Οι ναυτεργάτες εκπέμπουν SOS για τη σωτηρία τους, εγκλωβισμένοι στη δίνη του ιμπεριαλιστικού πολέμου. «Σας γράφω για να σας ενημερώσω επειγόντως ότι το πλοίο μας αντιμετωπίζει αυτήν τη στιγμή μια κρίσιμη κατάσταση όσον αφορά τα εφόδια και την υγεία ενός μέλους του πληρώματος. Απαιτείται άμεση παροχή τροφίμων, πόσιμου νερού και βασικών ειδών για τη συντήρηση του πληρώματος», ανέφερε ένα e-mail από ναυτικό στις 24 Μάρτη, από τα πολλά που φτάνουν αυτές τις μέρες στη Διεθνή Ομοσπονδία Εργαζομένων στις Μεταφορές (ITF).

Μάταιος κόπος όμως... Η Οργάνωση είναι «νύχι - κρέας» με τους εφοπλιστές και το μόνο που την απασχολεί είναι να τους ξεπλύνει, «καθησυχάζοντας» τους εγκλωβισμένους ναυτεργάτες που ζητάνε απεγνωσμένα βοήθεια για να γλιτώσουν από του χάρου τα δόντια.

Περισσότερα από 1.000 τέτοια μηνύματα έχουν σταλεί στην ITF από εγκλωβισμένα πληρώματα. Αντίστοιχα, η ινδική ναυτεργατική ένωση FSUI έχει λάβει μηνύματα από τρία πλοία στον Περσικό Κόλπο ότι τα τρόφιμα εξαντλούνται και το πόσιμο νερό διανέμεται με δελτίο. Την έλλειψη τροφίμων και νερού επιβεβαίωσε στην «Deutsche Welle» και ο πρόεδρος του ναυτεργατικού συνδικάτου All India Seafarers Union.

Την άκρως επικίνδυνη κατάσταση αναδεικνύει και η περίπτωση Ινδού καπετάνιου σε πετρελαιοφόρο που βρίσκεται ακινητοποιημένο κοντά στο Ντουμπάι, ο οποίος πέθανε εν πλω στις 18 Μάρτη, πιθανώς από καρδιακή προσβολή, επειδή δεν πρόλαβε να λάβει ιατρική περίθαλψη.

Οπως αναφέρεται, ο 43χρονος καπετάνιος, πατέρας δύο παιδιών, απεβίωσε ενώ υπηρετούσε στο πλοίο «ASP Avana». Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν χορηγήθηκε άδεια για αεροδιακομιδή έκτακτης ανάγκης. Αργότερα μεταφέρθηκε με πλοίο στο Πορτ Ρασίντ του Ντουμπάι, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Η οικογένεια καταγγέλλει ότι οι καθυστερήσεις στη διακομιδή συνέβαλαν στον θάνατό του, καθώς χάθηκαν αρκετές κρίσιμες ώρες, ενώ δύσκολη είναι και η απόδοση της σορού στην οικογένειά του. Αν σε «ειρηνικές» συνθήκες η ζωή στο πλοίο παίζεται στα ζάρια, στον πόλεμο οι πιθανότητες επιβίωσης είναι συντριπτικά σε βάρος των ναυτεργατών...

Η ζωή στα πλοία που έχουν εγκλωβιστεί στον Περσικό Κόλπο μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε φυλακή μέσα στην καρδιά του πολέμου. Τα εγκλωβισμένα πλοία μετακινούνται ανάλογα με τις ειδοποιήσεις κινδύνου. Οι ναυτεργάτες των μηχανοστασίων είναι μόνιμα σε κατάσταση συναγερμού. Τα πληρώματα μένουν διαρκώς κλεισμένα στα αμπάρια και δεν βγαίνουν στο κατάστρωμα, καθώς «βρέχει» βλήματα και ακούγονται εκρήξεις.

Γαλλικό πρακτορείο φέρνει στο φως μαρτυρίες: «Το πλήρωμα σταμάτησε να εργάζεται στο κατάστρωμα», καταγγέλλει ναυτεργάτης σε πετρελαιοφόρο. «Πολλά πλοία δέχονται επιθέσεις, κυρίως πετρελαιοφόρα όπως το δικό μας», λέει ένας άλλος, από πετρελαιοφόρο ακινητοποιημένο 100 ναυτικά μίλια ανοιχτά των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, και δηλώνει ότι φοβάται πολύ για τη ζωή του.

