπουδαστές και τις σπουδάστριες στις ΣΑΕΚ, έχουμε να κάνουμε με παιδιά εργατικών - λαϊκών οικογενειών που δουλεύουν κατά συντριπτική πλειοψηφία από τα 18 (ίσως και νωρίτερα) ενώ ταυτόχρονα σπουδάζουν. Είναι τα παιδιά που ήδη ζουν χειρότερα από τους γονείς τους στην αντίστοιχη ηλικία. Το σύστημα τους στερεί τη δυνατότητα για δημιουργικό ελεύθερο χρόνο και τους οδηγεί στο να προσπαθούν να βρουν «παραθυράκια» για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα. Εκατοντάδες είναι όσοι παίζουν τζόγο, μήπως και καταφέρουν να βγουν μια βόλτα παραπάνω, να αγοράσουν ένα καλύτερο ρούχο, με πολλούς να αναπτύσσουν εξάρτηση. Από κοντά με τον ρόλο, τον τρόπο και την οξύτητά τους οι πιο «κλασικές» εξαρτήσεις (ναρκωτικά, αλκοόλ), που ενισχύονται από τους όρους ζωής και δουλειάς.

Εξίσου σοβαρό και στο ίδιο πεδίο ζήτημα είναι αυτό των διαπροσωπικών σχέσεων. Εχουμε να αντιπαρατεθούμε, από την άποψη πάντα της στάσης ζωής, με σοβαρές στρεβλώσεις του τι σημαίνει «αναπτύσσω διαπροσωπικές, φιλικές, ερωτικές σχέσεις». Σε αυτό το πλαίσιο, εκτός από τα social media είναι ενταγμένες στην καθημερινότητα χιλιάδων νέων ανθρώπων και εφαρμογές γνωριμιών, αλλά και ανώνυμης και μη πορνογραφίας κ.λπ., που είναι μερικοί μόνο τρόποι έκφρασης της σαπίλας του καπιταλισμού, του συστήματος της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και του πολέμου, στις ανθρώπινες σχέσεις.

Με βάση τα παραπάνω, πρέπει να είναι ξεκάθαρο στον προσανατολισμό των οργάνων και καθενός μας ότι δεν μπορούμε να πείσουμε για την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού μόνο συζητώντας γι' αυτόν και εντάσσοντας κάποιον στη δράση (που είναι αναντικατάστατα και πρέπει να ενισχυθούν), αλλά μέσα από τη δική μας στάση ζωής να φωτίζουμε και να πείθουμε για το πώς αξίζει να είναι σήμερα ο άνθρωπος και ότι ο καπιταλισμός τον κρατάει πίσω.

Η συζήτηση που γίνεται πάνω στις θέσεις της ΚΕ για το 22ο Συνέδριο του Κόμματος είναι σημαντική για τον προσανατολισμό της δράσης μας και την ένταξη πλευρών και συμπερασμάτων των θέσεων από τώρα στην καθημερινή μας καθοδήγηση. Θα εστιάσω σε ορισμένα ζητήματα που αφορούν την καθοδηγητική μας δουλειά στους μαθητές.

Αναπτύσσεται εκτενώς μέσα στο κείμενο των θέσεων η απόσταση που υπάρχει ανάμεσα στην ιδεολογική δουλειά και στην δράση μας. Πολλές φορές ενώ η συνεδρίαση της μαθητικής ΟΒ γίνεται με καλούς όρους, ο σχεδιασμός που μπαίνει ενθουσιάζει τους μαθητές, δεν βγαίνουν ουσιαστικά συμπεράσματα από αυτά που κάνουμε κι ούτε δένονται με τη στρατηγική μας και τον ρόλο του επαναστάτη στο σήμερα. Δημιουργείται και στους μαθητικούς καθοδηγητές η ψευδαίσθηση ότι επειδή οι μαθητές ενθουσιάζονται και κάνουν πράγματα πιο «εύκολα», ότι πείθονται κιόλας, με αποτέλεσμα να γίνονται εκπτώσεις στην καθοδήγησή τους. Στην πραγματικότητα όμως, λόγω έλλειψης κοινωνικής και πολιτικής πείρας, χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη εμβάθυνση σε αυτά που λέμε μέσα στην ΟΒ, επιμονή, ουσιαστική έμπνευση για το μαρξιστικό βιβλίο, συνεχής ιδεολογική και πολιτική καθοδήγηση. Η αποσπασματικότητα, το χάσμα ανάμεσα στη θεωρία και στην πράξη, η μη σταθερή δραστηριότητα σε μια ΟΒ, οδηγεί στο να χάνουμε επαφή με κάποιους μαθητές είτε μπροστά στην πρώτη πίεση της οικογένειας ή των φίλων, είτε στη μετάβασή τους προς την ενηλικίωση.

