Η Γαλλία στέλνει αεροπλανοφόρο, πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη στη Μέση Ανατολή, επικαλούμενη... «δικαίωμα» επέμβασης

Παράλληλα, δηλώνουν επισήμως ότι «δεν συμμετέχουν», επιχειρώντας να αποφύγουν τις συνέπειες της «άμεσης εμπλοκής» στον πόλεμο ΗΠΑ - Ισραήλ με το Ιράν και να ελιχθούν στις σχέσεις τους με αραβικές αστικές τάξεις, ενώ στην επιφάνεια έρχονται αντιθέσεις μέσα στον ευρωατλαντικό άξονα, όπως αυτές έχουν εκφραστεί τόσο στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία, όσο και στη Γροιλανδία.

Παρότι οι ΗΠΑ, όπως όλα δείχνουν, προχώρησαν στην επέμβαση στο Ιράν χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με τους «συμμάχους» στο ΝΑΤΟ και η ομάδα Ε3 (Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία) δεν μετείχε σε κανέναν γύρο των διαπραγματευτικών συνομιλιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, οι Ευρωπαίοι του ΝΑΤΟ έσπευσαν να τονίσουν πως στηρίζουν την εγκληματική επέμβαση στο Ιράν, αφού εξυπηρετούνται και δικά τους συμφέροντα.

Εντός της ΕΕ, εξάλλου, ο πόλεμος στο Ιράν αναδεικνύει για άλλη μια φορά τα αντικρουόμενα συμφέροντα. Παρά τη συνολική καταδίκη του Ιράν με τα προσχήματα για το «πυρηνικό πρόγραμμα», το «αυταρχικό καθεστώς» κ.λπ., υπάρχουν αποχρώσεις μεταξύ των κρατών - μελών ανάλογα με επιχειρηματικά και ενεργειακά συμφέροντα, αλλά και υπό το πρίσμα του «ρήγματος» μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται διαφοροποιήσεις και «αποχρώσεις» που καταγράφονται από χώρες όπως η Ισπανία και η Βρετανία, ενώ στο ίδιο φόντο των αντιθέσεων με τις ΗΠΑ η Γαλλία ανακοίνωσε σχέδια για «προηγμένη πυρηνική αποτροπή» που θα περιλαμβάνει και άλλα 8 ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα.

«Για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντά μας και αυτά των συμμάχων μας στην περιοχή» οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Βρετανίας ήταν οι πρώτοι που ανακοίνωσαν «στρατιωτικά μέτρα αμυντικού χαρακτήρα».

Βρετανία και Γαλλία ενισχύουν με εξοπλισμό και προσωπικό τις βάσεις τους στη Μέση Ανατολή, συμμετέχουν στην αναχαίτιση ιρανικών πυραύλων και drones.

Ενδεικτικά αεροσκάφη F-35 και Typhoon της βρετανικής Πολεμικής Αεροπορίας πραγματοποιούν «αμυντικές» αεροπορικές επιχειρήσεις σε όλη τη Μέση Ανατολή, και κατέρριψαν εχθρικά drones πάνω από την Ιορδανία, το Ιράκ και το Κατάρ.

Επίσης η Βρετανία επέτρεψε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν στρατιωτικές βάσεις της, δήθεν για «αμυντική δράση για την προστασία των συμμαχικών δυνάμεων και των εθνών στον Κόλπο και τη Μέση Ανατολή».

Απαντώντας στις επικρίσεις του Αμερικανού Προέδρου, Ντ. Τραμπ, ότι οι σχέσεις ΗΠΑ - Βρετανίας «δεν είναι όπως ήταν», ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ τόνισε πως η «ειδική σχέση ΗΠΑ - Βρετανίας» αποδεικνύεται έμπρακτα στη στρατιωτική συνεργασία τους στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: «Εδώ και μερικές βδομάδες ετοιμαζόμαστε για την ανάπτυξη ικανοτήτων μας στην περιοχή. Συνεργαζόμαστε στενά με τις ΗΠΑ».

