Με μερικά από τα λόγια καρδιάς με τα οποία οι Κουβανοί ευχαρίστησαν την εργατική τάξη, τα συνδικάτα και τον λαό της χώρας μας για την αλληλεγγύη τους ολοκληρώνεται το ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» από το Νησί της Επανάστασης. Ευχαριστίες που μετέφεραν με κάθε ευκαιρία στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ κατά τη διάρκεια της διεθνιστικής αποστολής στην Αβάνα, αποτυπώνοντας το μεγαλείο ενός λαού που δεν το βάζει κάτω, που έχει κάθε λόγο να συνεχίσει να αντιστέκεται, έχοντας στο πλευρό του όλους τους λαούς του κόσμου. Η φωνή της Κούβας δυναμώνει αυτές τις μέρες που ο κλοιός σφίγγει, που τα βάσανα από το αμερικανικό εμπάργκο μεγαλώνουν. Αυτήν τη φωνή μεταφέρει ακόμα πιο αποφασιστικά σε χώρους δουλειάς σε όλη τη χώρα το ΠΑΜΕ, διατρανώνοντας «Κάτω τα χέρια από την Κούβα» και απαιτώντας να πάψει κάθε στήριξη της κυβέρνησης στα εγκληματικά σχέδια των ΗΠΑ.

Είμαστε ευγνώμονες, επίσης, για την αλληλεγγύη που επιδείξατε, ενημερώνοντάς μας ότι σύντομα θα πραγματοποιήσετε μια πορεία/εκδήλωση υπέρ του κουβανικού λαού.

Είμαστε επιπλέον πολύ ευγνώμονες για τις ιδέες που έχετε για συνεργασία και για τη συνεχή διεύρυνση των δεσμών φιλίας μεταξύ του ελληνικού και του κουβανικού λαού.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Συγκινεί όμως η προσωπική της μαρτυρία για το πώς η ίδια βιώνει την Επανάσταση μετά από 67 χρόνια, παρουσιάζοντας τα επιτεύγματα ενός λαού που δεν το βάζει κάτω. «Είναι λαός με βαθιά πολιτική κουλτούρα, πολύ ριζωμένη», λέει χαρακτηριστικά.

Και εξηγεί τον λόγο: «Γιατί η ιδεολογία μας και η κοινωνική τάξη αυτής της χώρας είναι η εργατική τάξη. Και, όπως είπαν ο Μαρξ και ο Ενγκελς, και επιβεβαιώνει ο Λένιν, η εργατική τάξη είναι η επαναστατική τάξη, επιφορτισμένη με το καθήκον να καθοδηγήσει την κοινωνική επανάσταση ενάντια στον απάνθρωπο καπιταλισμό...

Αυτός είναι ένας από τους λόγους που σήμερα ο κουβανικός λαός συνεχίζει την ιστορική του αντίσταση. Επειδή γνωρίζουμε τι είναι ο καπιταλισμός και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας.

Ημασταν μέχρι το 1959 θύματα αυτών των κυβερνήσεων και των επεμβάσεων.

Οταν νίκησε η Επανάσταση, το 80% του κουβανικού λαού ήταν αναλφάβητο. Η μητέρα μου όταν νίκησε η Επανάσταση ήταν 33 ετών, αναλφάβητη. Σήμερα, εγώ που είμαι η μόνη της κόρη, έχω σπουδάσει κοινωνικές επιστήμες, ειδικευμένη στην Ιστορία - Φιλοσοφία, με μεταπτυχιακά προγράμματα, κάτι που το χρωστάω στην Κουβανική Επανάσταση. Με τον Μπατίστα ούτε εγώ ούτε οι συνάδελφοί μου θα μπορούσαμε να σπουδάσουμε. Ο γιος μου, 26 χρονών, ήδη έχει τελειώσει δύο πανεπιστημιακές κατευθύνσεις, και το χρωστάει στο έργο της Κουβανικής Επανάστασης. Αυτός είναι και ο λόγος που εμείς οι Κουβανοί υπερασπιζόμαστε την κυριαρχία της χώρας μας. Αυτός είναι ο λόγος που δείχνουμε στην Επανάσταση όλη μας την εμπιστοσύνη».

Και, αφού ολοκληρώνει την ξενάγηση, κάνει και την εξής δήλωση:

«Η συνεργασία μαζί σας ήταν μεγάλη μου χαρά, θα είστε εκπρόσωποι της κουβανικής πολιτικής στο εξωτερικό, θα μπορείτε να εκφράσετε τα συμφέροντα του αγώνα μας, την αντίσταση, το επίπεδο θυσίας που βιώνουμε αυτές τις μέρες απέναντι στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, που στην πραγματικότητα έχει έναν κοινό παρονομαστή, είναι ενάντια στον κόσμο, αναφέρομαι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής».

Πριν ξεκινήσει η αποστολή, σχετική αναφορά έκανε το λατινοαμερικάνικο τηλεοπτικό δίκτυο TELESUR, που βρέθηκε και στα γραφεία του ΠΑΜΕ στην Αθήνα, παίρνοντας δηλώσεις από συνδικαλιστές για τη σημασία της αποστολής.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, σχετικά ρεπορτάζ δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα «Trabajadores» («Εργαζόμενοι») της CTC, όπως και σε μια σειρά ακόμα τοπικά Μέσα, το ειδησεογραφικό πρακτορείο της Κούβας κ.α.

«Η Κούβα δεν είναι μόνη»: Αυτό το μήνυμα ταξιδεύει ακόμα πιο πλατιά μετά την επιστροφή του ΠΑΜΕ από το Νησί της Επανάστασης, κάνοντας τη φωνή του κουβανικού λαού ακόμα πιο δυνατή, προς όλο τον κόσμο.