Λιμενεργάτες, εργάτες στο Μετρό, διανομείς, εργάτες στη βιομηχανία Τροφίμων και Εμφιαλωμένων Ποτών, εργαζόμενοι στις Τηλεπικοινωνίες, στο Εμπόριο, στο Δημόσιο, εκπαιδευτικοί και αγωνιστές γιατροί, αλλά και συνδικαλιστές από Εργατικά Κέντρα, μετέφεραν την πλούσια, ζωντανή, μαχητική πείρα των συνδικάτων, την καθημερινή και ακούραστη δράση, τις πρωτοβουλίες οργάνωσης για να μην πληρώσει η εργατική τάξη τις συνέπειες της εμπλοκής στον πόλεμο, αλλά κυρίως στην κατεύθυνση της αντεπίθεσης.
Ιδιαίτερο στοιχείο ήταν και οι ομιλίες από Συνδικάτα, Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα όπου οι συσχετισμοί βελτιώθηκαν υπέρ των ταξικών δυνάμεων, με τους εργάτες να παραγκωνίζουν τις δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού και να δίνουν πνοή στους αγώνες τους, με τις ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ μπροστάρηδες.
Ολη αυτή η πείρα που συγκεντρώθηκε σε αυτήν την κορυφαία για την εργατική τάξη στιγμή αποτελεί εφαλτήριο νέων αγώνων, με πρώτο σταθμό την οργάνωση της απεργίας της Εργατικής Πρωτομαγιάς, με το μήνυμά της για κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο να αποτελεί φάρο για το σήμερα.
Ο «Ριζοσπάστης» δίνει συνέχεια στο ρεπορτάζ παρουσιάζοντας από σήμερα παρεμβάσεις συνδικαλιστών στη Σύσκεψη, κάτι που θα συνεχίσει και τις επόμενες μέρες.
Πείρα από συνδικαλιστές σωματείων στο Δημόσιο για την οργάνωση του αγώνα
Η Βέτα Πανουτσάκου, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, σημείωσε ότι οι χιλιάδες εργαζόμενοι που συγκεντρώθηκαν στην Πανελλαδική Σύσκεψη συνδέονται με το αύριο των αγώνων των εργαζομένων, απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης που έχει τον λαό να ζει με «pass», τον δημόσιο υπάλληλο να είναι με σκυφτό το κεφάλι, να μην αγωνίζεται, με τον νέο Πειθαρχικό Κώδικα. Ιδιαίτερο σημείο στον Πειθαρχικό Κώδικα είναι η αναφορά ««Πράξεις με τις οποίες εκδηλώνεται άρνηση αναγνώρισης του Συντάγματος ή έλλειψη αφοσίωσης στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία», που όπως τόνισε «μπορούμε να φανταστούμε πώς μπορεί να μεταφραστεί εν καιρώ πολέμου».
Επεσήμανε ότι τα συνδικάτα έχουν χρέος να συνεχίζουν να παλεύουν για τις ανάγκες των εργαζομένων, κόντρα στις πολιτικές των κυβερνήσεων αλλά και στην άθλια προπαγάνδα των δυνάμεων ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ μέσα στην ΑΔΕΔΥ, που για τον πόλεμο ...δεν βλέπουν καμία εμπλοκή, ενώ συμφωνούν με τις πολεμικές αποστολές στην Ερυθρά Θάλασσα και παντού, συμφωνούν με τις ιμπεριαλιστικές συμφωνίες - συμμαχίες, θεωρούν ότι το ΝΑΤΟ και οι βάσεις λειτουργούν ως αμυντικός μηχανισμός - υπερασπιστής των συμφερόντων της χώρας. Γι' αυτό, όπως σημείωσε, τα κείμενα τα οποία κατέθεσαν γι' αυτό το θέμα στην ΑΔΕΔΥ ήταν απλά ευχολόγια «να υπάρχει ειρήνη», χωρίς όμως να θίγουν τη βασική αιτία των ιμπεριαλιστικών πολέμων.