«Αμερικανικά αεροπλάνα επιχειρούν από βρετανικές βάσεις - αυτή είναι η ειδική σχέση εν δράσει. Βρετανικά αεροσκάφη καταρρίπτουν drones και πυραύλους για να προστατεύσουν ζωές Αμερικανών στη Μέση Ανατολή στις κοινές μας βάσεις, μοιραζόμαστε πληροφορίες μυστικών υπηρεσιών κάθε μέρα για να κρατάμε τους ανθρώπους μας ασφαλείς. Αυτή είναι η ειδική σχέση στην πράξη», τόνισε ο Βρετανός πρωθυπουργός.

Επανέλαβε πως το Λονδίνο έχει επιτρέψει «περιορισμένη» χρήση βρετανικών στρατιωτικών βάσεων από τις ΗΠΑ για «αμυντικές» επιχειρήσεις, και πως δεν συμμετέχει σε «επιθετικές στρατιωτικές ενέργειες κατά του Ιράν».

Ο Στάρμερ υπερασπίστηκε την απόφασή του να μη συμμετάσχει η Βρετανία στα «αρχικά» επιθετικά πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, λέγοντας ότι η συγκεκριμένη επιλογή ήταν «εσκεμμένη και υπαγορευμένη από το εθνικό συμφέρον» και δεν θα αλλάξει «ανεξάρτητα από τις πιέσεις που ενδεχομένως ασκηθούν για αλλαγή στάσης», κάνοντας έμμεση αναφορά στις ΗΠΑ.

Αντίστοιχα, υπερασπίστηκε την τωρινή ενεργότερη στρατιωτική εμπλοκή της Βρετανίας στη Μέση Ανατολή, επικαλούμενος τα ιρανικά αντίποινα με επιθέσεις σε στόχους στο έδαφος «συμμάχων» του Λονδίνου στην περιοχή.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε πως ενώ ο Τραμπ λαμβάνει αποφάσεις προς το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ, «εγώ, ως Βρετανός πρωθυπουργός, είμαι αυτός που λαμβάνει τις αποφάσεις που θεωρώ ότι είναι προς το συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου».

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κατηγόρησε το Λονδίνο ότι άργησε να δεχτεί να χρησιμοποιηθούν βρετανικές βάσεις, και στη συνέχεια έδωσε άδεια για περιορισμένη χρήση. Για τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία στα νησιά Τσάγκος στον Μαυρίκιο «χρειαστήκαμε τρεις και τέσσερις μέρες για να καταλάβουμε πού μπορούμε να προσγειωθούμε. Θα ήταν πολύ πιο βολικό να προσγειωθούμε εκεί σε αντίθεση με το να πετάμε πολλές επιπλέον ώρες», είπε ο Τραμπ.

Επιπλέον, τόνισε ότι με τη Βρετανία οι ΗΠΑ έχουν διαφορές σε «θέματα Ενέργειας και μετανάστευσης». Συγκεκριμένα κατηγόρησε το Λονδίνο ότι «αγοράζει Ενέργεια από τη Νορβηγία που κάνει αντλήσεις πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα», ενώ παράλληλα «αρνήθηκαν στις ΗΠΑ να "ανοίξουν" τη Βόρεια Θάλασσα»...

Το Παρίσι από την πρώτη στιγμή ξεκαθάρισε πως η Γαλλία «έχει το δικαίωμα» επέμβασης στη Μέση Ανατολή, σε χώρες που διαθέτει έτσι κι αλλιώς βάσεις ή στρατιωτικές συμφωνίες για την προώθηση των γεωπολιτικών της συμφερόντων.

Η Γαλλία έχει υπογράψει συμφωνίες Αμυντικής Συνεργασίας με χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ και ο Λίβανος. Ο δε Γάλλος Πρόεδρος τόνισε ότι «είμαστε επίσης συνδεδεμένοι με την Ιορδανία και τους Κούρδους συμμάχους μας».