Η ΚΝΕ δεν θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως μία εξωσχολική δραστηριότητα. Γι' αυτό χρειάζεται από τη δική μας πλευρά ουσιαστική δουλειά με τον κάθε μαθητή, συζήτηση πάνω στο πρόγραμμα από την πρώτη στιγμή. Η οργάνωση θα πρέπει να «μπαίνει» μέσα στο σπίτι του κάθε μαθητή, να ξέρει τι τον προβληματίζει. Απαιτείται συνειδητοποίηση της ευθύνης που έχουμε να «πλάσουμε» τους νέους επαναστάτες σήμερα. Ανεξάρτητα από την αφετηρία του μαθητή ή τον βαθμό ωρίμανσής του, θα πρέπει να καθοδηγείται ολόπλευρα από την αρχή, στη βάση της στρατηγικής μας κι όλη η δραστηριότητα της ΟΒ θα πρέπει να απλώνεται δημιουργικά γύρω απ' αυτήν. Στοιχείο βασικό είναι ότι συγκροτούμαστε, σκεφτόμαστε, αποφασίζουμε κι υλοποιούμε ως ΟΒ. Οτι οι στόχοι μπαίνουν από όλους μας με βάση και το σχέδιο παρέμβασης που έχει η οργάνωση σε μία περιοχή από κοινού με την ΚΟΒ και την εδαφική.

Στρεβλά εκτιμάμε ορισμένες φορές ότι οι αποφάσεις προχωράνε, ενώ είμαστε μακριά από τα κριτήρια που πρέπει να έχει η δράση μας. Ορισμένοι μαθητές μπορεί να τραβάνε μπροστά, να μιλάνε σε φίλους, να διακινούν τον «Οδηγητή». Καθοδηγητικά οφείλουμε να σκύψουμε πάνω από όλη την ΟΒ και να έχουμε επιμονή και υπομονή στη δουλειά μας με στόχο ο κάθε σύντροφος να στηρίζεται στα πρώτα του βήματα ως επαναστάτης, χωρίς βιασύνη για άμεσα αποτελέσματα και εύκολη υποχώρηση μπροστά σε δυσκολίες και αδυναμίες.

Ενα άλλο ζήτημα που αναφέρεται στο κείμενο είναι η επίδραση του αρνητικού συσχετισμού. Ορισμένες φορές υπάρχει υποταγή σε αυτόν από την πλευρά μας, έχοντας επηρεαστεί από το πώς εκφράζεται στους μαθητές. Εκφράζεται είτε με τη μορφή της χαλαρότητας είτε της αδράνειας. Λόγω της απογοήτευσης που συναντάμε συχνά σε μαθητικές μας δυνάμεις, γίνονται εκπτώσεις στην πολιτική και ιδεολογική στήριξη της μαθητικής ΟΒ, ενώ η επαναστατική θεωρία μας και το Πρόγραμμα του Κόμματός μας μπορεί να εμπνεύσει, να κινητοποιήσει, να ρίξουμε πιο μαζικά μέσα στους μαθητές τον σπόρο της αμφισβήτησης.

Είναι αναγκαίο στο σήμερα να καλλιεργούμε την μαχητική αισιοδοξία και με το αντίστοιχο σχέδιο οι μαθητές μας, μέσα στο σχολείο τους να πηγαίνουν κόντρα σε καθηγητές και διευθυντές, να προβάλλουν τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες της εποχής, να φωτίζουν συνεχώς ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος; Είναι χαρακτηριστικά που τώρα καλλιεργούνται μέσα στις γραμμές της ΚΝΕ, βοηθάει σε αυτό η συζήτηση στη μαθητική ΟΒ για τα παραδείγματα συντρόφων μας που οργανώνουν μεγάλους αγώνες στους χώρους δουλειάς.

Καλούμαστε καθημερινά να καθοδηγήσουμε ηλικίες που θα έχουν μεγάλη σημασία στην οικοδόμηση του Σοσιαλισμού. Αυτό από μόνο του μας καλεί και με αφορμή το κείμενο των Θέσεων να διαμορφώσουμε ακόμη περισσότερους νέους επαναστάτες.

Τέλος, καλύτερα θα πρέπει να αξιοποιείται η Ιστορία του Κόμματος, η διαχρονική πείρα και τα συμπεράσματα της ταξικής πάλης, όπως επισημαίνουν κι οι Θέσεις, ειδικά στην περιοχή της Δυτικής Θεσσαλονίκης, που ζούνε και αναπτύσσονται τα παιδιά της εργατικής τάξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αξιοποίηση του Γεντί Κουλέ από μαθητικές κι εδαφικές ΟΒ, όπου το προηγούμενο διάστημα τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ πήραν ένα συγκλονιστικό μάθημα ζωής, αλύγιστης κομμουνιστικής στάσης και υπεροχής, πηγή έμπνευσης για το σήμερα. Θα πρέπει αυτά τα παραδείγματα να γενικευτούν το επόμενο διάστημα.