Ο Βασίλης Γκιτάκος, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΟΕ ΟΤΑ και πρόεδρος του Σωματείου Οδηγών Εργατοτεχνιτών Δήμου Πειραιά, στάθηκε στις εκδηλώσεις της αντεργατικής επίθεσης στους εργαζόμενους στο Δημόσιο και στο νέο Πειθαρχικό Δίκαιο, με την κυβέρνηση και το αστικό κράτος να επιχειρούν να επιβάλουν σιγή νεκροταφείου, ποινικοποιώντας τη συνδικαλιστική δράση.
Ιδιαίτερα για τους ΟΤΑ ανέδειξε τις διαχρονικές πολιτικές των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΡΙΖΑ, που διέλυσαν κάθε έννοια σταθερής εργασιακής σχέσης, πετώντας τους σε καθεστώς ομηρίας. «Με το άρθρο 103 του Συντάγματος να απαγορεύει τη μετατροπή των συμβάσεων από ορισμένου χρόνου σε αορίστου. Με την αντιδραστική διάταξη Βορίδη να υποχρεώνει τους δήμους να ασκούν έφεση στις δικαστικές αποφάσεις που δικαιώνουν εργαζόμενους συμβασιούχους και μετατρέπουν τις συμβάσεις τους σε αορίστου χρόνου», τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ έπεται η αναθεώρηση του Συντάγματος με την κατάργηση της μονιμότητας στο Δημόσιο. Την κατεύθυνση αυτή υπηρετεί και το προσχέδιο νομοθετικής ρύθμισης του υπουργείου Εσωτερικών που βάζει ταφόπλακα στη μονιμοποίηση εργαζομένων οι οποίοι απασχολούνται σε υπηρεσίες των δήμων μέσω ΕΣΠΑ.
Απέναντι σε όλα τα παραπάνω - ανέδειξε ο Β. Γκιτάκος - οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν περίμεναν τις εξελίξεις, αντίθετα πραγματοποίησαν δεκάδες παρεμβάσεις σε Δημοτικά Συμβούλια, στο υπουργείο Εσωτερικών για τους εργαζόμενους με προγράμματα ΕΣΠΑ, τις σχολικές καθαρίστριες, τους εργαζόμενους με συμβάσεις COVID, τους συμβασιούχους των δήμων. Μπροστά δε στην απεργία των ΟΤΑ στις 24 Απρίλη τόνισε πως οι ταξικές δυνάμεις έχουν ήδη προγραμματίσει συσκέψεις και πρωτοβουλίες, έτσι ώστε το αίτημα για «Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης», να φτάσει σε κάθε εργαζόμενο.
Η Λαμπρινή Χριστογιάννη, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Υπουργείου Γεωργίας, τόνισε ότι οι εργαζόμενοι έχουν εμπιστευτεί στις ταξικές δυνάμεις το τιμόνι της Ομοσπονδίας, δίνοντας ώθηση στους αγώνες απέναντι στα συσσωρευμένα προβλήματα, αλλά και στις διεκδικήσεις, όπως το επίδομα ανθυγιεινής εργασίας, που είναι οι μόνοι εργαζόμενοι στο Δημόσιο που δεν το παίρνουν.
Αναφερόμενη στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, σημείωσε πως η κυβέρνηση έφερε το νέο Πειθαρχικό ακριβώς στο φόντο της πολεμικής εμπλοκής, με δόγμα «τα κεφάλια μέσα». Την ώρα που βρωμάνε τα σκάνδαλα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, επεσήμανε, οι εργαζόμενοι του υπουργείου στάθηκαν στο πλάι των βιοπαλαιστών αγροτών για την επιβίωσή τους.
Η Ράνια Κοσμίδου, μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Δικαστικών Υπαλλήλων, έθεσε το ερώτημα αν τελικά είναι «τυφλή» η Δικαιοσύνη, αναδεικνύοντας ότι είναι ταξική, για τη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Μετέφερε πως όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι εμπιστεύονται τις ταξικές δυνάμεις, με πρωτιές και αυτοδυναμίες σε μια σειρά σωματεία του χώρου. Και, μιλώντας για τις δυνάμεις του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού, σημείωσε ότι έφτασαν στο σημείο να μη βγάλουν ούτε καν ανακοίνωση για το έγκλημα στη «Βιολάντα»... Στη δε πόλη της Δράμας λειτουργεί ένα από τα μεγαλύτερα σωφρονιστικά καταστήματα, με τις συνθήκες εργασίας και την εντατικοποίηση να βαράνε κόκκινο, με δουλειά ακόμα και από το σπίτι, Σαββατοκύριακα και αργίες. Ταυτόχρονα, τα 81 εκατ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης δίνονται απλόχερα σε εταιρείες ψηφιοποίησης, την ώρα που οι εργαζόμενοι εργάζονται κάτω από αυτές τις συνθήκες και σε ετοιμόρροπα κτίρια.