Ετσι, η Γαλλία ανέπτυξε αεροσκάφη Rafale πάνω από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (HAE) για να προστατεύσει τις ναυτικές και αεροπορικές βάσεις της από ιρανικές επιθέσεις. Σε βάσεις στα ΗΑΕ σταθμεύουν εκατοντάδες μέλη του ναυτικού, της αεροπορίας και του στρατού της Γαλλίας.

Επίσης ο Εμ. Μακρόν έδωσε εντολή στο αεροπλανοφόρο «Σαρλ Ντε Γκολ» να πλεύσει προς τη Μεσόγειο, επικαλούμενος τις συνέπειες στο διεθνές εμπόριο από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και τις «απειλές» στη Διώρυγα του Σουέζ και την Ερυθρά Θάλασσα.

Στον Λίβανο η Γαλλία ενισχύει τη συνεργασία της με τις Λιβανικές Ενοπλες Δυνάμεις - τις οποίες οι «δυτικοί» θέλουν να αξιοποιήσουν απέναντι στη Χεζμπολάχ - και θα τους παράσχει θωρακισμένα οχήματα μεταφοράς, με τον Μακρόν να υποστηρίζει πως «πρέπει να γίνει ό,τι είναι δυνατόν για να αποτραπεί η εκ νέου εμπλοκή αυτής της χώρας, που είναι κοντά στη Γαλλία, στον πόλεμο».

Από την πλευρά της και η Ιταλία σχεδιάζει να στείλει στρατιωτική βοήθεια - ιδίως στον τομέα της αεροπορικής άμυνας - στις χώρες του Κόλπου, όπου είναι τοποθετημένοι περίπου 2.000 Ιταλοί στρατιώτες.

Είναι πολύ ενδεικτικά, τόσο για την ανεπίστρεπτη φάση κλιμάκωσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών όσο και για την «αποφασιστικότητα» που ετοιμάζονται να δείξουν τα ευρωπαϊκά μέλη του ΝΑΤΟ, τα λόγια του Γερμανού καγκελάριου, Φρ. Μερτς, μόλις ξεκίνησε η επέμβαση στο Ιράν.

Ξεκίνησε με τη διαπίστωση ότι «τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες βιώνουμε μία μοναδική πυκνότητα πολεμικών γεγονότων και ριζικών αλλαγών στον κόσμο και στην άμεση γειτονιά μας», ενώ παραδέχτηκε ότι «οι μέχρι σήμερα ισχύοντες κανόνες του διεθνούς δικαίου τηρούνται όλο και λιγότερο».

Την ίδια στιγμή υπογράμμισε ότι «δεν είναι η ώρα να κάνουμε κήρυγμα στους εταίρους και συμμάχους μας», δηλαδή στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, καθώς «συμμεριζόμαστε πολλούς από τους στόχους τους, χωρίς να μπορούμε να τους επιτύχουμε οι ίδιοι». Υπενθυμίζεται ότι το Βερολίνο είχε «χαιρετίσει» αντίστοιχα το αιματοκύλισμα του παλαιστινιακού λαού, δηλώνοντας ότι το Ισραήλ «κάνει τη βρώμικη δουλειά για εμάς» στη Γάζα...

«Εχουμε κοινό συμφέρον να τερματιστεί η τρομοκρατική δράση του καθεστώτος (σ.σ. του Ιράν) και να σταματήσουν οι επικίνδυνοι εξοπλισμοί με πυρηνικά και βαλλιστικά όπλα. Τα στρατιωτικά χτυπήματα έχουν ως στόχο να βάλουν τέλος στο καταστροφικό παιχνίδι ενός εξασθενημένου καθεστώτος. Αυτό δεν είναι κάτι που δεν έχει ρίσκο», είπε ο Μερτς.