«Κάθε μέρα στο πλοίο βλέπω εκτοξεύσεις πυραύλων και ακούω εκρήξεις που με κάνουν να νιώθω ότι κινδυνεύω», αναφέρει Κινέζος ναυτεργάτης, ενώ ένας άλλος δήλωσε πως άκουγε πυραυλικές επιθέσεις για σχεδόν μισή ώρα και μέτρησε πάνω από 12 εκρήξεις. «Δεν κοιμόμαστε τη νύχτα. Μένουμε ξύπνιοι στο κατάστρωμα, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια», καταλήγει.

«Μας βομβαρδίζουν εδώ! Δεν θέλουμε να πεθάνουμε! Σας παρακαλώ, βοηθήστε μας», αναφέρει κλήση που έλαβε από πανικόβλητο ναυτεργάτη εκπρόσωπος της ITF στη Μέση Ανατολή.

Η αγωνία των ναυτεργατών κορυφώνεται από την απουσία ενημέρωσης για τις εξελίξεις και την εξαιρετικά δύσκολη, πολλές φορές αδύνατη επικοινωνία με τις οικογένειές τους. Η σύνδεση στο διαδίκτυο είναι συχνά αδύναμη, περιορίζοντας τις περισσότερες επικοινωνίες σε σύντομα μηνύματα που στέλνονται μέσω εφαρμογών.

Η απομόνωση, σε συνδυασμό με τη διαρκή έκθεση σε κίνδυνο, επηρεάζει σοβαρά την ψυχική τους υγεία. Ορισμένοι από αυτούς έχουν αρχίσει να απομονώνονται ακόμα και από τα δίκτυα υποστήριξης που προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί τους.

Πέρα από το γεγονός ότι πολλοί ναυτικοί σέρνονται στα Στενά του Ορμούζ με εκβιασμούς και απειλές, «σε πολλές περιπτώσεις οι πλοιοκτήτες δεν είναι διατεθειμένοι να αφήσουν τους ναυτικούς να φύγουν, για να μην εγκαταλείψουν τα πλοία τους», σημειώνουν συνδικαλιστές του ινδικού ναυτεργατικού συνδικάτου FSUI.

Σε e-mail που εστάλη στην ITF στις 18 Μάρτη ένας ναυτικός ανέφερε ότι ο διαχειριστής του πλοίου αγνοούσε τα αιτήματα του πληρώματος για αποχώρηση, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρχαν πτήσεις από το Ιράκ και αρνούμενος εναλλακτικές διαδρομές.

«Μας αναγκάζουν να συνεχίσουμε τις εργασίες φορτοεκφόρτωσης και τις STS (ship-to-ship operations) ακόμα κι όταν εκφράζουμε ανησυχίες για την ασφάλειά μας και βρισκόμαστε σε περιοχή που μοιάζει με ζώνη πολέμου. Μας κρατούν σε μια κατάσταση χωρίς επιλογές», ανέφερε ένα από τα e-mails.

Συγκλονιστική είναι και η μαρτυρία ενός Ινδού ναυτεργάτη, μέλους πληρώματος σε πλοίο που έχει εγκλωβιστεί στην περιοχή Abu Al Qaseb της Βασόρας στο Ιράκ. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ ο πλοιοκτήτης έχει παρακρατήσει τα διαβατήρια του ίδιου και τριών ομοεθνών του για να μην εγκαταλείψουν το πλοίο!

Στο μεταξύ, η κατάσταση συνεχώς επιδεινώνεται και ο φόβος κυριαρχεί. Ο Ινδός ναυτεργάτης αναφέρει ότι οι εκρήξεις είναι τόσο ισχυρές που το πλοίο τραντάζεται και μοιάζει σαν να έχει σημειωθεί σεισμός.

Προσθέτει πως ο πατέρας του τον καλεί συνεχώς και του λέει να επιστρέψει με κάθε τρόπο στο σπίτι. «Ειλικρινά, δεν μπορώ να εκφράσω τον φόβο μου και το πόσο τρομαγμένοι είμαστε όλοι. Δεν έχουμε λάβει μισθό εδώ και 4 μήνες, παρ' όλα αυτά η οικογένειά μου λέει ότι δεν έχει σημασία αν δεν πάρουμε τα χρήματα, αρκεί να επιστρέψω με ασφάλεια», δηλώνει ο εγκλωβισμένος ναυτικός.