Η Νίκη Χρονοπούλου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, αναφέρθηκε στην εμπλοκή των πανεπιστημιακών σχολών σε ΝΑΤΟικά προγράμματα, αλλά και στις κινητοποιήσεις εργαζομένων και φοιτητών, που έβαλαν εμπόδια σε κάποια από αυτά.
Στάθηκε στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υποδομές των πανεπιστημίων την ίδια στιγμή που εντείνονται ο αυταρχισμός και η καταστολή, με τις απανωτές διώξεις εργαζομένων και φοιτητών.
Μιλώντας για τις δράσεις της Ομοσπονδίας είπε ότι πραγματοποιούνται εκδηλώσεις και περιοδείες μπροστά στην πρωτομαγιάτικη απεργία, αλλά και μπροστά στην απεργία των εργαζομένων στο Δημόσιο στις 13 Μάη. Ανέδειξε δε ότι όπου έχει δοθεί μάχη για την οργάνωση του αγώνα των εργαζομένων, εκεί έγιναν βήματα συσπείρωσης στα σωματεία τους.
Ο Γιώργος Μανουσάκης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείου Αγίου Νικολάου και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕΔΗΝ, χαιρετίζοντας τη Σύσκεψη του ΠΑΜΕ μετέφερε το κλίμα αισιοδοξίας από συναδέλφους του, που όπως είπε στο άκουσμα της συμμετοχής στη Σύσκεψη είπαν: «Αυτοί είναι που αγωνίζονται, όχι σαν τον Παναγόπουλο και τον Γιαννάκο».
«Αυτό δείχνει ότι πάμε καλά. Οτι το κίνημα είναι σε μια λογική να δείχνει ποιος είναι με ποιον. "Which side are you on?". Εμείς είμαστε με τους εργαζόμενους, αυτοί είναι με τους εργοδότες και την κυβέρνηση», είπε χαρακτηριστικά.
Πρόσθεσε ότι αυτές τις δύο γραμμές τις ξέρουν για τα καλά και στην Ομοσπονδία των Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία, αφού εκεί όπως είπε έχουν «δύο υπουργούς»: Ο ένας είναι ο υπουργός «εμπορίας της Υγείας» και ο άλλος ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Γιαννάκος, που φέρεται σαν υπουργός...
Ανέδειξε όμως ότι αυτό δεν το κάνει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ ως πρόσωπο: «Δεν είναι η πολιτική που εκφράζεται από το πρόσωπο αυτό, είναι η πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Γιατί είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και όλοι όσοι συμμετέχουν από την ΠΑΣΚΕ στην Εκτελεστική της ΠΟΕΔΗΝ είναι μέλη του Τομέα Υγείας του ΠΑΣΟΚ. Είναι ξεκάθαρο ότι στην Υγεία αυτό που ζούμε τα τελευταία χρόνια - δεν είναι τα τελευταία 8 χρόνια, είναι τουλάχιστον μια εικοσαετία - είναι μια ενιαία πολιτική αποδυνάμωσης του δημόσιου συστήματος Υγείας. Ξεκίνησε από τον Αλέκο Παπαδόπουλο, συνεχίστηκε τα χρόνια των μνημονίων, συνεχίστηκε και στον ΣΥΡΙΖΑ, και τώρα τα τελευταία χρόνια έχει πάρει την πιο ακραία μορφή».
Η πιο ακραία μορφή, εξήγησε, είναι «να έχουμε νοσοκομεία στην επαρχία "φαντάσματα". Νοσοκομεία που εφημερεύουν χωρίς να εφημερεύει αναισθησιολόγος, νοσοκομεία που εφημερεύουν χωρίς να εφημερεύει ακτινολόγος».