Για την «επόμενη μέρα» ο καγκελάριος ζήτησε να αναπτύξει η Γερμανία, από κοινού με τους «συμμάχους» της, μία ατζέντα για το Ιράν, με στόχο να μειωθεί η «επιρροή» της Ρωσίας και της Κίνας, που θα περιλαμβάνει τέσσερις άξονες: Την αναγνώριση του «δικαιώματος ύπαρξης του Ισραήλ», τον τερματισμό του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης, την παροχή βοήθειας για τη «σταθεροποίηση και οικονομική ανάκαμψη» του Ιράν και τη διαμόρφωση των κατάλληλων συνθηκών, ώστε κατά τα άλλα «ο ιρανικός λαός να αποφασίσει ελεύθερα για τη μοίρα του»...

Πάντως η Γερμανία - που δεν διαθέτει στρατιωτικές βάσεις στη Μέση Ανατολή - διαφοροποιήθηκε στο σκέλος της στρατιωτικής κινητοποίησης - λέγοντας ότι Γαλλία και Βρετανία έχουν άλλη «οπτική». Ο Γερμανός ΥΠΕΞ, Γ. Βάντεφουλ, απέκλεισε την πιθανότητα στρατιωτικής συμμετοχής στις επιθέσεις εναντίον του Ιράν, ενώ ανέφερε ότι «οι στρατιώτες μας της Bundeswehr θα αμυνθούν σε περίπτωση επίθεσης. Δεν σχεδιάζονται περαιτέρω μέτρα».

Σε μια ακόμη απόδειξη της άμεσης διασύνδεσης των ιμπεριαλιστικών πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, Βρετανία, ΗΠΑ και άλλοι ΝΑΤΟικοί έχουν ζητήσει βοήθεια από το Κίεβο με εμπειρογνώμονες που θα παράσχουν καθοδήγηση για την αναχαίτιση ιρανικών drones.

Drones ιρανικού σχεδιασμού εκτοξεύει και η Ρωσία στην Ουκρανία, ενώ «δυτικά» ΜΜΕ αναφέρουν ότι τα εν λόγω drones έχουν αντιγραφεί και από τις ΗΠΑ.

Το Κίεβο απάντησε πως θα μπορούσε να στείλει ειδικούς στη Μέση Ανατολή εάν οι NATOικοί «εταίροι» μεσολαβήσουν για κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο με τη Ρωσία. Επίσης θα παραχωρήσει τα εγχώρια συστήματα για την αναχαίτιση drones σε χώρες της Μέσης Ανατολής σε αντάλλαγμα για αμερικανικής κατασκευής πυραύλους αεράμυνας PAC-3 (Patriot). Τέτοιους πυραύλους χρησιμοποιούν και τα κράτη του Κόλπου.

Χαρακτηριστικός επίσημος χάρτης με τις στρατιωτικές αποστολές ΝΑΤΟ - ΕΕ - ΟΗΕ στις οποίες συμμετέχει η Ισπανία σε όλη τη Γη...

Σε αυτή τη φάση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή με επίκεντρο το Ιράν, το ισπανικό κεφάλαιο - με παραδοσιακές διασυνδέσεις με τις αραβικές χώρες και ζωτικά συμφέροντα σε Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειο και Βόρεια Αφρική - συνειδητοποιεί πως δεν θα κερδίσει κάποιο κομμάτι από τη «λεία» του πολέμου, ενώ αντίθετα έχει πολλά να χάσει από μια εξάπλωση της σύγκρουσης.

«Η δέσμευση της Ισπανίας για αποκλιμάκωση δεν είναι μόνο μια ηθική ή διπλωματική επιλογή, αλλά και μια στρατηγική αναγκαιότητα. Η αποτροπή μιας ευρύτερης σύγκρουσης στο Ιράν ισοδυναμεί σε μεγάλο βαθμό με την προστασία ζωτικών ισπανικών και ευρωπαϊκών συμφερόντων», τονίζουν «δεξαμενές σκέψεις» που αναλύουν τις σημερινές γεωπολιτικές επιλογές της Μαδρίτης¹.