Οι εφοπλιστές αφήνουν απλήρωτους ακόμα και εκείνους τους ναυτεργάτες που από οικονομική ανάγκη και φόβο παραμένουν με κίνδυνο της ζωής τους στα πλοία. «Περίπου το 50% των e-mails που λαμβάνουμε αφορούν τις αποδοχές», δήλωσε εκπρόσωπος της ITF και ανέφερε ότι πολλοί ναυτεργάτες επιλέγουν να παραμείνουν στο πλοίο, παρά τις επικίνδυνες συνθήκες, επειδή δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά να φύγουν.

Σε άλλο e-mail, ναυτεργάτης ζητούσε επιβεβαίωση ότι ο μισθός του θα αυξανόταν από 16 δολάρια τη μέρα σε 32 επειδή βρισκόταν σε ζώνη πολέμου. Τόσο αποτιμούν οι εφοπλιστές τη ζωή των ναυτεργατών! Οι ναυτεργάτες που εργάζονται σε τέτοιες συνθήκες είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένοι, καθώς τα συμβόλαιά τους συχνά δεν καλύπτουν επιχειρήσεις σε ζώνες πολέμου και οι πλοιοκτήτες τείνουν να μην ανταποκρίνονται σε αιτήματα συνδικαλιστικών οργανώσεων.

Σε άλλη καταγγελία, ένας Κινέζος ναύτης είπε: «Στο δικό μας πλοίο δεν μπορώ καν να επιβεβαιώσω αν θα λάβουμε το επίδομα πολέμου. Ακόμα κι αν το λάβουμε, έχω ακούσει ότι είναι μόνο 700 δολάρια, που είναι πολύ λίγα». Περιέγραψε επίσης ότι γύρω τους πέφτουν διαρκώς βόμβες.

Την ίδια στιγμή, εφοπλιστές και κυβερνήσεις προσπαθούν να πείσουν ότι η αποστολή των ναυτεργατών σε δρομολόγια θανάτου για τη διασφάλιση της κερδοφορίας κρίνει τη ...σωτηρία όλου του κόσμου! «Ο κόσμος έχει βασιστεί σε αυτούς τους ανθρώπους για να διατηρηθεί η εμπορική κίνηση υπό αδύνατες συνθήκες», δήλωσε για τους ναυτεργάτες στο Ορμούζ ο διευθύνων σύμβουλος του «Caravel Group», που η θυγατρική του, «Fleet Management Limited», διαχειρίζεται πάνω από 600 πλοία, μεταξύ τους και κάποια που έχουν εγκλωβιστεί στον Κόλπο.

Ναυτιλιακές εταιρείες και λιμενικές αρχές απειλούν τους ναυτεργάτες να μη μοιράζονται βίντεο ή φωτογραφίες με κανέναν και να μη μιλούν στα Μέσα Ενημέρωσης. Οι περισσότερες δηλώσεις γίνονται στα ειδησεογραφικά πρακτορεία με τον όρο της ανωνυμίας, λόγω φόβου για αντίποινα από τις αρχές και τις εταιρείες.

Την 1η Μάρτη δέχτηκε επίθεση το πλοίο «Skylight», από την οποία αγνοείται ένας ναυτεργάτης. Ο αγνοούμενος έπαιρνε μόλις 400 δολάρια ΗΠΑ τον μήνα, συμπεριλαμβανομένων υπερωριών και αποδοχών αδείας. Το «Skylight» δεν διέθετε ασφάλιση που να καλύπτει τις ευθύνες του πλοιοκτήτη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων για τον θάνατο εργαζομένων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Η προηγούμενη ασφάλιση είχε λήξει στις 23 Γενάρη και τώρα περιπλέκεται η διαδικασία αποζημίωσης για την οικογένεια του αγνοούμενου ναυτεργάτη, αφού δεν είναι σαφές αν θα πάρει αποζημίωση και πόση. «Πίσω από αυτήν την υπόθεση υπάρχει μια οικογένεια που παραμένει σε αβεβαιότητα», αναφέρει συνδικαλιστικός εκπρόσωπος των ναυτεργατών.

Η υπόθεση δεν είναι η μοναδική, καθώς πολλοί αναγκάζονται να εργάζονται σε πλοία που δραστηριοποιούνται σε περιοχές υψηλού κινδύνου, συχνά με πολύπλοκες δομές ιδιοκτησίας και ασαφείς εγγυήσεις προστασίας. «Οταν κάτι πάει στραβά, οι συνέπειες είναι άμεσες και πολύ πραγματικές για το πλήρωμα και τις οικογένειές τους...», αναφέρει ο συνδικαλιστής.