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση τα σωματεία στην Κρήτη κατάφεραν να ενωθούν και να δώσουν μεγάλους αγώνες, σημείωσε, ξεχωρίζοντας ως ημέρα - σταθμό τις 27 Νοέμβρη, όπου σε 6 πόλεις του νησιού έγιναν μεγάλες συγκεντρώσεις για δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας.
Χαιρέτισε ακόμα τη μεγάλη αλλαγή στο Δημόσιο, τη νίκη των ταξικών δυνάμεων στην ΑΔΕΔΥ. Οπως είπε, ήταν μια μεγάλη ανατροπή, που μαζί με τις υπόλοιπες ανατροπές, μαζί και με το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, δείχνει ότι αυτός είναι ο δρόμος από δω και πέρα. «Είμαστε δυνατοί, δεν φοβόμαστε», σημείωσε και μιλώντας για την προοπτική του αγώνα τόνισε ότι «εμείς μπορούμε να μη ζήσουμε... Να αλλάξουμε στα μέσα παραγωγής χέρια. Μπορούμε να μη ζήσουμε... Να πάρουν οι εργαζόμενοι την πραγματική τους αξία. Αλλά μας αξίζει να αγωνιζόμαστε, να λέμε την αλήθεια στον κόσμο, στον κόσμο της δουλειάς, στον κόσμο της γενιάς».
Τέλος, στάθηκε στο θετικό παράδειγμα της απόφασης που πήραν τα τέσσερα Νομαρχιακά Τμήματα της Κρήτης, «με τις δικές μας δυνάμεις μπροστά, και να γίνουν οι πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο. Γιατί και η Κρήτη, όπως και η υπόλοιπη Ελλάδα, πληρώνει και θα πληρώσει πολύ ακριβά αυτόν τον πόλεμο. Και με την τιμή της βενζίνης, που φτάνει τα 2,15 ευρώ στην Κρήτη, αλλά και με τον Τουρισμό. Και τώρα θα δουν οι απλοί άνθρωποι ότι όσο είναι ενωμένοι οι λαοί, καταφέρνουν το σωστό».
Ο Γ. Γαλανόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, αναδεικνύοντας τη σημασία της Σύσκεψης υπογράμμισε ότι είναι είναι πολύ μεγάλη κατάκτηση «να μπορούμε να μαζευόμαστε, να ανταλλάσσουμε πείρα και να βγάζουμε συλλογικά συμπεράσματα για την ίδια μας τη ζωή».
Οι νοσοκομειακοί γιατροί, είπε, έρχονται από έναν μήνα απεργιακών κινητοποιήσεων για το μισθολόγιο, τη στελέχωση, τις συνθήκες εργασίας, τα προβλήματα των νέων γιατρών, των ειδικευόμενων, αυτών που δυσκολεύονται πολύ, που τρώνε τη λάντζα στο κεφάλι για να δουλέψουν και να κρατήσουν όρθια τα νοσοκομεία.
Η κυβέρνηση, συνέχισε, προσπαθεί να κρύψει ότι βαθαίνει η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση στο δημόσιο σύστημα Υγείας. Αναφερόμενος σε μία από τις μάχες που είχε δώσει ο κλάδος τα προηγούμενα χρόνια για την αυτοτελή φορολόγηση των εφημεριών, στόχος που τελικά επιτεύχθηκε, είπε πως συνάδελφος που πέρυσι είχε πληρώσει 4.000 ευρώ (!) φέτος θα πληρώσει 250 ευρώ. Και αυτό «το πετύχαμε με τον αγώνα μας με μπροστάρη την Ομοσπονδία, η οποία δεν είχε πάντοτε αυτόν τον συσχετισμό δυνάμεων που έχει τώρα. Αυτή η αλλαγή, που ήρθε περίπου μια δεκαετία πριν, αποδεικνύεται σήμερα πολύτιμη». Πρόσθεσε δε ότι αυτοί οι συσχετισμοί δυνάμεων μπορούν να φέρουν νέους εργαζόμενους στον αγώνα.
Για τον αγώνα των εκπαιδευτικών μαζί με τους μαθητές και όλο τον λαό για τα μορφωτικά δικαιώματα, για τη δημόσια και δωρεάν Παιδεία, μίλησαν εκπρόσωποι σωματείων από την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, μεταφέροντας και το αισιόδοξο μήνυμα από την πρωτιά των ταξικών δυνάμεων στη ΔΟΕ.