Γι' αυτόν τον λόγο η ισπανική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση PSOE - Sumar υπό τον Π. Σάντεθ επικαλείται το «διεθνές δίκαιο» για να αποστασιοποιηθεί από την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, ενώ σε άλλες περιπτώσεις το PSOE ως κυβέρνηση ή αντιπολίτευση έχει επικαλεστεί ακριβώς το «διεθνές δίκαιο» για να στηρίξει τον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, την επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία το 1999, την επέμβαση στο Αφγανιστάν το 2001, την επέμβαση στη Λιβύη το 2011, συμμετέχει στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ και Ρωσίας στην Ουκρανία κ.ά.

Να σημειωθεί επίσης ότι στο φόντο των αντιθέσεων μεταξύ ΗΠΑ - ΕΕ η ...«ειρηνική κυβέρνηση» της Ισπανίας τάσσεται υπέρ ενός «ευρωπαϊκού στρατού» και δηλώνει «πρόθυμη» να ενισχύσει τη γεωπολιτική της θέση στέλνοντας ακόμη και «ειρηνευτικά» στρατεύματα στην Ουκρανία...

Παρά τους «λεονταρισμούς» κατά των στρατιωτικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ που αποφασίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ τον Ιούνη στη Χάγη, η Ισπανία έχει υπογράψει τη διακήρυξη της Χάγης όπως και οι υπόλοιπες χώρες - μέλη, συμφωνώντας με τις στρατιωτικές δυνατότητες που πρέπει να αποκτηθούν.

Η κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου στο Ιράν και τη Μέση Ανατολή δημιουργεί στην Ισπανία «προκλήσεις» και «διλήμματα» για το πώς θα εξισορροπήσει τη στρατηγική της σχέση με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ με τα ιδιαίτερα συμφέροντα των ισπανικών μονοπωλίων.

Ετσι, η Ισπανία αρνήθηκε στις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν για τις ανάγκες της επίθεσης αμερικανικά αεροσκάφη ανεφοδιασμού από δυο βάσεις στην Ανδαλουσία, με το επιχείρημα ότι οι βάσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται «μόνο στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου». Το Πεντάγωνο απέσυρε 12 αεροσκάφη KC-135 και τα ανέπτυξε σε Γερμανία και Γαλλία.

Ταυτόχρονα, όμως στο πλαίσιο αυτής της «ισορροπίας» με τον στρατηγικό «σύμμαχο» των ΗΠΑ, δύο αντιτορπιλικά που στάθμευαν σε μια από αυτές τις βάσεις, στη ναυτική βάση Rota στο Κάδιθ, το «USS Roosevelt» και το «USS Bulkeley», έχουν αναπτυχθεί στην Ανατολική Μεσόγειο για να ενισχύσουν την «προστασία» του Ισραήλ στον πόλεμο με το Ιράν.

Η υπουργός Αμυνας, Μ. Ρόμπλες, δικαιολόγησε την «κωλοτούμπα» λέγοντας πως σε αντίθεση με τα αεροσκάφη, τα πλοία μπορούν να περάσουν μήνες μακριά από την κύρια βάση τους και να λαμβάνουν εντολές ενώ βρίσκονται στη θάλασσα, επομένως η Ισπανία δεν έχει δυνατότητα να ασκήσει βέτο σε αυτές. `Η είχε τη δυνατότητα και σκόπιμα επέλεξε αυτό το «παραθυράκι» επιτρέποντας βδομάδες πριν στα πλοία να αναπτυχθούν, βάσει και των συμφωνιών που ανανεώνει και υπογράφει η κυβέρνηση Σάντσεθ με την Ουάσιγκτον.

Στα πλαίσια επίσης του «διεθνούς δικαίου», πάνω από 1.000 Ισπανοί στρατιωτικοί είναι αναπτυγμένοι στην περιοχή, σχεδόν 700 στον Λίβανο, 275 στο Ιράκ και 150 στην Τουρκία.

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντ. Τραμπ, έχοντας προφανώς μεγαλύτερες «απαιτήσεις» από έναν «ΝΑΤΟικό σύμμαχο», απείλησε πως οι ΗΠΑ θα διακόψουν «κάθε συναλλαγή» με την Ισπανία και θα μπορούσαν ακόμη και να της επιβάλλουν εμπάργκο.

