Με τυμπανοκρουσίες παρουσιάστηκε χτες στην Εθνική Πινακοθήκη, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και της υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη, το νέο ψηφιακό οικοσύστημα πολιτιστικών υπηρεσιών Hellenic Heritage, από τον Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ).

Πρόκειται για ένα πόρταλ (hh.gr) που συγκεντρώνει πάνω από 350 αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία σε όλη τη χώρα σε έναν ενιαίο «ψηφιακό προορισμό».

Από τις κεντρικές τοποθετήσεις φάνηκε ξεκάθαρα, πέρα από τις όποιες δυνατότητες μπορεί να προσφέρει στον απλό επισκέπτη, η βασική αντίληψη που διαπερνά τη διαχείριση, ανάδειξη και αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Και αυτή δεν είναι άλλη από το ότι αντιμετωπίζεται ως ένα εμπόρευμα που έχει την ικανότητα να προσδίδει προστιθέμενη αξία και σε άλλους κλάδους της οικονομίας, όπως ο τουρισμός, η ψηφιακή οικονομία.

Η μετατροπή του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων σε Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης πριν από τρία χρόνια, από την κυβέρνηση της ΝΔ, πάτησε και στα βήματα όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων και της χρόνιας υποχρηματοδότησης, «ανοίγοντας» διάπλατα τις «πόρτες» για παραπέρα εμπορευματοποίηση του πολιτιστικού πλούτου, αναδεικνύοντας νέα πεδία επιχειρηματικότητας στο πλαίσιο της πολιτικής της λεγόμενης «εξωστρέφειας».

«Το υπουργείο Πολιτισμού - πλέον - δεν περιορίζεται στη φύλαξη και τη συντήρηση των μνημείων και των αρχαιολογικών χώρων. Τους λειτουργεί ως ζωντανούς και πολύτιμους τόπους παραγωγής αξίας. Ετσι, συμβάλλει καθοριστικά στη διατήρηση και αναβάθμιση της ελκυστικότητας του τουριστικού προϊόντος, στη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και στη βιωσιμότητά του», είπε από μεριάς της η Λ. Μενδώνη, ενώ και ο πρωθυπουργός στάθηκε στο συγκριτικό πλεονέκτημα που μπορεί να προσφέρει ο πολιτισμός στον τουρισμό.

Για το πώς αντιμετωπίζεται η πολιτιστική κληρονομιά, είναι χαρακτηριστικό του πόσες φορές ακούστηκε στην εκδήλωση η λέξη «εμπειρία». «Οι επισκέπτες δεν συναντούν απλώς μνημεία. Ζουν εμπειρίες που τους συγκινούν και τους εμπνέουν»... «Νέες διαστάσεις εμπειρίας»... «Στην παγκόσμια οικονομία των εμπειριών η ζήτηση δεν επικεντρώνεται μόνο στις παρεχόμενες υπηρεσίες...» κ.λπ. Ενα θέαμα... Φυσικά ούτε μια κουβέντα δεν βρήκαν να πουν για την παιδευτική αξία της πολιτιστικής κληρονομιάς ως πολύτιμης πηγής για τη γνώση και κατανόηση της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών.

Από μια σύντομη «περιήγηση» στον ιστότοπο είδαμε την «The Akropolis experience», όπου με 5.000 ευρώ «πέντε επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να μυηθούν στα μυστικά του ιερού βράχου όταν ο αρχαιολογικός χώρος δεν είναι προσβάσιμος στο ευρύ κοινό» ή την υπηρεσία «The Eternity experience», όπου «δεκαεννέα εμβληματικοί αρχαιολογικοί χώροι ανοίγουν τις πύλες τους σε μοναδικές γαστρονομικές εμπειρίες». Οπως μάθαμε, το επόμενο διάστημα θα πληθύνουν αυτοί οι χώροι...

Ολα τα παραπάνω πραγματοποιήθηκαν στο φόντο διαμαρτυριών από εργαζόμενους του χώρου, οι οποίοι - σύμφωνα και με ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων - καταγγέλλουν ότι το υπουργείο Πολιτισμού και το ΔΣ του ΟΔΑΠ σχεδιάζουν να συστήσουν «Ανώνυμη Εταιρεία» που θα διαχειρίζεται τα έσοδα από τα μνημεία. Επικαλούνται έγγραφο του ΟΔΑΠ, που το ΔΣ του αναθέτει σε νομικό την προετοιμασία σχεδίου νόμου, με τον οποίο θα συσταθεί ΑΕ που θα αναλάβει «τη διαχείριση του συστήματος ηλεκτρονικού εισιτήριου όσο και τη διαχείριση της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ΟΔΑΠ»...

Προβλήματα όπως η κλοπή, η παράνομη ανασκαφή, εισαγωγή, εξαγωγή κ.λπ. πολιτιστικών αγαθών δεν δημιουργούνται από το πουθενά, αλλά είναι το αποτέλεσμα της εμπορευματοποίησης, η οποία διαρκώς επεκτείνεται σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής δραστηριότητας, φυσικά και στην Τέχνη, και μετατρέπει κάθε αξία χρήσης σε αξία εμπορευματική, με στόχο το κέρδος, τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιάννης Δελής στην ομιλία του κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Πολιτισμού για την κύρωση Συμφωνίας με την Αρμενία «για την πρόληψη της κλοπής, της παράνομης ανασκαφής και της παράνομης εισαγωγής, εξαγωγής, μεταβίβασης της κυριότητας πολιτιστικών αγαθών και την απόδοσή τους στη χώρα προέλευσής τους».