Ο Ηλίας Πατίδης, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Πειραιά, επεσήμανε τον καθοριστικό ρόλο του Εργατικού Κέντρου Πειραιά στον συντονισμό των αγώνων των σωματείων και των μαζικών φορέων της πόλης και τόνισε ότι με τη στήριξή του η ΕΛΜΕ έδωσε σημαντικές μάχες ενάντια σε διώξεις εκπαιδευτικών.
Ξεχώρισε την απεργία στις 6 Φλεβάρη, λέγοντας πως ήταν μια πρωτόγνωρη διαδικασία, ενώ αναφέρθηκε στις δράσεις της ΕΛΜΕ, η οποία αποκαλύπτει σχεδιασμούς και μεθοδεύσεις που στόχο έχουν να αποδεχτεί ο λαός τις συνθήκες πολεμικής οικονομίας.
Τέλος, υπογράμμισε ότι οι αγώνες των εκπαιδευτικών αφορούν το σύνολο των εργαζομένων, καθώς έχουν να κάνουν με το περιεχόμενο της εκπαίδευσης των παιδιών των εργατικών - λαϊκών οικογενειών, όπως βέβαια σχετίζονται οι συνθήκες στις οποίες εργάζονται και ζουν.
Ο Θύμιος Τουρνάς, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σπάρτης, ανέδειξε ότι υπάρχει ανάγκη συσπείρωσης σε έναν κοινό στόχο.
Μιλώντας για τη δράση του Σωματείου, μετέφερε ελπιδοφόρο παράδειγμα αγώνων, όπως η υπεράσπιση των συναδέλφων τους που τους έσυραν σε πειθαρχικά συμβούλια αλλά και η υπεράσπιση του δικαιώματός τους στην απεργία, καθώς αποπέμφθηκαν γι' αυτό.
Χαρακτηριστικό για το πώς μια σειρά εκπαιδευτικοί ένιωσαν το Σωματείο κοντά τους είναι και το κλίμα που μετέφερε ο ομιλητής, ενώ σε ό,τι αφορά το καθήκον των εκπαιδευτικών απέναντι στα παιδιά τόνισε πως το δικαίωμα στην Παιδεία δεν μπορεί να ξεπουληθεί για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων. Σε αυτό το πλαίσιο, σημείωσε ότι η Σύσκεψη του ΠΑΜΕ αποτελεί ελπίδα για τους εργαζόμενους όλης της χώρας.
Συγκεκριμένα, η Αγγελίνα Σκούφαλου από τον Σύλλογο Δασκάλων και Νηπιαγωγών Χίου «Ο Αδαμάντιος Κοραής» υπογράμμισε ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν απορρίψει την άθλια προπαγάνδα της κυβέρνησης για να δικαιολογηθεί η ματωμένη εμπλοκή, που γεννά την προσφυγιά, προσθέτοντας πως ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών έχει καταγγείλει από την πρώτη στιγμή τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, που οδηγούν στο μακέλεμα των λαών αλλά και σε χιλιάδες ξεριζωμένους πρόσφυγες που φτάνουν στα νησιά. «Αυτοί που έχουν την ευθύνη για τους πολέμους και την προσφυγιά είναι οι ίδιοι που έχουν κάνει τις συμφωνίες με τα απάνθρωπα push-back και τις δολοφονικές ενέργειες προς τους πρόσφυγες, όπως είδαμε και στη Χίο, με το έγκλημα που οδήγησε στον χαμό 17 ανθρώπων, ανάμεσά τους παιδιών και εμβρύων», σημείωσε. Επιπλέον αναφέρθηκε στο ότι παρά τις προσπάθειες να χυθεί ρατσιστικό δηλητήριο, ο λαός της Χίου αλλά και οι υγειονομικοί στάθηκαν πολύμορφα στο πλευρό των ξεριζωμένων.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας της στάθηκε στον ρόλο των εκπαιδευτικών, τονίζοντας πως «ο δάσκαλος δεν διδάσκει μόνο με ό,τι λέει, αλλά κυρίως με ό,τι είναι», καθώς τα παιδιά εμπνέονται από τη στάση των εκπαιδευτικών, με χαρακτηριστικό το παράδειγμα της συναδέλφου που αντιτάχθηκε σε ρατσιστικό παραλήρημα σε πρόσφατη εκδήλωση. Γι' αυτό και όπως σημείωσε οι εκπαιδευτικοί έχουν καθήκον να διαμορφώνουν συνειδήσεις, να κατανοούν πώς λειτουργεί ο κόσμος, άρα και πώς μέσα από τους αγώνες μπορεί να αλλάξει. Ακριβώς αυτή η αγωνιστική στάση είναι που τιμωρείται με πειθαρχικά και διώξεις, καθώς κράτος και κυβερνήσεις τούς θέλουν με σκυμμένο το κεφάλι. Κλείνοντας υπογράμμισε ότι η συνεχής υποβάθμιση της Παιδείας χρειάζεται μαχητική, οργανωμένη απάντηση από εκπαιδευτικούς και γονείς, και ότι η αλλαγή ρότας στη ΔΟΕ, με τις ταξικές δυνάμεις στο τιμόνι, ενισχύει ακριβώς αυτό το ρεύμα αμφισβήτησης.