Την Πέμπτη πάντως η Ισπανία ξέχασε για λίγο τις εκκλήσεις για «ειρήνη» και ανακοίνωσε πως θα στείλει τη φρεγάτα «Χριστόφορος Κολόμβος» στην Κύπρο, κάνοντας λόγο - όπως και η ελληνική κυβέρνηση - για μια πράξη «αλληλεγγύης» σε ένα ευρωπαϊκό κράτος...

Αντίστοιχη κωλοτούμπα - κάτω από τη λαϊκή πίεση και λόγω της παραδοσιακής σχέσης με τον αραβικό κόσμο - έκανε η κυβέρνηση Σάντσεθ όταν ανακοίνωσε ότι θα αναστείλει αγορές όπλων από το Ισραήλ, λόγω της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού.

Ισπανικά ΜΜΕ ανέφεραν ότι η ισπανική αστυνομία αγόρασε σφαίρες αξίας 6,6 εκατ. ευρώ από μια ισραηλινή εταιρεία, παρά την υπόσχεση της κυβέρνησης να ακυρώσει τη συγκεκριμένη σύμβαση.

Επιπλέον, παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις να αναστείλει τις αγορές όπλων από το Ισραήλ, η Ισπανία έχει αναθέσει ή επισημοποιήσει 40 συμβάσεις προμήθειας όπλων με ισραηλινές εταιρείες από τον Οκτώβρη του 2023 όταν ξεκίνησε η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα, ανέφερε η εφημερίδα «El Diario» (24/4/2025)².

Η «El Diario», επικαλούμενη έκθεση του Κέντρου Μελετών Ειρήνης Delas, ανέφερε ότι η σύμβαση είναι μόνο η «κορυφή του παγόβουνου»:

Η Ισπανία έχει συνάψει συμφωνίες όπλων αξίας 1,04 δισ. ευρώ με ισραηλινές εταιρείες από τότε που ξεκίνησε η ισραηλινή επίθεση στη Γάζα μέχρι και το 2025. Δέκα από τις 40 συμβάσεις φέρεται να συνήφθησαν μετά τον Οκτώβρη του 2024 - τον μήνα που το υπουργείο Αμυνας της Ισπανίας ανακοίνωσε ότι είχε σταματήσει όλες τις στρατιωτικές αγορές από το Ισραήλ!

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι οριστικοποιημένες συμβάσεις περιλαμβάνουν πυρομαχικά, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, βαλλιστικές πλάκες και συσκευές προγραμματισμού βλημάτων.

Ισραηλινές εταιρείες που εμπλέκονται στις συμβάσεις έχουν διαφημίσει όπλα όπως οι πύραυλοι SPIKE ως «δοκιμασμένα σε μάχη» στο μακελειό της Γάζας...

Η Ενέργεια βρίσκεται στον πυρήνα της θέσης της Ισπανίας ως «γέφυρας» της Ευρώπης με τον αραβικό κόσμο.

Η ΕΕ, στο πλαίσιο της «στρατηγικής αυτονομίας» και της «διαφοροποίησης» από τις ΗΠΑ και την Κίνα, στρέφεται στις χώρες του Κόλπου. Αυτές παραμένουν βασικοί προμηθευτές πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Ευρώπη, ενώ η Ισπανία θέλει να επενδύσει στην ενεργειακή μετάβαση εκμεταλλευόμενη την τεχνογνωσία της στις ΑΠΕ³.

Η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ έχουν δεσμευτεί για μακροπρόθεσμες επενδύσεις και η Μαδρίτη έχει βλέψεις σε ηλιακή ενέργεια και πράσινο υδρογόνο.