Στο πλαίσιο αυτό, επεσήμανε ότι τέτοιες συμφωνίες συμβάλλουν στην πρόληψη, αλλά δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες για την εξάλειψη αυτού του προβλήματος όσο δεν χτυπιέται η ρίζα του.

Τόνισε πως φαινόμενα παράνομης διακίνησης αρχαιοτήτων και λεηλασίας πολλαπλασιάζονται σε εμπόλεμες ζώνες, ως συνέπεια των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, τοπικών ή και γενικευμένων, όπως συνέβη από τους ναζί στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, από τα τουρκικά στρατεύματα κατά την εισβολή στην Κύπρο, από τον ISIS με τις καταστροφές στην Παλμύρα κ.λπ.

«Αυτή λοιπόν η αγοραία, η εμπορευματική αντίληψη και πρακτική που κατακλύζει την Τέχνη και τα πολιτιστικά αγαθά, υπονοείται και εκδηλώνεται και στη σημερινή πολιτιστική συμφωνία με την Αρμενία. Αποτυπώνεται μάλιστα στο Προοίμιο, στο 1ο άρθρο, ακόμα και στον τίτλο της, όπου εκτός από την παράνομη ανασκαφή, εισαγωγή και εξαγωγή αναγράφεται και η μεταβίβαση της κυριότητας πολιτιστικών αγαθών! Ελα όμως που ο νομικός αυτός όρος αφορά συνήθως σε τίτλο ιδιοκτησίας, τη βασική ιδιότητα δηλαδή ενός οποιουδήποτε εμπορεύματος!», υπογράμμισε ο Γ. Δελής.

Καταλήγοντας, επανέφερε προς την υπουργό ένα εύλογο ερώτημα που προκύπτει από το άρθρο 3 του νομοσχεδίου, ζητώντας διευκρίνιση. Στο συγκεκριμένο άρθρο αναγράφεται ότι τα μέρη θα επιδιώκουν και ενισχύουν την ανταλλαγή και την κατάρτιση προσωπικού σε τακτική βάση στον τομέα της πρόληψης, της παράνομης διακίνησης, της απόδοσης και της επιστροφής των πολιτιστικών αγαθών στις χώρες προέλευσής τους, και ότι «η κατάρτιση αυτή θα περιλαμβάνει πτυχές των αγορών πολιτιστικών αγαθών, της εισαγωγής και εξαγωγής πολιτιστικών αγαθών, της νομοθεσίας και της σύνταξης νόμων, της συλλογής πληροφοριών και του συντονισμού σε διεθνείς υποθέσεις, αλλά δεν θα περιορίζεται μόνο σε αυτές».

«Τι άλλο θα μπορούσε να περιλαμβάνει αυτή η κατάρτιση, αφού δεν θα περιορίζεται μόνο σε αυτές που αναγράφονται; Επρόκειτο για μια εύλογη απορία. Η γενικόλογη όμως απάντηση της κυρίας υπουργού, που απέδωσε την ασάφεια της συγκεκριμένης διάταξης στη μεγάλη ταχύτητα εξέλιξης της σύγχρονης τεχνολογίας, δεν διαφωτίζει ουσιαστικά και συνεπώς δεν είναι πειστική», επεσήμανε ο βουλευτής του ΚΚΕ.

Γεννημένος το 1854, καθηγητής Γλωσσολογίας στο Παρίσι το 1888, ο Ψυχάρης γράφει και δημοσιεύει «Το Ταξίδι μου», το πρώτο πεζό λογοτέχνημα στην ελληνική λαϊκή γλώσσα. «Το Ταξίδι μου», πέρα από τη σημαντική ιστορική και κοινωνική αξία του και το ανεξίτηλο αποτύπωμα που έχει αφήσει στη διαμόρφωση του σύγχρονου νεοελληνικού πολιτισμού, είναι ένα πολύ ζωντανό κείμενο...

Οπως σημειώνει η Ομάδα, η θεατρική διασκευή του έργου εμπνέεται από την ορμή, τη χαρά της δημιουργίας και την αγάπη για τις ομορφιές που συγκινούσαν και κινητοποιούσαν τον συγγραφέα. Είναι μάλιστα η πρώτη φορά που το κείμενο αυτό ανεβαίνει στο θέατρο.

Συντελεστές: Επιμέλεια κοστουμιών και σκηνικών: Αννα Βαγενά και η ομάδα, ηχογραφημένη συμμετοχή στην παράσταση: Γεράσιμος Σκιαδαρέσης

Παίζουν: Ηλέκτρα Τσακαλία, Γιώργος Βούντας, Γιώργος Πετρούνιας.

Κάθε Τετάρτη στις 9 μ.μ.

Πληροφορίες - κρατήσεις: 2106543597, 6937068584.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com.