Η Μαριάννα Τσιάνου, πρόεδρος της Α' ΕΛΜΕ Πέλλας, επεσήμανε ότι οι αγώνες του λαού καλούνται να περάσουν σε φάση μάχης ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, και μίλησε για την οργάνωση παλλαϊκών κινητοποιήσεων με οργανωτές τα σωματεία και τους μαζικούς φορείς.
Για τον χώρο της Εκπαίδευσης τόνισε πως οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ θα πρέπει να αντιτάξουν ένα σχέδιο σύγκρουσης με τα σχέδια της κυβέρνησης για τη συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου, το «νέο Λύκειο» και το Εθνικό Απολυτήριο, το πειθαρχικό δίκαιο για τους εκπαιδευτικούς και το ποινολόγιο για τους μαθητές, τη σχεδιαζόμενη άρση της μονιμότητας μέσω αναθεώρησης του Συντάγματος.
Τέλος, υπογράμμισε ότι η αλλαγή σελίδας σε ΑΔΕΔΥ και ΕΚΑ αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, που μπορεί να αξιοποιηθεί για την αλλαγή των συσχετισμών και σε άλλα συνδικάτα.
Από τους απόμαχους της δουλειάς, αλλά όχι του ταξικού αγώνα, ο Δήμος Κουμπούρης, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Συνταξιούχων ΙΚΑ, μετέφερε τη συγκίνησή του να μιλάει μπροστά σε ένα τέτοιο μαχητικό ακροατήριο.
«Θα ανοίξει ένας δρόμος που θα μπορεί να καταργήσει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο», σημείωσε, τονίζοντας πως η δική του γενιά ανδρώθηκε μέσα στην αντεπανάσταση και στις ανατροπές, όταν κάποιοι κατέβαζαν τα λάβαρα της επανάστασης. «Η γενιά μας δεν κατέβασε τη σημαία - τη σήκωσε ακόμα πιο ψηλά», ξεκαθάρισε. Και πρόσθεσε ότι αν δει κανείς τα σημερινά προβλήματα των συνταξιούχων μπορεί να καταλάβει τι επιφυλάσσει το μέλλον, γι' αυτό και πρέπει σήμερα να δυναμώσει η πάλη.
«Αλλος δρόμος δεν υπάρχει», ξεκαθάρισε, απέναντι στις φωνές που καλούν σε υποταγή. Κατήγγειλε την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα, που μιλούν για «αυξήσεις» όταν 15 χρόνια τώρα, είτε σε κρίση είτε σε ανάκαμψη, οι συνταξιούχοι έχουν υποστεί «τσεκούρι» για να πληρώνονται οι τραπεζίτες και η πολεμική οικονομία. «Λένε για αυξήσεις - ποιες αυξήσεις; Των 10 ευρώ;», σχολίασε, τονίζοντας πως η τελευταία πανελλαδική συγκέντρωση των συνταξιούχων ήταν μεγαλύτερη από ποτέ. Τέλος, υπογράμμισε ότι όσο και να φαίνονται παντοδύναμοι οι καπιταλιστές, δεν είναι, γι' αυτό και ο αγώνας είναι σταθερά ταξικός: «Το μέλλον ανήκει στην εργατική τάξη».