Περαιτέρω, η Ισπανία αποτελεί πύλη εισόδου για τα προϊόντα του Κόλπου στην ευρωπαϊκή αγορά, ενώ η περιοχή παρέχει στη Μαδρίτη στρατηγική πρόσβαση στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Επομένως η «αξιολόγηση της Ισπανίας» στον βαθμό εμπλοκής της «είναι αναγκαστικά ευρεία και προληπτική». Οποιαδήποτε κλιμάκωση θα έχει επιπτώσεις πέρα από το Ιράν, στις αγορές Ενέργειας, στις επενδύσεις, με κινδύνους για τη θαλάσσια ναυσιπλοΐα, αστάθεια σε περιοχές όπου η Ισπανία έχει άμεσα συμφέροντα.

Για αυτά τα στρατηγικά συμφέροντα το ισπανικό κεφάλαιο δεν θα διστάσει σε μια άλλη φάση - και δεν έχει διστάσει στο παρελθόν - να ανοίξει τον δρόμο με τα όπλα.

Παραπομπές:

1. https://thediplomatinspain.com/en/2026/01/15/analysis-spain-and-the-crisis-in-iran-balanced-diplomacy-in-a-regional-powder-keg/?amp=1

2. https://www.aa.com.tr/en/europe/despite-stated-ban-spain-continues-to-buy-arms-from-israel-report/3547385

3. https://www.atalayar.com/en/opinion/hasan-alnajrani/crises-and-relations-between-the-gulf-and-spain/20250827110311217702.html

Η ανακοίνωση του Γάλλου Προέδρου Εμ. Μακρόν τη Δευτέρα ότι η Γαλλία θα παίξει ρόλο «προηγμένης πυρηνικής ομπρέλας» για ευρωπαϊκά κράτη, ανάμεσά τους και την Ελλάδα, έρχεται να προσθέσει άλλο ένα σημαντικό βήμα στην προώθηση της λεγόμενης «στρατηγικής αυτονομίας» της ΕΕ από τις ΗΠΑ, εν μέσω σφοδρών αντιθέσεων μέσα στο ευρωατλαντικό μπλοκ και σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας για μελλοντικές ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις.

Την ίδια ώρα έρχεται να επιβεβαιώσει με εμφατικό τρόπο ότι και αυτή η περιβόητη «αυτονομία» του ευρωενωσιακού ιμπεριαλιστικού κέντρου προϋποθέτει την ακόμα βαθύτερη εμπλοκή των λαών στους επικίνδυνους ανταγωνισμούς, που μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε πυρηνικό όλεθρο.

Δεν είναι τυχαίο εξάλλου ότι οι γαλλικές ανακοινώσεις πραγματοποιούνται σε μια περίοδο που πλέον δεν υπάρχει καμία συμφωνία για τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων, μετά και τη λήξη της Συνθήκης New START μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας στις αρχές Μάρτη, ενώ όλες οι πυρηνικές δυνάμεις παίρνουν μέτρα ενίσχυσης και εκσυγχρονισμού του καταστροφικού πυρηνικού τους οπλοστασίου.

Το γαλλικό κεφάλαιο διεκδικεί αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο και παίζει το «χαρτί» των πυρηνικών όπλων, καθώς η Γαλλία είναι η μόνη χώρα της ΕΕ που διαθέτει πυρηνικά, τα οποία μάλιστα υπάγονται στο γαλλικό δόγμα και δεν εντάσσονται στο ΝΑΤΟ. Η Βρετανία είναι η δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα με πυρηνικά, αλλά ενταγμένα στην «αποτροπή» του ΝΑΤΟ και με εξάρτηση από τις ΗΠΑ.

Εκτός από την Ελλάδα, στη γαλλική «πυρηνική ομπρέλα» εντάσσονται μέχρι στιγμής η Γερμανία (ως «βασικός εταίρος»), το Ηνωμένο Βασίλειο, η Πολωνία, η Ολλανδία, το Βέλγιο, η Σουηδία και η Δανία. Είναι χαρακτηριστικό όμως ότι μόνο η Γαλλία θα παίρνει απόφαση για χρήση πυρηνικών όπλων, ανάλογα με τα ιδιαίτερα συμφέροντα και τα ανταλλάγματα. Υπογραμμίζονται η «μη κοινή λήψη αποφάσεων» και η «πλήρης αυτονομία των πυρηνικών πόρων».

Οσα είπε ο Μακρόν δημιουργούν ένα σκόπιμα «γκρίζο» μοντέλο «κοινής στάσης», αλλά όχι κοινού ελέγχου: «Οι σύμμαχοι θα είναι πιο στενά ενσωματωμένοι στη γαλλική πυρηνική δύναμη, αλλά δεν θα έχουν δικαίωμα βέτο, ούτε νομικά εγγυημένη προστασία».

Με φόντο την ένταση των αντιθέσεων και στο εσωτερικό της ΕΕ, ο Γάλλος Πρόεδρος δήλωσε ρητά ότι δεν θα υπάρχει κοινή ευθύνη με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες για την εκτόξευση πυρηνικών πυραύλων, καμία κοινή αξιολόγηση κινδύνου και κανένας κοινός ορισμός ζωτικών συμφερόντων με τους «εταίρους».

Ο Μακρόν επέμεινε μάλιστα ότι οι «κόκκινες γραμμές» του Παρισιού δεν χρειάζεται να είναι απολύτως ευανάγνωστες, και ότι τα «ζωτικά συμφέροντα» δεν μπορούν να περιοριστούν στο φυσικό περίγραμμα των εθνικών συνόρων, δίνοντας έτσι μια «ευρωπαϊκή διάσταση» των «ζωτικών συμφερόντων», χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένους «συμμάχους» ή περιοχές.

Με δυο λόγια, χώρες όπως η Ελλάδα θα μπορούν να φιλοξενούν πυρηνικά στο έδαφός τους, να συμμετέχουν σε πυρηνικές ασκήσεις και ως εκ τούτου να γίνουν στόχος πυρηνικού πλήγματος από «εχθρικές δυνάμεις» στο όνομα των «ευρωπαϊκών συμφερόντων», δείχνοντας έτσι και μια επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου.

Η γαλλική «πυρηνική αποτροπή» σημαίνει ότι «στρατηγικές αεροπορικές δυνάμεις» θα «εξαπλωθούν στα βάθη της ευρωπαϊκής ηπείρου», κάτι που «σαν ένα αρχιπέλαγος δυνάμεων θα περιπλέξει τους υπολογισμούς των αντιπάλων, δίνοντας στην προηγμένη αποτροπή μεγάλη αξία».

Να σημειωθεί πως η Γαλλία ανακοίνωσε ότι θα αυξήσει τον αριθμό των αναπτυγμένων πυρηνικών κεφαλών, που σήμερα είναι περίπου 300, αλλά δεν θα δημοσιεύει πλέον κανένα αριθμητικό στοιχείο.

Ως αντάλλαγμα για τον «εξευρωπαϊσμό της γαλλικής πυρηνικής αποτροπής», ο Μακρόν κάλεσε τους Ευρωπαίους «εταίρους» να αντισταθμίσουν τις αδυναμίες της Γαλλίας σε βασικούς συμβατικούς τομείς, ιδίως στην αεράμυνα και σε άλλους κρίσιμους παράγοντες.

Η Γαλλία θα συνεργαστεί με τη Βρετανία και τη Γερμανία σε «έργα πυραύλων πολύ μεγάλου βεληνεκούς» στο πλαίσιο αυτής της στενότερης, ενισχυμένης συνεργασίας, είπε ο Γάλλος Πρόεδρος.

Την περασμένη βδομάδα πάντως ο Βρετανός πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ δήλωσε ότι η Βρετανία ήταν έτοιμη «για άλλη μια φορά» να προστατεύσει τους Ευρωπαίους «συμμάχους», με το πυρηνικό της οπλοστάσιο.

«Μιλάμε για μια μεσοπρόθεσμη έως μακροπρόθεσμη προοπτική. Στο άμεσο μέλλον η συμβολή των ΗΠΑ παραμένει απαραίτητη», επισημαίνουν Αμερικανοί αναλυτές...

Κείμενα: Ελένη ΜΑΪΛΗ